ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼ਾਨਾ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤ ਸਂ ਨਹ੍ਯਧ੍ਵਮ੍ । ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇਵਜਨਾ ਯੂਯਮਿਮਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਸਂਜਿਤ੍ਯ ਯਥਾਲੋਕਂ ਵਿ ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਹਕੂਮਤ ਵਾਲੇ, ਉੱਠੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ; ਦੋਸਤ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੋ।
11.10(੧੧.੧੨) ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤ ਸਂ ਨਹ੍ਯਧ੍ਵਮੁਦਾਰਾਃ ਕੇਤੁਭਿਃ ਸਹ । ਸਰ੍ਪਾ ਇਤਰਜਨਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਅਨੁ ਧਾਵਤ
ਉੱਠੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਮਹਾਨੋ, ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ; ਸੱਪ, ਹੋਰ ਜੀਵ, ਰਾਖਸ਼ — ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ।
ਈਸ਼ਾਂ ਵੋ ਵੇਦ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇ ਅਰੁਣੈਃ ਕੇਤੁਭਿਃ ਸਹ । ਯੇ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਯੇ ਦਿਵਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ । ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇਸ੍ਤੇ ਚੇਤਸਿ ਦੁਰ੍ਣਾਮਾਨ ਉਪਾਸਤਾਮ੍
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਹਕੂਮਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਲਾਲ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਹੈ; ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ, ਮੰਦੇ ਬੋਲ ਦੂਰ ਕਰਨ।
ਅਯੋਮੁਖਾਃ ਸੂਚੀਮੁਖਾ ਅਥੋ ਵਿਕਙ੍ਕਤੀਮੁਖਾਃ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੋ ਵਾਤਰਂਹਸ ਆ ਸਜਨ੍ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਜ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧਿਨਾ
ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ, ਸੂਈ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵੱਕੜ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇਣ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਧੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦ ਆਦਿਤ੍ਯ ਕੁਣਪਂ ਬਹੁ । ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇਰਿਯਂ ਸੇਨਾ ਸੁਹਿਤਾਸ੍ਤੁ ਮੇ ਵਸ਼ੇ
ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਲਾਸ਼ ਅਤੇ ਭੀੜ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਦੇ; ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਇਹ ਫੌਜ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਜਨਾਰ੍ਬੁਦੇ ਸੇਨਯਾ ਸਹ । ਅਯਂ ਬਲਿਰ੍ਵ ਆਹੁਤਸ੍ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇਰਾਹੁਤਿਃ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਅਤੇ ਫੌਜ ਨਾਲ; ਇਹ ਬਲੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਭੇਟ।
ਸ਼ਿਤਿਪਦੀ ਸਂ ਦ੍ਯਤੁ ਸ਼ਰਵ੍ਯੇਯਂ ਚਤੁष੍ਪਦੀ । ਕृਤ੍ਯੇऽਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭਵ ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇਃ ਸਹ ਸੇਨਯਾ
ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਤੀਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਾਦੂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਹੋ।
ਧੂਮਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਂ ਪਤਤੁ ਕृਧੁਕਰ੍ਣੀ ਚ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੁ । ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇਃ ਸੇਨਯਾ ਜਿਤੇ ਅਰੁਣਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਕੇਤਵਃ
ਧੂੰਏ ਵਾਲੀ ਅੱਖ ਵਾਲੀ ਇਕੱਠੀ ਉੱਡੇ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਕੰਨ ਵਾਲੀ ਚੀਕ ਮਾਰੇ; ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲਾਲ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਉਣ।
ਅਵਾਯਨ੍ਤਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਯੇ ਵਯਾਂਸ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਦਿਵਿ ਯੇ ਚਰਨ੍ਤਿ । ਸ਼੍ਵਾਪਦੋ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਃ ਸਂ ਰਭਨ੍ਤਾਮਾਮਾਦੋ ਗृਧ੍ਰਾਃ ਕੁਣਪੇ ਰਦਨ੍ਤਾਮ੍
ਪੰਛੀ, ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਥੱਲੇ ਆਉਣ; ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਗਿੱਧ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਖਾਣ।
ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂਧਾਂ ਸਮਧਤ੍ਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ । ਤਯਾਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸਂਧਯਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਇਹ ਹੁਵ ਇਤੋ ਜਯਤ ਮਾਮੁਤਃ
ਉਹ ਗਠਜੋੜ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਇੰਦਰ-ਗਠਜੋੜ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਾਰ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਾਙ੍ਗਿਰਸ ऋषਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਸ਼ਿਤਾਃ । ਅਸੁਰਕ੍ਸ਼ਯਣਂ ਵਧਂ ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧਿਂ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਨ੍
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਆਂਗਿਰਸ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਬਿਜਲੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
{੨੮} ਯੇਨਾਸੌ ਗੁਪ੍ਤ ਆਦਿਤ੍ਯ ਉਭਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਿष੍ਠਤਃ । ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧਿਂ ਦੇਵਾ ਅਭਜਨ੍ਤੌਜਸੇ ਚ ਬਲਾਯ ਚ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੂਰਜ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੇ ਹਨ—ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਵੰਡਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਤ੍ਸਮਜਯਨ੍ ਦੇਵਾ ਆਹੁਤ੍ਯਾਨਯਾ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਾਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵਜ੍ਰਂ ਯਮਸਿਞ੍ਚਤਾਸੁਰਕ੍ਸ਼ਯਣਂ ਵਧਮ੍
ਇਸ ਭੇਟ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੇ ਆਂਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਬਿਜਲੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਵਗਾਇਆ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਾਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵਜ੍ਰਂ ਯਮਸਿਞ੍ਚਤਾਸੁਰਕ੍ਸ਼ਯਣਂ ਵਧਮ੍ । ਤੇਨਾਹਮਮੂਂ ਸੇਨਾਂ ਨਿ ਲਿਮ੍ਪਾਮਿ ਬृਹਸ੍ਪਤੇऽਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਹਨ੍ਮ੍ਯੋਜਸਾ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੇ ਆਂਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਬਿਜਲੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਵਗਾਇਆ; ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਫੌਜ ਲਪੇਟਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਤ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਅਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਵषਟ੍ਕृਤਮ੍ । ਇਮਾਂ ਜੁषਧ੍ਵਮਾਹੁਤਿਮਿਤੋ ਜਯਤ ਮਾਮੁਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਉਣ ਜੋ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਭੇਟ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਾਰ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਤ੍ਯਾਯਨ੍ਤੁ ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇਰਾਹੁਤਿਃ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਸਂਧਾਂ ਮਹਤੀਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤ ਯਯਾਗ੍ਰੇ ਅਸੁਰਾ ਜਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਉਣ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਭੇਟ; ਵੱਡੀ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ।
ਵਾਯੁਰਮਿਤ੍ਰਾਣਾਮਿष੍ਵਗ੍ਰਾਣ੍ਯਾਞ੍ਚਤੁ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਏषਾਂ ਬਾਹੂਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਭਨਕ੍ਤੁ ਮਾ ਸ਼ਕਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਧਾਮਿषੁਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯ ਏषਾਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿ ਨਾਸ਼ਯਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਯੁਤਾਮਗਤਸ੍ਯ ਪਨ੍ਥਾਮ੍
ਹਵਾ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਤੀਰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਇੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਾ ਲਾ ਸਕਣ; ਆਦਿਤਿਆ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਚੰਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ ਜਿਥੋਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆ ਸਕਣ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰੇਯੁਰ੍ਦੇਵਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਤਨੂਪਾਨਂ ਪਰਿਪਾਣਂ ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਯਦੁਪੋਚਿਰੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਰਸਂ ਕृਧਿ
ਜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਵਚ ਬਣਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਢਾਲ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਬਣਾਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਸਰਹੀਨ ਕਰ ਦੇ।
ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਨੁਵਰ੍ਤਯਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇ ਪ੍ਰੇਹਿ ਸੇਨਯਾ ਜਯਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯਸ੍ਵ
ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣਾਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ, ਫੌਜ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ; ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧ।
ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧੇ ਤਮਸਾ ਤ੍ਵਮਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਪਰਿ ਵਾਰਯ । ਪृषਦਾਜ੍ਯਪ੍ਰਣੁਤ੍ਤਾਨਾਂ ਮਾਮੀषਾਂ ਮੋਚਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ, ਤੂੰ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੀ ਦੀ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ।
ਸ਼ਿਤਿਪਦੀ ਸਂ ਪਤਤ੍ਵਮਿਤ੍ਰਾਣਾਮਮੂਃ ਸਿਚਃ । ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯਾਮੂਃ ਸੇਨਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇ
ਚੁੰਘੀ ਪੈਰ ਵਾਲੀ ਵਾਹੀ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਭਟਕਾਵਾ ਪਾ ਦੇਵੇ; ਅੱਜ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।
{੨੯} ਮੂਢਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇ ਜਹ੍ਯੇषਾਂ ਵਰਂਵਰਮ੍ । ਅਨਯਾ ਜਹਿ ਸੇਨਯਾ
ਦੁਸ਼ਮਨ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਮੱਤਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣ; ਇਸ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਯਸ਼੍ਚ ਕਵਚੀ ਯਸ਼੍ਚਾਕਵਚੋऽਮਿਤ੍ਰੋ ਯਸ਼੍ਚਾਜ੍ਮਨਿ । ਜ੍ਯਾਪਾਸ਼ੈਃ ਕਵਚਪਾਸ਼ੈਰਜ੍ਮਨਾਭਿਹਤਃ ਸ਼ਯਾਮ੍
ਚਾਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਲੋਹਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਰਥ 'ਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਕਵਚ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜਾਲ, ਰਥ ਦੇ ਜਾਲ, ਤੇ ਅਜਮਨ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਏ ਰਹਿਣ।
ਯੇ ਵਰ੍ਮਿਣੋ ਯੇऽਵਰ੍ਮਾਣੋ ਅਮਿਤ੍ਰਾ ਯੇ ਚ ਵਰ੍ਮਿਣਃ । ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਮਰ੍ਬੁਦੇ ਹਤਾਂ ਛ੍ਵਾਨੋऽਦਨ੍ਤੁ ਭੂਮ੍ਯਾਮ੍
ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨ ਲੋਹਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਨਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਜੋ ਅੱਧੇ ਲੋਹਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਣ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਖੋਹ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੁੱਤੇ ਖਾ ਜਾਣ।
ਯੇ ਰਥਿਨੋ ਯੇ ਅਰਥਾ ਅਸਾਦਾ ਯੇ ਚ ਸਾਦਿਨਃ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਦਨ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ ਹਤਾਨ੍ ਗृਧ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾਃ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ
ਜੋ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਗਿੱਧ, ਬਾਜ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪੰਛੀ ਖਾ ਜਾਣ।
ਸਹਸ੍ਰਕੁਣਪਾ ਸ਼ੇਤਾਮਾਮਿਤ੍ਰੀ ਸੇਨਾ ਸਮਰੇ ਵਧਾਨਾਮ੍ । ਵਿਵਿਦ੍ਧਾ ਕਕਜਾਕृਤਾ
ਦੁਸ਼ਮਨ ਦੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਕਕੜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੀਰੀ ਤੇ ਫਾੜੀ ਹੋਈ ਪਈ ਰਹੇ।
ਮਰ੍ਮਾਵਿਧਂ ਰੋਰੁਵਤਂ ਸੁਪਰ੍ਣੈਰਦਨ੍ਤੁ ਦੁਸ਼੍ਚਿਤਂ ਮृਦਿਤਂ ਸ਼ਯਾਨਮ੍ । ਯ ਇਮਾਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਮਾਹੁਤਿਮਮਿਤ੍ਰੋ ਨੋ ਯੁਯੁਤ੍ਸਤਿ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਜਾਨੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਖਮੀ ਹੋਏ, ਜੋ ਚੀਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਪਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾ ਲਏ ਜਾਣ; ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨ ਸਾਡੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੀ ਹਵਨ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ।
ਯਾਂ ਦੇਵਾ ਅਨੁਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਯਸ੍ਯਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਰਾਧਨਮ੍ । ਤਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਨ੍ਤੁ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਵਜ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧਿਨਾ
ਜਿਸ ਹਵਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੇ, ਆਪਣੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਮਾਰੇ।
12.1 ਸਤ੍ਯਂ ਬृਹਦृਤਮੁਗ੍ਰਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਤਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਜ੍ਞਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ । ਸਾ ਨੋ ਭੂਤਸ੍ਯ ਭਵ੍ਯਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯੁਰੁਂ ਲੋਕਂ ਪृਥਿਵੀ ਨਃ ਕृਣੋਤੁ
ਸਚ, ਵੱਡਾਪਣ, ਰੀਤ, ਤਾਕਤ, ਵ੍ਰਤ, ਤਪ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਯਜਨ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਚੌੜੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਜਗਤ ਦੇਵੇ।
ਅਸਂਬਾਧਂ ਮਧ੍ਯਤੋ ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਯਸ੍ਯਾ ਉਦ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਵਤਃ ਸਮਂ ਬਹੁ । ਨਾਨਾਵੀਰ੍ਯਾ ਓषਧੀਰ੍ਯਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਪृਥਿਵੀ ਨਃ ਪ੍ਰਥਤਾਂ ਰਾਧ੍ਯਤਾਂ ਨਃ
ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਢਲਾਣ ਤੇ ਖੱਡ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵੱਧ ਹਨ, ਜੋ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਉਗਾਊਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਫੈਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਵੇ।