ਯਾ ਆਪੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾ ਯਾ ਵਿਰਾਡ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ । ਸ਼ਰੀਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਚ੍ਛਰੀਰੇऽਧਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਰਚਨਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ; ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਾਤਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਿ ਭੇਜਿਰੇ । ਅਥਾਸ੍ਯੇਤਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ
ਸੂਰਜ ਅੱਖ ਬਣਿਆ, ਹਵਾ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਾਸ ਬਣੀ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਰੁषਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਮਨ੍ਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਤਾ ਗਾਵੋ ਗੋष੍ਠ ਇਵਾਸਤੇ
ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਢੇਰ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਥਮੇਨ ਪ੍ਰਮਾਰੇਣ ਤ੍ਰੇਧਾ ਵਿष੍ਵਙ੍ਵਿ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਦ ਏਕੇਨ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਦ ਏਕੇਨ ਗਚ੍ਛਤੀਹੈਕੇਨ ਨਿ षੇਵਤੇ
ਪਹਿਲੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਪ੍ਸੁ ਸ੍ਤੀਮਾਸੁ ਵृਦ੍ਧਾਸੁ ਸ਼ਰੀਰਮਨ੍ਤਰਾ ਹਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਂ ਛਵੋऽਧ੍ਯਨ੍ਤਰਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਵੋऽਧ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ, ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਛਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ 'ਛਾਂ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ।
11.9(੧੧.੧੧) ਯੇ ਬਾਹਵੋ ਯਾ ਇषਵੋ ਧਨ੍ਵਨਾਂ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਚ । ਅਸੀਨ੍ ਪਰਸ਼ੂਨ੍ ਆਯੁਧਂ ਚਿਤ੍ਤਾਕੂਤਂ ਚ ਯਦ੍ਧृਦਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਰ੍ਬੁਦੇ ਤ੍ਵਮਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦृਸ਼ੇ ਕੁਰੂਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਜੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਤੀਰ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਹਥਿਆਰ, ਤੇ ਮਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੇ ਇਰਾਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਅਰਬੁਦਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਖਾ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤ ਸਂ ਨਹ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇਵਜਨਾ ਯੂਯਮ੍ । ਸਂਦृष੍ਟਾ ਗੁਪ੍ਤਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਯਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇ
ਉਠੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਦੇਵਤਿਆ, ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ; ਜੋ ਦਿਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਲੁਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣ—ਜੋ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਮਾ ਰਭੇਤਾਮਾਦਾਨਸਂਦਾਨਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੇਨਾ ਅਭਿ ਧਤ੍ਤਮਰ੍ਬੁਦੇ
ਉਠੋ, ਫੜੋ, ਲੈਣ ਤੇ ਬੰਨਣ ਨਾਲ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਮਾਰੋ।
ਅਰ੍ਬੁਦਿਰ੍ਨਾਮ ਯੋ ਦੇਵ ਈਸ਼ਾਨਸ਼੍ਚ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਿਃ । ਯਾਭ੍ਯਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਾਵृਤਮਿਯਂ ਚ ਪृਥਿਵੀ ਮਹੀ । ਤਾਭ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮੇਦਿਭ੍ਯਾਮਹਂ ਜਿਤਮਨ੍ਵੇਮਿ ਸੇਨਯਾ
ਅਰਬੁਦਾ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਆਰਬੁਦੀ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਇਹ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਜਨਾਰ੍ਬੁਦੇ ਸੇਨਯਾ ਸਹ । ਭਞ੍ਜਨ੍ਨ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੇਨਾਂ ਭੋਗੇਭਿਃ ਪਰਿ ਵਾਰਯ
ਉਠੋ, ਦੇਵਤਿਆ, ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਘੇਰੋ।
ਸਪ੍ਤ ਜਾਤਾਨ੍ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦ ਉਦਾਰਾਣਾਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ । ਤੇਭਿष੍ਟ੍ਵਮਾਜ੍ਯੇ ਹੁਤੇ ਸਰ੍ਵੈਰੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਸੇਨਯਾ
ਸੱਤ ਵੱਡੇ, ਨਿਆਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨਾਲ, ਜਦ ਘੀ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਉਠੋ।
ਪ੍ਰਤਿਘ੍ਨਾਨਾਸ਼੍ਰੁਮੁਖੀ ਕृਧੁਕਰ੍ਣੀ ਚ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤੁ । ਵਿਕੇਸ਼ੀ ਪੁਰੁषੇ ਹਤੇ ਰਦਿਤੇ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤਵ
ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਨੂੰ ਰੋਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਰੋਣ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁਲ ਜਾਏ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਚੀਰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਕਰ੍षਨ੍ਤੀ ਕਰੂਕਰਂ ਮਨਸਾ ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ । ਪਤਿਂ ਭ੍ਰਾਤਰਮਾਤ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ ਰਦਿਤੇ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤਵ
ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਘਸੀਟਦੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ, ਪਤੀ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਦੀ ਲੋੜ ਕਰਦੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਚੀਰ ਕੇ ਰੋਵੇ।
ਅਲਿਕ੍ਲਵਾ ਜਾष੍ਕਮਦਾ ਗृਧ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾਃ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ । ਧ੍ਵਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਕੁਨਯਸ੍ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ ਰਦਿਤੇ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤਵ
ਗਿੱਧ, ਕਾਂ, ਬਾਜ, ਬੂਟ, ਹੋਰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਪੰਛੀ, ਸਿਆਲ ਤੇ ਲਾਲਚੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ ਰੱਜ ਜਾਣ।
ਅਥੋ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਵਾਪਦਂ ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾ ਤृਪ੍ਯਤੁ ਕ੍ਰਿਮਿਃ । ਪੌਰੁषੇਯੇऽਧਿ ਕੁਣਪੇ ਰਦਿਤੇ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤਵ
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਮੱਖੀਆਂ ਤੇ ਕੀੜੇ — ਇਹ ਸਭ ਲਾਸ਼, ਮਲ, ਸੜੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਤੇ ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ।
{੨੫} ਆ ਗृਹ੍ਣੀਤਂ ਸਂ ਬृਹਤਂ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਾਨ੍ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇ । ਨਿਵਾਸ਼ਾ ਘੋषਾਃ ਸਂ ਯਨ੍ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ ਰਦਿਤੇ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤਵ
ਜੋ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ; ਵਸਦੇ ਘਰ ਤੇ ਪਿੰਡ, ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਸਂ ਵਿਜਨ੍ਤਾਂ ਭਿਯਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਸਂ ਸृਜ । ਉਰੁਗ੍ਰਾਹੈਰ੍ਬਾਹ੍ਵਙ੍ਕੈਰ੍ਵਿਧ੍ਯਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇ
ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਨਾਲ ਝਟਕ ਤੇ ਵੰਞਾ ਦੇ; ਵੱਡੇ ਜਬੜੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਜ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੇਦ।
ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵੇषਾਂ ਬਾਹਵਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਕੂਤਂ ਚ ਯਦ੍ਧृਦਿ । ਮੈषਾਮੁਚ੍ਛੇषਿ ਕਿਂ ਚਨ ਰਦਿਤੇ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤਵ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਭਟਕ ਜਾਵੇ; ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਬਚੇ।
ਪ੍ਰਤਿਘ੍ਨਾਨਾਃ ਸਂ ਧਾਵਨ੍ਤੂਰਃ ਪਟੌਰਾਵਾਘ੍ਨਾਨਾਃ । ਅਘਾਰਿਣੀਰ੍ਵਿਕੇਸ਼੍ਯੋ ਰੁਦਤ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੇ ਹਤੇ ਰਦਿਤੇ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤਵ
ਜੋ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ, ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਮੰਦ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਰੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ।
ਸ਼੍ਵਨ੍ਵਤੀਰਪ੍ਸਰਸੋ ਰੂਪਕਾ ਉਤਾਰ੍ਬੁਦੇ । ਅਨ੍ਤਃਪਾਤ੍ਰੇ ਰੇਰਿਹਤੀਂ ਰਿਸ਼ਾਂ ਦੁਰ੍ਣਿਹਿਤੈषਿਣੀਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤ੍ਵਮਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦृਸ਼ੇ ਕੁਰੂਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਕੁੱਤੇ ਵਰਗੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਜ; ਪਤਰੇ ਵਿਚ ਹਿਲਣ ਵਾਲੀ, ਕਟਣ ਵਾਲੀ, ਬੁਰਾ ਚਾਹਣ ਵਾਲੀ — ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਮਹਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ।
ਖਡੂਰੇऽਧਿਚਙ੍ਕ੍ਰਮਾਂ ਖਰ੍ਵਿਕਾਂ ਖਰ੍ਵਵਾਸਿਨੀਮ੍ । ਯ ਉਦਾਰਾ ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਸਰ੍ਪਾ ਇਤਰਜਨਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ
ਖਡੂਰੀ, ਚੰਕਰਮਾ, ਛੋਟੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਖਰਵਿਕਾ; ਜੋ ਮਹਾਨ ਹਨ ਤੇ ਅੰਦਰ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸੱਪ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਰਾਖਸ਼ —
ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਂ ਛ੍ਯਾਵਦਤਃ ਕੁਮ੍ਭਮੁष੍ਕਾਮਸृਙ੍ਮੁਖਾਨ੍ । ਸ੍ਵਭ੍ਯਸਾ ਯੇ ਚੋਦ੍ਭ੍ਯਸਾਃ
ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੀਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਜੀ ਹੋਈਆਂ ਗੋਦਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਖੂਨ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਏ ਹੋਏ —
ਉਦ੍ਵੇਪਯ ਤ੍ਵਮਰ੍ਬੁਦੇऽਮਿਤ੍ਰਾਣਾਮਮੂਃ ਸਿਚਃ । ਜਯਂਸ਼੍ਚ ਜਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚਾਮਿਤ੍ਰਾਂ ਜਯਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮੇਦਿਨੌ
ਸੋਜ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਨੂੰ ਝਟਕ ਦੇ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ।
ਪ੍ਰਬ੍ਲੀਨੋ ਮृਦਿਤਃ ਸ਼ਯਾਂ ਹਤੋऽਮਿਤ੍ਰੋ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇ । ਅਗ੍ਨਿਜਿਹ੍ਵਾ ਧੂਮਸ਼ਿਖਾ ਜਯਨ੍ਤੀਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਸੇਨਯਾ
ਵੈਰੀ, ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਜ ਵਿੱਚ ਮਰਿਆ ਪਿਆ ਹੈ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਲੇ, ਧੂੰਏ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਉਣ।
ਤਯਾਰ੍ਬੁਦੇ ਪ੍ਰਣੁਤ੍ਤਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਨ੍ਤੁ ਵਰਂਵਰਮ੍ । ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਚੀਪਤਿਰ੍ਮਾਮੀषਾਂ ਮੋਚਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਇਸ ਸੋਜ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰੇ; ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਛੱਡੇ।
{੨੬} ਉਤ੍ਕਸਨ੍ਤੁ ਹृਦਯਾਨ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਃ ਪ੍ਰਾਣ ਉਦੀषਤੁ । ਸ਼ੌष੍ਕਾਸ੍ਯਮਨੁ ਵਰ੍ਤਤਾਮਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਮੋਤ ਮਿਤ੍ਰਿਣਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਉੱਪਰ ਉੱਡਣ, ਸਾਹ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇ; ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁੱਕਣ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇ, ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਿਰਫ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ।
ਯੇ ਚ ਧੀਰਾ ਯੇ ਚਾਧੀਰਾਃ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਬਧਿਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤਮਸਾ ਯੇ ਚ ਤੂਪਰਾ ਅਥੋ ਬਸ੍ਤਾਭਿਵਾਸਿਨਃ । ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਮਰ੍ਬੁਦੇ ਤ੍ਵਮਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦृਸ਼ੇ ਕੁਰੂਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਜੋ ਧੀਰ ਹਨ, ਜੋ ਅਧੀਰ ਹਨ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹਿਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਮੂਤਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ — ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਮਹਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ।
ਅਰ੍ਬੁਦਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿषਨ੍ਧਿਸ਼੍ਚਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਨੋ ਵਿ ਵਿਧ੍ਯਤਾਮ੍ । ਯਥੈषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਹਨਾਮ ਸ਼ਚੀਪਤੇऽਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸੋਜ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਛੇਦਣ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਮਾਰੇ।
ਵਨਸ੍ਪਤੀਨ੍ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਾਨ੍ ਓषਧੀਰੁਤ ਵੀਰੁਧਃ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਃ ਸਰ੍ਪਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਪੁਣ੍ਯਜਨਾਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ । ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਮਰ੍ਬੁਦੇ ਤ੍ਵਮਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦृਸ਼ੇ ਕੁਰੂਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ, ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਘਾਹ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸੱਪ, ਦੇਵਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ, ਪੂਰਵਜ — ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਮਹਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ।
ਈਸ਼ਾਂ ਵੋ ਮਰੁਤੋ ਦੇਵ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ । ਈਸ਼ਾਂ ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਧਾਤਾ ਮਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਈਸ਼ਾਂ ਵ ऋषਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ ਰਦਿਤੇ ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਤਵ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਮਰੁਤੋ, ਦੇਵਤੇ, ਆਦਿਤਯ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਧਾਤਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਚ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਸੋਜ ਨਾਲ।