ਯੇ ਤ ਆਸਨ੍ ਦਸ਼ ਜਾਤਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰਾ । ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਲੋਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੇ ਲੋਕ ਆਸਤੇ
ਉਹ ਦਸ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲਏ—ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਉਹ ਕਿਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?
{੨੨} ਯਦਾ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ ਅਸ੍ਥਿ ਸ੍ਨਾਵ ਮਾਂਸਂ ਮਜ੍ਜਾਨਮਾਭਰਤ੍। ਸ਼ਰੀਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਵਤ੍ਕਂ ਲੋਕਮਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵਾਲ, ਹੱਡੀਆਂ, ਨਸਾਂ, ਮਾਸ ਤੇ ਮੱਜਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ?
ਕੁਤਃ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ ਕੁਤਃ ਸ੍ਨਾਵ ਕੁਤੋ ਅਸ੍ਥੀਨ੍ਯਾਭਰਤ੍। ਅਙ੍ਗਾ ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਮਜ੍ਜਾਨਂ ਕੋ ਮਾਂਸਂ ਕੁਤ ਆਭਰਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਲ ਕਿੱਥੋਂ ਲਏ, ਨਸਾਂ ਕਿੱਥੋਂ, ਹੱਡੀਆਂ ਕਿੱਥੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ? ਅੰਗ, ਜੋੜ, ਮੱਜਾ ਕੌਣ ਲਿਆ, ਮਾਸ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆ?
ਸਂਸਿਚੋ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਾ ਯੇ ਸਂਭਾਰਾਨ੍ਤ੍ਸਮਭਰਨ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਸਿਚ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਪੁਰੁषਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਸੰਸਿਚਾ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ—ਸਭ ਕੁਝ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਊਰੂ ਪਾਦਾਵष੍ਠੀਵਨ੍ਤੌ ਸ਼ਿਰੋ ਹਸ੍ਤਾਵਥੋ ਮੁਖਮ੍ । ਪृष੍ਟੀਰ੍ਬਰ੍ਜਹ੍ਯੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਕਸ੍ਤਤ੍ਸਮਦਧਾਦृषਿਃ
ਉਰਾਂ, ਪੈਰ, ਹੱਡੀਆਂ, ਸਿਰ, ਹੱਥ, ਮੂੰਹ, ਪਿੱਠ, ਪੰਜੇ, ਪਾਸਲੇ—ਇਹ ਸਭ ਕੌਣ ਜੋੜਿਆ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ?
ਸ਼ਿਰੋ ਹਸ੍ਤਾਵਥੋ ਮੁਖਂ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਗ੍ਰੀਵਾਸ਼੍ਚ ਕੀਕਸਾਃ । ਤ੍ਵਚਾ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਸਂਧਾ ਸਮਦਧਾਨ੍ ਮਹੀ
ਸਿਰ, ਹੱਥ, ਮੂੰਹ, ਜੀਭ, ਗਰਦਨ, ਜਬੜੇ—ਇਹ ਸਭ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਯਤ੍ਤਚ੍ਛਰੀਰਮਸ਼ਯਤ੍ਸਂਧਯਾ ਸਂਹਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਯੇਨੇਦਮਦ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਣਮਾਭਰਤ੍
ਉਹ ਸਰੀਰ ਜੋ ਜੋੜਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਵਾਲਾ—ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਹੁਣ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਕੌਣ ਲਿਆ?
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਉਪਾਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਤਦਜਾਨਾਦ੍ਵਧੂਃ ਸਤੀ । ਈਸ਼ਾ ਵਸ਼ਸ੍ਯ ਯਾ ਜਾਯਾ ਸਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਣਮਾਭਰਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ; ਸਮਝਦਾਰ ਵਧੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਉਹ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਲਿਆ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵ੍ਯਤृਣਤ੍ਪਿਤਾ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰ੍ਯ ਉਤ੍ਤਰਃ । ਗृਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਪੁਰੁषਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਜਦੋਂ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਵੰਡਿਆ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ—ਘਰ ਬਣਾਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਵੈ ਤਨ੍ਦ੍ਰੀਰ੍ਨਿਰ੍ऋਤਿਃ ਪਾਪ੍ਮਾਨੋ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾਃ । ਜਰਾ ਖਾਲਤ੍ਯਂ ਪਾਲਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਸੁੱਤਾ, ਥਕਾਵਟ, ਨਾਸ, ਪਾਪ—ਇਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ; ਬੁਢਾਪਾ, ਗੰਜਾਪਣ, ਚਿੱਟਾ ਹੋਣਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸ੍ਤੇਯਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਵृਜਿਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੋ ਯਸ਼ੋ ਬृਹਤ੍। ਬਲਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੋਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਚੋਰੀ, ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ, ਪਾਪ, ਸਚ, ਯਜ, ਵੱਡਾ ਯਸ਼, ਤਾਕਤ, ਰਾਜ, ਜੋਸ਼—ਇਹ ਸਭ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
{੨੩} ਭੂਤਿਸ਼੍ਚ ਵਾ ਅਭੂਤਿਸ਼੍ਚ ਰਾਤਯੋऽਰਾਤਯਸ਼੍ਚ ਯਾਃ । ਕ੍ਸ਼ੁਧਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤृष੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਮੰਦੀ ਹਾਲਤ, ਦਾਨ ਤੇ ਇਨਕਾਰ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਭ ਰੂਪ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਨਿਨ੍ਦਾਸ਼੍ਚ ਵਾ ਅਨਿਨ੍ਦਾਸ਼੍ਚ ਯਚ੍ਚ ਹਨ੍ਤੇਤਿ ਨੇਤਿ ਚ । ਸ਼ਰੀਰਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚਾਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਨਿੰਦ ਤੇ ਅਨਿੰਦ, ਜੋ ਮਾਰੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਾਰੇ—ਸ਼ਰਧਾ, ਦਾਨ, ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੀ ਘਾਟ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਾ ਅਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦੁਪਦੇਸ਼੍ਯਮ੍ । ਸ਼ਰੀਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦृਚਃ ਸਾਮਾਥੋ ਯਜੁਃ
ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਅਵਿਦਿਆ, ਜੋ ਹੋਰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ—ਵੇਦ, ਰਿਗ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਆਨਨ੍ਦਾ ਮੋਦਾਃ ਪ੍ਰਮੁਦੋऽਭੀਮੋਦਮੁਦਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਹਸੋ ਨਰਿष੍ਟਾ ਨृਤ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਆਨੰਦ, ਸੁਖ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਆਨੰਦ, ਮੌਜ; ਹਾਸਾ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਤੇ ਨਾਚ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਆਲਾਪਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਲਾਪਾਸ਼੍ਚਾਭੀਲਾਪਲਪਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍ਨ੍ ਆਯੁਜਃ ਪ੍ਰਯੁਜੋ ਯੁਜਃ
ਗੱਲਾਂ, ਬੇਸੁਧ ਗੱਲਾਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅਜੋੜੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾ । ਵ੍ਯਾਨੋਦਾਨੌ ਵਾਙ੍ਮਨਃ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਤ ਈਯਨ੍ਤੇ
ਸਾਸ ਲੈਣ ਤੇ ਛੱਡਣ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਤੇ ਜਮੀਨ, ਜੀਵਨ ਵਾਯੂ ਤੇ ਉਪਰ ਵਾਯੂ, ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਆਸ਼ਿषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਿषਸ਼੍ਚ ਸਂਸ਼ਿषੋ ਵਿਸ਼ਿषਸ਼੍ਚ ਯਾਃ । ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਕਲ੍ਪਾਃ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਅਸੀਸਾਂ, ਹੁਕਮ, ਇਜਾਜ਼ਤਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫ਼ੈਸਲੇ—ਸਾਰੇ ਇਰਾਦੇ ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚੇ—ਇਹ ਸਭ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਆਸ੍ਤੇਯੀਸ਼੍ਚ ਵਾਸ੍ਤੇਯੀਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਰਣਾਃ ਕृਪਣਾਸ਼੍ਚ ਯਾਃ । ਗੁਹ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਸ੍ਥੂਲਾ ਅਪਸ੍ਤਾ ਬੀਭਤ੍ਸਾਵਸਾਦਯਨ੍
ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦੀ ਲਤ, ਵਸਣ ਦੀ ਆਦਤ, ਜਲਦੀ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ, ਦੁਖ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮੋਟਾ, ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਘਿਨਾਉਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਠਹਿਰ ਗਏ।
ਅਸ੍ਥਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਿਧਂ ਤਦष੍ਟਾਪੋ ਅਸਾਦਯਨ੍ । ਰੇਤਃ ਕृਤ੍ਵਾਜ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਪੁਰੁषਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਹੱਡੀ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਅੱਠ ਪਾਣੀਆਂ ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ; ਬੀਜ ਨੂੰ ਘੀ ਬਣਾਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਯਾ ਆਪੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਤਾ ਯਾ ਵਿਰਾਡ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ । ਸ਼ਰੀਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਚ੍ਛਰੀਰੇऽਧਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਰਚਨਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ; ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਾਤਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਿ ਭੇਜਿਰੇ । ਅਥਾਸ੍ਯੇਤਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨਯੇ
ਸੂਰਜ ਅੱਖ ਬਣਿਆ, ਹਵਾ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਾਸ ਬਣੀ; ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਰੁषਮਿਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਮਨ੍ਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਤਾ ਗਾਵੋ ਗੋष੍ਠ ਇਵਾਸਤੇ
ਇਸ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਢੇਰ ਵਿੱਚ।
ਪ੍ਰਥਮੇਨ ਪ੍ਰਮਾਰੇਣ ਤ੍ਰੇਧਾ ਵਿष੍ਵਙ੍ਵਿ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਦ ਏਕੇਨ ਗਚ੍ਛਤ੍ਯਦ ਏਕੇਨ ਗਚ੍ਛਤੀਹੈਕੇਨ ਨਿ षੇਵਤੇ
ਪਹਿਲੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ।
ਅਪ੍ਸੁ ਸ੍ਤੀਮਾਸੁ ਵृਦ੍ਧਾਸੁ ਸ਼ਰੀਰਮਨ੍ਤਰਾ ਹਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਂ ਛਵੋऽਧ੍ਯਨ੍ਤਰਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਵੋऽਧ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ, ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਛਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ 'ਛਾਂ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ।
11.9(੧੧.੧੧) ਯੇ ਬਾਹਵੋ ਯਾ ਇषਵੋ ਧਨ੍ਵਨਾਂ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਚ । ਅਸੀਨ੍ ਪਰਸ਼ੂਨ੍ ਆਯੁਧਂ ਚਿਤ੍ਤਾਕੂਤਂ ਚ ਯਦ੍ਧृਦਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਰ੍ਬੁਦੇ ਤ੍ਵਮਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦृਸ਼ੇ ਕੁਰੂਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਜੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਤੀਰ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਹਥਿਆਰ, ਤੇ ਮਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਤੇ ਇਰਾਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ, ਅਰਬੁਦਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਦਿਖਾ, ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਖਾ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤ ਸਂ ਨਹ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਦੇਵਜਨਾ ਯੂਯਮ੍ । ਸਂਦृष੍ਟਾ ਗੁਪ੍ਤਾ ਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਯਾ ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਰ੍ਬੁਦੇ
ਉਠੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਦੇਵਤਿਆ, ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ; ਜੋ ਦਿਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਲੁਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹੋਣ—ਜੋ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਮਾ ਰਭੇਤਾਮਾਦਾਨਸਂਦਾਨਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੇਨਾ ਅਭਿ ਧਤ੍ਤਮਰ੍ਬੁਦੇ
ਉਠੋ, ਫੜੋ, ਲੈਣ ਤੇ ਬੰਨਣ ਨਾਲ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਮਾਰੋ।
ਅਰ੍ਬੁਦਿਰ੍ਨਾਮ ਯੋ ਦੇਵ ਈਸ਼ਾਨਸ਼੍ਚ ਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਿਃ । ਯਾਭ੍ਯਾਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਾਵृਤਮਿਯਂ ਚ ਪृਥਿਵੀ ਮਹੀ । ਤਾਭ੍ਯਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮੇਦਿਭ੍ਯਾਮਹਂ ਜਿਤਮਨ੍ਵੇਮਿ ਸੇਨਯਾ
ਅਰਬੁਦਾ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਆਰਬੁਦੀ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜਾ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਇਹ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਜਨਾਰ੍ਬੁਦੇ ਸੇਨਯਾ ਸਹ । ਭਞ੍ਜਨ੍ਨ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੇਨਾਂ ਭੋਗੇਭਿਃ ਪਰਿ ਵਾਰਯ
ਉਠੋ, ਦੇਵਤਿਆ, ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਘੇਰੋ।