ऋਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਤਪੋ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਮੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮ ਚ । ਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਬਲਂ ਬਲੇ
ਕ੍ਰਮ, ਸਚ, ਤਪ, ਰਾਜ, ਮਿਹਨਤ, ਧਰਮ ਤੇ ਕਰਮ; ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਤੀ, ਧਨ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ।
ਸਮृਦ੍ਧਿਰੋਜ ਆਕੂਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ षਡੁਰ੍ਵ੍ਯਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰੋऽਧ੍ਯੁਚ੍ਛਿष੍ਟ ਇਡਾ ਪ੍ਰੈषਾ ਗ੍ਰਹਾ ਹਵਿਃ
ਪੂਰੀ ਹੋਣੀ, ਚਮਕ, ਇਰਾਦਾ, ਹਕ, ਰਾਜ, ਛੇ ਮੌਸਮ; ਸਾਲ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਡਾ, ਹੁਕਮ, ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਪਿਆਲੇ, ਭੇਟ।
ਚਤੁਰ੍ਹੋਤਾਰ ਆਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਾਨਿ ਨੀਵਿਦਃ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਯਜ੍ਞਾ ਹੋਤ੍ਰਾਃ ਪਸ਼ੁਬਨ੍ਧਾਸ੍ਤਦਿष੍ਟਯਃ
ਚਾਰ ਯਾਜਕ, ਸੱਤਿਆ, ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਐਲਾਨ; ਬਚੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਯਜਨ, ਯਾਜਕ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਪਸ਼ੂ ਬੰਨਣ, ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ।
ਅਰ੍ਧਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚਾਰ੍ਤਵਾ ऋਤੁਭਿਃ ਸਹ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਘੋषਿਣੀਰਾਪ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਮਹੀ
ਅੱਧ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਮਹੀਨੇ, ਮੌਸਮਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੌਸਮਾਂ ਨਾਲ; ਬਚੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਬਿਜਲੀ, ਸੁਣਨਾ, ਧਰਤੀ।
{੨੦} ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਃ ਸਿਕਤਾ ਅਸ਼੍ਮਾਨ ਓषਧਯੋ ਵੀਰੁਧਸ੍ਤृਣਾ । ਅਭ੍ਰਾਣਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਵਰ੍षਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਕੰਕਰ, ਰੇਤ, ਪੱਥਰ, ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ, ਬੂਟੇ, ਘਾਹ; ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ, ਮੀਂਹ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ, ਰੱਖੇ ਹੋਏ।
ਰਾਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸਮਾਪ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਰ੍ਮਹ ਏਧਤੁਃ । ਅਤ੍ਯਾਪ੍ਤਿਰੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਭੂਤਿਸ਼੍ਚਾਹਿਤਾ ਨਿਹਿਤਾ ਹਿਤਾ
ਸਫਲਤਾ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ, ਫੈਲਾਅ, ਵੱਡਾਪਣ, ਵਾਧਾ; ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਲਾਭਦਾਇਕ।
ਯਚ੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਤਿ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਯਚ੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਸਾਹ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ, ਜੋ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
ऋਚਃ ਸਾਮਾਨਿ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਪੁਰਾਣਂ ਯਜੁषਾ ਸਹ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਰਿਗ ਦੇ ਸ਼ਲੋਕ, ਸਾਮ ਦੇ ਗੀਤ, ਛੰਦ, ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਯਜੁਰ ਨਾਲ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸਾਹ ਤੇ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਸਾਹ, ਅੱਖ, ਕੰਨ, ਜੋ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
ਆਨਨ੍ਦਾ ਮੋਦਾਃ ਪ੍ਰਮੁਦੋऽਭੀਮੋਦਮੁਦਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਮੌਜਾਂ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੌਜ, ਸੁਖ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
ਦੇਵਾਃ ਪਿਤਰੋ ਮਨੁष੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ, ਪੂਰਵਜ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
11.8(੧੧.੧੦) ਯਨ੍ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਜਾਯਾਮਾਵਹਤ੍ਸਂਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਗृਹਾਦਧਿ । ਕ ਆਸਂ ਜਨ੍ਯਾਃ ਕੇ ਵਰਾਃ ਕ ਉ ਜ੍ਯੇष੍ਠਵਰੋऽਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਗੁੱਸੇ ਨੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਇਰਾਦੇ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ; ਕੌਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸੀ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣਿਆ?
ਤਪਸ਼੍ਚੈਵਾਸ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਮ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਮਹਤ੍ਯਰ੍ਣਵੇ । ਤ ਆਸਂ ਜਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠਵਰੋऽਭਵਤ੍
ਤਪ ਤੇ ਕਰਮ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਉਹੀ ਸੰਤਾਨ ਸਨ, ਉਹੀ ਵਧੀਆ ਸਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣਿਆ।
ਦਸ਼ ਸਾਕਮਜਾਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰਾ । ਯੋ ਵੈ ਤਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਵਾ ਅਦ੍ਯ ਮਹਦ੍ਵਦੇਤ੍
ਦਸ ਇਕੱਠੇ ਜੰਮੇ, ਦੇਵਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ; ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜਾਣਦਾ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੱਡਾ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾ । ਵ੍ਯਾਨੋਦਾਨੌ ਵਾਙ੍ਮਨਸ੍ਤੇ ਵਾ ਆਕੂਤਿਮਾਵਹਨ੍
ਸਾਹ ਤੇ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਸਾਹ, ਅੱਖ, ਕੰਨ, ਜੋ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਉਪਰ ਸਾਹ, ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਰਾਦਾ ਲਿਆ।
ਅਜਾਤਾ ਆਸਨ੍ਨ੍ ऋਤਵੋऽਥੋ ਧਾਤਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਰ੍ਹਿ ਕਂ ਤੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮੁਪਾਸਤ
ਮੌਸਮ ਅਜਨਮੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਧਾਤਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਅਸ਼ਵਿਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੌਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ?
ਤਪਸ਼੍ਚੈਵਾਸ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਮ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਮਹਤ੍ਯਰ੍ਣਵੇ । ਤਪੋ ਹ ਜਜ੍ਞੇ ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮੁਪਾਸਤ
ਤਪ ਤੇ ਕਰਮ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਤਪ ਕਰਮ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ।
ਯੇਤ ਆਸੀਦ੍ਭੂਮਿਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਯਾਮਦ੍ਧਾਤਯ ਇਦ੍ਵਿਦੁਃ । ਯੋ ਵੈ ਤਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਮਥਾ ਸ ਮਨ੍ਯੇਤ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਚਨਹਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝੇ।
ਕੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕੁਤਃ ਸੋਮਃ ਕੁਤੋ ਅਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ । ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਮਭਵਤ੍ਕੁਤੋ ਧਾਤਾਜਾਯਤ
ਇੰਦਰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ, ਸੋਮਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ, ਅੱਗ ਕਿੱਥੋਂ ਜਨਮਿਆ? ਤਵਸ਼ਟਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ, ਧਾਤਾ ਕਿੱਥੋਂ ਜਨਮਿਆ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੋਮਾਤ੍ਸੋਮੋ ਅਗ੍ਨੇਰਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਹ ਜਜ੍ਞੇ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰ੍ਧਾਤੁਰ੍ਧਾਤਾਜਾਯਤ
ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਹੀ ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਸੋਮਾ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਅੱਗ ਜਨਮਿਆ; ਤਵਸ਼ਟਾ ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੋਂ, ਧਾਤਾ ਧਾਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਯੇ ਤ ਆਸਨ੍ ਦਸ਼ ਜਾਤਾ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰਾ । ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਲੋਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੇ ਲੋਕ ਆਸਤੇ
ਉਹ ਦਸ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲਏ—ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਉਹ ਕਿਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?
{੨੨} ਯਦਾ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ ਅਸ੍ਥਿ ਸ੍ਨਾਵ ਮਾਂਸਂ ਮਜ੍ਜਾਨਮਾਭਰਤ੍। ਸ਼ਰੀਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਵਤ੍ਕਂ ਲੋਕਮਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵਾਲ, ਹੱਡੀਆਂ, ਨਸਾਂ, ਮਾਸ ਤੇ ਮੱਜਾ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ?
ਕੁਤਃ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ ਕੁਤਃ ਸ੍ਨਾਵ ਕੁਤੋ ਅਸ੍ਥੀਨ੍ਯਾਭਰਤ੍। ਅਙ੍ਗਾ ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਮਜ੍ਜਾਨਂ ਕੋ ਮਾਂਸਂ ਕੁਤ ਆਭਰਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਾਲ ਕਿੱਥੋਂ ਲਏ, ਨਸਾਂ ਕਿੱਥੋਂ, ਹੱਡੀਆਂ ਕਿੱਥੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ? ਅੰਗ, ਜੋੜ, ਮੱਜਾ ਕੌਣ ਲਿਆ, ਮਾਸ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆ?
ਸਂਸਿਚੋ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਾ ਯੇ ਸਂਭਾਰਾਨ੍ਤ੍ਸਮਭਰਨ੍ । ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਸਿਚ੍ਯ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਪੁਰੁषਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਸੰਸਿਚਾ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ—ਸਭ ਕੁਝ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਊਰੂ ਪਾਦਾਵष੍ਠੀਵਨ੍ਤੌ ਸ਼ਿਰੋ ਹਸ੍ਤਾਵਥੋ ਮੁਖਮ੍ । ਪृष੍ਟੀਰ੍ਬਰ੍ਜਹ੍ਯੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਕਸ੍ਤਤ੍ਸਮਦਧਾਦृषਿਃ
ਉਰਾਂ, ਪੈਰ, ਹੱਡੀਆਂ, ਸਿਰ, ਹੱਥ, ਮੂੰਹ, ਪਿੱਠ, ਪੰਜੇ, ਪਾਸਲੇ—ਇਹ ਸਭ ਕੌਣ ਜੋੜਿਆ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ?
ਸ਼ਿਰੋ ਹਸ੍ਤਾਵਥੋ ਮੁਖਂ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਗ੍ਰੀਵਾਸ਼੍ਚ ਕੀਕਸਾਃ । ਤ੍ਵਚਾ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਸਂਧਾ ਸਮਦਧਾਨ੍ ਮਹੀ
ਸਿਰ, ਹੱਥ, ਮੂੰਹ, ਜੀਭ, ਗਰਦਨ, ਜਬੜੇ—ਇਹ ਸਭ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜ ਦਿੱਤੇ।
ਯਤ੍ਤਚ੍ਛਰੀਰਮਸ਼ਯਤ੍ਸਂਧਯਾ ਸਂਹਿਤਂ ਮਹਤ੍। ਯੇਨੇਦਮਦ੍ਯ ਰੋਚਤੇ ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਣਮਾਭਰਤ੍
ਉਹ ਸਰੀਰ ਜੋ ਜੋੜਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਵਾਲਾ—ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਹੁਣ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਕੌਣ ਲਿਆ?
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਉਪਾਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਤਦਜਾਨਾਦ੍ਵਧੂਃ ਸਤੀ । ਈਸ਼ਾ ਵਸ਼ਸ੍ਯ ਯਾ ਜਾਯਾ ਸਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਣਮਾਭਰਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ; ਸਮਝਦਾਰ ਵਧੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਉਹ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਲਿਆ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵ੍ਯਤृਣਤ੍ਪਿਤਾ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰ੍ਯ ਉਤ੍ਤਰਃ । ਗृਹਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਪੁਰੁषਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਜਦੋਂ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਵੰਡਿਆ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲਾ—ਘਰ ਬਣਾਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਵੈ ਤਨ੍ਦ੍ਰੀਰ੍ਨਿਰ੍ऋਤਿਃ ਪਾਪ੍ਮਾਨੋ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾਃ । ਜਰਾ ਖਾਲਤ੍ਯਂ ਪਾਲਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਰੀਰਮਨੁ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਸੁੱਤਾ, ਥਕਾਵਟ, ਨਾਸ, ਪਾਪ—ਇਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹਨ; ਬੁਢਾਪਾ, ਗੰਜਾਪਣ, ਚਿੱਟਾ ਹੋਣਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।