ਰਾਜਸੂਯਂ ਵਾਜਪੇਯਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਤਦਧ੍ਵਰਃ । ਅਰ੍ਕਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਵੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਜੀਵਬਰ੍ਹਿਰ੍ਮਦਿਨ੍ਤਮਃ
ਰਾਜਸੂਯ, ਵਾਜਪੇਯ, ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਤੇ ਉਹ ਯਜਨ; ਅਰਕ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੀਵਤ ਬਰਹਿਸ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਸਤ।
ਅਗ੍ਨ੍ਯਾਧੇਯਮਥੋ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਕਾਮਪ੍ਰਸ਼੍ਛਨ੍ਦਸਾ ਸਹ । ਉਤ੍ਸਨ੍ਨਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇऽਧਿ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਤੇ ਦীক্ষਾ, ਚਾਹੀਦੇ ਛੰਦਾਂ ਸਮੇਤ; ਖੋਏ ਹੋਏ ਯਜਨ ਤੇ ਸਤ੍ਰਾਂ ਵੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਵषਟ੍ਕਾਰੋ ਵ੍ਰਤਂ ਤਪਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇष੍ਟਂ ਪੂਰ੍ਤਂ ਚੋਚ੍ਛਿष੍ਟੇऽਧਿ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਭਰੋਸਾ, ਵਸ਼ਟ-ਕਾਲ, ਵਰਤ, ਤਪ; ਦੱਖਣੀ ਭੇਟ ਤੇ ਪੂਰਨ ਕੰਮ ਵੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹਨ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਰਾਤ੍ਰਃ ਸਦ੍ਯਃਕ੍ਰੀਃ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਰੁਕ੍ਥ੍ਯਃ । ਓਤਂ ਨਿਹਿਤਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਣੂਨਿ ਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਇੱਕ ਰਾਤ, ਦੋ ਰਾਤ, ਤੁਰੰਤ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਤੇ ਉਕਥਿਆ ਯਜਨ; ਜੁੜੇ ਤੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ, ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ, ਯਜਨ ਦੇ ਕਣ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
{੧੯} ਚਤੂਰਾਤ੍ਰਃ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਃ षਡ੍ਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚੋਭਯਃ ਸਹ । षੋਡਸ਼ੀ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚੋਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਯਜ੍ਞਾ ਅਮृਤੇ ਹਿਤਾਃ
ਚਾਰ ਰਾਤ, ਪੰਜ ਰਾਤ, ਛੇ ਰਾਤ, ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਕੇ; ਸੋਲਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲੇ ਯਜਨ, ਸਭ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੋ ਨਿਧਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਚ੍ਚਾਭਿਜਿਚ੍ਚ ਯਃ । ਸਾਹ੍ਨਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਵੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੋऽਪਿ ਤਨ੍ ਮਯਿ
ਪ੍ਰਤੀਹਾਰ, ਅੰਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ; ਸਾਅਨ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸੂਨृਤਾ ਸਂਨਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਃ ਸ੍ਵਧੋਰ੍ਜਾਮृਤਂ ਸਹਃ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਃ ਕਾਮਾਃ ਕਾਮੇਨ ਤਾਤृਪੁਃ
ਸਚਾਈ, ਨਮਰਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਭੋਗ, ਅਮਰਤਾ, ਤਾਕਤ; ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਵ ਭੂਮੀਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੇऽਧਿ ਸ਼੍ਰਿਤਾ ਦਿਵਃ । ਆ ਸੂਰ੍ਯੋ ਭਾਤ੍ਯੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇऽਹੋਰਾਤ੍ਰੇ ਅਪਿ ਤਨ੍ ਮਯਿ
ਨੌ ਧਰਤੀਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ 'ਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਉਪਹਵ੍ਯਂ ਵਿषੂਵਨ੍ਤਂ ਯੇ ਚ ਯਜ੍ਞਾ ਗੁਹਾ ਹਿਤਾਃ । ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਭਰ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੋਚ੍ਛਿष੍ਟੋ ਜਨਿਤੁਃ ਪਿਤਾ
ਭੇਟਾਂ, ਵਿਸ਼ੁਵੰਤ, ਤੇ ਉਹ ਯਜਨ ਜੋ ਗੁਪਤ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਰਚਨਾ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਜਨਿਤੁਰੁਚ੍ਛਿष੍ਟੋऽਸੋਃ ਪੌਤ੍ਰਃ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਸ ਕ੍ਸ਼ਿਯਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਸ਼ਾਨੋ ਵृषਾ ਭੂਮ੍ਯਾਮਤਿਘ੍ਨ੍ਯਃ
ਪਿਤਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਬਚੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਸਾਹ, ਪੌਤ, ਪਿਤਾਮਹ; ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਬਲਦ, ਅਜੈ ਹੈ।
ऋਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਤਪੋ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਮੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮ ਚ । ਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਬਲਂ ਬਲੇ
ਕ੍ਰਮ, ਸਚ, ਤਪ, ਰਾਜ, ਮਿਹਨਤ, ਧਰਮ ਤੇ ਕਰਮ; ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਤੀ, ਧਨ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ।
ਸਮृਦ੍ਧਿਰੋਜ ਆਕੂਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ षਡੁਰ੍ਵ੍ਯਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰੋऽਧ੍ਯੁਚ੍ਛਿष੍ਟ ਇਡਾ ਪ੍ਰੈषਾ ਗ੍ਰਹਾ ਹਵਿਃ
ਪੂਰੀ ਹੋਣੀ, ਚਮਕ, ਇਰਾਦਾ, ਹਕ, ਰਾਜ, ਛੇ ਮੌਸਮ; ਸਾਲ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਇਡਾ, ਹੁਕਮ, ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਪਿਆਲੇ, ਭੇਟ।
ਚਤੁਰ੍ਹੋਤਾਰ ਆਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਾਨਿ ਨੀਵਿਦਃ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਯਜ੍ਞਾ ਹੋਤ੍ਰਾਃ ਪਸ਼ੁਬਨ੍ਧਾਸ੍ਤਦਿष੍ਟਯਃ
ਚਾਰ ਯਾਜਕ, ਸੱਤਿਆ, ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਰਸਮ, ਐਲਾਨ; ਬਚੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਯਜਨ, ਯਾਜਕ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਪਸ਼ੂ ਬੰਨਣ, ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ।
ਅਰ੍ਧਮਾਸਾਸ਼੍ਚ ਮਾਸਾਸ਼੍ਚਾਰ੍ਤਵਾ ऋਤੁਭਿਃ ਸਹ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਘੋषਿਣੀਰਾਪ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਮਹੀ
ਅੱਧ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਮਹੀਨੇ, ਮੌਸਮਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੌਸਮਾਂ ਨਾਲ; ਬਚੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਬਿਜਲੀ, ਸੁਣਨਾ, ਧਰਤੀ।
{੨੦} ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਃ ਸਿਕਤਾ ਅਸ਼੍ਮਾਨ ਓषਧਯੋ ਵੀਰੁਧਸ੍ਤृਣਾ । ਅਭ੍ਰਾਣਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਵਰ੍षਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਕੰਕਰ, ਰੇਤ, ਪੱਥਰ, ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ, ਬੂਟੇ, ਘਾਹ; ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ, ਮੀਂਹ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ, ਰੱਖੇ ਹੋਏ।
ਰਾਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸਮਾਪ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਿਰ੍ਮਹ ਏਧਤੁਃ । ਅਤ੍ਯਾਪ੍ਤਿਰੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਭੂਤਿਸ਼੍ਚਾਹਿਤਾ ਨਿਹਿਤਾ ਹਿਤਾ
ਸਫਲਤਾ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ, ਫੈਲਾਅ, ਵੱਡਾਪਣ, ਵਾਧਾ; ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਬਚੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਲਾਭਦਾਇਕ।
ਯਚ੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਤਿ ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਯਚ੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਸਾਹ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ, ਜੋ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
ऋਚਃ ਸਾਮਾਨਿ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਪੁਰਾਣਂ ਯਜੁषਾ ਸਹ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਰਿਗ ਦੇ ਸ਼ਲੋਕ, ਸਾਮ ਦੇ ਗੀਤ, ਛੰਦ, ਪੁਰਾਣਾ ਗਿਆਨ ਯਜੁਰ ਨਾਲ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਸਾਹ ਤੇ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਸਾਹ, ਅੱਖ, ਕੰਨ, ਜੋ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
ਆਨਨ੍ਦਾ ਮੋਦਾਃ ਪ੍ਰਮੁਦੋऽਭੀਮੋਦਮੁਦਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਮੌਜਾਂ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੌਜ, ਸੁਖ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
ਦੇਵਾਃ ਪਿਤਰੋ ਮਨੁष੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਾਜ੍ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਦਿਵਿਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਦੇਵਤੇ, ਪੂਰਵਜ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ; ਸਾਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ।
11.8(੧੧.੧੦) ਯਨ੍ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਜਾਯਾਮਾਵਹਤ੍ਸਂਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਗृਹਾਦਧਿ । ਕ ਆਸਂ ਜਨ੍ਯਾਃ ਕੇ ਵਰਾਃ ਕ ਉ ਜ੍ਯੇष੍ਠਵਰੋऽਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਗੁੱਸੇ ਨੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਇਰਾਦੇ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ; ਕੌਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸੀ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਕੌਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣਿਆ?
ਤਪਸ਼੍ਚੈਵਾਸ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਮ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਮਹਤ੍ਯਰ੍ਣਵੇ । ਤ ਆਸਂ ਜਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠਵਰੋऽਭਵਤ੍
ਤਪ ਤੇ ਕਰਮ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਉਹੀ ਸੰਤਾਨ ਸਨ, ਉਹੀ ਵਧੀਆ ਸਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਣਿਆ।
ਦਸ਼ ਸਾਕਮਜਾਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰਾ । ਯੋ ਵੈ ਤਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਵਾ ਅਦ੍ਯ ਮਹਦ੍ਵਦੇਤ੍
ਦਸ ਇਕੱਠੇ ਜੰਮੇ, ਦੇਵਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ; ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜਾਣਦਾ, ਉਹ ਅੱਜ ਵੱਡਾ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸ਼੍ਚ ਯਾ । ਵ੍ਯਾਨੋਦਾਨੌ ਵਾਙ੍ਮਨਸ੍ਤੇ ਵਾ ਆਕੂਤਿਮਾਵਹਨ੍
ਸਾਹ ਤੇ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਸਾਹ, ਅੱਖ, ਕੰਨ, ਜੋ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਫੈਲਾਅ ਤੇ ਉਪਰ ਸਾਹ, ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਰਾਦਾ ਲਿਆ।
ਅਜਾਤਾ ਆਸਨ੍ਨ੍ ऋਤਵੋऽਥੋ ਧਾਤਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਰ੍ਹਿ ਕਂ ਤੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮੁਪਾਸਤ
ਮੌਸਮ ਅਜਨਮੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਧਾਤਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਅਸ਼ਵਿਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੌਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ?
ਤਪਸ਼੍ਚੈਵਾਸ੍ਤਾਂ ਕਰ੍ਮ ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਮਹਤ੍ਯਰ੍ਣਵੇ । ਤਪੋ ਹ ਜਜ੍ਞੇ ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮੁਪਾਸਤ
ਤਪ ਤੇ ਕਰਮ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਤਪ ਕਰਮ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਨਿਆ।
ਯੇਤ ਆਸੀਦ੍ਭੂਮਿਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਯਾਮਦ੍ਧਾਤਯ ਇਦ੍ਵਿਦੁਃ । ਯੋ ਵੈ ਤਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਮਥਾ ਸ ਮਨ੍ਯੇਤ ਪੁਰਾਣਵਿਤ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਚਨਹਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝੇ।
ਕੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕੁਤਃ ਸੋਮਃ ਕੁਤੋ ਅਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ । ਕੁਤਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਮਭਵਤ੍ਕੁਤੋ ਧਾਤਾਜਾਯਤ
ਇੰਦਰ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ, ਸੋਮਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ, ਅੱਗ ਕਿੱਥੋਂ ਜਨਮਿਆ? ਤਵਸ਼ਟਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ, ਧਾਤਾ ਕਿੱਥੋਂ ਜਨਮਿਆ?
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੋਮਾਤ੍ਸੋਮੋ ਅਗ੍ਨੇਰਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਹ ਜਜ੍ਞੇ ਤ੍ਵष੍ਟੁਰ੍ਧਾਤੁਰ੍ਧਾਤਾਜਾਯਤ
ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਹੀ ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਸੋਮਾ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਅੱਗ ਜਨਮਿਆ; ਤਵਸ਼ਟਾ ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੋਂ, ਧਾਤਾ ਧਾਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ।