ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਤ੍ਸੂਕਰਸ੍ਤ੍ਵਾਖਨਨ੍ ਨਸਾ । ਪ੍ਰਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਾਸ਼ੋ ਜਹ੍ਯਰਸਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵੋषਧੇ
ਬਾਜ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਸੂਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਿਆ। ਔਸ਼ਧੀ, ਵਾਪਸੀ ਨੁੱਕਾ ਨੁੱਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ ਤੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹ ਚਕ੍ਰੇ ਤ੍ਵਾ ਬਾਹਾਵਸੁਰੇਭ੍ਯ ਸ੍ਤਰੀਤਵੇ । ਪ੍ਰਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਾਸ਼ੋ ਜਹ੍ਯਰਸਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵੋषਧੇ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ। ਔਸ਼ਧੀ, ਵਾਪਸੀ ਨੁੱਕਾ ਨੁੱਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ ਤੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਪਾਟਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵ੍ਯਾਸ਼੍ਨਾਦਸੁਰੇਭ੍ਯ ਸ੍ਤਰੀਤਵੇ । ਪ੍ਰਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਾਸ਼ੋ ਜਹ੍ਯਰਸਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵੋषਧੇ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਾਟਾ ਪੌਦਾ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਖਾਧਾ। ਔਸ਼ਧੀ, ਵਾਪਸੀ ਨੁੱਕਾ ਨੁੱਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ ਤੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਤਯਾਹਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਤ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਾਲਾਵृਕਾਮਿਵ । ਪ੍ਰਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਾਸ਼ੋ ਜਹ੍ਯਰਸਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵੋषਧੇ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਲਾਵ੍ਰਿਕਾ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ। ਔਸ਼ਧੀ, ਵਾਪਸੀ ਨੁੱਕਾ ਨੁੱਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ ਤੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਰੁਦ੍ਰ ਜਲਾषਭੇषਜ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡ ਕਰ੍ਮਕृਤ੍। ਪ੍ਰਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਾਸ਼ੋ ਜਹ੍ਯਰਸਾਨ੍ ਕृਣ੍ਵੋषਧੇ
ਰੁਦ੍ਰਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੀਲਾ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਔਸ਼ਧੀ, ਵਾਪਸੀ ਨੁੱਕਾ ਨੁੱਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ ਤੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸ਼ਂ ਤ੍ਵਂ ਜਹਿ ਯੋ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਦਾਸਤਿ । ਅਧਿ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਪ੍ਰਾਸ਼ਿ ਮਾਮੁਤ੍ਤਰਂ ਕृਧਿ
ਉਸ ਦਾ ਨੁੱਕਾ ਤੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਇੰਦਰ। ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਖ। ਨੁੱਕਾ, ਮੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਕਰ।
ਤੁਭ੍ਯਮੇਵ ਜਰਿਮਨ੍ ਵਰ੍ਧਤਾਮਯਂ ਮੇਮਮਨ੍ਯੇ ਮृਤ੍ਯਵੋ ਹਿਂਸਿषੁਃ ਸ਼ਤਂ ਯੇ । ਮਾਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਮਨਾ ਉਪਸ੍ਥੇ ਮਿਤ੍ਰ ਏਨਂ ਮਿਤ੍ਰਿਯਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੇਵਲ ਬੁੜਾਪਾ ਵਧੇ, ਇਹ ਰੋਗ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੌ ਦੇ ਗਿਣੇ। ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਿਤਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਨਾ ਕਿ ਵੈਰੀ।
ਮਿਤ੍ਰ ਏਨਂ ਵਰੁਣੋ ਵਾ ਰਿਸ਼ਾਦਾ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਂ ਕृਣੁਤਾਂ ਸਂਵਿਦਾਨੌ । ਤਦਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਿਮਾ ਵਿਵਕ੍ਤਿ
ਮਿਤਰ, ਵਰੁਣ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਦਾ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਬੁੜਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ। ਅੱਗ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੀਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਿषੇ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਯੇ ਜਾਤਾ ਉਤ ਵਾ ਯੇ ਜਨਿਤ੍ਰਾਃ । ਮੇਮਂ ਪ੍ਰਾਣੋ ਹਾਸੀਨ੍ ਮੋ ਅਪਾਨੋ ਮੇਮਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਧਿषੁਰ੍ਮੋ ਅਮਿਤ੍ਰਾਃ
ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਜਣਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਸਾਸ ਬਚੀ ਰਹੇ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾ ਛੱਡੇ; ਮੇਰੇ ਮਿਤਰ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਨ, ਨਾ ਹੀ ਵੈਰੀ।
ਦ੍ਯੌष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਾ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਂ ਕृਣੁਤਾਂ ਸਂਵਿਦਾਨੇ । ਯਥਾ ਜੀਵਾ ਅਦਿਤੇਰੁਪਸ੍ਥੇ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਾਭ੍ਯਾਂ ਗੁਪਿਤਃ ਸ਼ਤਂ ਹਿਮਾਃ
ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ; ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬੁੜਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ। ਜਿਵੇਂ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਾਣ ਤੇ ਅਪਾਨ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਕੋਈ ਸੌ ਜੜ੍ਹੇ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਮਗ੍ਨੇ ਆਯੁषੇ ਵਰ੍ਚਸੇ ਨਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਰੇਤੋ ਵਰੁਣ ਮਿਤ੍ਰ ਰਾਜਨ੍ । ਮਾਤੇਵਾਸ੍ਮਾ ਅਦਿਤੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਜਰਦष੍ਟਿਰ੍ਯਥਾਸਤ੍
ਅੱਗ, ਇਸ ਪਿਆਰੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਤੇ ਚਮਕ ਲਈ ਲੈ ਚੱਲ; ਵਰੁਣ, ਮਿਤਰ, ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਆਦਿਤੀ ਵਾਂਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਿਓ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਰਸੇ ਦੇਵਾ ਭਗਸ੍ਯ ਤਨ੍ਵੋ ਬਲੇ । ਆਯੁष੍ਯਮਸ੍ਮਾ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਰ੍ਚ ਆ ਧਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸ ਤੋਂ, ਭਾਗ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕ ਦੇਣ।
ਆਯੁਰਸ੍ਮੈ ਧੇਹਿ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪ੍ਰਜਾਂ ਤ੍ਵष੍ਟਰਧਿਨਿਧੇਹਿ ਅਸ੍ਮੈ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਸਵਿਤਰਾ ਸੁਵਾਸ੍ਮੈ ਸ਼ਤਂ ਜੀਵਾਤਿ ਸ਼ਰਦਸ੍ਤਵਾਯਮ੍
ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ; ਤਵਸ਼ਤਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ। ਸਵਿਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ; ਉਹ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇ।
ਆਸ਼ੀਰ੍ਣ ਊਰ੍ਜਮੁਤ ਸੌਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਧਤ੍ਤਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਸਚੇਤਸੌ । ਜਯਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਹਸਾਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਣ੍ਵਾਨੋ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਅਧਰਾਨ੍ਤ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ, ਸਮਝ, ਧਨ ਤੇ ਬੁਝ ਦੇਵੋ। ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੇਤਾਂ ਜਿੱਤੋ, ਹੋਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਦਿਓ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰੁਣੇਨ ਸ਼ਿष੍ਟੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰੁਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਹਿਤੋ ਨੋ ਆਗਨ੍ । ਏष ਵਾਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਪਸ੍ਥੇ ਮਾ ਕ੍ਸ਼ੁਧਨ੍ ਮਾ ਤृषਤ੍
ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ, ਵਰੁਣ ਵੱਲੋਂ ਸਿਖਾਇਆ, ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭੁੱਖਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਪਿਆਸਾ।
ਊਰ੍ਜਮਸ੍ਮਾ ਊਰ੍ਜਸ੍ਵਤੀ ਧਤ੍ਤਂ ਪਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਧਤ੍ਤਮ੍ । ਊਰ੍ਜਮਸ੍ਮੈ ਦ੍ਯਾਵਪृਥਿਵੀ ਅਧਾਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤ ਊਰ੍ਜਮਾਪਃ
ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ; ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ।
ਸ਼ਿਵਾਭਿष੍ਟੇ ਹृਦਯਂ ਤਰ੍ਪਯਾਮ੍ਯਨਮੀਵੋ ਮੋਦਿषੀष੍ਠਾਃ ਸੁਵਰ੍ਚਾਃ । ਸਵਾਸਿਨੌ ਪਿਬਤਾਂ ਮਨ੍ਥਮੇਤਮਸ਼੍ਵਿਨੋ ਰੂਪਂ ਪਰਿਧਾਯ ਮਾਯਾਮ੍
ਚੰਗੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਹੋ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਇਹ ਮਥਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਨ ਪੀਓ, ਆਪਣਾ ਜਾਦੂਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਏਤਾਂ ਸਸृਜੇ ਵਿਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਰ ਊਰ੍ਜਾਂ ਸ੍ਵਧਾਮਜਰਾਂ ਸਾ ਤ ਏषਾ । ਤਯਾ ਤ੍ਵਂ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦਃ ਸੁਵਰ੍ਚਾ ਮਾ ਤ ਆ ਸੁਸ੍ਰੋਦ੍ਭਿषਜਸ੍ਤੇ ਅਕ੍ਰਨ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਬਣਾਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਬੁੜਾਪਾ ਰਹਿਤ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਪਤਝੜਾਂ ਵਿਚ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹੋ, ਚਮਕਦਾਰ; ਮੰਦੇ ਵੈਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਯਥੇਦਂ ਭੂਮ੍ਯਾ ਅਧਿ ਤृਣਂ ਵਾਤੋ ਮਥਾਯਤਿ । ਏਵਾ ਮਥ੍ਨਾਮਿ ਤੇ ਮਨੋ ਯਥਾ ਮਾਂ ਕਾਮਿਨ੍ਯਸੋ ਯਥਾ ਮਨ੍ ਨਾਪਗਾ ਅਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘਾਹ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਸਂ ਚੇਨ੍ ਨਯਾਥੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕਾਮਿਨਾ ਸਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਥਃ । ਸਂ ਵਾਂ ਭਗਾਸੋ ਅਗ੍ਮਤ ਸਂ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਸਮੁ ਵ੍ਰਤਾ
ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ। ਭਾਗ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਵਚਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ।
ਯਤ੍ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਵੋ ਅਨਮੀਵਾ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਵਃ । ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਗਚ੍ਛਤਾਦ੍ਧਵਂ ਸ਼ਲ੍ਯ ਇਵ ਕੁਲ੍ਮਲਂ ਯਥਾ
ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਜਾਵੇ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਥਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ।
ਯਦਨ੍ਤਰਂ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯਂ ਯਦ੍ਬਾਹ੍ਯਂ ਤਦਨ੍ਤਰਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਣਾਂ ਮਨੋ ਗृਭਾਯੌषਧੇ
ਜੋ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਹਰ ਹੈ; ਜੋ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ, ਔਸ਼ਧ।
ਏਯਮਗਨ੍ ਪਤਿਕਾਮਾ ਜਨਿਕਾਮੋऽਹਮਾਗਮਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਃ ਕਨਿਕ੍ਰਦਦ੍ਯਥਾ ਭਗੇਨਾਹਂ ਸਹਾਗਮਮ੍
ਇਹ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਂਗ, ਭਾਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਾ ਮਹੀ ਦृषਤ੍ਕ੍ਰਿਮੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਤਰ੍ਹਣੀ । ਤਯਾ ਪਿਨष੍ਮਿ ਸਂ ਕ੍ਰਿਮੀਨ੍ ਦृषਦਾ ਖਲ੍ਵਾਮਿਵ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਪੀਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਖਲ ਵਿੱਚ ਅਨਾਜ ਪੀਸਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟਮਦृष੍ਟਮਤृਹਮਥੋ ਕੁਰੂਰੁਮਤृਹਮ੍ । ਅਲ੍ਗਣ੍ਡੂਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਛਲੁਨਾਨ੍ ਕ੍ਰਿਮੀਨ੍ ਵਚਸਾ ਜਮ੍ਭਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਕੀੜੇ ਦਿਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੇ, ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਕੁਰੂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ—ਸਾਰੇ ਰੰਗਦੇ, ਸਾਰੇ ਕੀੜੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਲ੍ਗਣ੍ਡੂਨ੍ ਹਨ੍ਮਿ ਮਹਤਾ ਵਧੇਨ ਦੂਨਾ ਅਦੂਨਾ ਅਰਸਾ ਅਭੂਵਨ੍ । ਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ ਅਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ ਨਿ ਤਿਰਾਮਿ ਵਾਚਾ ਯਥਾ ਕ੍ਰਿਮੀਣਾਂ ਨਕਿਰੁਚ੍ਛਿषਾਤੈ
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੰਗਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਰਸ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਜੋ ਬਚੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਬਚੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕੀੜਾ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹੇ।
ਅਨ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸ਼ੀਰ੍षਣ੍ਯਮਥੋ ਪਾਰ੍ष੍ਟੇਯਂ ਕ੍ਰਿਮੀਨ੍ । ਅਵਸ੍ਕਵਂ ਵ੍ਯਧ੍ਵਰਂ ਕ੍ਰਿਮੀਨ੍ ਵਚਸਾ ਜਮ੍ਭਯਾਮਸਿ
ਅੰਤੜੀਆਂ, ਸਿਰ ਅਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੀੜੇ ਹਨ, ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ—ਅਸੀਂ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇ ਕ੍ਰਿਮਯਃ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼ੁ ਵਨੇष੍ਵੋषਧੀषੁ ਪਸ਼ੁष੍ਵਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਃ । ਯੇ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤਨ੍ਵਮਾਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਧਨ੍ਮਿ ਜਨਿਮ ਕ੍ਰਿਮੀਣਾਮ੍
ਜੋ ਕੀੜੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਤ, ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ਯਨ੍ਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਕ੍ਰਿਮੀਨ੍ ਹਨ੍ਤੁ ਨਿਮ੍ਰੋਚਨ੍ ਹਨ੍ਤੁ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ । ਯੇ ਅਨ੍ਤਃ ਕ੍ਰਿਮਯੋ ਗਵਿ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ; ਜਦੋਂ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ—ਜੋ ਕੀੜੇ ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਚਤੁਰਕ੍ਸ਼ਂ ਕ੍ਰਿਮਿਂ ਸਾਰਙ੍ਗਮਰ੍ਜੁਨਮ੍ । ਸ਼ृਣਾਮ੍ਯਸ੍ਯ ਪृष੍ਟੀਰਪਿ ਵृਸ਼੍ਚਾਮਿ ਯਚ੍ਛਿਰਃ
ਚੌਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕੀੜਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਫਾੜਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।