ਬਭ੍ਰੇ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸਮਦਮਾ ਵਪੈਭ੍ਯੋऽਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਤਮੇ ਤ੍ਵੋਪਸੀਦਾਨ੍ । ਪੁਰੀषਿਣਃ ਪ੍ਰਥਮਾਨਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਾਰ੍षੇਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾ ਰਿषਨ੍ ਪ੍ਰਾਸ਼ਿਤਾਰਃ
ਬਕਰੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਚੰਗੀ ਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ। ਪਹਿਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਉਣ।
ਆਰ੍षੇਯੇषੁ ਨਿ ਦਧ ਓਦਨ ਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਰ੍षੇਯਾਣਾਮਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੇ ਗੋਪ੍ਤਾ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਪਕ੍ਵਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਖੀਰ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ। ਅੱਗ ਮੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਯਜ੍ਞਂ ਦੁਹਾਨਂ ਸਦਮਿਤ੍ਪ੍ਰਪੀਨਂ ਪੁਮਾਂਸਂ ਧੇਨੁਂ ਸਦਨਂ ਰਯੀਣਾਮ੍ । ਪ੍ਰਜਾਮृਤਤ੍ਵਮੁਤ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੂ ਰਾਯਸ਼੍ਚ ਪੋषੈਰੁਪ ਤ੍ਵਾ ਸਦੇਮ
ਯਜਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ, ਨਰ, ਗਾਂ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਥਾਂ। ਸੰਤਾਨ, ਅਮਰਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।
ਵृषਭੋऽਸਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ऋषੀਨ੍ ਆਰ੍षੇਯਾਨ੍ ਗਚ੍ਛ । ਸੁਕृਤਾਂ ਲੋਕੇ ਸੀਦ ਤਤ੍ਰ ਨੌ ਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਤੂੰ ਨਰ ਹੈਂ, ਸਵਰਗੀ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਕੋਲ ਜਾ। ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸਾਡੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਭੇਟ ਵੱਸੇ।
ਸਮਾਚਿਨੁष੍ਵਾਨੁਸਂਪ੍ਰਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪਥਃ ਕਲ੍ਪਯ ਦੇਵਯਾਨਾਨ੍ । ਏਤੈਃ ਸੁਕृਤੈਰਨੁ ਗਚ੍ਛੇਮ ਯਜ੍ਞਂ ਨਾਕੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਮਧਿ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮੌ
ਇਕੱਠਾ ਹੋ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਚੱਲ; ਅੱਗੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਏ, ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਦੇਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਦ੍ਯਾਮੁਦਾਯਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮੌਦਨਂ ਪਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍ । ਤੇਨ ਗੇष੍ਮ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਸ੍ਵਰਾਰੋਹਨ੍ਤੋ ਅਭਿ ਨਾਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹੇ, ਯਜਨ ਦੀ ਖੀਰ ਪਕਾ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ; ਉਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੀਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਭਵਾਸ਼ਰ੍ਵੌ ਮृਡਤਂ ਮਾਭਿ ਯਾਤਂ ਭੂਤਪਤੀ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨਮੋ ਵਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਹਿਤਾਮਾਯਤਾਂ ਮਾ ਵਿ ਸ੍ਰਾष੍ਟਂ ਮਾ ਨੋ ਹਿਂਸਿष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਪਦੋ ਮਾ ਚਤੁष੍ਪਦਃ
ਭਵਾ ਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਦਇਆਲੂ ਹੋਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਨਾ ਆਓ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਥਿਆਰ ਨਾ ਛੱਡੋ; ਸਾਨੂੰ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ੁਨੇ ਕ੍ਰੋष੍ਟ੍ਰੇ ਮਾ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਕਰ੍ਤਮਲਿਕ੍ਲਵੇਭ੍ਯੋ ਗृਧ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਾ ਅਵਿष੍ਯਵਃ । ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਸ੍ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਵਯਾਂਸਿ ਤੇ ਵਿਘਸੇ ਮਾ ਵਿਦਨ੍ਤ
ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਗਿੱਦੜ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਨਾ ਹੀ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਗਿੱਧਾਂ, ਜਾਂ ਕਾਲੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੱਖੀਆਂ ਤੇਰੇ ਪੰਛੀ ਹਨ; ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਲੱਭਣ।
ਕ੍ਰਨ੍ਦਾਯ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯ ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਭਵ ਰੋਪਯਃ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਕृਣ੍ਮਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯਾਮਰ੍ਤ੍ਯ
ਤੇਰੇ ਰੋਣ, ਤੇਰੀ ਸਾਂਸ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਜੜਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਤੇ ਨਮਃ ਕृਣ੍ਮ ਉਤ੍ਤਰਾਦਧਰਾਦੁਤ । ਅਭੀਵਰ੍ਗਾਦ੍ਦਿਵਸ੍ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉਪਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਥਾਂ ਲਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮੁਖਾਯ ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਸ਼ੂਂषਿ ਤੇ ਭਵ । ਤ੍ਵਚੇ ਰੂਪਾਯ ਸਂਦृਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤੀਚੀਨਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ, ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਹੇ ਭਵ, ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ, ਤੇਰੇ ਰੂਪ, ਤੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਙ੍ਗੇਭ੍ਯਸ੍ਤ ਉਦਰਾਯ ਜਿਹ੍ਵਾਯਾ ਆਸ੍ਯਾਯ ਤੇ । ਦਦ੍ਭ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ, ਤੇਰੇ ਪੇਟ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ, ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡੇਨ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਵਾਜਿਨਾ । ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਰ੍ਧਕਘਾਤਿਨਾ ਤੇਨ ਮਾ ਸਮਰਾਮਹਿ
ਨੀਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਅੱਧਾ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ।
ਸ ਨੋ ਭਵਃ ਪਰਿ ਵृਣਕ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤ ਆਪ ਇਵਾਗ੍ਨਿਃ ਪਰਿ ਵृਣਕ੍ਤੁ ਨੋ ਭਵਃ । ਮਾ ਨੋऽਭਿ ਮਾਂਸ੍ਤ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮੈ
ਭਵ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਭਵ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਸ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਚਤੁਰ੍ਨਮੋ ਅष੍ਟਕृਤ੍ਵੋ ਭਵਾਯ ਦਸ਼ ਕृਤ੍ਵਃ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ । ਤਵੇਮੇ ਪਞ੍ਚ ਪਸ਼ਵੋ ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਗਾਵੋ ਅਸ਼੍ਵਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਅਜਾਵਯਃ
ਚਾਰ ਵਾਰੀ, ਅੱਠ ਵਾਰੀ, ਦਸ ਵਾਰੀ ਅਸੀਂ ਭਵ ਨੂੰ, ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਇਹ ਪੰਜ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ: ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਬਕਰੀਆਂ।
ਤਵ ਚਤਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ੍ਤਵ ਦ੍ਯੌਸ੍ਤਵ ਪृਥਿਵੀ ਤਵੇਦਮੁਗ੍ਰੋਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਤਵੇਦਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨ੍ਵਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਨੁ
ਤੇਰੀਆਂ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੇਰਾ ਅਸਮਾਨ, ਤੇਰੀ ਧਰਤੀ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
{੫} ਉਰੁਃ ਕੋਸ਼ੋ ਵਸੁਧਾਨਸ੍ਤਵਾਯਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਨ੍ਤਃ । ਸ ਨੋ ਮृਡ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟਾਰੋ ਅਭਿਭਾਃ ਸ਼੍ਵਾਨਃ ਪਰੋ ਯਨ੍ਤ੍ਵਘਰੁਦੋ ਵਿਕੇਸ਼੍ਯਃ
ਤੇਰਾ ਚੌੜਾ ਪਾਤ੍ਰ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੂਰ ਦੇ ਚੀਕਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਚਾ ਭੌਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਉਣ।
ਧਨੁਰ੍ਬਿਭਰ੍षਿ ਹਰਿਤਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਂ ਸਹਸ੍ਰਘ੍ਨਿਂ ਸ਼ਤਵਧਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨ੍ । ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੇषੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਦੇਵਹੇਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਯਤਮਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ੀਤਃ
ਤੂੰ ਹਰਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਤੀਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਇਹ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਪਾਸੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੋऽਭਿਯਾਤੋ ਨਿਲਯਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨਿਚਿਕੀਰ੍षਤਿ । ਪਸ਼੍ਚਾਦਨੁਪ੍ਰਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਤਂ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਦਨੀਰਿਵ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੋਟ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਵੱਜੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਖਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ।
ਭਵਾਰੁਦ੍ਰੌ ਸਯੁਜਾ ਸਂਵਿਦਾਨਾਵੁਭਾਵੁਗ੍ਰੌ ਚਰਤੋ ਵੀਰ੍ਯਾਯ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਮੋ ਯਤਮਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ੀਤਃ
ਭਵ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਇਕਠੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਦੋਵੇਂ ਭਿਆਨਕ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਪਾਸੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਤ੍ਵਾਯਤੇ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪਰਾਯਤੇ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤ ਆਸੀਨਾਯੋਤ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਜੋ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੈਠਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸਾਯਂ ਨਮਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਮੋ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਨਮੋ ਦਿਵਾ । ਭਵਾਯ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਚੋਭਾਭ੍ਯਾਮਕਰਂ ਨਮਃ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵੇਰੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਤਿਪਸ਼੍ਯਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਮਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਬਹੁਧਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਮੋਪਾਰਾਮ ਜਿਹ੍ਵਯੇਯਮਾਨਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਯਾਵਾਸ਼੍ਵਂ ਕृष੍ਣਮਸਿਤਂ ਮृਣਨ੍ਤਂ ਭੀਮਂ ਰਥਂ ਕੇਸ਼ਿਨਃ ਪਾਦਯਨ੍ਤਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤੀਮੋ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮੈ
ਕਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਕਾਲਾ, ਅਡੋਲ, ਡਰਾਉਣਾ ਰਥ, ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ; ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਾ ਨੋऽਭਿ ਸ੍ਰਾ ਮਤ੍ਯਂ ਦੇਵਹੇਤਿਂ ਮਾ ਨਃ ਕ੍ਰੁਧਃ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਮਦ੍ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਿ ਧੂਨੁ
ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਵੱਜੇ, ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ, ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਆਪਣੀ ਅਸਮਾਨੀ ਟਾਹਲੀ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾ।
ਮਾ ਨੋ ਹਿਂਸੀਰਧਿ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਪਰਿ ਣੋ ਵृਙ੍ਧਿ ਮਾ ਕ੍ਰੁਧਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਰਾਮਹਿ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ।
{੬} ਮਾ ਨੋ ਗੋषੁ ਪੁਰੁषੇषੁ ਮਾ ਗृਧੋ ਨੋ ਅਜਾਵਿषੁ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰੋਗ੍ਰ ਵਿ ਵਰ੍ਤਯ ਪਿਯਾਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਜਹਿ
ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਬਕਰੀਆਂ ਜਾਂ ਭੇੜਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਕਰ; ਹੇ ਤੂੰ ਤਿੱਖਾ, ਆਪਣਾ ਰੁਖ ਹੋਰ ਵੱਲ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਯਸ੍ਯ ਤਕ੍ਮਾ ਕਾਸਿਕਾ ਹੇਤਿਰੇਕਮਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਵ ਵृषਣਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦ ਏਤਿ । ਅਭਿਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਣਯਤੇ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮੈ
ਜਿਸ ਦੀ ਬੁਖਾਰ, ਖਾਂਸੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਂਗ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵਿष੍ਟਭਿਤੋऽਯਜ੍ਵਨਃ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ ਦੇਵਪੀਯੂਨ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਨਮੋ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਵਰੀਭਿਃ
ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤੁਭ੍ਯਮਾਰਣ੍ਯਾਃ ਪਸ਼ਵੋ ਮृਗਾ ਵਨੇ ਹਿਤਾ ਹਂਸਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ਕੁਨਾ ਵਯਾਂਸਿ । ਤਵ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਦਿਵ੍ਯਾ ਆਪੋ ਵृਧੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਵਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ, ਹੰਸ, ਗਿੱਧ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਉਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੀ ਅਜੋਬੀ ਤਾਕਤ, ਦਿਵੀ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇਰੇ ਵਧੇਰੇ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਵਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।