ਅਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਪਸ਼ੁਭਿਃ ਸਹੈਨਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਙੇਨਾਂ ਦੇਵਤਾਭਿਃ ਸਹੈਧਿ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪਚ੍ਛਪਥੋ ਮਾਭਿਚਾਰਃ ਸ੍ਵੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਅਨਮੀਵਾ ਵਿ ਰਾਜ
ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ। ਵਾਪਸ ਆਉ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਰਸਤਾ ਜਾਂ ਜਾਦੂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ; ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਕਰ।
ऋਤੇਨ ਤष੍ਟਾ ਮਨਸਾ ਹਿਤੈषਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮੌਦਨਸ੍ਯ ਵਿਹਿਤਾ ਵੇਦਿਰਗ੍ਰੇ । ਅਂਸਦ੍ਰੀਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਮੁਪ ਧੇਹਿ ਨਾਰਿ ਤਤ੍ਰੌਦਨਂ ਸਾਦਯ ਦੈਵਾਨਾਮ੍
ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਕਾਰੀਗਰ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਮਨ, ਯਜਨ ਦੀ ਖੀਰ ਦਾ ਵੇਦਿ ਅੱਗੇ ਬਣਾਈ। ਔਰਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੋਢਾ ਰੱਖ, ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਅਦਿਤੇਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂ ਸ੍ਰੁਚਮੇਤਾਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਂ ਸਪ੍ਤऋषਯੋ ਭੂਤਕृਤੋ ਯਾਮਕृਣ੍ਵਨ੍ । ਸਾ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਦੁष੍ਯੋਦਨਸ੍ਯ ਦਰ੍ਵਿਰ੍ਵੇਦ੍ਯਾਮਧ੍ਯੇਨਂ ਚਿਨੋਤੁ
ਇਹ ਚਮਚ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਹੱਥ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਖੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਜਾਣੇ; ਚਮਚ ਨੂੰ ਵੇਦਿ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੀਰ ਰੱਖਣ ਦੇ।
ਸ਼ृਤਂ ਤ੍ਵਾ ਹਵ੍ਯਮੁਪ ਸੀਦਨ੍ਤੁ ਦੈਵਾ ਨਿਃਸृਪ੍ਯਾਗ੍ਨੇਃ ਪੁਨਰੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਸੀਦ । ਸੋਮੇਨ ਪੂਤੋ ਜਠਰੇ ਸੀਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਾਰ੍षੇਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾ ਰਿषਨ੍ ਪ੍ਰਾਸ਼ਿਤਾਰਃ
ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਭੇਟ, ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ; ਅੱਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮੁੜ ਇਥੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ। ਸੋਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਉਣ।
ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍ਤ੍ਸਂਜ੍ਞਾਨਮਾ ਵਪੈਭ੍ਯਃ ਸੁਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਤਮੇ ਤ੍ਵੋਪਸੀਦਾਨ੍ । ऋषੀਨ੍ ਆਰ੍षੇਯਾਂਸ੍ਤਪਸੋऽਧਿ ਜਾਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮੌਦਨੇ ਸੁਹਵਾ ਜੋਹਵੀਮਿ
ਸੋਮ ਰਾਜਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼, ਚੰਗੀ ਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ। ਮੈਂ ਤਪ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਯਜਨ ਦੀ ਖੀਰ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਪੂਤਾ ਯੋषਿਤੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਪ੍ਰਪृਥਕ੍ਸਾਦਯਾਮਿ । ਯਤ੍ਕਾਮ ਇਦਮਭਿषਿਞ੍ਚਾਮਿ ਵੋऽਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸ ਦਦਾਦਿਦਂ ਮੇ
ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਯਜਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਾਲ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਇਦਂ ਮੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਮृਤਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਪਕ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਤ੍ਕਾਮਦੁਘਾ ਮ ਏषਾ । ਇਦਂ ਧਨਂ ਨਿ ਦਧੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਕृਣ੍ਵੇ ਪਨ੍ਥਾਂ ਪਿਤृषੁ ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਚਾਨਣ, ਅਮਰਤਾ, ਸੋਨਾ, ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਖੇਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਦੌਲਤ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੌ ਤੁषਾਨ੍ ਆ ਵਪ ਜਾਤਵੇਦਸਿ ਪਰਃ ਕਮ੍ਬੂਕਾਮਪ ਮृਡ੍ਢਿ ਦੂਰਮ੍ । ਏਤਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ਗृਹਰਾਜਸ੍ਯ ਭਾਗਮਥੋ ਵਿਦ੍ਮ ਨਿਰ੍ऋਤੇਰ੍ਭਾਗਧੇਯਮ੍
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਭੁਸਾ ਪਾ, ਜਾਤਵੇਦਸ; ਬਾਹਰਲੇ ਭੁਸੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੁਣਿਆ; ਹੁਣ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰਾਮ੍ਯਤਃ ਪਚਤੋ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸੁਨ੍ਵਤਃ ਪਨ੍ਥਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਧਿ ਰੋਹਯੈਨਮ੍ । ਯੇਨ ਰੋਹਾਤ੍ਪਰਮਾਪਦ੍ਯ ਯਦ੍ਵਯ ਉਤ੍ਤਮਂ ਨਾਕਂ ਪਰਮਂ ਵ੍ਯੋਮ
ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ। ਜਿਸ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਾਲ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
{੩} ਬਭ੍ਰੇਰਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਮੁਖਮੇਤਦ੍ਵਿ ਮृਡ੍ਢ੍ਯਾਜ੍ਯਾਯ ਲੋਕਂ ਕृਣੁਹਿ ਪ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਘृਤੇਨ ਗਾਤ੍ਰਾਨੁ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿ ਮृਡ੍ਢਿ ਕृਣ੍ਵੇ ਪਨ੍ਥਾਂ ਪਿਤृषੁ ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ
ਅਧਵਰਯੂ, ਬਕਰੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਘੀ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਓ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਕੇ। ਘੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਹੈ।
ਬਭ੍ਰੇ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸਮਦਮਾ ਵਪੈਭ੍ਯੋऽਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਤਮੇ ਤ੍ਵੋਪਸੀਦਾਨ੍ । ਪੁਰੀषਿਣਃ ਪ੍ਰਥਮਾਨਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਾਰ੍षੇਯਾਸ੍ਤੇ ਮਾ ਰਿषਨ੍ ਪ੍ਰਾਸ਼ਿਤਾਰਃ
ਬਕਰੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਚੰਗੀ ਬਾਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ। ਪਹਿਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਉਣ।
ਆਰ੍षੇਯੇषੁ ਨਿ ਦਧ ਓਦਨ ਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਰ੍षੇਯਾਣਾਮਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮੇ ਗੋਪ੍ਤਾ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਪਕ੍ਵਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਖੀਰ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ। ਅੱਗ ਮੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਯਜ੍ਞਂ ਦੁਹਾਨਂ ਸਦਮਿਤ੍ਪ੍ਰਪੀਨਂ ਪੁਮਾਂਸਂ ਧੇਨੁਂ ਸਦਨਂ ਰਯੀਣਾਮ੍ । ਪ੍ਰਜਾਮृਤਤ੍ਵਮੁਤ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੂ ਰਾਯਸ਼੍ਚ ਪੋषੈਰੁਪ ਤ੍ਵਾ ਸਦੇਮ
ਯਜਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ, ਨਰ, ਗਾਂ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਥਾਂ। ਸੰਤਾਨ, ਅਮਰਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।
ਵृषਭੋऽਸਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ऋषੀਨ੍ ਆਰ੍षੇਯਾਨ੍ ਗਚ੍ਛ । ਸੁਕृਤਾਂ ਲੋਕੇ ਸੀਦ ਤਤ੍ਰ ਨੌ ਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਤੂੰ ਨਰ ਹੈਂ, ਸਵਰਗੀ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਕੋਲ ਜਾ। ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਸਾਡੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਭੇਟ ਵੱਸੇ।
ਸਮਾਚਿਨੁष੍ਵਾਨੁਸਂਪ੍ਰਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਪਥਃ ਕਲ੍ਪਯ ਦੇਵਯਾਨਾਨ੍ । ਏਤੈਃ ਸੁਕृਤੈਰਨੁ ਗਚ੍ਛੇਮ ਯਜ੍ਞਂ ਨਾਕੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਮਧਿ ਸਪ੍ਤਰਸ਼੍ਮੌ
ਇਕੱਠਾ ਹੋ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਚੱਲ; ਅੱਗੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਹ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਏ, ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਦੇਵਾ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਦ੍ਯਾਮੁਦਾਯਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮੌਦਨਂ ਪਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍ । ਤੇਨ ਗੇष੍ਮ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਸ੍ਵਰਾਰੋਹਨ੍ਤੋ ਅਭਿ ਨਾਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹੇ, ਯਜਨ ਦੀ ਖੀਰ ਪਕਾ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ; ਉਸ ਰਾਹ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੀਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਭਵਾਸ਼ਰ੍ਵੌ ਮृਡਤਂ ਮਾਭਿ ਯਾਤਂ ਭੂਤਪਤੀ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨਮੋ ਵਾਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਹਿਤਾਮਾਯਤਾਂ ਮਾ ਵਿ ਸ੍ਰਾष੍ਟਂ ਮਾ ਨੋ ਹਿਂਸਿष੍ਟਂ ਦ੍ਵਿਪਦੋ ਮਾ ਚਤੁष੍ਪਦਃ
ਭਵਾ ਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਦਇਆਲੂ ਹੋਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਨਾ ਆਓ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਥਿਆਰ ਨਾ ਛੱਡੋ; ਸਾਨੂੰ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ੁਨੇ ਕ੍ਰੋष੍ਟ੍ਰੇ ਮਾ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਕਰ੍ਤਮਲਿਕ੍ਲਵੇਭ੍ਯੋ ਗृਧ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਾ ਅਵਿष੍ਯਵਃ । ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਸ੍ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਵਯਾਂਸਿ ਤੇ ਵਿਘਸੇ ਮਾ ਵਿਦਨ੍ਤ
ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਗਿੱਦੜ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ, ਨਾ ਹੀ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਗਿੱਧਾਂ, ਜਾਂ ਕਾਲੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੱਖੀਆਂ ਤੇਰੇ ਪੰਛੀ ਹਨ; ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਲੱਭਣ।
ਕ੍ਰਨ੍ਦਾਯ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਯ ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਭਵ ਰੋਪਯਃ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਕृਣ੍ਮਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯਾਮਰ੍ਤ੍ਯ
ਤੇਰੇ ਰੋਣ, ਤੇਰੀ ਸਾਂਸ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਜੜਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਤੇ ਨਮਃ ਕृਣ੍ਮ ਉਤ੍ਤਰਾਦਧਰਾਦੁਤ । ਅਭੀਵਰ੍ਗਾਦ੍ਦਿਵਸ੍ਪਰ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉਪਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਥਾਂ ਲਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮੁਖਾਯ ਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਸ਼ੂਂषਿ ਤੇ ਭਵ । ਤ੍ਵਚੇ ਰੂਪਾਯ ਸਂਦृਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤੀਚੀਨਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ, ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਹੇ ਭਵ, ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ, ਤੇਰੇ ਰੂਪ, ਤੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਙ੍ਗੇਭ੍ਯਸ੍ਤ ਉਦਰਾਯ ਜਿਹ੍ਵਾਯਾ ਆਸ੍ਯਾਯ ਤੇ । ਦਦ੍ਭ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ, ਤੇਰੇ ਪੇਟ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ, ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡੇਨ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਵਾਜਿਨਾ । ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਰ੍ਧਕਘਾਤਿਨਾ ਤੇਨ ਮਾ ਸਮਰਾਮਹਿ
ਨੀਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਅੱਧਾ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ।
ਸ ਨੋ ਭਵਃ ਪਰਿ ਵृਣਕ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਤ ਆਪ ਇਵਾਗ੍ਨਿਃ ਪਰਿ ਵृਣਕ੍ਤੁ ਨੋ ਭਵਃ । ਮਾ ਨੋऽਭਿ ਮਾਂਸ੍ਤ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਮੈ
ਭਵ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਭਵ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਸ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।
ਚਤੁਰ੍ਨਮੋ ਅष੍ਟਕृਤ੍ਵੋ ਭਵਾਯ ਦਸ਼ ਕृਤ੍ਵਃ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ । ਤਵੇਮੇ ਪਞ੍ਚ ਪਸ਼ਵੋ ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਗਾਵੋ ਅਸ਼੍ਵਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਅਜਾਵਯਃ
ਚਾਰ ਵਾਰੀ, ਅੱਠ ਵਾਰੀ, ਦਸ ਵਾਰੀ ਅਸੀਂ ਭਵ ਨੂੰ, ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਇਹ ਪੰਜ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ: ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਬਕਰੀਆਂ।
ਤਵ ਚਤਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ੍ਤਵ ਦ੍ਯੌਸ੍ਤਵ ਪृਥਿਵੀ ਤਵੇਦਮੁਗ੍ਰੋਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਤਵੇਦਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨ੍ਵਦ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਨੁ
ਤੇਰੀਆਂ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੇਰਾ ਅਸਮਾਨ, ਤੇਰੀ ਧਰਤੀ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
{੫} ਉਰੁਃ ਕੋਸ਼ੋ ਵਸੁਧਾਨਸ੍ਤਵਾਯਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨ੍ਯਨ੍ਤਃ । ਸ ਨੋ ਮृਡ ਪਸ਼ੁਪਤੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਰਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟਾਰੋ ਅਭਿਭਾਃ ਸ਼੍ਵਾਨਃ ਪਰੋ ਯਨ੍ਤ੍ਵਘਰੁਦੋ ਵਿਕੇਸ਼੍ਯਃ
ਤੇਰਾ ਚੌੜਾ ਪਾਤ੍ਰ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੂਰ ਦੇ ਚੀਕਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਚਾ ਭੌਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਉਣ।
ਧਨੁਰ੍ਬਿਭਰ੍षਿ ਹਰਿਤਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਂ ਸਹਸ੍ਰਘ੍ਨਿਂ ਸ਼ਤਵਧਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨ੍ । ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯੇषੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਦੇਵਹੇਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਨਮੋ ਯਤਮਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ੀਤਃ
ਤੂੰ ਹਰਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਤੀਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਇਹ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਪਾਸੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੋऽਭਿਯਾਤੋ ਨਿਲਯਤੇ ਤ੍ਵਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨਿਚਿਕੀਰ੍षਤਿ । ਪਸ਼੍ਚਾਦਨੁਪ੍ਰਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਤਂ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪਦਨੀਰਿਵ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੋਟ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਵੱਜੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਖਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ।
ਭਵਾਰੁਦ੍ਰੌ ਸਯੁਜਾ ਸਂਵਿਦਾਨਾਵੁਭਾਵੁਗ੍ਰੌ ਚਰਤੋ ਵੀਰ੍ਯਾਯ । ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਮੋ ਯਤਮਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ੀਤਃ
ਭਵ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਇਕਠੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਦੋਵੇਂ ਭਿਆਨਕ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਪਾਸੇ ਨਮਸਕਾਰ।