ਵਸ਼ਾਮੇਵਾਮृਤਮਾਹੁਰ੍ਵਸ਼ਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਮੁਪਾਸਤੇ । ਵਸ਼ੇਦਂ ਸਰ੍ਵਮਭਵਦ੍ਦੇਵਾ ਮਨੁष੍ਯਾ ਅਸੁਰਾਃ ਪਿਤਰ ऋषਯਃ
ਉਹ 'ਵਸ਼ਾ' ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, 'ਵਸ਼ਾ' ਨੂੰ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ 'ਵਸ਼ਾ' ਬਣ ਗਿਆ—ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਅਸੁਰ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ।
ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਵਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍। ਤਥਾ ਹਿ ਯਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਪਾਦ੍ਦੁਹੇ ਦਾਤ੍ਰੇऽਨਪਸ੍ਫੁਰਨ੍
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ 'ਵਸ਼ਾ' ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਯਜਨਾ ਸਾਰੇ ਫਲ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਘਟਦੀ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਜਿਹ੍ਵਾ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰ੍ਦੀਦ੍ਯਤ੍ਯਾਸਨਿ । ਤਾਸਾਂ ਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਰਾਜਤਿ ਸਾ ਵਸ਼ਾ ਦੁष੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾ
ਵਰੁਣ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਜੀਭਾਂ ਅੰਦਰ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ 'ਵਸ਼ਾ' ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਰੇਤੋ ਅਭਵਦ੍ਵਸ਼ਾਯਾਃ । ਆਪਸ੍ਤੁਰੀਯਮਮृਤਂ ਤੁਰੀਯਂ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤੁਰੀਯਂ ਪਸ਼ਵਸ੍ਤੁਰੀਯਮ੍
'ਵਸ਼ਾ' ਦਾ ਬੀਜ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ: ਪਾਣੀ, ਚੌਥਾ ਅਮਰਤਾ, ਚੌਥਾ ਯਜਨਾ, ਚੌਥਾ ਪਸ਼ੂ।
ਵਸ਼ਾ ਦ੍ਯੌਰ੍ਵਸ਼ਾ ਪृਥਿਵੀ ਵਸ਼ਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਵਸ਼ਾਯਾ ਦੁਗ੍ਧਮਪਿਬਨ੍ਤ੍ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਸਵਸ਼੍ਚ ਯੇ
'ਵਸ਼ਾ' ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, 'ਵਸ਼ਾ' ਧਰਤੀ ਹੈ, 'ਵਸ਼ਾ' ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ। ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਨੇ 'ਵਸ਼ਾ' ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਤਾ।
ਵਸ਼ਾਯਾ ਦੁਗ੍ਧਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਸਵਸ਼੍ਚ ਯੇ । ਤੇ ਵੈ ਬ੍ਰਧ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿष੍ਟਪਿ ਪਯੋ ਅਸ੍ਯਾ ਉਪਾਸਤੇ
'ਵਸ਼ਾ' ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਕੇ, ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਬ੍ਰਧਨਾ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮਮੇਨਾਮੇਕੇ ਦੁਹ੍ਰੇ ਘृਤਮੇਕ ਉਪਾਸਤੇ । ਯ ਏਵਂ ਵਿਦੁषੇ ਵਸ਼ਾਂ ਦਦੁਸ੍ਤੇ ਗਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦਿਵਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਸੋਮ ਦੁੱਧਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਘੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ 'ਵਸ਼ਾ' ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੀਜੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਵਸ਼ਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਤ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ऋਤਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯਾਮਾਰ੍ਪਿਤਮਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਥੋ ਤਪਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ 'ਵਸ਼ਾ' ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਤਪ ਵੀ।
ਵਸ਼ਾਂ ਦੇਵਾ ਉਪ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਵਸ਼ਾਂ ਮਨੁष੍ਯਾ ਉਤ । ਵਸ਼ੇਦਂ ਸਰ੍ਵਮਭਵਦ੍ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਦੇਵਤੇ 'ਵਸ਼ਾ' ਨਾਲ ਜੀਵਦੇ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਵੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ 'ਵਸ਼ਾ' ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਗ੍ਨੇ ਜਾਯਸ੍ਵਾਦਿਤਿਰ੍ਨਾਥਿਤੇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੌਦਨਂ ਪਚਤਿ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਾ । ਸਪ੍ਤऋषਯੋ ਭੂਤਕृਤਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਥਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਹੇਹ
ਅਗਨਿ, ਜੰਮ। ਅਦਿਤੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਭੋਜਨ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਕृਣੁਤ ਧੂਮਂ ਵृषਣਃ ਸਖਾਯੋऽਦ੍ਰੋਘਾਵਿਤਾ ਵਾਚਮਚ੍ਛ । ਅਯਮਗ੍ਨਿਃ ਪृਤਨਾषਾਟ੍ਸੁਵੀਰੋ ਯੇਨ ਦੇਵਾ ਅਸਹਨ੍ਤ ਦਸ੍ਯੂਨ੍
ਮਹਾਨ ਸਾਥੀ ਧੂੰਆਂ ਬਣਾਉਣ, ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬੋਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ। ਇਹ ਅਗਨਿ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਅਗ੍ਨੇऽਜਨਿष੍ਠਾ ਮਹਤੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੌਦਨਾਯ ਪਕ੍ਤਵੇ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਸਪ੍ਤऋषਯੋ ਭੂਤਕृਤਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਾਜੀਜਨਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਯੈ ਰਯਿਂ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਨਿ ਯਚ੍ਛ
ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਭੋਜਨ ਪਕਾਉਣ ਲਈ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਮਿਆ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਭ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ, ਤੇ ਓਹਨੂੰ ਵਸਾ ਦੇ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਾ ਸਮਿਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਜ੍ਞਿਯਾਮੇਹ ਵਕ੍ਸ਼ਃ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਹਵਿਃ ਸ਼੍ਰਪਯਂ ਜਾਤਵੇਦ ਉਤ੍ਤਮਂ ਨਾਕਮਧਿ ਰੋਹਯੇਮਮ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਜਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਪਾ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੜਾ ਦੇ।
ਤ੍ਰੇਧਾ ਭਾਗੋ ਨਿਹਿਤੋ ਯਃ ਪੁਰਾ ਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਅਂਸ਼ਾਂ ਜਾਨੀਧ੍ਵਂ ਵਿ ਭਜਾਮਿ ਤਾਨ੍ ਵੋ ਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ ਇਮਾਂ ਪਾਰਯਾਤਿ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖੇ ਗਏ—ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ—ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਜਾਣੋ; ਮੈਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੰਡਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਭਿਭੂਰਭੀਦਸਿ ਨੀਚੋ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜ ਦ੍ਵਿषਤਃ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ । ਇਯਂ ਮਾਤ੍ਰਾ ਮੀਯਮਾਨਾ ਮਿਤਾ ਚ ਸਜਾਤਾਂਸ੍ਤੇ ਬਲਿਹृਤਃ ਕृਣੋਤੁ
ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਰਕਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਦਬਾ, ਨਿਵਾ ਦੇ। ਇਹ ਮਾਪ, ਇਹ ਹੱਦ, ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਕਰ ਦੇ।
ਸਾਕਂ ਸਜਾਤੈਃ ਪਯਸਾ ਸਹੈਧ੍ਯੁਦੁਬ੍ਜੈਨਾਂ ਮਹਤੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯ । ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਨਾਕਸ੍ਯਾਧਿ ਰੋਹ ਵਿष੍ਟਪਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਲੋਕ ਇਤਿ ਯਂ ਵਦਨ੍ਤਿ
ਇਕੋ ਜਿਹਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਮਿਲ ਜਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਮਹੀ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਚਰ੍ਮ ਪृਥਿਵੀ ਦੇਵੀ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਾ । ਅਥ ਗਚ੍ਛੇਮ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ, ਦੇਵੀ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਚਰਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਏਤੌ ਗ੍ਰਾਵਾਣੌ ਸਯੁਜਾ ਯੁਙ੍ਧਿ ਚਰ੍ਮਣਿ ਨਿਰ੍ਬਿਨ੍ਧ੍ਯਂਸ਼ੂਨ੍ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸਾਧੁ । ਅਵਘ੍ਨਤੀ ਨਿ ਜਹਿ ਯ ਇਮਾਂ ਪृਤਨ੍ਯਵ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਮੁਦ੍ਭਰਨ੍ਤ੍ਯੁਦੂਹ
ਇਹ ਦੋ ਪੱਥਰ ਚਰਮ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜ, ਧਾਗਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰ। ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ, ਦੂਰ ਕਰ।
ਗृਹਾਣ ਗ੍ਰਾਵਾਣੌ ਸਕृਤੌ ਵੀਰ ਹਸ੍ਤ ਆ ਤੇ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਯਜ੍ਞਮਗੁਃ । ਤ੍ਰਯੋ ਵਰਾ ਯਤਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵृਣੀषੇ ਤਾਸ੍ਤੇ ਸਮृਦ੍ਧੀਰਿਹ ਰਾਧਯਾਮਿ
ਦੋ ਪੱਥਰ ਲੈ, ਵਿਰਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ। ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
{੧} ਇਯਂ ਤੇ ਧੀਤਿਰਿਦਮੁ ਤੇ ਜਨਿਤ੍ਰਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਤ੍ਵਾਮਦਿਤਿਃ ਸ਼ੂਰਪੁਤ੍ਰਾ । ਪਰਾ ਪੁਨੀਹਿ ਯ ਇਮਾਂ ਪृਤਨ੍ਯਵੋऽਸ੍ਯੈ ਰਯਿਂ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਨਿ ਯਚ੍ਛ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਅਦਿਤੀ, ਸ਼ੂਰਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਉਪਸ਼੍ਵਸੇ ਦ੍ਰੁਵਯੇ ਸੀਦਤਾ ਯੂਯਂ ਵਿ ਵਿਚ੍ਯਧ੍ਵਂ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਸ੍ਤੁषੈਃ । ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਮਾਨਾਨ੍ ਅਤਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸ੍ਯਾਮਾਧਸ੍ਪਦਂ ਦ੍ਵਿषਤਸ੍ਪਾਦਯਾਮਿ
ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਈ ਬੈਠੋ; ਪੂਜਣਯੋਗ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰੋ। ਸੁੰਦਰਤਾ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮੈਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰੇਹਿ ਨਾਰਿ ਪੁਨਰੇਹਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਪਾਂ ਤ੍ਵਾ ਗੋष੍ਠੋ ਅਧ੍ਯਰੁਕ੍ਸ਼ਦ੍ਭਰਾਯ । ਤਾਸਾਂ ਗृਹ੍ਣੀਤਾਦ੍ਯਤਮਾ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਅਸਨ੍ ਵਿਭਾਜ੍ਯ ਧੀਰੀਤਰਾ ਜਹੀਤਾਤ੍
ਜਾ, ਨਾਰੀ, ਫਿਰ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ; ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿਚ ਪਰਵਾਰ ਲਈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੂਜਣਯੋਗ ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈਣ, ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ, ਵੱਧ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਛੱਡਣ।
ਏਮਾ ਅਗੁਰ੍ਯੋषਿਤਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨਾ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਨਾਰਿ ਤਵਸਂ ਰਭਸ੍ਵ । ਸੁਪਤ੍ਨੀ ਪਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਾਗਨ੍ ਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤਿ ਕੁਮ੍ਭਂ ਗृਭਾਯ
ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਉੱਠੋ, ਨਾਰੀ, ਤਾਕਤ ਫੜ। ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ, ਯਜਨ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭਾਂਡੇ ਤੱਕ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਫੜ।
ਊਰ੍ਜੋ ਭਾਗੋ ਨਿਹਿਤੋ ਯਃ ਪੁਰਾ ਵ ऋषਿਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਟਾਪ ਆ ਭਰੈਤਾਃ । ਅਯਂ ਯਜ੍ਞੋ ਗਾਤੁਵਿਨ੍ ਨਾਥਵਿਤ੍ਪ੍ਰਜਾਵਿਦੁਗ੍ਰਃ ਪਸ਼ੁਵਿਦ੍ਵੀਰਵਿਦ੍ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ
ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਲਿਆਓ। ਇਹ ਯਜਨ ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਸ਼, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਚਰੁਰ੍ਯਜ੍ਞਿਯਸ੍ਤ੍ਵਾਧ੍ਯਰੁਕ੍ਸ਼ਚ੍ਛੁਚਿਸ੍ਤਪਿष੍ਠਸ੍ਤਪਸਾ ਤਪੈਨਮ੍ । ਆਰ੍षੇਯਾ ਦੈਵਾ ਅਭਿਸਂਗਤ੍ਯ ਭਾਗਮਿਮਂ ਤਪਿष੍ਠਾ ऋਤੁਭਿਸ੍ਤਪਨ੍ਤੁ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮਨਭਾਵਾ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੌਸਮਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਪੂਤਾ ਯੋषਿਤੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਇਮਾ ਆਪਸ਼੍ਚਰੁਮਵ ਸਰ੍ਪਨ੍ਤੁ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਃ । ਅਦੁਃ ਪ੍ਰਜਾਂ ਬਹੁਲਾਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ ਨਃ ਪਕ੍ਤੌਦਨਸ੍ਯ ਸੁਕृਤਾਮੇਤੁ ਲੋਕਮ੍
ਸ਼ੁੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤਾਂ, ਪੂਜਣਯੋਗ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਮਨਭਾਵਾ ਭੇਟ 'ਤੇ ਵਹਣ। ਵੱਧ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਮਿਲੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਉਤ ਪੂਤਾ ਘृਤੇਨ ਸੋਮਸ੍ਯਾਂਸ਼ਵਸ੍ਤਣ੍ਡੁਲਾ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਇਮੇ । ਅਪਃ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਤ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਵਸ਼੍ਚਰੁਰਿਮਂ ਪਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਕृਤਾਮੇਤ ਲੋਕਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ, ਇਹ ਪੂਜਣਯੋਗ ਚੌਲ ਸੋਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਜਾਓ, ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਪਕਾ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਮਿਲੇ।
ਉਰੁਃ ਪ੍ਰਥਸ੍ਵ ਮਹਤਾ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਸਹਸ੍ਰਪृष੍ਠਃ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ । ਪਿਤਾਮਹਾਃ ਪਿਤਰਃ ਪ੍ਰਜੋਪਜਾਹਂ ਪਕ੍ਤਾ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਮਿ
ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ ਫੈਲ। ਦਾਦਾ, ਪਿਤਾ, ਵੰਸ਼, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੰਦਰਾਂ ਪਕਾਏ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਪृष੍ਠਃ ਸ਼ਤਧਾਰੋ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੌਦਨੋ ਦੇਵਯਾਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ । ਅਮੂਂਸ੍ਤ ਆ ਦਧਾਮਿ ਪ੍ਰਜਯਾ ਰੇषਯੈਨਾਨ੍ ਬਲਿਹਾਰਾਯ ਮृਡਤਾਨ੍ ਮਹ੍ਯਮੇਵ
ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੱਠਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਘਟਣ-ਵਾਲ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਣ-ਪਕਾਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਸਵਰਗ ਦਾ। ਮੈਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਭੇਟ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ।
{੨} ਉਦੇਹਿ ਵੇਦਿਂ ਪ੍ਰਜਯਾ ਵਰ੍ਧਯੈਨਾਂ ਨੁਦਸ੍ਵ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਧੇਹ੍ਯੇਨਾਮ੍ । ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਮਾਨਾਨ੍ ਅਤਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸ੍ਯਾਮਾਧਸ੍ਪਦਂ ਦ੍ਵਿषਤਸ੍ਪਾਦਯਾਮਿ
ਉੱਠ, ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਵੇਦੀ ਵਧਾ, ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਇਸ ਲਈ ਪਾਰ ਲਗਾ। ਸੁੰਦਰਤਾ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮੈਂ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।