ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਬਨ੍ਧੋऽਸਿ । ਸੋऽਮੁਮਾਮੁष੍ਯਾਯਣਮਮੁष੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਮਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਾਣੇ ਬਧਾਨ
ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦਾ ਬੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਉਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅੰਨ ਤੇ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ।
ਯਤ੍ਤੇ ਅਨ੍ਨਂ ਭੁਵਸ੍ਪਤ ਆਕ੍ਸ਼ਿਯਤਿ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ । ਤਸ੍ਯ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਸ੍ਪਤੇ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਜੋ ਅੰਨ, ਹੇ ਅੰਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਧਰਤੀ ਕੱਢਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਹੇ ਅੰਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਅਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਚਾਯਿषਂ ਰਸੇਨ ਸਮਪृਕ੍ਸ਼੍ਮਹਿ । ਪਯਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਗ੍ਨ ਆਗਮਂ ਤਂ ਮਾ ਸਂ ਸृਜ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਮੈਂ ਅਸਮਾਨੀ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਗਏ ਹਾਂ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਾ ਕਰ।
ਸਂ ਮਾਗ੍ਨੇ ਵਰ੍ਚਸਾ ਸृਜ ਸਂ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਮਾਯੁषਾ । ਵਿਦ੍ਯੁਰ੍ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਸਹ ऋषਿਭਿਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਜੋੜ। ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇਣ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਅਦ੍ਯ ਮਿਥੁਨਾ ਸ਼ਪਤੋ ਯਦ੍ਵਾਚਸ੍ਤृष੍ਟਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਰੇਭਾਃ । ਮਨ੍ਯੋਰ੍ਮਨਸਃ ਸ਼ਰਵ੍ਯਾ ਜਾਯਤੇ ਯਾ ਤਯਾ ਵਿਧ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਅੱਜ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਮਨ ਦੇ ਤੀਰ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਜਾ।
ਪਰਾ ਸ਼ृਣੀਹਿ ਤਪਸਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਪਰਾਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹਰਸਾ ਸ਼ृਣੀਹਿ । ਪਰਾਰ੍ਚਿषਾ ਮੂਰਦੇਵਾਂ ਛृਣੀਹਿ ਪਰਾਸੁਤृਪਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਤਃ ਸ਼ृਣੀਹਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਜੜ੍ਹ-ਰਹਿਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਜਲਣ ਨਾਲ ਖੂਨ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਪਾਮਸ੍ਮੈ ਵਜ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਹਰਾਮਿ ਚਤੁਰ੍ਭृष੍ਟਿਂ ਸ਼ੀਰ੍षਭਿਦ੍ਯਾਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਸੋ ਅਸ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰ ਸ਼ृਣਾਤੁ ਸਰ੍ਵਾ ਤਨ੍ ਮੇ ਦੇਵਾ ਅਨੁ ਜਾਨਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਵੱਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਿਰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਾਣ ਕੇ। ਉਹ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਨਣ।
ਅਰਾਤੀਯੋਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਹਾਰ੍ਦੋ ਦ੍ਵਿषਤਃ ਸ਼ਿਰਃ । ਅਪਿ ਵृਸ਼੍ਚਾਮ੍ਯੋਜਸਾ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੈਰੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮੰਦ-ਦਿਲ ਅਤੇ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਵੀ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਵਰ੍ਮ ਮਹ੍ਯਮਯਂ ਮਣਿਃ ਫਾਲਾਜ੍ਜਾਤਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਪੂਰ੍ਣੋ ਮਨ੍ਥੇਨ ਮਾਗਮਦ੍ਰਸੇਨ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਇਹ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਵਚ ਬਣੇ। ਮਥਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਆਵੇ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਕ੍ਵਃ ਪਰਾਵਧੀਤ੍ਤਕ੍ਸ਼ਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਵਾਸ੍ਯਾ । ਆਪਸ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਜ੍ਜੀਵਲਾਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸ਼ੁਚਿਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਸਾਈ ਜਾਂ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈ, ਜੀਉਂਦੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਰਗਯਂ ਮਣਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਹੋ ਦਧਤ੍। ਗृਹੇ ਵਸਤੁ ਨੋऽਤਿਥਿਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਭਰੋਸਾ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਘਰ ਵਿਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਵੱਸੇ।
ਤਸ੍ਮੈ ਘृਤਂ ਸੁਰਂ ਮਧ੍ਵਨ੍ਨਮਨ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ਦਾਮਹੇ । ਸ ਨਃ ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯਃਸ਼੍ਰੇਯਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਸਤੁ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਣਿਰੇਤ੍ਯ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘੀ, ਸੋਮਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੂਤਾਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧ-ਵਧ ਕੇ ਚੰਗਾ ਕਰੇ; ਤਲਵਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਮਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਦੁਹ ਆਜ੍ਯਂ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆਜਾ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤੌਜਸੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਕਮ੍ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਬਲਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਲਈ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬਲ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਂ ਸੋਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ ਮਹੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਵਰ੍ਚ ਇਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ, ਵੱਡੀ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਲਈ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਚਮਕ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ ਤੇਨੇਮਾ ਅਜਯਦ੍ਦਿਸ਼ਃ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਭੂਤਿਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ। ਉਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਜਿੱਤ ਲੀਆਂ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਭਲਾਈ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਂ ਬਿਭ੍ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਮਣਿਮਸੁਰਾਣਾਂ ਪੁਰੋऽਜਯਦ੍ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰਿਯਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦ ਨੇ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਧਨ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
{੧੮} ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਵਾਜਿਨਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤਾਕਤ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਤੇਨੇਮਾਂ ਮਣਿਨਾ ਕृषਿਮਸ਼੍ਵਿਨਾਵਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਸ ਭਿषਗ੍ਭ੍ਯਾਂ ਮਹੋ ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਇਸ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਇਹ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦੋ ਵੈਦਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਮਹਾਨਤਾ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਤਂ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਸਵਿਤਾ ਮਣਿਂ ਤੇਨੇਦਮਜਯਤ੍ਸ੍ਵਃ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਸੂਨृਤਾਂ ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਚਾਨਣ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਤਮਾਪੋ ਬਿਭ੍ਰਤੀਰ੍ਮਣਿਂ ਸਦਾ ਧਾਵਨ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ । ਸ ਆਭ੍ਯੋऽਮृਤਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਮਣੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਵਾਤਾ ਤੇ ਆਸ਼ਵ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਉਹ ਮਣੀ ਪਾਣੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿੰਦੀਆਂ, ਰੁਕਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਚੁੱਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਤਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਮਣਿਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ ਸ਼ਂਭੁਵਮ੍ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਯਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਮਣੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਵਾਤਾ ਤੇ ਆਸ਼ਵ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਉਸ ਮਣੀ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਮਣੀ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਤਂ ਦੇਵਾ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਮਣਿਂ ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ ਯੁਧਾਜਯਨ੍ । ਸ ਏਭ੍ਯੋ ਜਿਤਿਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਮਣੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਵਾਤਾ ਤੇ ਆਸ਼ਵ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਉਹ ਮਣੀ ਦੇਵਤੇ ਲੈ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਮਣੀ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਤਮਿਮਂ ਦੇਵਤਾ ਮਣਿਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ ਸ਼ਮ੍ਭੁਵਮ੍ । ਸ ਆਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਮਣੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਵਾਤਾ ਤੇ ਆਸ਼ਵ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਉਹ ਮਣੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਮਣੀ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰ।
ऋਤਵਸ੍ਤਮਬਧ੍ਨਤਾਰ੍ਤਵਾਸ੍ਤਮਬਧ੍ਨਤ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਤਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਭੂਤਂ ਵਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਮੌਸਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਣੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਮੌਸਮ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਸਾਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦੇਸ਼ਾ ਅਬਧ੍ਨਤ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ੍ਤਮਬਧ੍ਨਤ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸृष੍ਟੋ ਮਣਿਰ੍ਦ੍ਵਿषਤੋ ਮੇऽਧਰਾਮਕਃ
ਮੱਧਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਬਣਾਈ ਮਣੀ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਥਰ੍ਵਾਣੋ ਅਬਧ੍ਨਤਾਥਰ੍ਵਣਾ ਅਬਧ੍ਨਤ । ਤੈਰ੍ਮੇਦਿਨੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸੋ ਦਸ੍ਯੂਨਾਂ ਬਿਭਿਦੁਃ ਪੁਰਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਅਥਰਵਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਣੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਅਥਰਵਣਾਂ ਨੇ ਹੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਦੱਸਯੂਆਂ ਦੇ ਕਿਲੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ; ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
{੧੯} ਤਂ ਧਾਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ ਸ ਭੂਤਂ ਵ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਧਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਮਣੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ। ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਅਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍ । ਸ ਮਾਯਂ ਮਣਿਰਾਗਮਦ੍ਰਸੇਨ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਜੋ ਮਣੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਉਹ ਜਾਦੂਈ ਮਣੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਆਈ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਅਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍ । ਸ ਮਾਯਂ ਮਣਿਰਾਗਮਤ੍ਸਹ ਗੋਭਿਰਜਾਵਿਭਿਰਨ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਹ
ਜੋ ਮਣੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਉਹ ਜਾਦੂਈ ਮਣੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਗਾਂਵਾਂ, ਬਕਰੀਆਂ, ਖਾਣਾ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਆਈ।