ਵਿष੍ਣੋਃ ਕ੍ਰਮੋऽਸਿ ਸਪਤ੍ਨਹਾ ਕृषਿਸਂਸ਼ਿਤੋऽਨ੍ਨਤੇਜਾਃ । ਕृषਿਮਨੁ ਵਿ ਕ੍ਰਮੇऽਹਂ ਕृष੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਭਜਾਮੋ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਸ ਮਾ ਜੀਵੀਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜਹਾਤੁ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪਗ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਮੈਂ ਖੇਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਖੇਤੀ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਵੇ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਕ੍ਰਮੋऽਸਿ ਸਪਤ੍ਨਹਾ ਪ੍ਰਾਣਸਂਸ਼ਿਤਃ ਪੁਰੁषਤੇਜਾਃ । ਪ੍ਰਾਣਮਨੁ ਵਿ ਕ੍ਰਮੇऽਹਂ ਪ੍ਰਾਣਾਤ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਭਜਾਮੋ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਃ । ਸ ਮਾ ਜੀਵੀਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜਹਾਤੁ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪਗ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਮੈਂ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਹ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਵੇ।
ਜਿਤਮਸ੍ਮਾਕਮੁਦ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਮਾਕਮਭ੍ਯष੍ਠਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਅਰਾਤੀਃ । ਇਦਮਹਮਾਮੁष੍ਯਾਯਣਸ੍ਯਾਮੁष੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਚਸ੍ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਾਣਮਾਯੁਰ੍ਨਿ ਵੇष੍ਟਯਾਮੀਦਮੇਨਮਧਰਾਞ੍ਚਂ ਪਾਦਯਾਮਿ
ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਉਭਰਨਾ ਸਾਡਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਦਬੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਮੈਂ ਉਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ: ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਤਾਕਤ, ਸਾਹ ਤੇ ਜਿੰਦ। ਮੈਂ ਇਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਪੇਟਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਵृਤਮਨ੍ਵਾਵਰ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਨ੍ਵਾਵृਤਮ੍ । ਸਾ ਮੇ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਯਚ੍ਛਤੁ ਸਾ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇਵੇ।
ਦਿਸ਼ੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤੀਰਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤੇ । ਤਾ ਮੇ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤਾ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇਣ।
ਸਪ੍ਤऋषੀਨ੍ ਅਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤੇ । ਤੇ ਮੇ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤੇ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤੇ । ਤਨ੍ ਮੇ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤਨ੍ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇਣ।
{੧੬} ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਮਭ੍ਯਾਵਰ੍ਤੇ । ਤੇ ਮੇ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤੇ ਮੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇਣ।
ਯਂ ਵਯਂ ਮृਗਯਾਮਹੇ ਤਂ ਵਧੈ ਸ੍ਤृਣਵਾਮਹੈ । ਵ੍ਯਾਤ੍ਤੇ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਪੀਪਦਾਮ ਤਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਥੱਲੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਜਬੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਹੇਤਿਸ੍ਤਂ ਸਮਧਾਦਭਿ । ਇਯਂ ਤਂ ਪ੍ਸਾਤ੍ਵਾਹੁਤਿਃ ਸਮਿਦ੍ਦੇਵੀ ਸਹੀਯਸੀ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਹਥਿਆਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਹੋਮ, ਇਹ ਲੱਕੜੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਬਨ੍ਧੋऽਸਿ । ਸੋऽਮੁਮਾਮੁष੍ਯਾਯਣਮਮੁष੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਮਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਾਣੇ ਬਧਾਨ
ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦਾ ਬੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਉਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅੰਨ ਤੇ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ।
ਯਤ੍ਤੇ ਅਨ੍ਨਂ ਭੁਵਸ੍ਪਤ ਆਕ੍ਸ਼ਿਯਤਿ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ । ਤਸ੍ਯ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੁਵਸ੍ਪਤੇ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ
ਜੋ ਅੰਨ, ਹੇ ਅੰਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਧਰਤੀ ਕੱਢਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਹੇ ਅੰਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਅਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਚਾਯਿषਂ ਰਸੇਨ ਸਮਪृਕ੍ਸ਼੍ਮਹਿ । ਪਯਸ੍ਵਾਨ੍ ਅਗ੍ਨ ਆਗਮਂ ਤਂ ਮਾ ਸਂ ਸृਜ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਮੈਂ ਅਸਮਾਨੀ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਗਏ ਹਾਂ। ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਾ ਕਰ।
ਸਂ ਮਾਗ੍ਨੇ ਵਰ੍ਚਸਾ ਸृਜ ਸਂ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਮਾਯੁषਾ । ਵਿਦ੍ਯੁਰ੍ਮੇ ਅਸ੍ਯ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਸਹ ऋषਿਭਿਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਜੋੜ। ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇਣ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਅਦ੍ਯ ਮਿਥੁਨਾ ਸ਼ਪਤੋ ਯਦ੍ਵਾਚਸ੍ਤृष੍ਟਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਰੇਭਾਃ । ਮਨ੍ਯੋਰ੍ਮਨਸਃ ਸ਼ਰਵ੍ਯਾ ਜਾਯਤੇ ਯਾ ਤਯਾ ਵਿਧ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਅੱਜ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਮਨ ਦੇ ਤੀਰ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਜਾ।
ਪਰਾ ਸ਼ृਣੀਹਿ ਤਪਸਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਪਰਾਗ੍ਨੇ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹਰਸਾ ਸ਼ृਣੀਹਿ । ਪਰਾਰ੍ਚਿषਾ ਮੂਰਦੇਵਾਂ ਛृਣੀਹਿ ਪਰਾਸੁਤृਪਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਤਃ ਸ਼ृਣੀਹਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਜੜ੍ਹ-ਰਹਿਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਜਲਣ ਨਾਲ ਖੂਨ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਪਾਮਸ੍ਮੈ ਵਜ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਹਰਾਮਿ ਚਤੁਰ੍ਭृष੍ਟਿਂ ਸ਼ੀਰ੍षਭਿਦ੍ਯਾਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਸੋ ਅਸ੍ਯਾਙ੍ਗਾਨਿ ਪ੍ਰ ਸ਼ृਣਾਤੁ ਸਰ੍ਵਾ ਤਨ੍ ਮੇ ਦੇਵਾ ਅਨੁ ਜਾਨਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ ਵੱਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਿਰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਾਣ ਕੇ। ਉਹ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਨਣ।
ਅਰਾਤੀਯੋਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਹਾਰ੍ਦੋ ਦ੍ਵਿषਤਃ ਸ਼ਿਰਃ । ਅਪਿ ਵृਸ਼੍ਚਾਮ੍ਯੋਜਸਾ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੈਰੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਮੰਦ-ਦਿਲ ਅਤੇ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਵੀ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਵਰ੍ਮ ਮਹ੍ਯਮਯਂ ਮਣਿਃ ਫਾਲਾਜ੍ਜਾਤਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਪੂਰ੍ਣੋ ਮਨ੍ਥੇਨ ਮਾਗਮਦ੍ਰਸੇਨ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਇਹ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਵਚ ਬਣੇ। ਮਥਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਆਵੇ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਕ੍ਵਃ ਪਰਾਵਧੀਤ੍ਤਕ੍ਸ਼ਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਵਾਸ੍ਯਾ । ਆਪਸ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਜ੍ਜੀਵਲਾਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸ਼ੁਚਿਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕਸਾਈ ਜਾਂ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈ, ਜੀਉਂਦੇ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰੇ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਹਿਰਣ੍ਯਸ੍ਰਗਯਂ ਮਣਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਹੋ ਦਧਤ੍। ਗृਹੇ ਵਸਤੁ ਨੋऽਤਿਥਿਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਭਰੋਸਾ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਘਰ ਵਿਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਵੱਸੇ।
ਤਸ੍ਮੈ ਘृਤਂ ਸੁਰਂ ਮਧ੍ਵਨ੍ਨਮਨ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ਦਾਮਹੇ । ਸ ਨਃ ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯਃਸ਼੍ਰੇਯਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਸਤੁ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਣਿਰੇਤ੍ਯ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘੀ, ਸੋਮਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਰੋਟੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੂਤਾਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧ-ਵਧ ਕੇ ਚੰਗਾ ਕਰੇ; ਤਲਵਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਮਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਦੁਹ ਆਜ੍ਯਂ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆਜਾ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤੌਜਸੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯ ਕਮ੍ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਬਲਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਲਈ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬਲ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਂ ਸੋਮਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ ਮਹੇ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਵਰ੍ਚ ਇਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ, ਵੱਡੀ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਲਈ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਚਮਕ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਮੁਞ੍ਚਤ ਤੇਨੇਮਾ ਅਜਯਦ੍ਦਿਸ਼ਃ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਭੂਤਿਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਤਾਕਤ ਲਈ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ। ਉਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਜਿੱਤ ਲੀਆਂ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਭਲਾਈ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਣਿਂ ਫਾਲਂ ਘृਤਸ਼੍ਚੁਤਮੁਗ੍ਰਂ ਖਦਿਰਮੋਜਸੇ । ਤਂ ਬਿਭ੍ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਮਣਿਮਸੁਰਾਣਾਂ ਪੁਰੋऽਜਯਦ੍ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰਿਯਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ ਲਈ ਹਲ ਦੀ ਧਾਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦ ਨੇ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਧਨ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
{੧੮} ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਵਾਜਿਨਮਿਦ੍ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤਾਕਤ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਤੇਨੇਮਾਂ ਮਣਿਨਾ ਕृषਿਮਸ਼੍ਵਿਨਾਵਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਸ ਭਿषਗ੍ਭ੍ਯਾਂ ਮਹੋ ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਇਸ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਇਹ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਦੋ ਵੈਦਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਮਹਾਨਤਾ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਮਬਧ੍ਨਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵਾਤਾਯ ਮਣਿਮਾਸ਼ਵੇ । ਤਂ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਸਵਿਤਾ ਮਣਿਂ ਤੇਨੇਦਮਜਯਤ੍ਸ੍ਵਃ । ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਸੂਨृਤਾਂ ਦੁਹੇ ਭੂਯੋਭੂਯਃ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਯਮ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਚਾਨਣ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਕੱਢੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ।