ਮਸ੍ਤਿष੍ਕਮਸ੍ਯ ਯਤਮੋ ਲਲਾਟਂ ਕਕਾਟਿਕਾਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯਃ ਕਪਾਲਮ੍ । ਚਿਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਯਂ ਹਨ੍ਵੋਃ ਪੂਰੁषਸ੍ਯ ਦਿਵਂ ਰੁਰੋਹ ਕਤਮਃ ਸ ਦੇਵਃ
ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦਿਮਾਗ, ਮੱਥਾ, ਸਿਰ ਦਾ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹਿਲਾ ਖੋਪੜੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ? ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦੰਦ ਬਣਾਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਸੀ ਜੋ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ?
ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਬਹੁਲਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸਂਬਾਧਤਨ੍ਦ੍ਰ੍ਯਃ । ਆਨਨ੍ਦਾਨ੍ ਉਗ੍ਰੋ ਨਨ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵਹਤਿ ਪੂਰੁषਃ
ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੁੱਖ, ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ, ਭਰੀ ਹੋਈ ਨੀਂਦ ਤੇ ਥਕਾਵਟ—ਮਨੁੱਖ ਕਿਉਂ ਤੀਖੇ ਸੁਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਆਰ੍ਤਿਰਵਰ੍ਤਿਰ੍ਨਿਰ੍ऋਤਿਃ ਕੁਤੋ ਨੁ ਪੁਰੁषੇऽਮਤਿਃ । ਰਾਦ੍ਧਿਃ ਸਮृਦ੍ਧਿਰਵ੍ਯृਦ੍ਧਿਰ੍ਮਤਿਰੁਦਿਤਯਃ ਕੁਤਃ
ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਤੇ ਆਰਾਮ, ਨਾਸ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਕਾਮਯਾਬੀ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ, ਘਟਨਾ, ਅਕਲ ਤੇ ਰੋਣ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ?
{੪} ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਪੋ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਵਿषੂਵृਤਃ ਪੁਰੂਵृਤਃ ਸਿਨ੍ਧੁਸृਤ੍ਯਾਯ ਜਾਤਾਃ । ਤੀਵ੍ਰਾ ਅਰੁਣਾ ਲੋਹਿਨੀਸ੍ਤਾਮ੍ਰਧੂਮ੍ਰਾ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਅਵਾਚੀਃ ਪੁਰੁषੇ ਤਿਰਸ਼੍ਚੀਃ
ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਸਾਇਆ, ਜੋ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਕਈ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ? ਤੀਖਾ, ਲਾਲ, ਖੂਨ ਵਰਗਾ, ਤਾਮਬਾ-ਰੰਗ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਆੜੇ-ਆੜੇ ਵਹਿੰਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੌਣ ਨੇ ਬਣਾਇਆ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਰੂਪਮਦਧਾਤ੍ਕੋ ਮਹ੍ਮਾਨਂ ਚ ਨਾਮ ਚ । ਗਾਤੁਂ ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਃ ਕੇਤੁਂ ਕਸ਼੍ਚਰਿਤ੍ਰਾਨਿ ਪੂਰੁषੇ
ਕੌਣ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ, ਕੌਣ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ, ਤੇ ਕੌਣ ਨੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਲਣ, ਕੌਣ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਤੇ ਕੌਣ ਨੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਰੱਖੀਆਂ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਮਵਯਤ੍ਕੋ ਅਪਾਨਂ ਵ੍ਯਾਨਮੁ । ਸਮਾਨਮਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੋ ਦੇਵੋऽਧਿ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਾਯ ਪੂਰੁषੇ
ਕੌਣ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਵਸਾਇਆ, ਕੌਣ ਨੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ? ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞਮਦਧਾਦੇਕੋ ਦੇਵੋऽਧਿ ਪੂਰੁषੇ । ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਕੋऽਨृਤਂ ਕੁਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਕੁਤੋऽਮृਤਮ੍
ਕੌਣ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਵਸਾਇਆ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਚ ਕੀ ਹੈ, ਝੂਠ ਕੀ ਹੈ, ਮੌਤ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਕਿੱਥੋਂ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮੈ ਵਾਸਃ ਪਰ੍ਯਦਧਾਤ੍ਕੋ ਅਸ੍ਯਾਯੁਰਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਬਲਂ ਕੋ ਅਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਤ੍ਕੋ ਅਸ੍ਯਾਕਲ੍ਪਯਜ੍ਜਵਮ੍
ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ, ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੀ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ?
ਕੇਨਾਪੋ ਅਨ੍ਵਤਨੁਤ ਕੇਨਾਹਰਕਰੋਦ੍ਰੁਚੇ । ਉषਸਂ ਕੇਨਾਨ੍ਵੈਨ੍ਦ੍ਧ ਕੇਨ ਸਾਯਂਭਵਂ ਦਦੇ
ਕਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਫੈਲਾਇਆ, ਕਿਸ ਨੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਅੱਗ ਲਾਈ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਰੇਤੋ ਨ੍ਯਦਧਾਤ੍ਤਨ੍ਤੁਰਾ ਤਾਯਤਾਮਿਤਿ । ਮੇਧਾਂ ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਧ੍ਯੌਹਤ੍ਕੋ ਬਾਣਂ ਕੋ ਨृਤੋ ਦਧੌ
ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ 'ਧਾਗਾ ਖਿੱਚੋ'? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀ ਪਾਈ, ਕੌਣ ਨੇ ਤੀਰ ਤੇ ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆ?
ਕੇਨੇਮਾਂ ਭੂਮਿਮੌਰ੍ਣੋਤ੍ਕੇਨ ਪਰ੍ਯਭਵਦ੍ਦਿਵਮ੍ । ਕੇਨਾਭਿ ਮਹ੍ਨਾ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪੁਰੁषਃ
ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ? ਕਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਬਣਾਏ?
ਕੇਨ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਮਨ੍ਵੇਤਿ ਕੇਨ ਸੋਮਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕੇਨ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਚ ਕੇਨਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਿਹਿਤਂ ਮਨਃ
ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਬਦਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੋਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਯਜਨ ਤੇ ਭਰੋਸਾ, ਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮਨ ਵਸਦਾ ਹੈ?
ਕੇਨ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੇਨੇਮਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍ । ਕੇਨੇਮਮਗ੍ਨਿਂ ਪੂਰੁषਃ ਕੇਨ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਮਮੇ
ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ?
{੫} ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਮਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਮਮਗ੍ਨਿਂ ਪੂਰੁषੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਮਮੇ
ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ। ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਹੀਂ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਨ ਦੇਵਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯਤਿ ਕੇਨ ਦੈਵਜਨੀਰ੍ਵਿਸ਼ਃ । ਕੇਨੇਦਮਨ੍ਯਨ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕੇਨ ਸਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਨਤਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ? ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋਰ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੇਵਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੈਵਜਨੀਰ੍ਵਿਸ਼ਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਮਨ੍ਯਨ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਨਤਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋਰ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਨੇਯਂ ਭੂਮਿਰ੍ਵਿਹਿਤਾ ਕੇਨ ਦ੍ਯੌਰੁਤ੍ਤਰਾ ਹਿਤਾ । ਕੇਨੇਦਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਯਚੋ ਹਿਤਮ੍
ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਬਣੀ, ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉੱਤਲੀ ਅਸਮਾਨ ਟਿਕੀ? ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਉਪਰ ਤੇ ਪਾਸੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣਿਆ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵਿਹਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦ੍ਯੌਰੁਤ੍ਤਰਾ ਹਿਤਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਯਚੋ ਹਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਬਣੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉੱਤਲੀ ਅਸਮਾਨ ਟਿਕੀ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਉਪਰ ਤੇ ਪਾਸੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣਿਆ।
ਮੂਰ੍ਧਾਨਮਸ੍ਯ ਸਂਸੀਵ੍ਯਾਥਰ੍ਵਾ ਹृਦਯਂ ਚ ਯਤ੍। ਮਸ੍ਤਿष੍ਕਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਃ ਪ੍ਰੈਰਯਤ੍ਪਵਮਾਨੋऽਧਿ ਸ਼ੀਰ੍षਤਃ
ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਤੇ ਦਿਲ ਜੋੜਿਆ; ਮਸਤਕ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਭੇਜਿਆ।
ਤਦ੍ਵਾ ਅਥਰ੍ਵਣਃ ਸ਼ਿਰੋ ਦੇਵਕੋਸ਼ਃ ਸਮੁਬ੍ਜਿਤਃ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਣੋ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਸ਼ਿਰੋ ਅਨ੍ਨਮਥੋ ਮਨਃ
ਇਹ ਅਥਰਵਨ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਰੱਬੀ ਖਜਾਨਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਮਨ ਵੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵੋ ਨੁ ਸृष੍ਟਾ੩ ਤਿਰ੍ਯਙ੍ਨੁ ਸृष੍ਟਾ੩ ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਪੁਰੁष ਆ ਬਭੂਵਾ੩ । ਪੁਰਂ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁष ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਪਰਲਾ ਬਣਿਆ, ਪਾਸੇ ਬਣਿਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਨੁੱਖ ਆਇਆ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਨਗਰੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵੈ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਾਮृਤੇਨਾਵृਤਾਂ ਪੁਰਮ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦਦੁਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਨਗਰੀ, ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਅੱਖ, ਸਾਹ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਵੈ ਤਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਜਹਾਤਿ ਨ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜਰਸਃ ਪੁਰਾ । ਪੁਰਂ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁष ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਖ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਸਾਹ, ਬੁਢੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਨਗਰੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਚਕ੍ਰਾ ਨਵਦ੍ਵਾਰਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਰਯੋਧ੍ਯਾ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ ਕੋਸ਼ਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਵृਤਃ
ਅੱਠ ਚੱਕਿਆਂ ਤੇ ਨੌ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੱਸਣ ਲਈ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਸਵਰਗ, ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇ ਕੋਸ਼ੇ ਤ੍ਰ੍ਯਰੇ ਤ੍ਰਿਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤੇ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਦ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਵਤ੍ਤਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਆਧਾਰਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ; ਜੋ ਕੁਝ ਅੰਦਰ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਂ ਹਰਿਣੀਂ ਯਸ਼ਸਾ ਸਂਪਰੀਵृਤਾਮ੍ । ਪੁਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਵੇਸ਼ਾਪਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ, ਪੀਲੀ, ਯਸ਼ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਜਿੱਤ ਹੈ।
ਅਯਂ ਮੇ ਵਰਣੋ ਮਣਿਃ ਸਪਤ੍ਨਕ੍ਸ਼ਯਣੋ ਵृषਾ । ਤੇਨਾ ਰਭਸ੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਪ੍ਰ ਮृਣੀਹਿ ਦੁਰਸ੍ਯਤਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਮਣੀ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਤਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਇਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ, ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਪ੍ਰੈਣਾਨ੍ ਛृਣੀਹਿ ਪ੍ਰ ਮृਣਾ ਰਭਸ੍ਵ ਮਣਿਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ ਪੁਰਏਤਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍। ਅਵਾਰਯਨ੍ਤ ਵਰਣੇਨ ਦੇਵਾ ਅਭ੍ਯਾਚਾਰਮਸੁਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਵਃਸ਼੍ਵਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ, ਮਾਰ, ਫੜ; ਮਣੀ ਤੇਰਾ ਅੱਗੇ ਆਗੂ ਬਣੇ। ਇਸ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਆਉਣ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਰੋਕਿਆ।
ਅਯਂ ਮਣਿਰ੍ਵਰਣੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭੇषਜਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹਰਿਤੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ । ਸ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਅਧਰਾਨ੍ ਪਾਦਯਾਤਿ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਤਾਨ੍ ਦਭ੍ਨੁਹਿ ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ
ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਮਣੀ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਰਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ।
ਅਯਂ ਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਵਿਤਤਾਂ ਪੌਰੁषੇਯਾਦਯਂ ਭਯਾਤ੍। ਅਯਂ ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਾਦ੍ਵਰਣੋ ਵਾਰਯਿष੍ਯਤੇ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਫੈਲਾਈ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਰੋਕੇਗਾ, ਇਹ ਡਰ ਨੂੰ ਰੋਕੇਗਾ; ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗੀ।