ਯਦਿ ਸ੍ਥ ਤਮਸਾਵृਤਾ ਜਾਲੇਨਭਿਹਿਤਾ ਇਵ । ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਲੁਪ੍ਯੇਤਃ ਕृਤ੍ਯਾਃ ਪੁਨਃ ਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰ ਹਿਣ੍ਮਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ—ਸਾਰੇ ਜਾਦੂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਕਰਤਾਰ ਵੱਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ।
ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੋ ਵਲਗਿਨੋऽਭਿਨਿष੍ਕਾਰਿਣਃ ਪ੍ਰਜਾਮ੍ । ਮृਣੀਹਿ ਕृਤ੍ਯੇ ਮੋਚ੍ਛਿषੋऽਮੂਨ੍ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੋ ਜਹਿ
ਜਾਦੂ, ਫੰਦੇ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਲੋਕਾਈ ਉੱਤੇ ਲਾਇਆ ਗਿਆ—ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਜਾਦੂ, ਇੱਥੇ ਨਾ ਰਹਿ; ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤਮਸਸ੍ਪਰਿ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਜਹਾਤ੍ਯੁषਸਸ਼੍ਚ ਕੇਤੂਨ੍ । ਏਵਾਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਕਰ੍ਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਾ ਕृਤਂ ਹਸ੍ਤੀਵ ਰਜੋ ਦੁਰਿਤਂ ਜਹਾਮਿ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ—ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਮੰਦਤਾ ਤੇ ਬਣਿਆ ਜਾਦੂ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਧੂੜ ਝਾੜ ਕੇ, ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕੇਨ ਪਾਰ੍ष੍ਣੀ ਆਭृਤੇ ਪੂਰੁषਸ੍ਯ ਕੇਨ ਮਾਂਸਂ ਸਂਭृਤਂ ਕੇਨ ਗੁਲ੍ਫੌ । ਕੇਨਾਙ੍ਗੁਲੀਃ ਪੇਸ਼ਨੀਃ ਕੇਨ ਖਾਨਿ ਕੇਨੋਚ੍ਛ੍ਲਙ੍ਖੌ ਮਧ੍ਯਤਃ ਕਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਮ੍
ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਪਿੰਡ ਦੀ踵 ਬਣੀ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਾਸ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਗੋਡੇ ਬਣੇ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਉਂਗਲਾਂ, ਜੋੜ, ਖੱਡ ਬਣੇ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉਪਰਲੀ ਹੱਡੀ ਬਣੀ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੀ ਆਧਾਰ ਹੈ?
ਕਸ੍ਮਾਨ੍ ਨੁ ਗੁਲ੍ਫਾਵਧਰਾਵਕृਣ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅष੍ਠੀਵਨ੍ਤਾਵੁਤ੍ਤਰੌ ਪੂਰੁषਸ੍ਯ । ਜਙ੍ਘੇ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯ ਨ੍ਯਦਧੁਃ ਕ੍ਵ ਸ੍ਵਿਜ੍ਜਾਨੁਨੋਃ ਸਂਧੀ ਕ ਉ ਤਚ੍ਚਿਕੇਤ
ਕਿਸ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਉਪਰਲੇ ਗੋਡੇ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀਆਂ, ਬਣਾਏ? ਪਿੰਡੀਆਂ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਕੋਲ ਰੱਖੀਆਂ; ਘੁਟਣਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਕਿੱਥੇ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ?
ਚਤੁष੍ਟਯਂ ਯੁਜਤੇ ਸਂਹਿਤਾਨ੍ਤਂ ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸ਼ਿਥਿਰਂ ਕਬਨ੍ਧਮ੍ । ਸ਼੍ਰੋਣੀ ਯਦੂਰੂ ਕ ਉ ਤਜ੍ਜਜਾਨ ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਕੁਸਿਨ੍ਧਂ ਸੁਦृਢਂ ਬਭੂਵ
ਚਾਰ ਹਿੱਸੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੋੜ ਤੇ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਘੁਟਣਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਢਿੱਲਾ ਧੜ ਹੈ। ਕੌਣ ਕਮਰ ਤੇ ਰਾਣ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਬਣਿਆ?
ਕਤਿ ਦੇਵਾਃ ਕਤਮੇ ਤ ਆਸਨ੍ ਯ ਉਰੋ ਗ੍ਰੀਵਾਸ਼੍ਚਿਕ੍ਯੁਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ । ਕਤਿ ਸ੍ਤਨੌ ਵ੍ਯਦਧੁਃ ਕਃ ਕਫੋਦੌ ਕਤਿ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਨ੍ ਕਤਿ ਪृष੍ਟੀਰਚਿਨ੍ਵਨ੍
ਕਿੰਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਕਿਹੜੇ ਉਹ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਗਲ ਬਣਾਈ? ਕਿੰਨੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਦਿੱਤੇ, ਕੌਣ ਨੇ ਕਫ਼ੋਦ ਬਣਾਇਆ, ਕਿੰਨੇ ਨੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਪਿੱਠਾਂ ਬਣਾਈਆਂ?
ਕੋ ਅਸ੍ਯ ਬਾਹੂ ਸਮਭਰਦ੍ਵੀਰ੍ਯਾਂ ਕਰਵਾਦਿਤਿ । ਅਂਸੌ ਕੋ ਅਸ੍ਯ ਤਦ੍ਦੇਵਃ ਕੁਸਿਨ੍ਧੇ ਅਧ੍ਯਾ ਦਧੌ
ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਕਾਬਲ ਬਣਾਈਏ'? ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮੋਢੇ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ?
ਕਃ ਸਪ੍ਤ ਖਾਨਿ ਵਿ ਤਤਰ੍ਦ ਸ਼ੀਰ੍षਣਿ ਕਰ੍ਣਾਵਿਮੌ ਨਾਸਿਕੇ ਚਕ੍ਸ਼ਣੀ ਮੁਖਮ੍ । ਯੇषਾਂ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਵਿਜਯਸ੍ਯ ਮਹ੍ਨਨਿ ਚਤੁष੍ਪਾਦੋ ਦ੍ਵਿਪਦੋ ਯਨ੍ਤਿ ਯਾਮਮ੍
ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਖੋਲ੍ਹੇ—ਦੋ ਕੰਨ, ਦੋ ਨੱਕ, ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮੂੰਹ? ਕਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਚਲਦੇ ਹਨ?
ਹਨ੍ਵੋਰ੍ਹਿ ਜਿਹ੍ਵਾਮਦਧਾਤ੍ਪੁਰੂਚੀਮਧਾ ਮਹੀਮਧਿ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਾਯ ਵਾਚਮ੍ । ਸ ਆ ਵਰੀਵਰ੍ਤਿ ਭੁਵਨੇष੍ਵਨ੍ਤਰਪੋ ਵਸਾਨਃ ਕ ਉ ਤਚ੍ਚਿਕੇਤ
ਹਾਂ, ਜਿਭ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਬੋਲੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਸਾਈ ਗਈ। ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?
ਮਸ੍ਤਿष੍ਕਮਸ੍ਯ ਯਤਮੋ ਲਲਾਟਂ ਕਕਾਟਿਕਾਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਯਃ ਕਪਾਲਮ੍ । ਚਿਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਯਂ ਹਨ੍ਵੋਃ ਪੂਰੁषਸ੍ਯ ਦਿਵਂ ਰੁਰੋਹ ਕਤਮਃ ਸ ਦੇਵਃ
ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦਿਮਾਗ, ਮੱਥਾ, ਸਿਰ ਦਾ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹਿਲਾ ਖੋਪੜੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ? ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦੰਦ ਬਣਾਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਸੀ ਜੋ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ?
ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯਾਣਿ ਬਹੁਲਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸਂਬਾਧਤਨ੍ਦ੍ਰ੍ਯਃ । ਆਨਨ੍ਦਾਨ੍ ਉਗ੍ਰੋ ਨਨ੍ਦਾਂਸ਼੍ਚ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵਹਤਿ ਪੂਰੁषਃ
ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੁੱਖ, ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ, ਭਰੀ ਹੋਈ ਨੀਂਦ ਤੇ ਥਕਾਵਟ—ਮਨੁੱਖ ਕਿਉਂ ਤੀਖੇ ਸੁਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਆਰ੍ਤਿਰਵਰ੍ਤਿਰ੍ਨਿਰ੍ऋਤਿਃ ਕੁਤੋ ਨੁ ਪੁਰੁषੇऽਮਤਿਃ । ਰਾਦ੍ਧਿਃ ਸਮृਦ੍ਧਿਰਵ੍ਯृਦ੍ਧਿਰ੍ਮਤਿਰੁਦਿਤਯਃ ਕੁਤਃ
ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਤੇ ਆਰਾਮ, ਨਾਸ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਕਾਮਯਾਬੀ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ, ਘਟਨਾ, ਅਕਲ ਤੇ ਰੋਣ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ?
{੪} ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਪੋ ਵ੍ਯਦਧਾਤ੍ਵਿषੂਵृਤਃ ਪੁਰੂਵृਤਃ ਸਿਨ੍ਧੁਸृਤ੍ਯਾਯ ਜਾਤਾਃ । ਤੀਵ੍ਰਾ ਅਰੁਣਾ ਲੋਹਿਨੀਸ੍ਤਾਮ੍ਰਧੂਮ੍ਰਾ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਅਵਾਚੀਃ ਪੁਰੁषੇ ਤਿਰਸ਼੍ਚੀਃ
ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਸਾਇਆ, ਜੋ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਕਈ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ, ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ? ਤੀਖਾ, ਲਾਲ, ਖੂਨ ਵਰਗਾ, ਤਾਮਬਾ-ਰੰਗ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਆੜੇ-ਆੜੇ ਵਹਿੰਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਕੌਣ ਨੇ ਬਣਾਇਆ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਰੂਪਮਦਧਾਤ੍ਕੋ ਮਹ੍ਮਾਨਂ ਚ ਨਾਮ ਚ । ਗਾਤੁਂ ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਃ ਕੇਤੁਂ ਕਸ਼੍ਚਰਿਤ੍ਰਾਨਿ ਪੂਰੁषੇ
ਕੌਣ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ, ਕੌਣ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ, ਤੇ ਕੌਣ ਨੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਲਣ, ਕੌਣ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਤੇ ਕੌਣ ਨੇ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਰੱਖੀਆਂ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਮਵਯਤ੍ਕੋ ਅਪਾਨਂ ਵ੍ਯਾਨਮੁ । ਸਮਾਨਮਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੋ ਦੇਵੋऽਧਿ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਾਯ ਪੂਰੁषੇ
ਕੌਣ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਵਸਾਇਆ, ਕੌਣ ਨੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ? ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਮਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞਮਦਧਾਦੇਕੋ ਦੇਵੋऽਧਿ ਪੂਰੁषੇ । ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਕੋऽਨृਤਂ ਕੁਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਕੁਤੋऽਮृਤਮ੍
ਕੌਣ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਵਸਾਇਆ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਚ ਕੀ ਹੈ, ਝੂਠ ਕੀ ਹੈ, ਮੌਤ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਕਿੱਥੋਂ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮੈ ਵਾਸਃ ਪਰ੍ਯਦਧਾਤ੍ਕੋ ਅਸ੍ਯਾਯੁਰਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਬਲਂ ਕੋ ਅਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਤ੍ਕੋ ਅਸ੍ਯਾਕਲ੍ਪਯਜ੍ਜਵਮ੍
ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਪੜਾ ਪਾਇਆ, ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤੀ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ?
ਕੇਨਾਪੋ ਅਨ੍ਵਤਨੁਤ ਕੇਨਾਹਰਕਰੋਦ੍ਰੁਚੇ । ਉषਸਂ ਕੇਨਾਨ੍ਵੈਨ੍ਦ੍ਧ ਕੇਨ ਸਾਯਂਭਵਂ ਦਦੇ
ਕਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਫੈਲਾਇਆ, ਕਿਸ ਨੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਅੱਗ ਲਾਈ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ?
ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਰੇਤੋ ਨ੍ਯਦਧਾਤ੍ਤਨ੍ਤੁਰਾ ਤਾਯਤਾਮਿਤਿ । ਮੇਧਾਂ ਕੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਧ੍ਯੌਹਤ੍ਕੋ ਬਾਣਂ ਕੋ ਨृਤੋ ਦਧੌ
ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ 'ਧਾਗਾ ਖਿੱਚੋ'? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੁਧੀ ਪਾਈ, ਕੌਣ ਨੇ ਤੀਰ ਤੇ ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆ?
ਕੇਨੇਮਾਂ ਭੂਮਿਮੌਰ੍ਣੋਤ੍ਕੇਨ ਪਰ੍ਯਭਵਦ੍ਦਿਵਮ੍ । ਕੇਨਾਭਿ ਮਹ੍ਨਾ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪੁਰੁषਃ
ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ? ਕਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਬਣਾਏ?
ਕੇਨ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਮਨ੍ਵੇਤਿ ਕੇਨ ਸੋਮਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ । ਕੇਨ ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਚ ਕੇਨਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਿਹਿਤਂ ਮਨਃ
ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਬਦਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੋਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਯਜਨ ਤੇ ਭਰੋਸਾ, ਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮਨ ਵਸਦਾ ਹੈ?
ਕੇਨ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੇਨੇਮਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍ । ਕੇਨੇਮਮਗ੍ਨਿਂ ਪੂਰੁषਃ ਕੇਨ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਮਮੇ
ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ?
{੫} ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਮਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਮਮਗ੍ਨਿਂ ਪੂਰੁषੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਮਮੇ
ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਹੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ। ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਅੱਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਰਾਹੀਂ ਸਾਲ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੇਨ ਦੇਵਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯਤਿ ਕੇਨ ਦੈਵਜਨੀਰ੍ਵਿਸ਼ਃ । ਕੇਨੇਦਮਨ੍ਯਨ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕੇਨ ਸਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਨਤਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ? ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋਰ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੇਵਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੈਵਜਨੀਰ੍ਵਿਸ਼ਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਮਨ੍ਯਨ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਨਤਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋਰ ਤਾਰਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਨੇਯਂ ਭੂਮਿਰ੍ਵਿਹਿਤਾ ਕੇਨ ਦ੍ਯੌਰੁਤ੍ਤਰਾ ਹਿਤਾ । ਕੇਨੇਦਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਯਚੋ ਹਿਤਮ੍
ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਬਣੀ, ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉੱਤਲੀ ਅਸਮਾਨ ਟਿਕੀ? ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਉਪਰ ਤੇ ਪਾਸੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣਿਆ?
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵਿਹਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦ੍ਯੌਰੁਤ੍ਤਰਾ ਹਿਤਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਦਮੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਯਚੋ ਹਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਬਣੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉੱਤਲੀ ਅਸਮਾਨ ਟਿਕੀ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇਹ ਉਪਰ ਤੇ ਪਾਸੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣਿਆ।
ਮੂਰ੍ਧਾਨਮਸ੍ਯ ਸਂਸੀਵ੍ਯਾਥਰ੍ਵਾ ਹृਦਯਂ ਚ ਯਤ੍। ਮਸ੍ਤਿष੍ਕਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਃ ਪ੍ਰੈਰਯਤ੍ਪਵਮਾਨੋऽਧਿ ਸ਼ੀਰ੍षਤਃ
ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਤੇ ਦਿਲ ਜੋੜਿਆ; ਮਸਤਕ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਭੇਜਿਆ।
ਤਦ੍ਵਾ ਅਥਰ੍ਵਣਃ ਸ਼ਿਰੋ ਦੇਵਕੋਸ਼ਃ ਸਮੁਬ੍ਜਿਤਃ । ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਣੋ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਸ਼ਿਰੋ ਅਨ੍ਨਮਥੋ ਮਨਃ
ਇਹ ਅਥਰਵਨ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਰੱਬੀ ਖਜਾਨਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਮਨ ਵੀ।