ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਰੁਣਮਗ੍ਨਿਮਾਹੁਰਥੋ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਗਰੁਤ੍ਮਾਨ੍ । ਏਕਂ ਸਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਬਹੁਧਾ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਯਮਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾਨਮਾਹੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅੱਗਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਗਰੁੜ ਵੀ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਕਈ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਪukarਦੇ ਹਨ: ਉਹ ਅੱਗਣੀ, ਯਮ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਵੀ ਹੈ।
ਯਾਂ ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤਿ ਵਹਤੌ ਵਧੂਮਿਵ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਂ ਹਸ੍ਤਕृਤਾਂ ਚਿਕਿਤ੍ਸਵਃ । ਸਾਰਾਦੇਤ੍ਵਪ ਨੁਦਾਮ ਏਨਾਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਥੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਵਧੂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ— ਉਸ ਦੀ ਸਾਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ੀਰ੍षਣ੍ਵਤੀ ਨਸ੍ਵਤੀ ਕਰ੍ਣਿਣੀ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਾ ਸਂਭृਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ । ਸਾਰਾਦੇਤ੍ਵਪ ਨੁਦਾਮ ਏਨਾਮ੍
ਸਿਰ, ਨੱਕ, ਕੰਨ ਵਾਲੀ, ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਬਣਾਈ, ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ— ਉਸ ਦੀ ਸਾਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਕृਤਾ ਰਾਜਕृਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਕृਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਃ ਕृਤਾ । ਜਾਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਨੁਤ੍ਤੇਵ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਬਨ੍ਧ੍ਵृਚ੍ਛਤੁ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਨੇ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਔਰਤ ਨੇ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਬਣਾਈ— ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ ਨੂੰ ਲੱਭੇ।
ਅਨਯਾਹਮੋषਧ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕृਤ੍ਯਾ ਅਦੂਦੁषਮ੍ । ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯਾਂ ਗੋषੁ ਯਾਂ ਵਾ ਤੇ ਪੁਰੁषੇषੁ
ਇਸ ਔਸ਼ਧੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਜਾਦੂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ— ਜੋ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
ਅਘਮਸ੍ਤ੍ਵਘਕृਤੇ ਸ਼ਪਥਃ ਸ਼ਪਥੀਯਤੇ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਹਿਣ੍ਮੋ ਯਥਾ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਹਨਤ੍
ਜੋ ਬੁਰਾ ਕਰੇ, ਉਸ 'ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਆਵੇ; ਜੋ ਝੂਠੀ ਕਸਮ ਖਾਏ, ਉਸ 'ਤੇ ਕਸਮ ਵਾਪਸ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰਤੀਚੀਨ ਆਙ੍ਗਿਰਸੋऽਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਨਃ ਪੁਰੋਹਿਤਃ । ਪ੍ਰਤੀਚੀਃ ਕृਤ੍ਯਾ ਆਕृਤ੍ਯਾਮੂਨ੍ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੋ ਜਹਿ
ਅੰਗੀਰਸ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਨਿਗਰਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾਰੀ ਹੋਣ; ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਹ ਜਾਦੂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਣ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵੋਵਾਚ ਪਰੇਹੀਤਿ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਮੁਦਾਯ੍ਯਮ੍ । ਤਂ ਕृਤ੍ਯੇऽਭਿਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਇਛੋ ਅਨਾਗਸਃ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰੀ ਭਾਵ ਨਾਲ 'ਚਲੇ ਜਾ' ਕਿਹਾ— ਜਾਦੂ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ, ਨਾ ਚਾਹ।
ਯਸ੍ਤੇ ਪਰੂਂषਿ ਸਂਦਧੌ ਰਥਸ੍ਯੇਵ ਰ੍ਭੁਰ੍ਧਿਯਾ । ਤਂ ਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਤੇऽਯਨਮਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤੇऽਯਂ ਜਨਃ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਫੰਦੇ ਲਾਏ, ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ— ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ; ਉਥੇ ਤੇਰਾ ਘਰ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾਲੇਭਿਰੇ ਵਿਦ੍ਵਲਾ ਅਭਿਚਾਰਿਣਃ । ਸ਼ਂਭ੍ਵਿਦਂ ਕृਤ੍ਯਾਦੂषਣਂ ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍ਤ੍ਮ ਪੁਨਃਸਰਂ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਪਯਾਮਸਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਵਰਤਿਆ, ਜਾਦੂ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਾਦੂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ— ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਦੁਰ੍ਭਗਾਂ ਪ੍ਰਸ੍ਨਪਿਤਾਂ ਮृਤਵਤ੍ਸਾਮੁਪੇਯਿਮ । ਅਪੈਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪਾਪਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਮੋਪ ਤਿष੍ਠਤੁ
ਜੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਅਣਸੁਖੀ, ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦਾ ਬੱਚਾ ਮਰ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਕੋਲ ਗਿਆ— ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਧਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇ।
{੧} ਯਤ੍ਤੇ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਦਦਤੋ ਯਜ੍ਞੇ ਵਾ ਨਾਮ ਜਗृਹੁਃ । ਸਂਦੇਸ਼੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਾਦਿਮਾ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵੌषਧੀਃ
ਜੋ ਨਾਂਵ ਤੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਜਾਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ— ਉਹ ਸਭ ਪਾਪ ਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰਣ।
ਦੇਵੈਨਸਾਤ੍ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਨ੍ ਨਾਮਗ੍ਰਾਹਾਤ੍ਸਂਦੇਸ਼੍ਯਾਦਭਿਨਿष੍ਕृਤਾਤ੍। ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਵੀਰੁਧੋ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ऋਗ੍ਭਿਃ ਪਯਸਾ ऋषੀਣਾਮ੍
ਦੇਵ ਪਾਪ ਤੋਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂਵ ਲੈਣ ਤੋਂ, ਹਰ ਸੰਦੇਸ਼ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਤੋਂ— ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਬ੍ਰਹਮ, ਰਿਗਵੇਦ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਕਰਣ।
ਯਥਾ ਵਾਤਸ਼੍ਚ੍ਯਾਵਯਤਿ ਭੂਮ੍ਯਾ ਰੇਣੁਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚਾਭ੍ਰਮ੍ । ਏਵਾ ਮਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨੁਤ੍ਤਮਪਾਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਧੂੜ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬੱਦਲ ਉਡਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ— ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਬੇਸਕੂਨੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਪ ਕ੍ਰਾਮ ਨਾਨਦਤੀ ਵਿਨਦ੍ਧਾ ਗਰ੍ਦਭੀਵ । ਕਰ੍ਤॄਨ੍ ਨਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵੇਤੋ ਨੁਤ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੀਰ੍ਯਾਵਤਾ
ਚੀਕ ਨਾ ਮਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਗਧੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ; ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛੁਟਕੇ।
ਅਯਂ ਪਨ੍ਥਾਃ ਕृਤ੍ਯੇਤਿ ਤ੍ਵਾ ਨਯਾਮੋऽਭਿਪ੍ਰਹਿਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਹਿਣ੍ਮਃ । ਤੇਨਾਭਿ ਯਾਹਿ ਭਞ੍ਜਤ੍ਯਨਸ੍ਵਤੀਵ ਵਾਹਿਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਕੁਰੂਤਿਨੀ
ਇਹ ਜਾਦੂ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ— ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਭੇਜ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਜਾ; ਟੁੱਟ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਂਝ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜਥਾ, ਹਰ ਰੂਪ ਤੇ ਚਲਾਕ।
ਪਰਾਕ੍ਤੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਪਥਂ ਤੇ ਅਰ੍ਵਾਗਨ੍ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਮਦਯਨਾ ਕृਣੁष੍ਵ । ਪਰੇਣੇਹਿ ਨਵਤਿਂ ਨਾਵ੍ਯਾ ਅਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਃ ਸ੍ਰੋਤ੍ਯਾ ਮਾ ਕ੍ਸ਼ਣਿष੍ਠਾਃ ਪਰੇਹਿ
ਉਜਲੇ ਰਾਹ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾ; ਸਾਡੀ ਪਾਸੋਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵਸ। ਜਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਾਰ ਹੋ, ਔਖੇ ਪਾਸੇ ਲੰਘ; ਰੁਕ ਨਾ, ਪਾਰ ਹੋ ਜਾ।
ਵਾਤ ਇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਨਿ ਮृਣੀਹਿ ਪਾਦਯ ਮਾ ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਪੁਰੁषਮੁਚ੍ਛਿष ਏषਾਮ੍ । ਕਰ੍ਤॄਨ੍ ਨਿਵृਤ੍ਯੇਤਃ ਕृਤ੍ਯੇऽਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਾਯ ਬੋਧਯ
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਰੁੱਖ ਉਖਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਛੁਹ। ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਜਾਦੂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਸੰਤਾਨ ਕਰ।
ਯਾਂ ਤੇ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਯਾਂ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਵਲਗਂ ਵਾ ਨਿਚਖ੍ਨੁਃ । ਅਗ੍ਨੌ ਵਾ ਤ੍ਵਾ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੇऽਭਿਚੇਰੁਃ ਪਾਕਂ ਸਨ੍ਤਂ ਧੀਰਤਰਾ ਅਨਾਗਸਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ-ਘਾਸ ਵਿੱਚ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕੋਈ ਜਾਦੂ, ਫੰਦਾ ਜਾਂ ਜਾਲ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਪਕਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਵੇ—ਬਿਨਾ ਦੋਸ਼ ਵਾਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣ।
ਉਪਾਹृਤਮਨੁਬੁਦ੍ਧਂ ਨਿਖਾਤਂ ਵੈਰਂ ਤ੍ਸਾਰ੍ਯਨ੍ਵਵਿਦਾਮ ਕਰ੍ਤ੍ਰਮ੍ । ਤਦੇਤੁ ਯਤ ਆਭृਤਂ ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਇਵ ਵਿ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਹਨ੍ਤੁ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਃ ਪ੍ਰਜਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਹ ਵੈਰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ ਜੋ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਜਾਗਿਆ ਅਤੇ ਦੱਬਿਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਜੋ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ; ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਡੀ ਲੋਕਾਈ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।
ਸ੍ਵਾਯਸਾ ਅਸਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਨੋ ਗृਹੇ ਵਿਦ੍ਮਾ ਤੇ ਕृਤ੍ਯੇ ਯਤਿਧਾ ਪਰੂਂषਿ । ਉਤ੍ਤਿष੍ਠੈਵ ਪਰੇਹੀਤੋऽਜ੍ਞਾਤੇ ਕਿਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ
ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਜਾਦੂ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਉੱਠ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਅਜਾਣੇ—ਇੱਥੇ ਕੀ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
{੨} ਗ੍ਰੀਵਾਸ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਯੇ ਪਾਦੌ ਚਾਪਿ ਕਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਰ੍ਦ੍ਰਵ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਯੌ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀ
ਜਾਦੂ, ਤੇਰੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਪੈਰ ਕੱਟਾਂਗਾ। ਦੌੜ ਜਾ! ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸੋਮੋ ਰਾਜਾਧਿਪਾ ਮृਡਿਤਾ ਚ ਭੂਤਸ੍ਯ ਨਃ ਪਤਯੋ ਮृਡਯਨ੍ਤੁ
ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਸਾਨੂੰ ਰਹਿਮਤ ਦੇਣ।
ਭਵਾਸ਼ਰ੍ਵਾਵਸ੍ਯਤਾਂ ਪਾਪਕृਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੇ । ਦੁष੍ਕृਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤਂ ਦੇਵਹੇਤਿਮ੍
ਭਵ ਤੇ ਸਰਵ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਹੋਈ, ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਜੇ ਕੁਝ ਗਲਤ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਰੱਬੀ ਹਥਿਆਰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਯਦ੍ਯੇਯਥ ਦ੍ਵਿਪਦੀ ਚਤੁष੍ਪਦੀ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਾ ਸਂਭृਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ । ਸੇਤੋऽष੍ਟਾਪਦੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪਰੇਹਿ ਦੁਛੁਨੇ
ਚਾਹੇ ਜਾਦੂ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅੱਠ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ—ਸীমਾ ਬਣ ਕੇ, ਮੁੜ ਦੂਰਲੇ ਥਾਂ ਚਲਾ ਜਾ।
ਅਭ੍ਯਕ੍ਤਾਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਰਂਕृਤਾ ਸਰ੍ਵਂ ਭਰਨ੍ਤੀ ਦੁਰਿਤਂ ਪਰੇਹਿ । ਜਾਨੀਹਿ ਕृਤ੍ਯੇ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਦੁਹਿਤੇਵ ਪਿਤਰਂ ਸ੍ਵਮ੍
ਲਪੇਟਿਆ, ਲਗਾਇਆ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ, ਸਾਰੀ ਬੇਸਕਤੀ ਲੈ ਕੇ—ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ! ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਧੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।
ਪਰੇਹਿ ਕृਤ੍ਯੇ ਮਾ ਤਿष੍ਠੋ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ਯੇਵ ਪਦਂ ਨਯ । ਮृਗਃ ਸ ਮृਗਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਤ੍ਵਾ ਨਿਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਾਦੂ, ਇੱਥੇ ਨਾ ਰਹਿ; ਜਿਵੇਂ ਜਖਮੀ ਪੈਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਚੱਲ ਪੈ। ਤੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕੱਟਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਉਤ ਹਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਾਸਿਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਾਯਾਪਰ ਇष੍ਵਾ । ਉਤ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯ ਨਿਘ੍ਨਤੋ ਨਿ ਹਨ੍ਤ੍ਯਪਰਃ ਪ੍ਰਤਿ
ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਦੂਜਾ, ਪਹਿਲਾ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਅਗਲੇ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਧਿ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚੋऽਥੇਹਿ ਯਤ ਏਯਥ । ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮੇਰਾ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ; ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੈਂ, ਇੱਥੇ ਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾ।
ਅਨਾਗੋਹਤ੍ਯਾ ਵੈ ਭੀਮਾ ਕृਤ੍ਯੇ ਮਾ ਨੋ ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਪੁਰੁषਂ ਵਧੀਃ । ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰਾਸਿ ਨਿਹਿਤਾ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਥਾਪਯਾਮਸਿ ਪਰ੍ਣਾਲ੍ਲਘੀਯਸੀ ਭਵ
ਬਿਨਾ ਦੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਾਕਈ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ, ਜਾਦੂ—ਸਾਡੀ ਗਾਂ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਉਥੋਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ; ਪੱਤੇ ਤੋਂ ਵੀ ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾ।