ਏष ਵਾ ਅਤਿਥਿਰ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੋ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍
ਇਹ ਮਹਿਮਾਨ, ਜਦੋਂ ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਸ਼ਿਤਾਵਤ੍ਯਤਿਥਾਵਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਾਤ੍ਮਤ੍ਵਾਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਵਿਚ੍ਛੇਦਾਯ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍
ਮਹਿਮਾਨ ਦੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਰੀਤਾ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਲਈ; ਇਹ ਹੀ ਵ੍ਰਤ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਾ ਉ ਸ੍ਵਾਦੀਯੋ ਯਦਧਿਗਵਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵਾ ਮਾਂਸਂ ਵਾ ਤਦੇਵ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਆਦਲੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਮਾਸ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੁਪਸਿਚ੍ਯੋਪਹਰਤਿ । ਯਾਵਦਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮੇਨੇष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਸਮृਦ੍ਧੇਨਾਵਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ ਤਾਵਦੇਨੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਦੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਵਾਂਗ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨੀ ਦੌਲਤ ਉਹ ਯਜਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਨੀ ਹੀ ਇਸ ਭੇਟ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਪਿਰੁਪਸਿਚ੍ਯੋਪਹਰਤਿ । ਯਾਵਦਤਿਰਾਤ੍ਰੇਣੇष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਸਮृਦ੍ਧੇਨਾਵਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ ਤਾਵਦੇਨੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਵਾਂਗ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨੀ ਦੌਲਤ ਉਹ ਯਜਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਨੀ ਹੀ ਇਸ ਭੇਟ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮਧੂਪਸਿਚ੍ਯੋਪਹਰਤਿ । ਯਾਵਦ੍ਸਤ੍ਤ੍ਰਸਦ੍ਯੇਨੇष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਸਮृਦ੍ਧੇਨਾਵਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ ਤਾਵਦੇਨੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਸ਼ਹਦ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤ੍ਰਸਤਯ ਯਜਨ ਵਾਂਗ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨੀ ਦੌਲਤ ਉਹ ਯਜਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਨੀ ਹੀ ਇਸ ਭੇਟ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮਾਂਸਮੁਪਸਿਚ੍ਯੋਪਹਰਤਿ । ਯਾਵਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹੇਨੇष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਸਮृਦ੍ਧੇਨਾਵਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ ਤਾਵਦੇਨੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਵਾਦਸ਼ਾਹ ਯਜਨ ਵਾਂਗ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨੀ ਦੌਲਤ ਉਹ ਯਜਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਨੀ ਹੀ ਇਸ ਭੇਟ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਉਦਕਮੁਪਸਿਚ੍ਯੋਪਹਰਤਿ । ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰਜਨਨਾਯ ਗਚ੍ਛਤਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਉਪਸਿਚ੍ਯੋਪਹਰਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਿਵਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ਉषਾ ਹਿਙ੍ਕृਣੋਤਿ ਸਵਿਤਾ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੌਤਿ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੂਰ੍ਜਯੋਦ੍ਗਾਯਤਿ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੁष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਨਿਧਨਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ਼ਾ 'ਹਿਣ' ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਵਿਤਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਠਿਕਾਣਾ ਲਈ।
ਨਿਧਨਂ ਭੂਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾਃ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਠਿਕਾਣਾ ਭਾਗ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ਉਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਹਿਙ੍ਕृਣੋਤਿ ਸਂਗਵਃ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੌਤਿ । ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨ ਉਦ੍ਗਾਯਤ੍ਯਪਰਾਹ੍ਣਃ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰਤ੍ਯਸ੍ਤਂਯਨ੍ ਨਿਧਨਮ੍ । ਨਿਧਨਂ ਭੂਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾਃ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਉਗਦੇ ਸਮੇਂ 'ਹਿਣ' ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਵੇਰੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਸਮੇਂ ਠਿਕਾਣਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਠਿਕਾਣਾ ਭਾਗ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾ ਅਭ੍ਰੋ ਭਵਨ੍ ਹਿਙ੍ਕृਣੋਤਿ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੌਤਿ । ਵਿਦ੍ਯੋਤਮਾਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰਤਿ ਵਰ੍षਨ੍ਨ੍ ਉਦ੍ਗਾਯਤ੍ਯੁਦ੍ਗृਹ੍ਣਨ੍ ਨਿਧਨਮ੍ । ਨਿਧਨਂ ਭੂਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾਃ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਬੱਦਲ 'ਹਿਣ' ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗੱਜ ਕੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਰਸ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਠਿਕਾਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਠਿਕਾਣਾ ਭਾਗ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥੀਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਹਿਙ੍ਕृਣੋਤ੍ਯਭਿ ਵਦਤਿ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤੌਤ੍ਯੁਦਕਂ ਯਾਚਤ੍ਯੁਦ੍ਗਾਯਤਿ । ਉਪ ਹਰਤਿ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰਤ੍ਯੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਨਿਧਨਮ੍ । ਨਿਧਨਂ ਭੂਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾਃ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਭਵਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਉਹ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, 'ਹਿਣ' ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਠਿਕਾਣਾ ਭਾਗ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
9.7 ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਚ ਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਿਰੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਲਲਾਟਂ ਯਮਃ ਕृਕਾਟਮ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਸਿਰ ਹੈ, ਅੱਗ ਮੱਥਾ ਹੈ, ਯਮ ਪਿੱਛਾ ਹੈ।
ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਮਸ੍ਤਿष੍ਕੋ ਦ੍ਯੌਰੁਤ੍ਤਰਹਨੁਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਧਰਹਨੁਃ
ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦਿਮਾਗ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਉਪਰਲਾ ਜਬਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਹੇਠਲਾ ਜਬਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵਾ ਮਰੁਤੋ ਦਨ੍ਤਾ ਰੇਵਤੀਰ੍ਗ੍ਰੀਵਾਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾ ਸ੍ਕਨ੍ਧਾ ਘਰ੍ਮੋ ਵਹਃ
ਬਿਜਲੀ ਜੀਭ ਹੈ, ਮਰੁਤ ਦੰਦ ਹਨ, ਰੇਵਤੀ ਤਾਰੇ ਗਲ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਕੰਧੇ ਹਨ, ਗਰਮੀ ਪਿੱਠ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਾਯੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਲੋਕਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਰਂ ਵਿਧਰਣੀ ਨਿਵੇष੍ਯਃ
ਸਾਰਥਕ ਹਵਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਸੁਗਮ ਲੋਕ, ਕਾਲਾ ਚਿੱਟਾ ਸਹਾਰਾ ਤੇ ਨਿਵ ਹੈ।
ਸ਼੍ਯੇਨਃ ਕ੍ਰੋਡੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਪਾਜਸ੍ਯਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਕਕੁਦ੍ਬृਹਤੀਃ ਕੀਕਸਾਃ
ਸ਼ੇਨ ਕੂਹਾ ਹੈ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਮੱਜਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਕੂਹ, ਬ੍ਰਹਤੀ ਤੇ ਕੀਕਸਾ ਛਾਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਤ੍ਨੀਃ ਪृष੍ਟਯ ਉਪਸਦਃ ਪਰ੍ਸ਼ਵਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪਿੱਠ ਹਨ, ਉਪਸਦ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਪੰਜੇ ਹਨ।
ਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਾਂਸੌ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਚਾਰ੍ਯਮਾ ਚ ਦੋषਣੀ ਮਹਾਦੇਵੋ ਬਾਹੂ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਕੰਧੇ ਹਨ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੇ ਆਰਯਮਾਨ ਵੀ, ਦੋਸ਼ਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਮਹਾਦੇਵ ਵੀ ਬਾਂਹ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਣੀ ਭਸਦ੍ਵਾਯੁਃ ਪੁਚ੍ਛਂ ਪਵਮਾਨੋ ਬਾਲਾਃ
ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਰਾਖ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਪੂੰਛ ਹੈ, ਪਵਮਾਨਾ ਪਿੰਡੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਣੀ ਬਲਮੂਰੂ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਖਸ਼ਤ੍ਰੀ ਕਮਰ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਪੱਟ ਹਨ।
ਧਾਤਾ ਚ ਸਵਿਤਾ ਚਾष੍ਠੀਵਨ੍ਤੌ ਜਙ੍ਘਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਅਪ੍ਸਰਸਃ ਕੁष੍ਠਿਕਾ ਅਦਿਤਿਃ ਸ਼ਫਾਃ
ਧਾਤਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਪਿੰਡੀਆਂ ਹਨ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਕੁਸ਼ਥਿਕਾ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਖੁਰ ਹਨ।
ਚੇਤੋ ਹृਦਯਂ ਯਕृਨ੍ ਮੇਧਾ ਵ੍ਰਤਂ ਪੁਰੀਤਤ੍
ਚੇਤਨਾ ਦਿਲ ਹੈ, ਜਿਗਰ ਬੁੱਧੀ ਹੈ, ਵਚਨ ਛਾਤੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰਿਰਾ ਵਨਿष੍ਠੁਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਪ੍ਲਾਸ਼ਯਃ
ਭੁੱਖ ਪੇਟ ਹੈ, ਇਰਾ ਆਂਤ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਪੰਝੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੋਧੋ ਵृਕ੍ਕੌ ਮਨ੍ਯੁਰਾਣ੍ਡੌ ਪ੍ਰਜਾ ਸ਼ੇਪਃ
ਕ੍ਰੋਧ ਗੁਰਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਯਾਨੀ ਗੁੱਸਾ ਅੰਡੇ ਹਨ, ਸੰਤਾਨ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਨਦੀ ਸੂਤ੍ਰੀ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਪਤਯ ਸ੍ਤਨਾ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਰੂਧਃ
ਨਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਹਨ, ਵਰਸ਼ਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਛਾਤੀਆਂ ਹਨ, ਗਰਜ ਉਧਰ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਵ੍ਯਚਾਸ਼੍ਚਰ੍ਮੌषਧਯੋ ਲੋਮਾਨਿ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਰੂਪਮ੍
ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਚਮੜੀ ਹੈ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਾਲ ਹਨ, ਤਾਰੇ ਰੂਪ ਹਨ।
ਦੇਵਜਨਾ ਗੁਦਾ ਮਨੁष੍ਯਾ ਆਨ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਤ੍ਰਾ ਉਦਰਮ੍
ਦੇਵ ਲੋਕ ਗੂਦਾ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ ਆਂਤ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਪੇਟ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਲੋਹਿਤਮਿਤਰਜਨਾ ਊਬਧ੍ਯਮ੍
ਰਾਖਸ਼ ਰਕਤ ਹਨ, ਹੋਰ ਜੀਵ ਚਰਬੀ ਹਨ।