ਤੇषਾਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਨਾਹੋਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾ ਅਤਿਥਿਪਤਿਰਤਿਥੀਨ੍ ਪਰਿਵਿष੍ਯ ਗृਹਾਨ੍ ਉਪੋਦੈਤ੍ਯਵਭृਥਮੇਵ ਤਦੁਪਾਵੈਤਿ
ਜਦੋਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਵਭ੍ਰਿਥ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਸਭਾਗਯਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਸਭਾਗਯਤਿ ਯਦਨੁਤਿष੍ਠਤ ਉਦਵਸ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍
ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਨ ਵੰਡਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਉਪਹੂਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯੁਪਹੂਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਉਪਹੂਤੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯੁਪਹੂਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਦ੍ਦਿਵਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਉਪਹੂਤੋ ਦਿਵਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯੁਪਹੂਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਦ੍ਦਿਵਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਉਪਹੂਤੋ ਦੇਵੇषੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯੁਪਹੂਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਦ੍ਦਿਵਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਉਪਹੂਤੋ ਲੋਕੇषੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਯੁਪਹੂਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਦ੍ਦਿਵਿ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਉਪਹੂਤ ਉਪਹੂਤਃ
ਉਹ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪ੍ਨੋਤੀਮਂ ਲੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਮੁਮ੍
ਉਹ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤੋ ਲੋਕਾਨ੍ ਜਯਤਿ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜੋ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜਮਾਨਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਾ ਏਤਦਤਿਥਿਪਤਿਃ ਕੁਰੁਤੇ ਯਦਾਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤ ਇਦਂ ਭੂਯਾ੩ ਇਦਾ੩ ਇਤਿ
ਜਦੋਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਭੋਜਨ ਵਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਇਹ ਹੋਰ ਵਧੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਵਧੇ', ਤਾਂ ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਹ ਭੂਯ ਉਦ੍ਧਰੇਤਿ ਪ੍ਰਾਣਮੇਵ ਤੇਨ ਵਰ੍षੀਯਾਂਸਂ ਕੁਰੁਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਹੋਰ ਲਿਆਉ', ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਵਧਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪ ਹਰਤਿ ਹਵੀਂष੍ਯਾ ਸਾਦਯਤਿ
ਉਹ ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਾਸਨ੍ਨਾਨਾਮਤਿਥਿਰਾਤ੍ਮਨ੍ ਜੁਹੋਤਿ
ਜੋ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਆਪਣਾ ਆਪ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੁਚਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਣੇ ਯੂਪੇ ਸ੍ਰੁਕ੍ਕਾਰੇਣ ਵषਟ੍ਕਾਰੇਣ
ਚਮਚ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਹ ਵਿਚ, ਯਜਨ ਦੇ ਥੰਭ ਤੇ, ਚਮਚ ਨਾਲ, 'ਵਸ਼ਟ' ਦੀ ਉਚਾਰ ਨਾਲ।
ਏਤੇ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਰ੍ਤ੍ਵਿਜਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੋਕਂ ਗਮਯਨ੍ਤਿ ਯਦਤਿਥਯਃ
ਇਹ, ਚਾਹੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਪਿਆਰੇ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਨ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਨ੍ ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਨ੍ ਨ ਦ੍ਵਿषਤੋऽਨ੍ਨਮਸ਼੍ਨੀਯਾਨ੍ ਨ ਮੀਮਾਂਸਿਤਸ੍ਯ ਨ ਮੀਮਾਂਸਮਾਨਸ੍ਯ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖਾਵੇ, ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਵੇ, ਨਾ ਜਾਂਚੇ ਹੋਏ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਜਾਂਚ ਰਹੇ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵੋ ਵਾ ਏष ਜਗ੍ਧਪਾਪ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਮਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੋਰ ਲੋਕ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਖਾਣ ਦਾ ਪਾਪ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋ ਵਾ ਏਸੋऽਜਗ੍ਧਪਾਪ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਨਾਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੋਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਖਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਾ ਏष ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵਾਰ੍ਦ੍ਰਪਵਿਤ੍ਰੋ ਵਿਤਤਾਧ੍ਵਰ ਆਹृਤਯਜ੍ਞਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯ ਉਪਹਰਤਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਜੋੜ ਕੇ, ਗੀਲਾ ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਲੰਬਾ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੋ ਵਾ ਏਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੋ ਵਿਤਤੋ ਯ ਉਪਹਰਤਿ
ਜੋ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਯਜਨ ਲੰਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ਵਾ ਏष ਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍ ਅਨੁਵਿਕ੍ਰਮਤੇ ਯ ਉਪਹਰਤਿ
ਜੋ ਭੇਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋऽਤਿਥੀਨਾਂ ਸ ਆਹਵਨੀਯੋ ਯੋ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਸ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਚਨ੍ਤਿ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਨਿਃ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਆਹਵਨੀਅ ਅੱਗ ਹੈ; ਜੋ ਘਰ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਰਹਪਤਿਆ; ਜਿਸ ਵਿਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਕਸ਼ਿਨਾਗਨੀ ਹੈ।
ਇष੍ਟਂ ਚ ਵਾ ਏष ਪੂਰ੍ਤਂ ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਫਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਯਸ਼੍ਚ ਵਾ ਏष ਰਸਂ ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਧ ਅਤੇ ਸਰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਜਾਂ ਚ ਵਾ ਏष ਸ੍ਫਾਤਿਂ ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਾਧਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਂ ਵਾ ਏष ਪਸ਼ੂਂਸ਼੍ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਵਾ ਏष ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਾ ਏष ਸਂਵਿਦਂ ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਨ ਅਤੇ ਸਮਝ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।