ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਪਰਿਵੇषਾਤ੍ਸ੍ਵਾਦਮਾਹਰਨ੍ਤਿ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾਵੇਵ ਤੌ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੱਖਣ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾ ਦੀ ਭੇਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਦਸ਼ਨਕृਤਂ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤਿ ਹਵਿष੍ਕृਤਮੇਵ ਤਦ੍ਧ੍ਵਯਨ੍ਤਿ
ਜਦੋਂ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਭੇਟ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਵ੍ਰੀਹਯੋ ਯਵਾ ਨਿਰੁਪ੍ਯਨ੍ਤੇऽਂਸ਼ਵ ਏਵ ਤੇ
ਚੌਲ ਅਤੇ ਜੌ ਜੋ ਤੋਲ ਕੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਭਾਗ ਹਨ।
ਯਾਨ੍ਯੁਲੂਖਲਮੁਸਲਾਨਿ ਗ੍ਰਾਵਾਣ ਏਵ ਤੇ
ਉਲੂਖਲ ਅਤੇ ਮੁਸਲ, ਇਹੀ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਹਨ।
ਸ਼ੂਰ੍ਪਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤੁषਾ ऋਜੀषਾਭਿषਵਣੀਰਾਪਃ
ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਚਿੜਕੀਆਂ ਅੱਗ ਹਨ, ਛਾਣਣੀਆਂ ਪਾਣੀ ਹਨ।
ਸ੍ਰੁਗ੍ਦਰ੍ਵਿਰ੍ਨੇਕ੍ਸ਼ਣਮਾਯਵਨਂ ਦ੍ਰੋਣਕਲਸ਼ਾਃ ਕੁਮ੍ਭ੍ਯੋ ਵਾਯਵ੍ਯਾਨਿ ਪਾਤ੍ਰਾਣੀਯਮੇਵ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਮ੍
ਚਮਚ, ਕਟੋਰਾ, ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ, ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਡੋਲ, ਘੜੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਾਂਡੇ—ਇਹ ਸਭ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਹਨ।
{੧੫} ਯਜਮਾਨਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਾ ਏਤਦਤਿਥਿਪਤਿਃ ਕੁਰੁਤੇ ਯਦਾਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤ ਇਦਂ ਭੂਯਾ੩ ਇਦਾ੩ ਇਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ 'ਇਹ ਹੋਰ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਹੋਵੇ', ਤਾਂ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਯਜਮਾਨ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਤਿਥਿ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਹ ਭੂਯ ਉਦ੍ਧਰੇਤਿ ਪ੍ਰਾਣਮੇਵ ਤੇਨ ਵਰ੍षੀਯਾਂਸਂ ਕੁਰੁਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ 'ਹੋਰ ਲਿਆਓ', ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਪ ਹਰਤਿ ਹਵੀਂष੍ਯਾ ਸਾਦਯਤਿ
ਉਹ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਦ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਾਸਨ੍ਨਾਨਾਮਤਿਥਿਰਾਤ੍ਮਨ੍ ਜੁਹੋਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਤਿਥਿ ਆਪਣੇ ਲਈ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੁਚਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਣੇ ਯੂਪੇ ਸ੍ਰੁਕ੍ਕਾਰੇਣ ਵषਟ੍ਕਾਰੇਣ
ਚਮਚ ਹੱਥ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ, ਯੂਪ ਤੇ ਯਜਨ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ, 'ਵਸ਼ਟ' ਕਹਿ ਕੇ।
ਏਤੇ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਰ੍ਤ੍ਵਿਜਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੋਕਂ ਗਮਯਨ੍ਤਿ ਯਦਤਿਥਯਃ
ਇਹ ਰਿਤਵਿਕ, ਚਾਹੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਪਿਆਰੇ, ਅਤਿਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਨ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਨ੍ ਅਸ਼੍ਨੀਯਾਨ੍ ਨ ਦ੍ਵਿषਤੋऽਨ੍ਨਮਸ਼੍ਨੀਯਾਨ੍ ਨ ਮੀਮਾਂਸਿਤਸ੍ਯ ਨ ਮੀਮਾਂਸਮਾਨਸ੍ਯ
ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਫਰਤ ਕਰਕੇ ਨਾ ਖਾਏ, ਨਾ ਨਫਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਏ, ਨਾ ਅਜਿਹਾ ਜੋ ਜਾਂਚਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਜਾਂਚਣ ਵਾਲੇ ਦਾ।
ਸਰ੍ਵੋ ਵਾ ਏष ਜਗ੍ਧਪਾਪ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਮਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਲੋਕ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਾਰਾ ਖਾਣ ਦਾ ਪਾਪ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋ ਵਾ ਏਸੋऽਜਗ੍ਧਪਾਪ੍ਮਾ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਨਾਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਭੋਜਨ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਖਾਣ ਦਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਾ ਏष ਯੁਕ੍ਤਗ੍ਰਾਵਾਰ੍ਦ੍ਰਪਵਿਤ੍ਰੋ ਵਿਤਤਾਧ੍ਵਰ ਆਹृਤਯਜ੍ਞਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯ ਉਪਹਰਤਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਪੀਸਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਤਿਆਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਗੀਲਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਸਤਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਯਜਨ, ਉਹ ਯਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੋ ਵਾ ਏਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੋ ਵਿਤਤੋ ਯ ਉਪਹਰਤਿ
ਜੋ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਯਜਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੋਂ ਵਿਸਤਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ਵਾ ਏष ਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍ ਅਨੁਵਿਕ੍ਰਮਤੇ ਯ ਉਪਹਰਤਿ
ਜੋ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪਗਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਯੋऽਤਿਥੀਨਾਂ ਸ ਆਹਵਨੀਯੋ ਯੋ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਸ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਚਨ੍ਤਿ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਨਿਃ
ਜੋ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਆਹਵਨੀਅ ਅੱਗ ਹੈ; ਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਗ੍ਰਿਹਪਤਿ ਅੱਗ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ ਹੈ।
{੧੬} ਇष੍ਟਂ ਚ ਵਾ ਏष ਪੂਰ੍ਤਂ ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਯਸ਼੍ਚ ਵਾ ਏष ਰਸਂ ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸੁਆਦ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਜਾਂ ਚ ਵਾ ਏष ਸ੍ਫਾਤਿਂ ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਜਾਂ ਵਾ ਏष ਪਸ਼ੂਂਸ਼੍ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਵਾ ਏष ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਨਾਮ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਵਾ ਏष ਸਂਵਿਦਂ ਚ ਗृਹਾਣਾਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਃ ਪੂਰ੍ਵੋऽਤਿਥੇਰਸ਼੍ਨਾਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵਾ ਅਤਿਥਿਰ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵੋ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍
ਇਹ ਮਹਿਮਾਨ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਸ਼ਿਤਾਵਤ੍ਯਤਿਥਾਵਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਾਤ੍ਮਤ੍ਵਾਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਵਿਛੇਦਾਯ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਖਾ ਲਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਬਣੀ ਰਹੇ; ਇਹ ਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵਾ ਉ ਸ੍ਵਾਦੀਯੋ ਯਦਧਿਗਵਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵਾ ਮਾਂਸਂ ਵਾ ਤਦੇਵ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਮਾਸ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
{੧੭} ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੁਪਸਿਚ੍ਯੋਪਹਰਤਿ । ਯਾਵਦਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮੇਨੇष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਸਮृਦ੍ਧੇਨਾਵਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ ਤਾਵਦੇਨੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੰਨੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਓਨੀ ਹੀ ਇਸ ਹੋਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਯ ਏਵਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਪਿਰੁਪਸਿਚ੍ਯੋਪਹਰਤਿ । ਯਾਵਦਤਿਰਾਤ੍ਰੇਣੇष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਸਮृਦ੍ਧੇਨਾਵਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ ਤਾਵਦੇਨੇਨਾਵ ਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿੰਨੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਓਨੀ ਹੀ ਇਸ ਹੋਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।