ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਿਤਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੌਤ੍ਰਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ਜਾਯਾਂ ਜਨਿਤ੍ਰੀਂ ਮਾਤਰਂ ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਹਨ: ਆਪ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰਾ, ਪਰਦਾਦਾ, ਪਤਨੀ, ਮਾਂ ਤੇ ਜਣਨ ਵਾਲੀ।
{੧੩} ਯੋ ਵੈ ਨੈਦਾਘਂ ਨਾਮਰ੍ਤੁਂ ਵੇਦ । ਏष ਵੈ ਨੈਦਾਘੋ ਨਾਮਰ੍ਤੁਰ੍ਯਦਜਃ ਪਞ੍ਚੌਦਨਃ । ਨਿਰੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਹਤਿ ਭਵਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ । ਯੋऽਜਂ ਪਞ੍ਚੌਦਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਸਰਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਇਹੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਸਰਦੀ ਹੈ — ਪੰਜ ਚਾਵਲ ਵਾਲਾ ਬਕਰਾ; ਇਹ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੰਜ ਚਾਵਲ ਵਾਲਾ ਬਕਰਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵੈ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਨਾਮਰ੍ਤੁਂ ਵੇਦ । ਕੁਰ੍ਵਤੀਂਕੁਰ੍ਵਤੀਮੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾ ਦਤ੍ਤੇ । ਏष ਵੈ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਨਾਮਰ੍ਤੁਰ੍ਯਦਜਃ ਪਞ੍ਚੌਦਨਃ । ਨਿਰੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਹਤਿ ਭਵਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ । ਯੋऽਜਂ ਪਞ੍ਚੌਦਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਉਹ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ — ਉਹ ਬੱਕਰਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੱਕਰਾ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਦੀ ਜੋਤ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵੈ ਸਂਯਨ੍ਤਂ ਨਾਮਰ੍ਤੁਂ ਵੇਦ । ਸਂਯਤੀਂਸਂਯਤੀਮੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾ ਦਤ੍ਤੇ । ਏष ਵੈ ਸਂਯਨ੍ ਨਾਮਰ੍ਤੁਰ੍ਯਦਜਃ ਪਞ੍ਚੌਦਨਃ । ਨਿਰੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਹਤਿ ਭਵਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ । ਯੋऽਜਂ ਪਞ੍ਚੌਦਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਉਹ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ — ਉਹ ਬੱਕਰਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੱਕਰਾ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਦੀ ਜੋਤ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵੈ ਪਿਨ੍ਵਨ੍ਤਂ ਨਾਮਰ੍ਤੁਂ ਵੇਦ । ਪਿਨ੍ਵਤੀਂਪਿਨ੍ਵਤੀਮੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾ ਦਤ੍ਤੇ । ਏष ਵੈ ਪਿਨ੍ਵਨ੍ ਨਾਮਰ੍ਤੁਰ੍ਯਦਜਃ ਪਞ੍ਚੌਦਨਃ । ਨਿਰੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਹਤਿ ਭਵਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ । ਯੋऽਜਂ ਪਞ੍ਚੌਦਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਉਹ ਮੋਟਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੋਟਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ — ਉਹ ਬੱਕਰਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੱਕਰਾ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਦੀ ਜੋਤ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾ ਉਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਾਮਰ੍ਤੁਂ ਵੇਦ । ਉਦ੍ਯਤੀਮੁਦ੍ਯਤੀਮੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾ ਦਤ੍ਤੇ । ਏष ਵਾ ਉਦ੍ਯਨ੍ਨਾਮਰ੍ਤੁਰ੍ਯਦਜਃ ਪਞ੍ਚੌਦਨਃ । ਨਿਰੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਹਤਿ ਭਵਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ । ਯੋऽਜਂ ਪਞ੍ਚੌਦਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਉਹ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉੱਠਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ — ਉਹ ਬੱਕਰਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੱਕਰਾ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਦੀ ਜੋਤ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਾ ਅਭਿਭੁਵਂ ਨਾਮਰ੍ਤੁਂ ਵੇਦ । ਅਭਿਭਵਨ੍ਤੀਮਭਿਭਵਨ੍ਤੀਮੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾ ਦਤ੍ਤੇ । ਏष ਵਾ ਅਭਿਭੂਰ੍ਨਾਮਰ੍ਤੁਰ੍ਯਦਜਃ ਪਞ੍ਚੌਦਨਃ । ਨਿਰੇਵਾਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਹਤਿ ਭਵਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ । ਯੋऽਜਂ ਪਞ੍ਚੌਦਨਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਦਦਾਤਿ
ਜੋ ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ — ਉਹ ਬੱਕਰਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੱਕਰਾ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਦੀ ਜੋਤ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਜਂ ਚ ਪਚਤ ਪਞ੍ਚ ਚੌਦਨਾਨ੍ । ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਮਨਸਃ ਸਧ੍ਰੀਚੀਃ ਸਾਨ੍ਤਰ੍ਦੇਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਤ ਏਤਮ੍
ਬੱਕਰਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਪਕਾਓ; ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਜੋ ਇਕਠੇ ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਮਿਲ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਇਹ ਭੋਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
ਤਾਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤਵ ਤੁਭ੍ਯਮੇਤਂ ਤਾਭ੍ਯ ਆਜ੍ਯਂ ਹਵਿਰਿਦਂ ਜੁਹੋਮਿ
ਉਹ ਦਿਸਾਵਾਂ ਇਸ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਣ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਘੀ ਅਤੇ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰੂਂषਿ ਯਸ੍ਯ ਸਂਭਾਰਾ ऋਚੋ ਯਸ੍ਯਾਨੂਕ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਭਾਗ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਾਣੀ ਹੀ ਉਚਾਰਣ ਹੈ।
ਸਾਮਾਨਿ ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਾਨਿ ਯਜੁਰ੍ਹृਦਯਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਰਿਸ੍ਤਰਣਮਿਦ੍ਧਵਿਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸਾਮ ਗੀਤ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਯਜੁਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਢਕਣੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਕੜੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾ ਅਤਿਥਿਪਤਿਰਤਿਥੀਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦੇਵਯਜਨਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਜਦੋਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।
ਯਦਭਿਵਦਤਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮੁਪੈਤਿ ਯਦੁਦਕਂ ਯਾਚਤ੍ਯਪਃ ਪ੍ਰ ਣਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਦীক্ষਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਏਵ ਯਜ੍ਞ ਆਪਃ ਪ੍ਰਣੀਯਨ੍ਤੇ ਤਾ ਏਵ ਤਾਃ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਪਾਣੀ ਹਨ।
ਯਤ੍ਤਰ੍ਪਣਮਾਹਰਨ੍ਤਿ ਯ ਏਵਾਗ੍ਨੀषੋਮੀਯਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ਬਧ੍ਯਤੇ ਸ ਏਵ ਸਃ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਅਗਨੀ-ਸੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ।
ਯਦਾਵਸਥਾਨ੍ ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤਿ ਸਦੋਹਵਿਰ੍ਧਾਨਾਨ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਸਤੇ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦੁਪਸ੍ਤृਣਨ੍ਤਿ ਬਰ੍ਹਿਰੇਵ ਤਤ੍
ਜੋ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਬਿਛਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ।
ਯਦੁਪਰਿਸ਼ਯਨਮਾਹਰਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੇਵ ਤੇਨ ਲੋਕਮਵ ਰੁਨ੍ਦ੍ਧੇ
ਜੋ ਉਪਰਲੀ ਢਕਣੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਵਰਗ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਸ਼ਿਪੂਪਬਰ੍ਹਣਮਾਹਰਨ੍ਤਿ ਪਰਿਧਯ ਏਵ ਤੇ
ਜੋ ਗੱਦੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲਕੜੀਆਂ ਹਨ।
ਯਦਾਞ੍ਜਨਾਭ੍ਯਞ੍ਜਨਮਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਮੇਵ ਤਤ੍
ਜੋ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਘੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਪਰਿਵੇषਾਤ੍ਸ੍ਵਾਦਮਾਹਰਨ੍ਤਿ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾਵੇਵ ਤੌ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੱਖਣ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਾ ਦੀ ਭੇਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਦਸ਼ਨਕृਤਂ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤਿ ਹਵਿष੍ਕृਤਮੇਵ ਤਦ੍ਧ੍ਵਯਨ੍ਤਿ
ਜਦੋਂ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਭੇਟ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਵ੍ਰੀਹਯੋ ਯਵਾ ਨਿਰੁਪ੍ਯਨ੍ਤੇऽਂਸ਼ਵ ਏਵ ਤੇ
ਚੌਲ ਅਤੇ ਜੌ ਜੋ ਤੋਲ ਕੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਭਾਗ ਹਨ।
ਯਾਨ੍ਯੁਲੂਖਲਮੁਸਲਾਨਿ ਗ੍ਰਾਵਾਣ ਏਵ ਤੇ
ਉਲੂਖਲ ਅਤੇ ਮੁਸਲ, ਇਹੀ ਪੀਸਣ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਹਨ।
ਸ਼ੂਰ੍ਪਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਤੁषਾ ऋਜੀषਾਭਿषਵਣੀਰਾਪਃ
ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਚਿੜਕੀਆਂ ਅੱਗ ਹਨ, ਛਾਣਣੀਆਂ ਪਾਣੀ ਹਨ।
ਸ੍ਰੁਗ੍ਦਰ੍ਵਿਰ੍ਨੇਕ੍ਸ਼ਣਮਾਯਵਨਂ ਦ੍ਰੋਣਕਲਸ਼ਾਃ ਕੁਮ੍ਭ੍ਯੋ ਵਾਯਵ੍ਯਾਨਿ ਪਾਤ੍ਰਾਣੀਯਮੇਵ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਮ੍
ਚਮਚ, ਕਟੋਰਾ, ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ, ਛਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਡੋਲ, ਘੜੇ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭਾਂਡੇ—ਇਹ ਸਭ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਹਨ।
{੧੫} ਯਜਮਾਨਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਾ ਏਤਦਤਿਥਿਪਤਿਃ ਕੁਰੁਤੇ ਯਦਾਹਾਰ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤ ਇਦਂ ਭੂਯਾ੩ ਇਦਾ੩ ਇਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ 'ਇਹ ਹੋਰ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਹੋਵੇ', ਤਾਂ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਯਜਮਾਨ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਤਿਥਿ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾਹ ਭੂਯ ਉਦ੍ਧਰੇਤਿ ਪ੍ਰਾਣਮੇਵ ਤੇਨ ਵਰ੍षੀਯਾਂਸਂ ਕੁਰੁਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ 'ਹੋਰ ਲਿਆਓ', ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਪ ਹਰਤਿ ਹਵੀਂष੍ਯਾ ਸਾਦਯਤਿ
ਉਹ ਭੇਟਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਆਦ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਾਸਨ੍ਨਾਨਾਮਤਿਥਿਰਾਤ੍ਮਨ੍ ਜੁਹੋਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਤਿਥਿ ਆਪਣੇ ਲਈ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।