ਯਦ੍ਵੀਧ੍ਰੇ ਸ੍ਤਨਯਤਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰੇਵ ਤਤ੍ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਾਚੀਨੋਪਵੀਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇऽਨੁ ਮਾ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵੇਤਿ । ਅਨ੍ਵੇਨਂ ਪ੍ਰਜਾ ਅਨੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਬੁਧ੍ਯਤੇ ਯ ਏਵਂ ਵੇਦ
ਜਦ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੱਚੀ ਪੱਟੀ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ 'ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਜਾਗਾਂ।' ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹੈ।
ਸਪਤ੍ਨਹਨਮृषਭਂ ਘृਤੇਨ ਕਾਮਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਮਿ ਹਵਿषਾਜ੍ਯੇਨ । ਨੀਚੈਃ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਮਮ ਪਾਦਯ ਤ੍ਵਮਭਿष੍ਟੁਤੋ ਮਹਤਾ ਵੀਰ੍ਯੇਣ
ਮੈਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਬਲਵਾਨ ਦੀ ਮਿਹਰ ਘੀ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਦੇ।
ਯਨ੍ ਮੇ ਮਨਸੋ ਨ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਯਨ੍ ਮੇ ਬਭਸ੍ਤਿ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਤਿ । ਤਦ੍ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਸਪਤ੍ਨੇ ਕਾਮਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵੋਦਹਂ ਭਿਦੇਯਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਰਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ—ਉਹ ਮੰਦੀ ਸੁਪਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਵਿਰੋਧੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੂਟ ਜਾਵੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਕਾਮ ਦੁਰਿਤਂ ਚ ਕਮਾਪ੍ਰਜਸ੍ਤਾਮਸ੍ਵਗਤਾਮਵਰ੍ਤਿਮ੍ । ਉਗ੍ਰ ਈਸ਼ਾਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮਂਹੂਰਣਾ ਚਿਕਿਤ੍ਸਾਤ੍
ਮੰਦੀ ਸੁਪਨ, ਮੰਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਦੁੱਖ, ਬੰਝਪਨ, ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਭਟਕਣਾ—ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨੁਦਸ੍ਵ ਕਾਮ ਪ੍ਰ ਣੁਦਸ੍ਵ ਕਾਮਾਵਰ੍ਤਿਂ ਯਨ੍ਤੁ ਮਮ ਯੇ ਸਪਤ੍ਨਾਃ । ਤੇषਾਂ ਨੁਤ੍ਤਾਨਾਮਧਮਾ ਤਮਾਂਸ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਾਸ੍ਤੂਨਿ ਨਿਰ੍ਦਹ ਤ੍ਵਮ੍
ਕਾਮ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਕਾਮ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣ। ਹੇ ਅੱਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਘਰ, ਜੋ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਸਾ ਤੇ ਕਾਮ ਦੁਹਿਤਾ ਧੇਨੁਰੁਚ੍ਯਤੇ ਯਾਮਾਹੁਰ੍ਵਾਚਂ ਕਵਯੋ ਵਿਰਾਜਮ੍ । ਤਯਾ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਪਰਿ ਵृਙ੍ਗ੍ਧਿ ਯੇ ਮਮ ਪਰ੍ਯੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਃ ਪਸ਼ਵੋ ਜੀਵਨਂ ਵृਣਕ੍ਤੁ
ਉਹ ਕਾਮ, ਤੇਰੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬੋਲੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਹ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਜਿੰਦ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਆਉਣ।
ਕਾਮਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਬਲੇਨ ਸਵਿਤੁਃ ਸਵੇਨ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਹੋਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰ ਣੁਦੇ ਸਪਤ੍ਨਾਂ ਛਮ੍ਬੀਵ ਨਾਵਮੁਦਕੇषੁ ਧੀਰਃ
ਕਾਮ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਚਤੁਰ ਲੋਕੀ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਧੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾਜੀ ਮਮ ਕਾਮ ਉਗ੍ਰਃ ਕृਣੋਤੁ ਮਹ੍ਯਮਸਪਤ੍ਨਮੇਵ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਮ ਨਾਥਂ ਭਵਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਹਵਮਾ ਯਨ੍ਤੁ ਮ ਇਮਮ੍
ਕਾਮ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਰਹਿਤ ਕਰੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣਨ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਆਉਣ।
ਇਦਮਾਜ੍ਯਂ ਘृਤਵਜ੍ਜੁषਾਣਾਃ ਕਾਮਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਇਹ ਮਾਦਯਧ੍ਵਮ੍ । ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮਹ੍ਯਮਸਪਤ੍ਨਮੇਵ
ਇਹ ਘੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਹੇ ਕਾਮ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲਓ। ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਕਾਮ ਸਰਥਂ ਹਿ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨੀਚੈਃ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਮਮ ਪਾਦਯਾਥਃ । ਤੇषਾਂ ਪਨ੍ਨਾਨਾਮਧਮਾ ਤਮਾਂਸ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਾਸ੍ਤੂਨ੍ਯਨੁਨਿਰ੍ਦਹ ਤ੍ਵਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੋ; ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਬਾ ਦੋ। ਹੇ ਅੱਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਘਰ ਸਾੜ ਦੇ।
ਜਹਿ ਤ੍ਵਂ ਕਾਮ ਮਮ ਯੇ ਸਪਤ੍ਨਾ ਅਨ੍ਧਾ ਤਮਾਂਸ੍ਯਵ ਪਾਦਯੈਨਾਨ੍ । ਨਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ ਅਰਸਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾ ਤੇ ਜੀਵਿषੁਃ ਕਤਮਚ੍ਚਨਾਹਃ
ਹੇ ਕਾਮ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦੇ। ਉਹ ਸਭ ਬੇਤਾਕਤ, ਸੁੱਤ ਹੋ ਜਾਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਕ ਦਿਨ ਵੀ ਨਾ ਜੀਵੇ।
{੩} ਅਵਧੀਤ੍ਕਾਮੋ ਮਮ ਯੇ ਸਪਤ੍ਨਾ ਉਰੁਂ ਲੋਕਮਕਰਨ੍ ਮਹ੍ਯਮੇਧਤੁਮ੍ । ਮਹ੍ਯਂ ਨਮਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਮਹ੍ਯਂ षਡੁਰ੍ਵੀਰ੍ਘृਤਮਾ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਕਾਮ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੌੜਾ ਜਗ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋਵੇ। ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਨ; ਛੇ ਚੌੜੀਆਂ ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵਹਣ।
ਤੇऽਧਰਾਞ੍ਚਃ ਪ੍ਰ ਪ੍ਲਵਨ੍ਤਾਂ ਛਿਨ੍ਨਾ ਨੌਰਿਵ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍। ਨ ਸਾਯਕਪ੍ਰਣੁਤ੍ਤਾਨਾਂ ਪੁਨਰਸ੍ਤਿ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਜਹਾਜ਼ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਦੂਰ ਵਹਿ ਜਾਣ। ਜੋ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨਹੀਂ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਵਃ ਸੋਮੋ ਯਵਃ । ਯਵਯਾਵਾਨੋ ਦੇਵਾ ਯਵਯਨ੍ਤ੍ਵੇਨਮ੍
ਅੱਗ ਜੌ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਜੌ ਹੈ, ਸੋਮ ਜੌ ਹੈ। ਜੌ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ।
ਅਸਰ੍ਵਵੀਰਸ਼੍ਚਰਤੁ ਪ੍ਰਣੁਤ੍ਤੋ ਦ੍ਵੇष੍ਯੋ ਮਿਤ੍ਰਾਨਾਂ ਪਰਿਵਰ੍ਗ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਨਾਮ੍ । ਉਤ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਵ ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਦ੍ਯੁਤ ਉਗ੍ਰੋ ਵੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰ ਮृਣਤ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍
ਉਹ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਿਨਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫਰਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ; ਤਾਕਤਵਰ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।
ਚ੍ਯੁਤਾ ਚੇਯਂ ਬृਹਤ੍ਯਚ੍ਯੁਤਾ ਚ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੂਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ । ਉਦ੍ਯਨ੍ਨ੍ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਦ੍ਰਵਿਣੇਨ ਤੇਜਸਾ ਨੀਚੈਃ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਨੁਦਤਾਂ ਮੇ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਡਿੱਗ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਨੂੰ ਝੱਲਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੌਲਤ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਬਾ ਦੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਕਾਮ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਮੁਦ੍ਭੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਮ ਵਿਤਤਮਨਤਿਵ੍ਯਾਧ੍ਯਂ ਕृਤਮ੍ । ਤੇਨ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਪਰਿ ਵृਙ੍ਗ੍ਧਿ ਯੇ ਮਮ ਪਰ੍ਯੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣਃ ਪਸ਼ਵੋ ਜੀਵਨਂ ਵृਣਕ੍ਤੁ
ਤੇਰਾ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਹੇ ਕਾਮ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਹ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਜਿੰਦ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਆਉਣ।
ਯੇਨ ਦੇਵਾ ਅਸੁਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣੁਦਨ੍ਤ ਯੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ ਅਧਮਂ ਤਮੋ ਨਿਨਾਯ । ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਕਾਮ ਮਮ ਯੇ ਸਪਤ੍ਨਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਕਾਤ੍ਪ੍ਰ ਣੁਦਸ੍ਵ ਦੂਰਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੱਸਿਉਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਕਾਮ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਜਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਯਥਾ ਦੇਵਾ ਅਸੁਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਣੁਦਨ੍ਤ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ ਅਧਮਂ ਤਮੋ ਬਬਾਧੇ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਕਾਮ ਮਮ ਯੇ ਸਪਤ੍ਨਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਕਾਤ੍ਪ੍ਰ ਣੁਦਸ੍ਵ ਦੂਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੱਸਿਉਂ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਕਾਮ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਜਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਕਾਮੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਥਮੋ ਨੈਨਂ ਦੇਵਾ ਆਪੁਃ ਪਿਤਰੋ ਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਮਹਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਕਾਮ ਨਮ ਇਤ੍ਕृਨੋਮਿ
ਕਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ; ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਪਿਤਰ, ਨਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਕਾਮ, ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਤੀ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਰਿਮ੍ਣਾ ਯਾਵਦਾਪਃ ਸਿष੍ਯਦੁਰ੍ਯਾਵਦਗ੍ਨਿਃ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਮਹਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਕਾਮ ਨਮ ਇਤ੍ਕृਣੋਮਿ
ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਪਾਣੀ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਅੱਗ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਕਾਮ, ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
{੪} ਯਾਵਤੀਰ੍ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਵਿषੂਚੀਰ੍ਯਾਵਤੀਰਾਸ਼ਾ ਅਭਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾ ਦਿਵਃ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਮਹਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਕਾਮ ਨਮ ਇਤ੍ਕृਣੋਮਿ
ਜਿੰਨੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਵਿਚਕਾਰ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੇ ਰਾਹ ਹਨ, ਜਿੰਨੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਜਗਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਕਾਮ, ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਤੀਰ੍ਭृਙ੍ਗਾ ਜਤ੍ਵਃ ਕੁਰੂਰਵੋ ਯਾਵਤੀਰ੍ਵਘਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਸਰ੍ਪ੍ਯੋ ਬਭੂਵੁਃ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਮਹਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਕਾਮ ਨਮ ਇਤ੍ਕृਣੋਮਿ
ਜਿੰਨੇ ਭੂੰਗੇ, ਕੀੜੇ, ਕੁਰੂਰ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ 'ਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਹੇ ਕਾਮ! ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਕਾਮ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਨਿਮਿषਤੋऽਸਿ ਤਿष੍ਠਤੋ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਸਿ ਕਾਮ ਮਨ੍ਯੋ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਮਹਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਕਾਮ ਨਮ ਇਤ੍ਕृਣੋਮਿ
ਤੂੰ ਪਲਕ ਝਪਕਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਕਾਮ! ਹੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ! ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਕਾਮ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਵੈ ਵਾਤਸ਼੍ਚਨ ਕਾਮਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਗ੍ਨਿਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨੋਤ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਹਾ ਮਹਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਕਾਮ ਨਮ ਇਤ੍ਕृਣੋਮਿ
ਹਵਾ ਵੀ ਕਾਮ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਕਾਮ! ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਹੇ ਕਾਮ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤਨ੍ਵਃ ਕਾਮ ਭਦ੍ਰਾ ਯਾਭਿਃ ਸਤ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਯਦ੍ਵृਣਿषੇ । ਤਾਭਿष੍ਟ੍ਵਮਸ੍ਮਾਮਭਿਸਂਵਿਸ਼ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਪੀਰਪ ਵੇਸ਼ਯਾ ਧਿਯਃ
ਹੇ ਕਾਮ! ਤੇਰੀਆਂ ਉਹ ਸੁਭਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਅਕਲਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੱਚ ਉਪਜਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਵੱਸ। ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮੰਦ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ।
ਉਪਮਿਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਿਤਾਮਥੋ ਪਰਿਮਿਤਾਮੁਤ । ਸ਼ਾਲਾਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾਯਾ ਨਦ੍ਧਾਨਿ ਵਿ ਚृਤਾਮਸਿ
ਜੋ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਤੁਲਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੀਮਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਇਸ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋ ਹਾਲ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਤੇ ਨਦ੍ਧਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰੇ ਪਾਸ਼ੋ ਗ੍ਰਨ੍ਥਿਸ਼੍ਚ ਯਃ ਕृਤਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਵਾਹਂ ਬਲਂ ਵਾਚਾ ਵਿ ਸ੍ਰਂਸਯਾਮਿ ਤਤ੍
ਹੇ ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲ! ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਸ, ਗੰਢ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ, ਬੋਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਤਾਕਤ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਯਯਾਮ ਸਂ ਬਬਰ੍ਹ ਗ੍ਰਨ੍ਥੀਂਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤੇ ਦृਢਾਨ੍ । ਪਰੂਂषਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂ ਛਸ੍ਤੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਿ ਚृਤਾਮਸਿ
ਅਸੀਂ ਆਏ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਤੇਰੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਪੱਕੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਾਂ।
ਵਂਸ਼ਾਨਾਂ ਤੇ ਨਹਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾਹਸ੍ਯ ਤृਣਸ੍ਯ ਚ । ਪਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰੇ ਤੇ ਨਦ੍ਧਾਨਿ ਵਿ ਚृਤਾਮਸਿ
ਤੇਰੇ ਬਾਂਸਾਂ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੰਢਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਾਂਸ ਤੇ ਘਾਹ; ਤੇਰੇ ਪੰਖ, ਹੇ ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰਣ ਵਾਲੀ ਹਾਲ! ਜੋ ਕੁਝ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।