ਅਤੀਵ ਯੋ ਮਰੁਤੋ ਮਨ੍ਯਤੇ ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾ ਯੋ ਨਿਨ੍ਦਿषਤ੍ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਮ੍ । ਤਪੂਂषਿ ਤਸ੍ਮੈ ਵृਜਿਨਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਂ ਦ੍ਯੌਰਭਿਸਂਤਪਾਤਿ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਆਉਣ। ਅਰਦਾਸ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਅष੍ਟੌ ਮਨ੍ਯਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੇ ਵृਸ਼੍ਚਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ । ਅਯਾ ਯਮਸ੍ਯ ਸਾਦਨਮਗ੍ਨਿਦੂਤੋ ਅਰਂਕृਤਃ
ਸੱਤ ਸਾਸਾਂ ਤੇ ਅੱਠ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਨਾਲ ਯਮ ਦਾ ਦੂਤ ਅੱਗ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਬੇਅਸਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਆ ਦਧਾਮਿ ਤੇ ਪਦਂ ਸਮਿਦ੍ਧੇ ਜਾਤਵੇਦਸਿ । ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵੇਵੇष੍ਟ੍ਵਸੁਂ ਵਾਗਪਿ ਗਚ੍ਛਤੁ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੈਰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀ ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅੱਗ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਤੇ ਸਾਸ ਤੇ ਬੋਲੀ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਰ ਜਾਵੇ।
ਆਯੁਰ੍ਦਾ ਅਗ੍ਨੇ ਜਰਸਂ ਵृਣਾਨੋ ਘृਤਪ੍ਰਤੀਕੋ ਘृਤਪृष੍ਠੋ ਅਗ੍ਨੇ । ਘृਤਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮਧੁ ਚਾਰੁ ਗਵ੍ਯਂ ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਦਿਮਮ੍
ਹੇ ਅੱਗੀ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਚੁਣ, ਤੇਰੇ ਅੱਗ ਪਿੱਛੇ ਘੀ ਹੋਵੇ। ਘੀ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਪੀ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਕਰ।
ਪਰਿ ਧਤ੍ਤ ਧਤ੍ਤ ਨੋ ਵਰ੍ਚਸੇਮਂ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਂ ਕृਣੁਤ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਦ੍ਵਾਸ ਏਤਤ੍ਸੋਮਾਯ ਰਾਜ੍ਞੇ ਪਰਿਧਾਤਵਾ ਉ
ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇ, ਚਮਕ ਦੇ; ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਲਈ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪਰੀਦਂ ਵਾਸੋ ਅਧਿਥਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇऽਭੂਰ੍ਗृष੍ਟੀਨਾਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾ ਉ । ਸ਼ਤਂ ਚ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦਃ ਪੁਰੂਚੀ ਰਾਯਸ਼੍ਚ ਪੋषਮੁਪਸਂਵ੍ਯਯਸ੍ਵ
ਤੂੰ ਇਹ ਵਸਤ੍ਰ ਸੁਖ ਲਈ ਪਹਿਨ; ਤੂੰ ਘਰਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਸੋ, ਤੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵੀਂ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰ।
ਏਹ੍ਯਸ਼੍ਮਾਨਮਾ ਤਿष੍ਠਾਸ਼੍ਮਾ ਭਵਤੁ ਤੇ ਤਨੂਃ । ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਆਯੁष੍ਟੇ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਆ, ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ; ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਢੀਠ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇਣ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਵਾਸਃ ਪ੍ਰਥਮਵਾਸ੍ਯਂ ਹਰਾਮਸ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇऽਵਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸੁਵृਧਾ ਵਰ੍ਧਮਾਨਮਨੁ ਜਾਯਨ੍ਤਾਂ ਬਹਵਃ ਸੁਜਾਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਪਹਿਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਵਿਚੋਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਤੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਭਰਾ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਹੋਣ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਜਨਮ ਲੈਣ।
ਨਿਃਸਾਲਾਂ ਧृष੍ਣੁਂ ਧਿषਣਮੇਕਵਾਦ੍ਯਾਂ ਜਿਘਤ੍ਸ੍ਵਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਸ੍ਯ ਨਪ੍ਤ੍ਯੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਃ ਸਦਾਨ੍ਵਾਃ
ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਜੜ ਵਾਲਿਆਂ, ਹਠੀ, ਇਕ-ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਲਾਲਚੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰੂਰ ਦੇ ਵੰਸ਼, ਸਦਾ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਨਿਰ੍ਵੋ ਗੋष੍ਠਾਦਜਾਮਸਿ ਨਿਰਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਨਿਰੁਪਾਨਸ਼ਾਤ੍। ਨਿਰ੍ਵੋ ਮਗੁਨ੍ਦ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤਰੋ ਗृਹੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਤਯਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਬਕਰੀਆਂ, ਬਲਦਾਂ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਮਗੁੰਦਿਆ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਕੱਢਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸੌ ਯੋ ਅਧਰਾਦ੍ਗृਹਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤ੍ਵਰਾਯ੍ਯਃ । ਤਤ੍ਰ ਸੇਦਿਰ੍ਨ੍ਯੁਚ੍ਯਤੁ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਯਾਤੁਧਾਨ੍ਯਃ
ਜੋ ਘਰ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਚਲਾਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ; ਉਥੇ ਹੀ ਉਹ ਪਏ ਰਹਿਣ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂਗਰ ਵੀ।
ਭੂਤਪਤਿਰ੍ਨਿਰਜਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚੇਤਃ ਸਦਾਨ੍ਵਾਃ । ਗृਹਸ੍ਯ ਬੁਧ੍ਨ ਆਸੀਨਾਸ੍ਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੇਣਾਧਿ ਤਿष੍ਠਤੁ
ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢੇ, ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣੇ। ਇੰਦਰ ਘਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਪਹਰਾ ਦੇ।
ਯਦਿ ਸ੍ਥ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਯਦਿ ਵਾ ਪੁਰੁषੇषਿਤਾਃ । ਯਦਿ ਸ੍ਥ ਦਸ੍ਯੁਭ੍ਯੋ ਜਾਤਾ ਨਸ਼੍ਯਤੇਤਃ ਸਦਾਨ੍ਵਾਃ
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਹੋ, ਚਾਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਦੱਸਿਉਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋ, ਇਹ ਸਦਾ ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ।
ਪਰਿ ਧਾਮਾਨ੍ਯਾਸਾਮਾਸ਼ੁਰ੍ਗਾष੍ਠਾਮਿਵਾਸਰਮ੍ । ਅਜੈषਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਆਜੀਨ੍ ਵੋ ਨਸ਼੍ਯਤੇਤਃ ਸਦਾਨ੍ਵਾਃ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਇਹ ਸਦਾ ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ।
ਯਥਾ ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਨ ਬਿਭੀਤੋ ਨ ਰਿष੍ਯਤਃ । ਏਵਾ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣ ਮਾ ਬਿਭੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨਾ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਵੀ ਨਾ ਡਰੇ।
ਯਥਾਹਸ਼੍ਚ ਰਾਤ੍ਰੀ ਚ ਨ ਬਿਭੀਤੋ ਨ ਰਿष੍ਯਤਃ । ਏਵਾ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣ ਮਾ ਬਿਭੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਵੀ ਨਾ ਡਰੇ।
ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨ ਬਿਭੀਤੋ ਨ ਰਿष੍ਯਤਃ । ਏਵਾ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣ ਮਾ ਬਿਭੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਨਾ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਵੀ ਨਾ ਡਰੇ।
ਯਥਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਚ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚ ਨ ਬਿਭੀਤੋ ਨ ਰਿष੍ਯਤਃ । ਏਵਾ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣ ਮਾ ਬਿਭੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਤਾਕਤ ਨਾ ਡਰਦੀਆਂ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਵੀ ਨਾ ਡਰੇ।
ਯਥਾ ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਨृਤਂ ਚ ਨ ਬਿਭੀਤੋ ਨ ਰਿष੍ਯਤਃ । ਏਵਾ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣ ਮਾ ਬਿਭੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਚ ਤੇ ਝੂਠ ਨਾ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਵੀ ਨਾ ਡਰੇ।
ਯਥਾ ਭੂਤਂ ਚ ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਨ ਬਿਭੀਤੋ ਨ ਰਿष੍ਯਤਃ । ਏਵਾ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣ ਮਾ ਬਿਭੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਵੀ ਨਾ ਡਰੇ।
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮਾ ਪਾਤਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸਾਹ ਤੇ ਉਲਟ ਸਾਹ ਮੌਤ ਵਿਚ ਨਾ ਪੈਣ, ਸੁਆਹ।
ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਾ ਮਾ ਪਾਤਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਡਿਗਣ ਦਿਓ, ਸੁਆਹ।
ਸੂਰ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਮਾ ਪਾਹਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਸੁਆਹ।
ਅਗ੍ਨੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਵਿਸ਼੍ਵੈਰ੍ਮਾ ਦੇਵੈਃ ਪਾਹਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਅੱਗ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਸੁਆਹ।
ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ਭਰ ਵਿਸ਼੍ਵੇਨ ਮਾ ਭਰਸਾ ਪਾਹਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਹੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਸੁਆਹ।
ਓਜੋऽਸ੍ਯੋਜੋ ਮੇ ਦਾਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ।੧॥ ਸਹੋऽਸਿ ਸਹੋ ਮੇ ਦਾਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਜੋਸ਼ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਜੋਸ਼ ਦੇ, ਸੁਆਹ। ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਸੁਆਹ।
ਬਲਮਸਿ ਬਲਂ ਦਾਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਬਲ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਲ ਦੇ, ਸੁਆਹ।
ਆਯੁਰਸ੍ਯਾਯੁਰ੍ਮੇ ਦਾਃ ਸ੍ਵਾਹ
ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ, ਸੁਆਹ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਮਸਿ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਮੇ ਦਾਃ ਸ੍ਵਾਹ
ਤੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਸੁਆਹ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮੇ ਦਾਃ ਸ੍ਵਾਹ
ਤੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ, ਸੁਆਹ।