ਉਦ੍ਧਰ੍षਿਣਂ ਮੁਨਿਕੇਸ਼ਂ ਜਮ੍ਭਯਨ੍ਤਂ ਮਰੀਮृਸ਼ਮ੍ । ਉਪੇषਨ੍ਤਮੁਦੁਮ੍ਬਲਂ ਤੁਣ੍ਡੇਲਮੁਤ ਸ਼ਾਲੁਡਮ੍ । ਪਦਾ ਪ੍ਰ ਵਿਧ੍ਯ ਪਾਰ੍ष੍ਣ੍ਯਾ ਸ੍ਥਾਲੀਂ ਗੌਰਿਵ ਸ੍ਪਨ੍ਦਨਾ
ਉਹ ਜੋ ਉੱਠ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗਲੀ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਧੂ, ਜਿਹੜਾ ਅੰਗੜਾਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗੰਦ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੁੰਝ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਪਿੱਠ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਹੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਤ ਮਾਰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਠੋਕ ਦੇ।
ਯਸ੍ਤੇ ਗਰ੍ਭਂ ਪ੍ਰਤਿਮृਸ਼ਾਜ੍ਜਾਤਂ ਵਾ ਮਾਰਯਾਤਿ ਤੇ । ਪਿਙ੍ਗਸ੍ਤਮੁਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾ ਕृਣੋਤੁ ਹृਦਯਾਵਿਧਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਵਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਿੱਧਾ ਦਿਲ 'ਤੇ ਵੱਜੇ।
ਯੇ ਅਮ੍ਨੋ ਜਤਾਨ੍ ਮਾਰਯਨ੍ਤਿ ਸੂਤਿਕਾ ਅਨੁਸ਼ੇਰਤੇ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਗਾਨ੍ ਪਿਙ੍ਗੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਤੋ ਅਭ੍ਰਮਿਵਾਜਤੁ
ਜੋ ਅਣਜੰਮੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਜਣੇ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਹੜਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੀਲੇ ਗੰਧਰਵ—ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਪਰਿਸृष੍ਟਂ ਧਰਯਤੁ ਯਦ੍ਧਿਤਂ ਮਾਵ ਪਾਦਿ ਤਤ੍। ਗਰ੍ਭਂ ਤ ਉਗ੍ਰੌ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਭੇषਜੌ ਨੀਵਿਭਾਰ੍ਯੌ
ਜੋ Bikhria ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਡਿੱਗੇ; ਦੋ ਤਿੱਖੇ ਦਵਾਈ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
{੧੫} ਪਵੀਨਸਾਤ੍ਤਙ੍ਗਲ੍ਵਾਚ੍ਛਾਯਕਾਦੁਤ ਨਗ੍ਨਕਾਤ੍। ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਪਤ੍ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਪਿਙ੍ਗਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਕਿਮੀਦਿਨਃ
ਜਿਹੜਾ ਟੁੱਟੇ ਲਿੰਗ ਵਾਲਾ, ਜਿਹੜਾ ਕੱਟੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਜਿਹੜਾ ਨੰਗਾ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੀਲਾ ਕਿਮੀਦਿਨ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪਤੀ ਲਈ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵ੍ਯਾਸ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਞ੍ਚਪਦਾਦਨਙ੍ਗੁਰੇਃ । ਵृਨ੍ਤਾਦਭਿ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਤਃ ਪਰਿ ਪਾਹਿ ਵਰੀਵृਤਾਤ੍
ਦੋ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੰਜ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੇਉਂਗਲ ਵਾਲੇ, ਡੰਡੇ ਤੋਂ ਰੇੰਗਦੇ—ਉਹ ਜੋ ਘੇਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਯ ਆਮਂ ਮਾਂਸਮਦਨ੍ਤਿ ਪੌਰੁषੇਯਂ ਚ ਯੇ ਕ੍ਰਵਿਃ । ਗਰ੍ਭਾਨ੍ ਖਾਦਨ੍ਤਿ ਕੇਸ਼ਵਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਇਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਕੱਚਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇ ਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਸਰ੍ਪਨ੍ਤਿ ਸ੍ਨੁषੇਵ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਾਦਧਿ । ਬਜਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਂ ਪਿਙ੍ਗਸ਼੍ਚ ਹृਦਯੇऽਧਿ ਨਿ ਵਿਧ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਰੇੰਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਤਣੀ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ 'ਚ ਫੰਨ੍ਹਾ ਅਤੇ ਪੀਲਾ ਵੱਜੇ।
ਪਿਙ੍ਗ ਰਕ੍ਸ਼ ਜਾਯਮਾਨਂ ਮਾ ਪੁਮਾਂਸਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਕ੍ਰਨ੍ । ਆਣ੍ਡਾਦੋ ਗਰ੍ਭਾਨ੍ ਮਾ ਦਭਨ੍ ਬਾਧਸ੍ਵੇਤਃ ਕਿਮੀਦਿਨਃ
ਪੀਲੇ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਮਰਦ ਨਾ ਬਣਾਓ; ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਗਰਭ ਨੂੰ ਨਾ ਕੁਚਲੋ—ਇਹ ਕਿਮੀਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਅਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਰ੍ਤਵਤ੍ਸਮਾਦ੍ਰੋਦਮਘਮਾਵਯਮ੍ । ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਸ੍ਰਜਂ ਕृਤ੍ਵਾਪ੍ਰਿਯੇ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚ ਤਤ੍
ਬੇਸੰਤਾਨੀ, ਬਹਾਰ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਫੜੇ; ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਮਾਲਾ ਉਤਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹਾ ਨਾ-ਪਸੰਦ ਹੋਇਆ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦੇ।
ਯਾ ਬਭ੍ਰਵੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਰੋਹਿਣੀਰੁਤ ਪृਸ਼੍ਨਯਃ । ਅਸਿਕ੍ਨੀਃ ਕृष੍ਣਾ ਓषਧੀਃ ਸਰ੍ਵਾ ਅਚ੍ਛਾਵਦਾਮਸਿ
ਜੋ ਭੂਰੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ, ਕਾਲੇ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਬੂਟੀਆਂ—ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਾਯਨ੍ਤਾਮਿਮਂ ਪੁਰੁषਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦ੍ਦੇਵੇषਿਤਾਦਧਿ । ਯਾਸਾਂ ਦ੍ਯੌਃ ਪਿਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਤਾ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਮੂਲਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਬਭੂਵ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਸਮਾਨ, ਮਾਤਾ ਧਰਤੀ, ਜੜ੍ਹ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ—ਉਹ ਬੂਟੀਆਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਈ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ।
ਆਪੋ ਅਗ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਾ ਓषਧਯਃ । ਤਾਸ੍ਤੇ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਮੇਨਸ੍ਯਮਙ੍ਗਾਦਙ੍ਗਾਦਨੀਨਸ਼ਨ੍
ਪਾਣੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਿਵਿਆ ਬੂਟੀਆਂ—ਉਹ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ, ਤੇਰੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ।
ਪ੍ਰਸ੍ਤृਣਤੀ ਸ੍ਤਮ੍ਬਿਨੀਰੇਕਸ਼ੁਙ੍ਗਾਃ ਪ੍ਰਤਨ੍ਵਤੀਰੋषਧੀਰਾ ਵਦਾਮਿ । ਅਂਸ਼ੁਮਤੀਃ ਕਣ੍ਡਿਨੀਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਹ੍ਵਯਾਮਿ ਤੇ ਵੀਰੁਧੋ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵੀਰੁਗ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषਜੀਵਨੀਃ
ਫੈਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਰੋਕਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਕ-ਸਿੰਗੀਆਂ, ਵਧਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ—ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਚਮਕਦਾਰ, ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਬੂਟੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ।
ਯਦ੍ਵਃ ਸਹਃ ਸਹਮਾਨਾ ਵੀਰ੍ਯਂ੧ ਯਚ੍ਚ ਵੋ ਬਲਮ੍ । ਤੇਨੇਮਮਸ੍ਮਾਦ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਮੁਞ੍ਚਤੌषਧੀਰਥੋ ਕृਣੋਮਿ ਭੇषਜਮ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਣ-ਸ਼ਕਤੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ—ਇਸ ਨਾਲ, ਬੂਟੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੋ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਵਾਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਜੀਵਲਾਂ ਨਘਾਰਿषਾਂ ਜੀਵਨ੍ਤੀਮੋषਧੀਮਹਮ੍ । ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਮੁਨ੍ਨਯਨ੍ਤੀਂ ਪੁष੍ਪਾਂ ਮਧੁਮਤੀਮਿਹ ਹੁਵੇऽਸ੍ਮਾ ਅਰਿष੍ਟਤਾਤਯੇ
ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਕਦੇ ਨਾ ਮਰਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਫੁੱਲਦੀਆਂ, ਮਿੱਠੀਆਂ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਇਹਾ ਯਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਮੇਦਿਨੀਰ੍ਵਚਸੋ ਮਮ । ਯਥੇਮਂ ਪਾਰਯਾਮਸਿ ਪੁਰੁषਂ ਦੁਰਿਤਾਦਧਿ
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਸਮਝਦਾਰ ਬੂਟੀਆਂ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕੀਏ।
ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਘਾਸੋ ਅਪਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਯਾ ਰੋਹਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰ੍ਣਵਾਃ । ਧ੍ਰੁਵਾਃ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮ੍ਨੀਰ੍ਭੇषਜੀਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਾਭृਤਾਃ
ਅਗਨੀ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਰਭ, ਜੋ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ—ਮਜ਼ਬੂਤ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਮ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਈਆਂ ਜਾਣ।
ਅਵਕੋਲ੍ਬਾ ਉਦਕਾਤ੍ਮਾਨ ਓषਧਯਃ । ਵ੍ਯृषਨ੍ਤੁ ਦੁਰਿਤਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗ੍ਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਟੰਗਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਹਨ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਣ।
ਉਨ੍ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੀਰ੍ਵਿਵਰੁਣਾ ਉਗ੍ਰਾ ਯਾ ਵਿषਦੂषਣੀਃ । ਅਥੋ ਬਲਾਸਨਾਸ਼ਨੀਃ ਕृਤ੍ਯਾਦੂषਣੀਸ਼੍ਚ ਯਾਸ੍ਤਾ ਇਹਾ ਯਨ੍ਤ੍ਵੋषਧੀਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੂਟੀਆਂ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਜ਼ਹਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਖਾਣਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜਾਦੂ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ।
{੧੭} ਅਪਕ੍ਰੀਤਾਃ ਸਹੀਯਸੀਰ੍ਵੀਰੁਧੋ ਯਾ ਅਭਿष੍ਟੁਤਾਃ । ਤ੍ਰਾਯਨ੍ਤਾਮਸ੍ਮਿਨ੍ ਗ੍ਰਾਮੇ ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਪੁਰੁषਂ ਪਸ਼ੁਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਮਧੁਮਨ੍ ਮੂਲਂ ਮਧੁਮਦਗ੍ਰਮਾਸਾਂ ਮਧੁਮਨ੍ ਮਧ੍ਯਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਬਭੂਵ । ਮਧੁਮਤ੍ਪਰ੍ਣਂ ਮਧੁਮਤ੍ਪੁष੍ਪਮਾਸਾਂ ਮਧੋਃ ਸਮ੍ਭਕ੍ਤਾ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ੋ ਘृਤਮਨ੍ਨਂ ਦੁਹ੍ਰਤਾਂ ਗੋਪੁਰੋਗਵਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਚੋਟੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ ਮਿੱਠਾ ਹੈ; ਪੱਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹਨ, ਫੁੱਲ ਮਿੱਠੇ ਹਨ; ਮਧੂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ, ਇਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਖਾਣਾ ਹਨ, ਘੀ ਤੇ ਗੋਆਂ ਤੇ ਬਲਦਾਂ ਲਈ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤੀਃ ਕਿਯਤੀਸ਼੍ਚੇਮਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਧ੍ਯੋषਧੀਃ । ਤਾ ਮਾ ਸਹਸ੍ਰਪਰ੍ਣ੍ਯੋ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਜਿੰਨੀ ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ।
ਵੈਯਾਘ੍ਰੋ ਮਣਿਰ੍ਵੀਰੁਧਾਂ ਤ੍ਰਾਯਮਾਨੋऽਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾਃ । ਅਮੀਵਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਪ ਹਨ੍ਤ੍ਵਧਿ ਦੂਰਮਸ੍ਮਤ੍
ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਵੈਯਾਘਰ ਪਥਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਸਿਂਹਸ੍ਯੇਵ ਸ੍ਤਨਥੋਃ ਸਂ ਵਿਜਨ੍ਤੇऽਗ੍ਨੇਰਿਵ ਵਿਜਨ੍ਤੇ ਆਭृਤਾਭ੍ਯਃ । ਗਵਾਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਵੀਰੁਦ੍ਭਿਰਤਿਨੁਤ੍ਤੋ ਨਾਵ੍ਯਾ ਏਤੁ ਸ੍ਰੋਤ੍ਯਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਦਹਾੜ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਟਕ ਹਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਗਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਰੋਗ ਦੀ ਧਾਰਾ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਮੁਮੁਚਾਨਾ ਓषਧਯੋऽਗ੍ਨੇਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਦਧਿ । ਭੂਮਿਂ ਸਂਤਨ੍ਵਤੀਰਿਤ ਯਾਸਾਂ ਰਾਜਾ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ
ਬੂਟੀਆਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ ਅੱਗ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਈਆਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲ ਗਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਨਸਪਤੀ ਹੈ, ਉਗ ਆਈਆਂ ਹਨ।
ਯਾ ਰੋਹਨ੍ਤ੍ਯਾਙ੍ਗਿਰਸੀਃ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਸਮੇषੁ ਚ । ਤਾ ਨਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀਃ ਸ਼ਿਵਾ ਓषਧੀਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸ਼ਂ ਹृਦੇ
ਜੋ ਆਂਗਿਰਸਾ ਬੂਟੀਆਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮਤਲ ਜਗ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਉੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ।
ਯਾਸ਼੍ਚਾਹਂ ਵੇਦ ਵੀਰੁਧੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ । ਅਜ੍ਞਾਤਾ ਜਾਨੀਮਸ਼੍ਚ ਯਾ ਯਾਸੁ ਵਿਦ੍ਮ ਚ ਸਂਭृਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਣਜਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮਗ੍ਰਾ ਓषਧੀਰ੍ਬੋਧਨ੍ਤੁ ਵਚਸੋ ਮਮ । ਯਥੇਮਂ ਪਾਰਯਾਮਸਿ ਪੁਰੁषਂ ਦੁਰਿਤਾਦਧਿ
ਸਾਰੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਪੂਰੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋ ਦਰ੍ਭੋ ਵੀਰੁਧਾਂ ਸੋਮੋ ਰਾਜਾਮृਤਂ ਹਵਿਃ । ਵ੍ਰੀਹਿਰ੍ਯਵਸ਼੍ਚ ਭੇषਜੌ ਦਿਵਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਵਮਰ੍ਤ੍ਯੌ
ਪਿੱਪਲ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਬੂਟੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਹਵਨ, ਚੌਲ ਤੇ ਜੌ, ਦਵਾਈਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਮਰ—