ਨ ਵਾ ਉ ਸੋਮੋ ਵृਜਿਨਂ ਹਿਨੋਤਿ ਨ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਂ ਮਿਥੁਯਾ ਧਾਰਯਨ੍ਤਮ੍ । ਹਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਹਨ੍ਤ੍ਯਾਸਦ੍ਵਦਨ੍ਤਮੁਭਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਿਤੌ ਸ਼ਯਾਤੇ
ਸੋਮਾ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—ਦੋਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੇਠਾਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਵਾਹਮਨृਤਦੇਵੋ ਅਸ੍ਮਿ ਮੋਘਂ ਵਾ ਦੇਵਾਮਪ੍ਯੂਹੇ ਅਗ੍ਨੇ । ਕਿਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦੋ ਹृਣੀषੇ ਦ੍ਰੋਘਵਾਚਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ऋਥਂ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠਾ ਦੇਵਤਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਰੋਸ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ।
ਅਦ੍ਯਾ ਮੁਰੀਯ ਯਦਿ ਯਾਤੁਧਾਨੋ ਅਸ੍ਮਿ ਯਦਿ ਵਾਯੁਸ੍ਤਤਪ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ । ਅਧਾ ਸ ਵੀਰੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿ ਯੂਯਾ ਯੋ ਮਾ ਮੋਘਂ ਯਾਤੁਧਾਨੇਤ੍ਯਾਹ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰ ਹਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਦਸ ਵੀਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਦੂਗਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਮਾਯਾਤੁਂ ਯਾਤੁਧਾਨੇਤ੍ਯਾਹ ਯੋ ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਿਚਿਰਸ੍ਮੀਤ੍ਯਾਹ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਂ ਹਨ੍ਤੁ ਮਹਤਾ ਵਧੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਨ੍ਤੋਰਧਮਸ੍ਪਦੀष੍ਟ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ 'ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਾਂ', ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਪਾ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰ ਯਾ ਜਿਗਾਤਿ ਖਰ੍ਗਲੇਵ ਨਕ੍ਤਮਪ ਦ੍ਰੁਹੁਸ੍ਤਨ੍ਵਂ੧ ਗੂਹਮਾਨਾ । ਵਵ੍ਰਮਨਨ੍ਤਮਵ ਸਾ ਪਦੀष੍ਟ ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਘ੍ਨਨ੍ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸ ਉਪਬ੍ਦੈਃ
ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੇਵਲੇ ਵਾਂਗ ਰੇਂਗਦੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਛੁਪਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ; ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦੇਣ।
ਵਿ ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਮਰੁਤੋ ਵਿਕ੍ਸ਼੍ਵਿਚ੍ਛਤ ਗृਭਾਯਤ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸਂ ਪਿਨष੍ਟਨ੍ । ਵਯੋ ਯੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਤਯਨ੍ਤਿ ਨਕ੍ਤਭਿਰ੍ਯੇ ਵਾ ਰਿਪੋ ਦਧਿਰੇ ਦੇਵੇ ਅਧ੍ਵਰੇ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਓ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਚੌੜਾ ਦਿਓ, ਫੜੋ ਅਤੇ ਕੁਚਲੋ; ਜੋ ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਡਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵਰ੍ਤਯ ਦਿਵੋऽਸ਼੍ਮਾਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਸ਼ਿਤਂ ਮਘਵਨ੍ਤ੍ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਧਿ । ਪ੍ਰਾਕ੍ਤੋ ਅਪਾਕ੍ਤੋ ਅਧਰਾਦੁਦਕ੍ਤੋऽਭਿ ਜਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪਰ੍ਵਤੇਨ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਲੁੜਕਾ ਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦੇ; ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ—ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਏਤ ਉ ਤ੍ਯੇ ਪਤਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਵਯਾਤਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤਿ ਦਿਪ੍ਸਵੋऽਦਾਭ੍ਯਮ੍ । ਸ਼ਿਸ਼ੀਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਿਸ਼ੁਨੇਭ੍ਯੋ ਵਧਂ ਨੁਨਂ ਸृਜਦਸ਼ਨਿਂ ਯਾਤੁਮਦ੍ਭ੍ਯਃ
ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਉੱਡਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ; ਹੁਣ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਪਾ।
{੧੦} ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਾਤੂਨਾਮਭਵਤ੍ਪਰਾਸ਼ਰੋ ਹਵਿਰ੍ਮਥੀਨਾਮਭ੍ਯਾਵਿਵਾਸਤਾਮ੍ । ਅਭੀਦੁ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ਯਥਾ ਵਨਂ ਪਾਤ੍ਰੇਵ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤ੍ਸਤ ਏਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਇੰਦਰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਹਵਨ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਸ਼ਕਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੁਹਾੜੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਆਵੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਭਾਂਡਾ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ।
ਉਲੂਕਯਾਤੁਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਲੂਕਯਾਤੁਂ ਜਹਿ ਸ਼੍ਵਯਾਤੁਮੁਤ ਕੋਕਯਾਤੁਮ੍ । ਸੁਪਰ੍ਣਯਾਤੁਮੁਤ ਗृਧ੍ਰਯਾਤੁਂ ਦृषਦੇਵ ਪ੍ਰ ਮृਣ ਰਕ੍ਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰ
ਉਲੂਕ-ਜਾਦੂਗਰ, ਚੀਕ-ਉਲੂਕ-ਜਾਦੂਗਰ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਕੋਕ-ਜਾਦੂਗਰ, ਸੁਪਰਨ-ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਗਿੱਧ-ਜਾਦੂਗਰ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦੇ।
ਮਾ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਅਭਿ ਨਡ੍ਯਾਤੁਮਾਵਦਪੋਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮਿਥੁਨਾ ਯੇ ਕਿਮੀਦਿਨਃ । ਪृਥਿਵੀ ਨਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਂਹਸੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਦਿਵ੍ਯਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍
ਕੋਈ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਾ ਹੀ ਨਲ-ਜਾਦੂਗਰ, ਨਾ ਹੀ ਜੋ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਨਾ ਪਾਵਣ; ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਆਕਾਸ਼ ਮੱਧਲੇ ਤੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਅਸਮਾਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਹਿ ਪੁਮਾਂਸਂ ਯਾਤੁਧਾਨਮੁਤ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਮਾਯਯਾ ਸ਼ਾਸ਼ਦਾਨਾਮ੍ । ਵਿਗ੍ਰੀਵਾਸੋ ਮੂਰਦੇਵਾ ऋਦਨ੍ਤੁ ਮਾ ਤੇ ਦृਸ਼ਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਸ਼ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਔਰਤ ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਵਕਰੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ, ਜੜ-ਦੇਵਤਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ।
ਪ੍ਰਤਿ ਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੋਮ ਜਾਗृਤਮ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯੋ ਵਧਮਸ੍ਯਤਮਸ਼ਨਿਂ ਯਾਤੁਮਦ੍ਭ੍ਯਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖੋ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖੋ, ਜਾਗਦੇ ਰਹੋ; ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਪਾ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਡਾਲੋ।
8.5 ਅਯਂ ਪ੍ਰਤਿਸਰੋ ਮਣਿਰ੍ਵੀਰੋ ਵੀਰਾਯ ਬਧ੍ਯਤੇ । ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ਤ੍ਸਪਤ੍ਨਹਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰਃ ਪਰਿਪਾਣਃ ਸੁਮਙ੍ਗਲਃ
ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਮਣੀ, ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਵੀਰ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਵੀਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ।
ਅਯਂ ਮਣਿਃ ਸਪਤ੍ਨਹਾ ਸੁਵੀਰਃ ਸਹਸ੍ਵਾਨ੍ ਵਾਜੀ ਸਹਮਾਨ ਉਗ੍ਰਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਕृਤ੍ਯਾ ਦੂषਯਨ੍ਨ੍ ਏਤਿ ਵੀਰਃ
ਇਹ ਮਣੀ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬਹਾਦਰਤਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ। ਇਹ ਵੀਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਣਿਨਾ ਵृਤ੍ਰਮਹਨ੍ਨ੍ ਅਨੇਨਾਸੁਰਾਨ੍ ਪਰਾਭਾਵਯਨ੍ ਮਨੀषੀ । ਅਨੇਨਾਜਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਇਮੇ ਅਨੇਨਾਜਯਤ੍ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ
ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਇਸ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਮਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ; ਇਸ ਨਾਲ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ।
ਅਯਂ ਸ੍ਰਾਕ੍ਤ੍ਯੋ ਮਣਿਃ ਪ੍ਰਤੀਵਰ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਸਰਃ । ਓਜਸ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਮृਧੋ ਵਸ਼ੀ ਸੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਪਾਤੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਸ੍ਰਾਕਤਿਆ ਮਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੁੜਨ ਵਾਲਾ ਤਲਿਸਮ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਰਵਪਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਤਦਗ੍ਨਿਰਾਹ ਤਦੁ ਸੋਮ ਆਹ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸਵਿਤਾ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਤੇ ਮੇ ਦੇਵਾਃ ਪੁਰੋਹਿਤਾਃ ਪ੍ਰਤੀਚੀਃ ਕृਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸਰੈਰਜਨ੍ਤੁ
ਇਹ ਗੱਲ ਅੱਗ ਨੇ ਕਹੀ, ਸੋਮ ਨੇ ਕਹੀ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਕਹੀ। ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਲਿਸਮ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਤਾਹਰੁਤ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਤੇ ਮੇ ਦੇਵਾਃ ਪੁਰੋਹਿਤਾਃ ਪ੍ਰਤੀਚੀਃ ਕृਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸਰੈਰਜਨ੍ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ। ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਪੂਜਾਰੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਲਿਸਮ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ।
ਯੇ ਸ੍ਰਾਕ੍ਤ੍ਯਂ ਮਣਿਂ ਜਨਾ ਵਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਣ੍ਵਤੇ । ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਦਿਵਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵਿ ਕृਤ੍ਯਾ ਬਾਧਤੇ ਵਸ਼ੀ
ਜੋ ਲੋਕ ਸ੍ਰਾਕਤਿਆ ਮਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਕਵਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਰਵਪਰੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਰਾਕ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਣਿਨਾ ऋषਿਣੇਵ ਮਨੀषਿਣਾ । ਅਜੈषਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਵਿ ਮृਧੋ ਹਨ੍ਮਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਸ੍ਰਾਕਤਿਆ ਮਣੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ; ਮੈਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਤੇ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਃ ਕृਤ੍ਯਾ ਆਙ੍ਗਿਰਸੀਰ੍ਯਾਃ ਕृਤ੍ਯਾ ਆਸੁਰੀਰ੍ਯਾਃ । ਕृਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਯਂਕृਤਾ ਯਾ ਉ ਚਾਨ੍ਯੇਭਿਰਾਭृਤਾਃ । ਉਭਯੀਸ੍ਤਾਃ ਪਰਾ ਯਨ੍ਤੁ ਪਰਾਵਤੋ ਨਵਤਿਂ ਨਾਵ੍ਯਾ ਅਤਿ
ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮ ਆਂਗੀਰਸਾਂ ਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲਿਆਏ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਜਹਾਜਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ।
ਅਸ੍ਮੈ ਮਣਿਂ ਵਰ੍ਮ ਬਧ੍ਨਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਵਿਤਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਵਿਰਾਡ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ
ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਮਣੀ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਕਵਚ ਵਜੋਂ ਬੰਨ੍ਹਣ: ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸਵਿਤਾ, ਰੁਦਰ, ਅੱਗ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਵਿਰਾਟ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ।
{੧੨} ਉਤ੍ਤਮੋ ਅਸ੍ਯੋषਧੀਨਾਮਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਜਗਤਾਮਿਵ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸ਼੍ਵਪਦਾਮਿਵ । ਯਮੈਛਾਮਾਵਿਦਾਮ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਸ੍ਪਾਸ਼ਨਮਨ੍ਤਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਘ ਵਾਂਗ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਤੇ ਪਾਇਆ, ਜੋ ਅੰਤਮ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ ਇਦ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਭਵਤ੍ਯਥੋ ਸਿਂਹੋ ਅਥੋ ਵृषਾ । ਅਥੋ ਸਪਤ੍ਨਕਰ੍ਸ਼ਨੋ ਯੋ ਬਿਭਰ੍ਤੀਮਂ ਮਣਿਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਮਣੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਘ, ਸਿੰਘ, ਬਲਦ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਨਂ ਘ੍ਨਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਸਰਸੋ ਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਨ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ । ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ ਯੋ ਬਿਭਰ੍ਤੀਮਂ ਮਣਿਮ੍
ਨਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਨਾਂ ਮਾਨਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ। ਜੋ ਇਹ ਮਣੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤ੍ਵਾਮਸृਜਤ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੈਰਯਤ੍। ਅਬਿਭਸ੍ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਨੁषੇ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਸਂਸ਼੍ਰੇषਿਣੇऽਜਯਤ੍। ਮਣਿਂ ਸਹਸ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਵਰ੍ਮ ਦੇਵਾ ਅਕृਣ੍ਵਤ
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਹੈ, ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜਿੱਤਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਮਣੀ ਕਵਚ ਬਣਾਇਆ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਯਾਭਿਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਜਿਘਾਂਸਤਿ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤਂ ਜਹਿ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮਾਂ, ਦীক্ষਾ ਜਾਂ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੌ ਪੱਖੀ ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮਾਰ।
ਅਯਮਿਦ੍ਵੈ ਪ੍ਰਤੀਵਰ੍ਤ ਓਜਸ੍ਵਾਨ੍ ਸਂਜਯੋ ਮਣਿਃ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਧਨਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਪਰਿਪਾਣਃ ਸੁਮਙ੍ਗਲਃ
ਇਹ ਮਣੀ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਮੁੜਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਰੱਖਿਆ ਬਣੇ।
ਅਸਪਤ੍ਨਂ ਨੋ ਅਧਰਾਦਸਪਤ੍ਨਂ ਨ ਉਤ੍ਤਰਾਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸਪਤ੍ਨਂ ਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ਼ੂਰ ਪੁਰਸ੍ਕृਧਿ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਪਰੋਂ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਪਿੱਛੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਵੀਰ, ਅੱਗੇ ਚਾਨਣ ਰੱਖ।