ਅਧਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾ ਰਭਥਾਃ ਸृਜੇਮਂ ਤਵੈਵ ਸਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਹਾਯਾਃ ਇਹਾਸ੍ਤੁ । ਭਵਾਸ਼ਰ੍ਵੌ ਮृਡਤਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤਮਪਸਿਧ੍ਯ ਦੁਰਿਤਂ ਧਤ੍ਤਮਾਯੁਃ
ਇਸ ਉੱਤੇ ਬੋਲੋ, ਫੜੋ ਨਾ; ਇਸਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਇਥੇ ਰਹੇ। ਭਵ ਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਦਇਆਲੂ ਹੋਵੋ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ; ਬੁਰਾ ਹਟਾਓ, ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਦਿਓ।
ਅਸ੍ਮੈ ਮृਤ੍ਯੋ ਅਧਿ ਬ੍ਰੂਹੀਮਂ ਦਯਸ੍ਵੋਦਿਤੋऽਯਮੇਤੁ । ਅਰਿष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਃ ਸੁਸ਼੍ਰੁਜ੍ਜਰਸਾ ਸ਼ਤਹਾਯਨ ਆਤ੍ਮਨਾ ਭੁਜਮਸ਼੍ਨੁਤਾਮ੍
ਮੌਤ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਬੋਲੋ, ਦਇਆ ਕਰੋ; ਇਹ ਉੱਠ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੇ, ਚੰਗਾ ਸੁਣੇ, ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋਵੇ, ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਹੇਤਿਃ ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ ਵृਣਕ੍ਤੁ ਪਾਰਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾ ਰਜਸ ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੋਰਪੀਪਰਮ੍ । ਆਰਾਦਗ੍ਨਿਂ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਂ ਨਿਰੂਹਂ ਜੀਵਾਤਵੇ ਤੇ ਪਰਿਧਿਂ ਦਧਾਮਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਥਿਆਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧੂੜ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਕੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਲਈ ਮੈਂ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਪੱਟਾ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਤੇ ਨਿਯਾਨਂ ਰਜਸਂ ਮृਤ੍ਯੋ ਅਨਵਧਰ੍ष੍ਯਮ੍ । ਪਥ ਇਮਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਮੈ ਵਰ੍ਮ ਕृਣ੍ਮਸਿ
ਹੇ ਮੌਤ, ਤੇਰਾ ਉਹ ਰਸਤਾ ਜੋ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਜੋਂ ਕਵਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
{੩} ਕृਣੋਮਿ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਜਰਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ । ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ ਪ੍ਰਹਿਤਾਨ੍ ਯਮਦੂਤਾਂਸ਼੍ਚਰਤੋऽਪ ਸੇਧਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਿੰਦ ਤੇ ਸਾਹ, ਬੁਢਾਪਾ, ਮੌਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਵੈਵਸਵਤ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਜੋ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਰਾਦਰਾਤਿਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਂ ਪਰੋ ਗ੍ਰਾਹਿਂ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਯਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਭੂਤਂ ਤਤ੍ਤਮ ਇਵਾਪ ਹਨ੍ਮਸਿ
ਵੈਰ, ਨਾਸ, ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਭੈੜਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਾਂਗ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇष੍ਟ ਪ੍ਰਾਨਮਮृਤਾਦਾਯੁष੍ਮਤੋ ਵਨ੍ਵੇ ਜਾਤਵੇਦਸਃ । ਯਥਾ ਨ ਰਿष੍ਯਾ ਅਮृਤਃ ਸਜੂਰਸਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਕृਣੋਮਿ ਤਦੁ ਤੇ ਸਮृਧ੍ਯਤਾਮ੍
ਅੱਗ ਤੋਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਰਦੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਸ੍ਤਾਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਸਂਤਾਪੇ ਅਭਿਸ਼੍ਰਿਯੌ । ਸ਼ਂ ਤੇ ਸੂਰ੍ਯ ਆ ਤਪਤੁ ਸ਼ਂ ਵਾਤੋ ਵਾਤੁ ਤੇ ਹृਦੇ । ਸ਼ਿਵਾ ਅਭਿ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀਃ
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ। ਸੂਰਜ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗਾ ਚਮਕੇ, ਹਵਾ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਲਈ ਚੰਗੀ ਵਗੇ। ਪਵਿੱਤਰ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੰਗੀ ਵਗਣ।
ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤੇ ਸਨ੍ਤ੍ਵੋषਧਯ ਉਤ੍ਤ੍ਵਾਹਾਰ੍षਮਧਰਸ੍ਯਾ ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਪृਥਿਵੀਮਭਿ । ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯੌ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਾਵੁਭਾ
ਉਪਚਾਰਕ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ, ਹੇਠਲੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਤਲੀ ਧਰਤੀ ਤੱਕ। ਉਥੇ ਦੋ ਆਦਿਤ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ, ਦੋਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਣ।
ਯਤ੍ਤੇ ਵਾਸਃ ਪਰਿਧਾਨਂ ਯਾਂ ਨੀਵਿਂ ਕृਣੁषੇ ਤ੍ਵਮ੍ । ਸ਼ਿਵਂ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਤਤ੍ਕृਣ੍ਮਃ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇऽਦ੍ਰੂਕ੍ਸ਼੍ਣਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਕਪੜਾ ਤੂੰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਵੀ ਲੰਗੋਟ ਤੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਇਸ ਦਾ ਛੂਹਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਰੇਣ ਮਰ੍ਚਯਤਾ ਸੁਤੇਜਸਾ ਵਪ੍ਤਾ ਵਪਸਿ ਕੇਸ਼ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ । ਸ਼ੁਭਂ ਮੁਖਂ ਮਾ ਨ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰ ਮੋषੀਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਉਸਤਰੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਲ ਤੇ ਦਾਡ਼ ਕੱਟਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਸੋਹਣਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੀਂ।
ਸ਼ਿਵੌ ਤੇ ਸ੍ਤਾਂ ਵ੍ਰੀਹਿਯਵਾਵਬਲਾਸਾਵਦੋਮਧੌ । ਏਤੌ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵਿ ਬਾਧੇਤੇ ਏਤੌ ਮੁਞ੍ਚਤੋ ਅਂਹਸਃ
ਚੰਗੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਧਾਨ ਤੇ ਜੌ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦਸ਼੍ਨਾਸਿ ਯਤ੍ਪਿਬਸਿ ਧਾਨ੍ਯਂ ਕृष੍ਯਾਃ ਪਯਃ । ਯਦਾਦ੍ਯਂ ਯਦਨਾਦ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਅਨ੍ਨਮਵਿषਂ ਕृਣੋਮਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਵੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈਂ—ਅਨਾਜ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਜੋ ਵੀ ਖਾਧਾ ਜਾਂ ਨਾ ਖਾਧਾ—ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹ੍ਨੇ ਚ ਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਯੇ ਚੋਭਾਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸਿ । ਅਰਾਯੇਭ੍ਯੋ ਜਿਘਤ੍ਸੁਭ੍ਯ ਇਮਂ ਮੇ ਪਰਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤ
ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੇ ਭੈੜਾ ਚਾਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾਓ।
{੪} ਸ਼ਤਂ ਤੇऽਯੁਤਂ ਹਾਯਨਾਨ੍ ਦ੍ਵੇ ਯੁਗੇ ਤ੍ਰੀਣਿ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਕृਣ੍ਮਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇऽਨੁ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤਾਮਹृਣੀਯਮਾਨਾਃ
ਸੌ, ਲੱਖ ਸਾਲ, ਦੋ ਯੁਗ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ, ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਰਦੇ ਤ੍ਵਾ ਹੇਮਨ੍ਤਾਯ ਵਸਨ੍ਤਾਯ ਗ੍ਰੀष੍ਮਾਯ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸਿ । ਵਰ੍षਾਣਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ੍ਯੋਨਾਨਿ ਯੇषੁ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਓषਧੀਃ
ਪਤਝੜ, ਸਰਦੀ, ਬਸੰਤ, ਗਰਮੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੂਟੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮृਤ੍ਯੁਰੀਸ਼ੇ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰੀਸ਼ੇ ਚਤੁष੍ਪਦਾਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਗੋਪਤੇਰੁਦ੍ਭਰਾਮਿ ਸ ਮਾ ਬਿਭੇਃ
ਮੌਤ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮੌਤ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਸ ਮੌਤ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।
ਸੋऽਰਿष੍ਟ ਨ ਮਰਿष੍ਯਸਿ ਨ ਮਰਿष੍ਯਸਿ ਮਾ ਬਿਭੇਃ । ਨ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਮ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਨੋ ਯਨ੍ਤਿ ਅਧਮਂ ਤਮਃ
ਤੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇਗਾ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਮਰੇਗਾ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਮਰੇਗਾ; ਡਰ ਨਾ ਕਰ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਘੱਟ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੋ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਤਿ ਗੌਰਸ਼੍ਵਃ ਪੁਰੁषਃ ਪਸ਼ੁਃ । ਯਤ੍ਰੇਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪਰਿਧਿਰ੍ਜੀਵਨਾਯ ਕਮ੍
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਦੇ ਹਨ—ਚਿੱਟਾ, ਘੋੜਾ, ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ—ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਦ ਲਈ ਪੱਟਾ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ ਪਾਤੁ ਸਮਾਨੇਭ੍ਯੋऽਭਿਚਾਰਾਤ੍ਸਬਨ੍ਧੁਭ੍ਯਃ । ਅਮਮ੍ਰਿਰ੍ਭਵਾਮृਤੋऽਤਿਜੀਵੋ ਮਾ ਤੇ ਹਾਸਿषੁਰਸਵਃ ਸ਼ਰੀਰਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਸਮਾਨ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਾਦੂ, ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਤੂੰ ਅਮਰ ਹੋ, ਅਮਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ; ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਯੇ ਮृਤ੍ਯਵ ਏਕਸ਼ਤਂ ਯਾ ਨਾष੍ਟ੍ਰਾ ਅਤਿਤਾਰ੍ਯਾਃ । ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਾ ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਦਧਿ
ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਸੌ ਰੂਪ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਾਸੋਂ ਲੰਘ ਜਾਣ; ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ, ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਣ।
ਅਗ੍ਨੇਃ ਸ਼ਰੀਰਮਸਿ ਪਾਰਯਿष੍ਣੁ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾਸਿ ਸਪਤ੍ਨਹਾ । ਅਥੋ ਅਮੀਵਚਾਤਨਃ ਪੂਤੁਦ੍ਰੁਰ੍ਨਾਮ ਭੇषਜਮ੍
ਤੂੰ ਅੱਗ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਪੂਤੁਦਰੁ ਹੈ, ਜੋ ਇਲਾਜ ਹੈ।
8.3 ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਣਂ ਵਾਜਿਨਮਾ ਜਿਘਰ੍ਮਿ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਥਿष੍ਠਮੁਪ ਯਾਮਿ ਸ਼ਰ੍ਮ । ਸ਼ਿਸ਼ਾਨੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਃ ਸਮਿਦ੍ਧਃ ਸ ਨੋ ਦਿਵਾ ਸ ਰਿषਃ ਪਾਤੁ ਨਕ੍ਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੋਸਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅੱਗ, ਜੋ ਹਵਨ ਨਾਲ ਜਗਾਈ ਗਈ, ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਯੋਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਅਰ੍ਚਿषਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਉਪ ਸ੍ਪृਸ਼ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਮਿਦ੍ਧਃ । ਆ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਮੂਰਦੇਵਾਨ੍ ਰਭਸ੍ਵ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੋ ਵृष੍ਟ੍ਵਾਪਿ ਧਤ੍ਸ੍ਵਾਸਨ੍
ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਗਾਈ ਹੋਈ, ਆਪਣੀ ਬਿਨਾ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਲੌ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ; ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮੂੜ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਫੜ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਪਾ।
ਉਭੋਭਯਾਵਿਨ੍ਨ੍ ਉਪ ਧੇਹਿ ਦਂष੍ਟ੍ਰੌ ਹਿਂਸ੍ਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ਾਨੋऽਵਰਂ ਪਰਂ ਚ । ਉਤਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਪਰਿ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਜਮ੍ਭੈਃ ਸਂ ਧੇਹ੍ਯਭਿ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍
ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਨੋ ਜਬੜੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਿੱਖੀਆਂ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ; ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲ ਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤ੍ਵਚਂ ਯਾਤੁਧਾਨਸ੍ਯ ਭਿਨ੍ਧਿ ਹਿਂਸ੍ਰਾਸ਼ਨਿਰ੍ਹਰਸਾ ਹਨ੍ਤ੍ਵੇਨਮ੍ । ਪ੍ਰ ਪਰ੍ਵਾਣਿ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸ਼ृਣੀਹਿ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਰਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿ ਚਿਨੋਤ੍ਵੇਨਮ੍
ਅੱਗ, ਜਾਦੂਗਰ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨੁੰ ਫਾੜ; ਤੇਰੀ ਤਿੱਖੀ ਲੌ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ; ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖਰੇ ਕਰ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦੇ।
ਯਤ੍ਰੇਦਾਨੀਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਮਗ੍ਨ ਉਤ ਵਾ ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਉਤਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਪਤਨ੍ਤਂ ਯਾਤੁਧਾਨਂ ਤਮਸ੍ਤਾ ਵਿਧ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ਾਨਃ
ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਹੁਣ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਖੜਾ ਜਾਂ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਡਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਥੇ, ਹੇ ਤਿੱਖੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵੱਜਾ।
ਯਜ੍ਞੈਰਿषੂਃ ਸਂਨਮਮਾਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਵਾਚਾ ਸ਼ਲ੍ਯਾਁ ਅਸ਼ਨਿਭਿਰ੍ਦਿਹਾਨਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਵਿਧ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤੀਚੋ ਬਾਹੂਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਭਙ੍ਗ੍ਧ੍ਯੇषਾਮ੍
ਅੱਗ, ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਵੰਞਾ, ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਕੇ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਜਾ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਂਹ ਵੰਞਾ।
ਉਤਾਰਬ੍ਧਾਨ੍ਤ੍ਸ੍ਪृਨੁਹਿ ਜਾਤਵੇਦ ਉਤਾਰੇਭਾਣਾਮृष੍ਟਿਭਿਰ੍ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਪੂਰ੍ਵੋ ਨਿ ਜਹਿ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨ ਆਮਾਦਃ ਕ੍ਸ਼੍ਵਿਙ੍ਕਾਸ੍ਤਮਦਨ੍ਤ੍ਵੇਨੀਃ
ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਉਠ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਉਠਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲੌ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ; ਅੱਗ, ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ।
ਇਹ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਤਮਃ ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਯਾਤੁਧਾਨੋ ਯ ਇਦਂ ਕृਣੋਤਿ । ਤਮਾ ਰਭਸ੍ਵ ਸਮਿਧਾ ਯਵਿष੍ਠ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਰਨ੍ਧਯੈਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਕਿ ਕੌਣ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਕਿਹੜਾ ਜਾਦੂਗਰ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਗਾਈ ਲੌ ਨਾਲ ਫੜ, ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦੇ।