ਯੋ ਅਨ੍ਯੇਦ੍ਯੁਰੁਭਯਦ੍ਯੁਰਭ੍ਯੇਤੀਮਂ ਮਣ੍ਡੂਕਮ੍ । ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਵਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਇਸ ਮੰਡੂਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੋਈ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਆਉਣ ਦਿਓ।
ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਮਯੂਰਰੋਮਭਿਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕੇ ਚਿਦ੍ਵਿ ਯਮਨ੍ ਵਿਂ ਨ ਪਾਸ਼ਿਨੋऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਤਾਮਿਹਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੁਹਣੇ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉ, ਜੋ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕੇ ਨਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਨਾ—ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਆਉ, ਇੱਥੇ ਆਉ।
ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਤੇ ਵਰ੍ਮਣਾ ਛਾਦਯਾਮਿ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਮृਤੇਨਾਨੁ ਵਸ੍ਤਾਮ੍ । ਉਰੋਰ੍ਵਰੀਯੋ ਵਰੁਣਸ੍ਤੇ ਕृਣੋਤੁ ਜਯਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਨੁ ਦੇਵਾ ਮਦਨ੍ਤੁ
ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਾਜੁਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕਦਾ ਹਾਂ; ਸੋਮ, ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ; ਵਰੁਣਾ ਤੈਨੂੰ ਚੌੜਾ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਕਰੇ; ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤੂ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ।
ਅਨ੍ਤਕਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਨਮਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਅਪਾਨਾ ਇਹ ਤੇ ਰਮਨ੍ਤਾਮ੍ । ਇਹਾਯਮਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਃ ਸਹਾਸੁਨਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਗੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ
ਮੌਤ ਨੂੰ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਤੇ ਉਲਟ-ਸਾਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ।
ਉਦੇਨਂ ਭਗੋ ਅਗ੍ਰਭੀਦੁਦੇਨਂ ਸੋਮੋ ਅਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ । ਉਦੇਨਂ ਮਰੁਤੋ ਦੇਵਾ ਉਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਭਾਗ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾਏ, ਸੋਮ ਰੋਸ਼ਨ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾਏ, ਮਰੁਤ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾਏ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਇਹ ਤੇऽਸੁਰਿਹ ਪ੍ਰਾਣ ਇਹਾਯੁਰਿਹ ਤੇ ਮਨਃ । ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾਃ ਪਾਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਦੈਵ੍ਯਾ ਵਚਾ ਭਰਾਮਸਿ
ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ, ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰ੍ਰਿਤ ਦੇ ਫੰਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਕ੍ਰਾਮਾਤਃ ਪੁਰੁष ਮਾਵ ਪਤ੍ਥਾ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਡ੍ਵੀषਮਵਮੁਞ੍ਚਮਾਨਃ । ਮਾ ਛਿਤ੍ਥਾ ਅਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਕਾਦਗ੍ਨੇਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਦृਸ਼ਃ
ਉੱਠ, ਮਨੁੱਖ, ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾ; ਵੱਡੇ ਘਰ 'ਚ ਨਾ ਜਾ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਨਾ ਵਿਛੁੜ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾਤਃ ਪਵਤਾਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਰ੍षਨ੍ਤ੍ਵਮृਤਾਨ੍ਯਾਪਃ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਤਪਾਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਦਯਤਾਂ ਮਾ ਪ੍ਰ ਮੇष੍ਠਾਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਾ ਵਗੇ, ਹੇ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਮਰਤ ਜਲ ਵਰਸੇ; ਸੂਰਜ ਤੇਰੀ ਦੇਹ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਾਏ; ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ—ਤੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾ।
ਉਦ੍ਯਾਨਂ ਤੇ ਪੁਰੁष ਨਾਵਯਾਨਂ ਜੀਵਾਤੁਂ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਤਾਤਿਂ ਕृਣੋਮਿ । ਆ ਹਿ ਰੋਹੇਮਮਮृਤਂ ਸੁਖਂ ਰਥਮਥ ਜਿਰ੍ਵਿਰ੍ਵਿਦਥਮਾ ਵਦਾਸਿ
ਮਨੁੱਖ, ਤੇਰੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਨੌਕ ਬਣਾਈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਹੁਨਰ ਦਿੱਤਾ; ਆ, ਇਸ ਅਮਰ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਤੇ ਸਾਫ ਬੋਲ।
ਮਾ ਤੇ ਮਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਨ੍ ਮਾ ਤਿਰੋ ਭੂਨ੍ ਮਾ ਜੀਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰ ਮਦੋ ਮਾਨੁ ਗਾਃ ਪਿਤॄਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵੇਹ
ਤੇਰਾ ਮਨ ਉੱਥੇ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਲੁਕ ਜਾਵੇ; ਜੀਵਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋ, ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਣ।
ਮਾ ਗਤਾਨਾਮਾ ਦੀਧੀਥਾ ਯੇ ਨਯਨ੍ਤਿ ਪਰਾਵਤਮ੍ । ਆ ਰੋਹ ਤਮਸੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰੇਹ੍ਯਾ ਤੇ ਹਸ੍ਤੌ ਰਭਾਮਹੇ
ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰ; ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਆਉ—ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਮਾ ਸ਼ਬਲਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇषਿਤੌ ਯਮਸ੍ਯ ਯੌ ਪਥਿਰਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼੍ਵਾਨੌ । ਅਰ੍ਵਾਙੇਹਿ ਮਾ ਵਿ ਦੀਧ੍ਯੋ ਮਾਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਃ ਪਰਾਙ੍ਮਨਾਃ
ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਦੂਤ, ਜੋ ਰਾਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇੱਥੇ ਆ, ਨਾ ਵਿਖਰ, ਨਾ ਦਿਲ ਹਟਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹ।
ਮੈਤਂ ਪਨ੍ਥਾਮਨੁ ਗਾ ਭੀਮ ਏष ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨੇਯਥ ਤਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ । ਤਮ ਏਤਤ੍ਪੁਰੁष ਮਾ ਪ੍ਰ ਪਤ੍ਥਾ ਭਯਂ ਪਰਸ੍ਤਾਦਭਯਂ ਤੇ ਅਰ੍ਵਾਕ੍
ਉਹ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾ, ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈ ਗਏ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਮਨੁੱਖ, ਉਹ ਰਾਹ ਨਾ ਲੈ; ਉੱਥੇ ਡਰ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈ।
{੧} ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨਯੋ ਯੇ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਨੁष੍ਯਾ ਯਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਜਾਤਵੇਦਾ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾ ਪ੍ਰ ਧਾਗ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਸਹ
ਜੋ ਅੱਗ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ; ਜੋ ਅੱਗ ਮਨੁੱਖ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ; ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ; ਦਿਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰੇ।
ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਭਿ ਮਂਸ੍ਤਾਰਾਤ੍ਸਂਕਸੁਕਾਚ੍ਚਰ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯੌ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ । ਪृਥਿਵੀ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਦੇਵਹੇਤ੍ਯਾਃ
ਕੋਈ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ।
ਬੋਧਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਨਵਦ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ । ਗੋਪਾਯਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਜਾਗृਵਿਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍
ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸੁਪਨਾ ਰਹਿਤ ਨੀਂਦ ਤੇ ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਜਾਗਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਾਯਨ੍ਤੁ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਆਹੁਤੀ।
ਜੀਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦੇ ਵਾਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧਾਤਾ ਦਧਾਤੁ ਸਵਿਤਾ ਤ੍ਰਾਯਮਾਣਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣੋ ਬਲਂ ਹਾਸੀਦਸੁਂ ਤੇऽਨੁ ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ
ਵਾਯੂ, ਇੰਦ੍ਰ, ਧਾਤਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ, ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ। ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾ ਛੱਡਣ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਜਮ੍ਭਃ ਸਂਹਨੁਰ੍ਮਾ ਤਮੋ ਵਿਦਨ੍ ਮਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਬਰ੍ਹਿਸ੍ਪ੍ਰਮਯੁਃ ਕਥਾ ਸ੍ਯਾਃ । ਉਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਭਰਨ੍ਤੂਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਜੰਭਾ ਦੈਤ, ਕੁਟਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਹਨੇਰਾ ਤੇਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ; ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਆਦਿਤਿਆ ਤੇ ਵਸੁ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਾਰ ਬਣਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਣ।
ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯੌਰੁਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਗ੍ਰਭੀਤ੍। ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੋਰੋषਧਯਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰਪੀਪਰਨ੍
ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਉਭਾਰਨ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਰਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਦੂਰ।
ਅਯਂ ਦੇਵਾ ਇਹੈਵਾਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਮਾਮੁਤ੍ਰ ਗਾਦਿਤਃ । ਇਮਂ ਸਹਸ੍ਰਵੀਰ੍ਯੇਣ ਮृਤ੍ਯੋਰੁਤ੍ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹੇ, ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਉਭਾਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੋਰਪੀਪਰਂ ਸਂ ਧਮਨ੍ਤੁ ਵਯੋਧਸਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਸ੍ਤਕੇਸ਼੍ਯੋ ਮਾ ਤ੍ਵਾਘਰੁਦੋ ਰੁਦਨ੍
ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੀਵਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੈਨੂੰ ਸਾਹ ਦੇਣ। ਵਿਖੜੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਰੋਣ ਵਾਲਾ ਬੁਰਾ ਦੂਤ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਫੜੇ।
ਆਹਾਰ੍षਮਵਿਦਂ ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਗਾਃ ਪੁਨਰ੍ਣਵਃ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਤੇऽਵਿਦਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਏ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਨਵਾਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ — ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਵਾਤ੍ਤੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਭੂਦਪ ਤ੍ਵਤ੍ਤਮੋ ਅਕ੍ਰਮੀਤ੍। ਅਪ ਤ੍ਵਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਮਪ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਨਿ ਦਧ੍ਮਸਿ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਾਨਣ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਮੌਤ, ਨਾਸ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਰਭਸ੍ਵੇਮਾਮਮृਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਨੁष੍ਟਿਮਛਿਦ੍ਯਮਾਨਾ ਜਰਦष੍ਟਿਰਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਅਸੁਂ ਤ ਆਯੁਃ ਪੁਨਰਾ ਭਰਾਮਿ ਰਜਸ੍ਤਮੋ ਮੋਪ ਗਾ ਮਾ ਪ੍ਰ ਮੇष੍ਠਾਃ
ਇਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਜਲ ਪਕੜ ਲੈ; ਬੁਢਾਪਾ, ਚਾਹੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਕੱਟੇ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਤੇ ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਏ ਹਾਂ; ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਨਾ ਜਾ, ਗਾਇਬ ਨਾ ਹੋ।
ਜੀਵਤਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰਭ੍ਯੇਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙਾ ਤ੍ਵਾ ਹਰਾਮਿ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯ । ਅਵਮੁਞ੍ਚਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਂ ਦ੍ਰਾਘੀਯ ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਤੇ ਦਧਾਮਿ
ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਚਾਨਣ ਵੱਲ ਆ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਰੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਵਾਤਾਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਨਮਵਿਦਂ ਸੂਰ੍ਯਾਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਹਂ ਤਵ । ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਤਦ੍ਧਾਰਯਾਮਿ ਸਂ ਵਿਤ੍ਸ੍ਵਾਙ੍ਗੈਰ੍ਵਦ ਜਿਹ੍ਵਯਾਲਪਨ੍
ਹਵਾ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ। ਜੋ ਤੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲ।
ਪ੍ਰਾਣੇਨ ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਚਤੁष੍ਪਦਾਮਗ੍ਨਿਮਿਵ ਜਾਤਮਭਿ ਸਂ ਧਮਾਮਿ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਮृਤ੍ਯੋ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਨਮਃ ਪ੍ਰਾਣਾਯ ਤੇऽਕਰਮ੍
ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ। ਮੌਤ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਯਂ ਜੀਵਤੁ ਮਾ ਮृਤੇਮਂ ਸਮੀਰਯਾਮਸਿ । ਕृਣੋਮ੍ਯਸ੍ਮੈ ਭੇषਜਂ ਮृਤ੍ਯੋ ਮਾ ਪੁਰੁषਂ ਵਧੀਃ
ਇਹ ਜੀਵੇ, ਮਰੇ ਨਾ; ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਦਵਾਈ ਬਣਾਈ — ਮੌਤ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ।
ਜੀਵਲਾਂ ਨਘਾਰਿषਾਂ ਜੀਵਨ੍ਤੀਮੋषਧੀਮਹਮ੍ । ਤ੍ਰਾਯਮਾਣਾਂ ਸਹਮਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਵਤੀਮਿਹ ਹੁਵੇऽਸ੍ਮਾ ਅਰਿष੍ਟਤਾਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਮਰ, ਜੀਵਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ — ਜੋ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ — ਇਥੇ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ।