ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਮਾ ਸ਼ਪਥ੍ਯਾਦਥੋ ਵਰੁਣ੍ਯਾਦੁਤ । ਅਥੋ ਯਮਸ੍ਯ ਪਡ੍ਵੀਸ਼ਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੀ ਜਕੜ ਤੋਂ, ਤੇ ਹਰ ਰੂਹਾਨੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਣ।
ਤृष੍ਟਿਕੇ ਤृष੍ਟਵਨ੍ਦਨ ਉਦਮੂਂ ਛਿਨ੍ਧਿ ਤृष੍ਟਿਕੇ । ਯਥਾ ਕृਤਦ੍ਵਿष੍ਟਾਸੋऽਮੁष੍ਮੈ ਸ਼ੇਪ੍ਯਾਵਤੇ
ਪਿਆਸ, ਪਿਆਸ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਪਿਆਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਬੁਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ।
ਤृष੍ਟਾਸਿ ਤृष੍ਟਿਕਾ ਵਿषਾ ਵਿषਾਤਕ੍ਯਸਿ । ਪਰਿਵृਕ੍ਤਾ ਯਥਾਸਸ੍ਯृषਭਸ੍ਯ ਵਸ਼ੇਵ
ਤੂੰ ਪਿਆਸ ਹੈਂ, ਪਿਆਸ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈਂ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਜਿਵੇਂ ਰੱਸੇ ਨੂੰ ਬਲਦ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ।
7.119(7.114) ਆ ਤੇ ਦਦੇ ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਭ੍ਯ ਆ ਤੇऽਹਂ ਹृਦਯਾਦ੍ਦਦੇ । ਆ ਤੇ ਮੁਖਸ੍ਯ ਸਙ੍ਕਾਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਵਰ੍ਚ ਆ ਦਦੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਾਸਲੀਆਂ ਤੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਚਮਕ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੇਤੋ ਯਨ੍ਤੁ ਵ੍ਯਾਧ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਨੁਧ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋ ਅਸ਼ਸ੍ਤਯਃ । ਅਗ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਰ੍ਹਨ੍ਤੁ ਸੋਮੋ ਹਨ੍ਤੁ ਦੁਰਸ੍ਯਤੀਃ
ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਮੰਦੇ ਬੋਲ ਦੂਰ ਹੋਣ; ਅੱਗ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਸੋਮ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰ ਪਤੇਤਃ ਪਾਪਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਨਸ਼੍ਯੇਤਃ ਪ੍ਰਾਮੁਤਃ ਪਤ । ਅਯਸ੍ਮਯੇਨਾਙ੍ਕੇਨ ਦ੍ਵਿषਤੇ ਤ੍ਵਾ ਸਜਾਮਸਿ
ਮੰਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ; ਲੋਹੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਮਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਤਯਾਲੂਰਜੁष੍ਟਾਭਿਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਵਨ੍ਦਨੇਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਮਤ੍ਸਵਿਤਸ੍ਤਾਮਿਤੋ ਧਾ ਹਿਰਣ੍ਯਹਸ੍ਤੋ ਵਸੁ ਨੋ ਰਰਾਣਃ
ਜੋ ਕਲੇਸ਼, ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਲਤਾ ਵਿਰਖ ਤੋਂ ਢਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਕਲੇਸ਼ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ।
ਏਕਸ਼ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾਕਂ ਤਨ੍ਵਾ ਜਨੁषੋऽਧਿ ਜਾਤਾਃ । ਤਾਸਾਂ ਪਾਪਿष੍ਠਾ ਨਿਰਿਤਃ ਪ੍ਰ ਹਿਣ੍ਮਃ ਸ਼ਿਵਾ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨਿਯਚ੍ਛ
ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੌ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀਆਂ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ।
ਏਤਾ ਏਨਾ ਵ੍ਯਾਕਰਂ ਖਿਲੇ ਗਾ ਵਿष੍ਠਿਤਾ ਇਵ । ਰਮਨ੍ਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਯਾਃ ਪਾਪੀਸ੍ਤਾ ਅਨੀਨਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਾੜੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਸਮਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਹ ਵਿਚ ਗਾਂ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਤੇ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਨਮੋ ਰੂਰਾਯ ਚ੍ਯਵਨਾਯ ਨੋਦਨਾਯ ਧृष੍ਣਵੇ । ਨਮਃ ਸ਼ੀਤਾਯ ਪੂਰ੍ਵਕਾਮਕृਤ੍ਵਨੇ
ਰੂਰ ਨੂੰ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਬਹਾਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਠੰਢੇ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯੋ ਅਨ੍ਯੇਦ੍ਯੁਰੁਭਯਦ੍ਯੁਰਭ੍ਯੇਤੀਮਂ ਮਣ੍ਡੂਕਮ੍ । ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਵਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਇਸ ਮੰਡੂਕ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੋਈ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਆਉਣ ਦਿਓ।
ਆ ਮਨ੍ਦ੍ਰੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਰਿਭਿਰ੍ਯਾਹਿ ਮਯੂਰਰੋਮਭਿਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕੇ ਚਿਦ੍ਵਿ ਯਮਨ੍ ਵਿਂ ਨ ਪਾਸ਼ਿਨੋऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਤਾਮਿਹਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੁਹਣੇ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉ, ਜੋ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕੇ ਨਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਨਾ—ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਆਉ, ਇੱਥੇ ਆਉ।
ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਤੇ ਵਰ੍ਮਣਾ ਛਾਦਯਾਮਿ ਸੋਮਸ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾਮृਤੇਨਾਨੁ ਵਸ੍ਤਾਮ੍ । ਉਰੋਰ੍ਵਰੀਯੋ ਵਰੁਣਸ੍ਤੇ ਕृਣੋਤੁ ਜਯਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਨੁ ਦੇਵਾ ਮਦਨ੍ਤੁ
ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਾਜੁਕ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕਦਾ ਹਾਂ; ਸੋਮ, ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ; ਵਰੁਣਾ ਤੈਨੂੰ ਚੌੜਾ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਕਰੇ; ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤੂ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ।
ਅਨ੍ਤਕਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਨਮਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਅਪਾਨਾ ਇਹ ਤੇ ਰਮਨ੍ਤਾਮ੍ । ਇਹਾਯਮਸ੍ਤੁ ਪੁਰੁषਃ ਸਹਾਸੁਨਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਗੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ
ਮੌਤ ਨੂੰ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਤੇ ਉਲਟ-ਸਾਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ।
ਉਦੇਨਂ ਭਗੋ ਅਗ੍ਰਭੀਦੁਦੇਨਂ ਸੋਮੋ ਅਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ । ਉਦੇਨਂ ਮਰੁਤੋ ਦੇਵਾ ਉਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਭਾਗ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾਏ, ਸੋਮ ਰੋਸ਼ਨ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾਏ, ਮਰੁਤ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾਏ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਇਹ ਤੇऽਸੁਰਿਹ ਪ੍ਰਾਣ ਇਹਾਯੁਰਿਹ ਤੇ ਮਨਃ । ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾਃ ਪਾਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਦੈਵ੍ਯਾ ਵਚਾ ਭਰਾਮਸਿ
ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ, ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰ੍ਰਿਤ ਦੇ ਫੰਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਕ੍ਰਾਮਾਤਃ ਪੁਰੁष ਮਾਵ ਪਤ੍ਥਾ ਮृਤ੍ਯੋਃ ਪਡ੍ਵੀषਮਵਮੁਞ੍ਚਮਾਨਃ । ਮਾ ਛਿਤ੍ਥਾ ਅਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਕਾਦਗ੍ਨੇਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਦृਸ਼ਃ
ਉੱਠ, ਮਨੁੱਖ, ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾ; ਵੱਡੇ ਘਰ 'ਚ ਨਾ ਜਾ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਨਾ ਵਿਛੁੜ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾਤਃ ਪਵਤਾਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਰ੍षਨ੍ਤ੍ਵਮृਤਾਨ੍ਯਾਪਃ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਤਪਾਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਦਯਤਾਂ ਮਾ ਪ੍ਰ ਮੇष੍ਠਾਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਾ ਵਗੇ, ਹੇ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਮਰਤ ਜਲ ਵਰਸੇ; ਸੂਰਜ ਤੇਰੀ ਦੇਹ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਾਏ; ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ—ਤੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾ।
ਉਦ੍ਯਾਨਂ ਤੇ ਪੁਰੁष ਨਾਵਯਾਨਂ ਜੀਵਾਤੁਂ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਤਾਤਿਂ ਕृਣੋਮਿ । ਆ ਹਿ ਰੋਹੇਮਮਮृਤਂ ਸੁਖਂ ਰਥਮਥ ਜਿਰ੍ਵਿਰ੍ਵਿਦਥਮਾ ਵਦਾਸਿ
ਮਨੁੱਖ, ਤੇਰੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਨੌਕ ਬਣਾਈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਹੁਨਰ ਦਿੱਤਾ; ਆ, ਇਸ ਅਮਰ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਤੇ ਸਾਫ ਬੋਲ।
ਮਾ ਤੇ ਮਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਾਨ੍ ਮਾ ਤਿਰੋ ਭੂਨ੍ ਮਾ ਜੀਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰ ਮਦੋ ਮਾਨੁ ਗਾਃ ਪਿਤॄਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵੇਹ
ਤੇਰਾ ਮਨ ਉੱਥੇ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਲੁਕ ਜਾਵੇ; ਜੀਵਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋ, ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਣ।
ਮਾ ਗਤਾਨਾਮਾ ਦੀਧੀਥਾ ਯੇ ਨਯਨ੍ਤਿ ਪਰਾਵਤਮ੍ । ਆ ਰੋਹ ਤਮਸੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰੇਹ੍ਯਾ ਤੇ ਹਸ੍ਤੌ ਰਭਾਮਹੇ
ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰ; ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਆਉ—ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਮਾ ਸ਼ਬਲਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇषਿਤੌ ਯਮਸ੍ਯ ਯੌ ਪਥਿਰਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼੍ਵਾਨੌ । ਅਰ੍ਵਾਙੇਹਿ ਮਾ ਵਿ ਦੀਧ੍ਯੋ ਮਾਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਃ ਪਰਾਙ੍ਮਨਾਃ
ਕਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ, ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਦੂਤ, ਜੋ ਰਾਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇੱਥੇ ਆ, ਨਾ ਵਿਖਰ, ਨਾ ਦਿਲ ਹਟਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹ।
ਮੈਤਂ ਪਨ੍ਥਾਮਨੁ ਗਾ ਭੀਮ ਏष ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨੇਯਥ ਤਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ । ਤਮ ਏਤਤ੍ਪੁਰੁष ਮਾ ਪ੍ਰ ਪਤ੍ਥਾ ਭਯਂ ਪਰਸ੍ਤਾਦਭਯਂ ਤੇ ਅਰ੍ਵਾਕ੍
ਉਹ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਾ ਜਾ, ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈ ਗਏ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਮਨੁੱਖ, ਉਹ ਰਾਹ ਨਾ ਲੈ; ਉੱਥੇ ਡਰ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈ।
{੧} ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨਯੋ ਯੇ ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਨੁष੍ਯਾ ਯਮਿਨ੍ਧਤੇ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਜਾਤਵੇਦਾ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾ ਪ੍ਰ ਧਾਗ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਸਹ
ਜੋ ਅੱਗ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ; ਜੋ ਅੱਗ ਮਨੁੱਖ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ; ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ; ਦਿਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰੇ।
ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਭਿ ਮਂਸ੍ਤਾਰਾਤ੍ਸਂਕਸੁਕਾਚ੍ਚਰ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯੌ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ । ਪृਥਿਵੀ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ਼੍ਚ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਦੇਵਹੇਤ੍ਯਾਃ
ਕੋਈ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ, ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ।
ਬੋਧਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਨਵਦ੍ਰਾਣਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍ । ਗੋਪਾਯਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾ ਜਾਗृਵਿਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍
ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸੁਪਨਾ ਰਹਿਤ ਨੀਂਦ ਤੇ ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਜਾਗਦਾ ਹੋਇਆ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤੇ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਾਯਨ੍ਤੁ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਹਿਫਾਜਤ ਕਰਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਆਹੁਤੀ।
ਜੀਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮੁਦੇ ਵਾਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧਾਤਾ ਦਧਾਤੁ ਸਵਿਤਾ ਤ੍ਰਾਯਮਾਣਃ । ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣੋ ਬਲਂ ਹਾਸੀਦਸੁਂ ਤੇऽਨੁ ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ
ਵਾਯੂ, ਇੰਦ੍ਰ, ਧਾਤਾ ਤੇ ਸਵਿਤਾ, ਜੀਵਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ। ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾ ਛੱਡਣ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਜਮ੍ਭਃ ਸਂਹਨੁਰ੍ਮਾ ਤਮੋ ਵਿਦਨ੍ ਮਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਬਰ੍ਹਿਸ੍ਪ੍ਰਮਯੁਃ ਕਥਾ ਸ੍ਯਾਃ । ਉਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਭਰਨ੍ਤੂਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਜੰਭਾ ਦੈਤ, ਕੁਟਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਹਨੇਰਾ ਤੇਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰੇ; ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਘਾਸ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਆਦਿਤਿਆ ਤੇ ਵਸੁ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਾਰ ਬਣਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅੱਗ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਣ।
ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਯੌਰੁਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਗ੍ਰਭੀਤ੍। ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੋਰੋषਧਯਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰਪੀਪਰਨ੍
ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਉਭਾਰਨ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਰਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਦੂਰ।