ਪਦਜ੍ਞਾ ਸ੍ਥ ਰਮਤਯਃ ਸਂਹਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਮ੍ਨੀਃ । ਉਪ ਮਾ ਦੇਵੀਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰੇਤ । ਇਮਂ ਗੋष੍ਠਮਿਦਂ ਸਦੋ ਘृਤੇਨਾਸ੍ਮਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਕ੍ਸ਼ਤ
ਤੁਸੀਂ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਖੁਸ਼, ਇਕੱਠੀਆਂ, ਸਭ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ। ਦੇਵੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਇਸ ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਆ ਸੁਸ੍ਰਸਃ ਸੁਸ੍ਰਸੋ ਅਸਤੀਭ੍ਯੋ ਅਸਤ੍ਤਰਾਃ । ਸੇਹੋਰਰਸਤਰਾ ਹਵਣਾਦ੍ਵਿਕ੍ਲੇਦੀਯਸੀਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਘੱਟ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਕ ਰਸ ਹੈ, ਉਹ ਘੱਟ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ; ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਿਘਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਘੱਟ ਪਿਘਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ।
ਯਾ ਗ੍ਰੈਵ੍ਯਾ ਅਪਚਿਤੋऽਥੋ ਯਾ ਉਪਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ । ਵਿਜਾਮ੍ਨਿ ਯਾ ਅਪਚਿਤਃ ਸ੍ਵਯਂਸ੍ਰਸਃ
ਜੋ ਗਲ੍ਹ ਤੋਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹਨ, ਜੋ ਜੋੜਾਂ ਤੋਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—
ਯਃ ਕੀਕਸਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ृਣਾਤਿ ਤਲੀਦ੍ਯਮਵਤਿष੍ਠਤਿ । ਨਿਰ੍ਹਾਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਯਾਨ੍ਯਂ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚ ਕਕੁਦਿ ਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਖੁਜਲੀ ਨਾਲ ਖੁਰਚਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੁਬੜੀ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਜਾਯਾਨ੍ਯਃ ਪਤਤਿ ਸ ਆ ਵਿਸ਼ਤਿ ਪੂਰੁषਮ੍ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਮੁਭਯੋਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ
ਪੰਛੀ ਵਰਗ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜੋ ਉੱਡਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੜਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੋਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਤੇ ਜਖਮੀ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਦਵਾਈ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਮ ਵੈ ਤੇ ਜਾਯਾਨ੍ਯ ਜਾਨਂ ਯਤੋ ਜਾਯਾਨ੍ਯ ਜਾਯਸੇ । ਕਥਂ ਹ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਹਨੋ ਯਸ੍ਯ ਕृਣ੍ਮੋ ਹਵਿਰ੍ਗृਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਉਸ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੂੰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਧृषਤ੍ਪਿਬ ਕਲਸ਼ੇ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ੂਰ ਸਮਰੇ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਮਾਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਸਵਨ ਆ ਵृषਸ੍ਵ ਰਯਿष੍ਠਾਨੋ ਰਯਿਮਸ੍ਮਾਸੁ ਧੇਹਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਲਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸੋਮ ਪੀ ਲੈ। ਧਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦਲੇਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾ। ਸਾਨੂੰ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਧਨ ਦਿੱਲਾ।
ਸਾਂਤਪਨਾ ਇਦਂ ਹਵਿਰ੍ਮਰੁਤਸ੍ਤਜ੍ਜੁਜੁष੍ਟਨ । ਅਸ੍ਮਾਕੋਤੀ ਰਿਸ਼ਾਦਸਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਹੇ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਕਰੋ।
ਯੋ ਨੋ ਮਰ੍ਤੋ ਮਰੁਤੋ ਦੁਰ੍ਹृਣਾਯੁਸ੍ਤਿਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਸਵੋ ਜਿਘਾਂਸਤਿ । ਦ੍ਰੁਹਃ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤਾਂ ਸਸ੍ਤਪਿष੍ਠੇਨ ਤਪਸਾ ਹਨ੍ਤਨਾ ਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਸੂਓ, ਫਰੇਬ ਦੇ ਫੰਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੋ।
ਸਮ੍ਵਤ੍ਸਰੀਣਾ ਮਰੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਕਾ ਉਰੁਕ੍ਸ਼ਯਾਃ ਸਗਣਾ ਮਾਨੁषਾਸਃ । ਤੇ ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ਸਾਂਤਪਨਾ ਮਤ੍ਸਰਾ ਮਾਦਯਿष੍ਣਵਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾਓ। ਹੇ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਈਰਖਾਲੂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿਓ।
ਵਿ ਤੇ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿ ਯੋਕ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿ ਨਿਯੋਜਨਮ੍ । ਇਹੈਵ ਤ੍ਵਮਜਸ੍ਰ ਏਧ੍ਯਗ੍ਨੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਸਸੀ, ਤੇਰਾ ਜੂਆ ਤੇ ਤੇਰੀ ਗੰਢ ਖੋਲ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਥੇ ਤੇ ਹੁਣੇ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਭੜਕਦਾ ਰਹੀਂ।
ਅਸ੍ਮੈ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਧਾਰਯਨ੍ਤਮਗ੍ਨੇ ਯੁਨਜ੍ਮਿ ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦੈਵ੍ਯੇਨ । ਦੀਦਿਹ੍ਯਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਿਣੇਹ ਭਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇਮਂ ਵੋਚੋ ਹਵਿਰ੍ਦਾਂ ਦੇਵਤਾਸੁ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਇਥੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਰ, ਧਨ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਵਾਧੂਆਂ ਦੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ।
ਯਤ੍ਤੇ ਦੇਵਾ ਅਕृਣ੍ਵਨ੍ ਭਾਗਧੇਯਮਮਾਵਾਸ੍ਯੇ ਸਂਵਸਨ੍ਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ । ਤੇਨਾ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਪਿਪृਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰੇ ਰਯਿਂ ਨੋ ਧੇਹਿ ਸੁਭਗੇ ਸੁਵੀਰਮ੍
ਜੋ ਭਾਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਚੰਗੀ ਔਲਾਦ ਬਖ਼ਸ਼।
ਅਹਮੇਵਾਸ੍ਮ੍ਯਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਮਾਮਾ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਕृਤੋ ਮਯੀਮੇ । ਮਯਿ ਦੇਵਾ ਉਭਯੇ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਜ੍ਯੇष੍ਠਾਃ ਸਮਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵੇ
ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਰਾਤ ਹਾਂ। ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਾਧਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੁਖੀ ਕਰਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਆਗਨ੍ ਰਾਤ੍ਰੀ ਸਙ੍ਗਮਨੀ ਵਸੂਨਾਮੂਰ੍ਜਂ ਪੁष੍ਟਂ ਵਸ੍ਵਾਵੇਸ਼ਯਨ੍ਤੀ । ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਯੈ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮੋਰ੍ਜਂ ਦੁਹਾਨਾ ਪਯਸਾ ਨ ਆਗਨ੍
ਰਾਤ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਾਲਣ ਲੈ ਕੇ, ਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਭਰਪੂਰਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯੇ ਨ ਤ੍ਵਦੇਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਣਿ ਪਰਿਭੂਰ੍ਜਜਾਨ । ਯਤ੍ਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਜੁਹੁਮਸ੍ਤਨ੍ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਰਜ਼ੂਆਂ ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਅਸੀਂ ਧਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਪੂਰ੍ਣਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤ ਪੂਰ੍ਣਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਨ੍ਮਧ੍ਯਤਃ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀ ਜਿਗਾਯ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵੈਃ ਸਂਵਸਨ੍ਤੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਨਾਕਸ੍ਯ ਪृष੍ਠੇ ਸਮਿषਾ ਮਦੇਮ
ਪਿੱਛੋਂ ਵੀ ਭਰਪੂਰ, ਅੱਗੋਂ ਵੀ ਭਰਪੂਰ, ਵਿਚਕਾਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਈ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲੈ ਲਈ। ਉਸ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ।
ਵृषਭਂ ਵਾਜਿਨਂ ਵਯਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸਂ ਯਜਾਮਹੇ । ਸ ਨੋ ਦਦਾਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ ਰਯਿਮਨੁਪਦਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਬਲਵਾਨ, ਵਾਜੀ ਵਾਲੇ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਨ ਤ੍ਵਦੇਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਣਿ ਪਰਿਭੂਰ੍ਜਜਾਨ । ਯਤ੍ਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਜੁਹੁਮਸ੍ਤਨ੍ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਰਜ਼ੂਆਂ ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਅਸੀਂ ਧਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀ ਪ੍ਰਥਮਾ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸੀਦਹ੍ਨਾਂ ਰਾਤ੍ਰੀਣਾਮਤਿਸ਼ਰ੍ਵਰੇषੁ । ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜ੍ਞਿਯੇ ਅਰ੍ਧਯਨ੍ਤ੍ਯਮੀ ਤੇ ਨਾਕੇ ਸੁਕृਤਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਃ
ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨਾ ਜੋਗ ਰਾਤ ਬਣੀ, ਹੋਰ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ। ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਏ ਹਨ।
ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਂ ਚਰਤੋ ਮਾਯਯੈਤੌ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੌ ਪਰਿ ਯਾਤੋऽਰ੍ਣਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯੋ ਭੁਵਨਾ ਵਿਚष੍ਟ ऋਤੂਂਁਰਨ੍ਯੋ ਵਿਦਧਜ੍ਜਾਯਸੇ ਨਵਃ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਰੁੱਤਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਨਵੋਨਵੋ ਭਵਸਿ ਜਾਯਮਾਨੋऽਹ੍ਨਾਂ ਕੇਤੁਰੁषਸਾਮੇष੍ਯਗ੍ਰਮ੍ । ਭਾਗਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿ ਦਧਾਸ੍ਯਾਯਨ੍ ਪ੍ਰ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਤਿਰਸੇ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ
ਤੂੰ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤਕ, ਸਵੇਰ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਚਲਦਿਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਚੰਦ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ।
ਸੋਮਸ੍ਯਾਂਸ਼ੋ ਯੁਧਾਂ ਪਤੇऽਨੂਨੋ ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ । ਅਨੂਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ ਮਾ ਕृਧਿ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਧਨੇਨ ਚ
ਤੂੰ ਸੋਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ, ਜੰਗਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ। ਤੇਰਾ ਨਾਂ 'ਘਾਟੀ ਨਹੀਂ' ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਘਾਟੀ ਨਾ ਆਉਣ ਦੇ।
ਦਰ੍ਸ਼ੋऽਸਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋऽਸਿ ਸਮਗ੍ਰੋऽਸਿ ਸਮਨ੍ਤਃ । ਸਮਗ੍ਰਃ ਸਮਨ੍ਤੋ ਭੂਯਾਸਂ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪਸ਼ੁਭਿਰ੍ਗृਹੈਰ੍ਧਨੇਨ
ਤੂੰ ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦਿਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੂਰਾ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਵੀ ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਘਰ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵਾਂ।
ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਯਂ ਵਯਂ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਣੇਨਾ ਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ । ਆ ਵਯਂ ਪ੍ਯਾਸਿषੀਮਹਿ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪਸ਼ੁਭਿਰ੍ਗृਹੈਰ੍ਧਨੇਨ
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਘਰਾਂ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਈਏ।
ਯਂ ਦੇਵਾ ਅਂਸ਼ੁਮਾਪ੍ਯਾਯਯਨ੍ਤਿ ਯਮਕ੍ਸ਼ਿਤਮਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਿ । ਤੇਨਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰੁਣੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਾ ਪ੍ਯਾਯਯਨ੍ਤੁ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਗੋਪਾਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਲੋਕ ਪਾਲਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਵਾਂਗ ਵਧਾਓ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਤ ਸੁष੍ਟੁਤਿਂ ਗਵ੍ਯਮਾਜਿਮਸ੍ਮਾਸੁ ਭਦ੍ਰਾ ਦ੍ਰਵਿਣਾਨਿ ਧਤ੍ਤ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨਯਤ ਦੇਵਤਾ ਨੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾ ਮਧੁਮਤ੍ਪਵਨ੍ਤਾਮ੍
ਚੰਗੀ ਤਰੀਫ ਵਾਲੀ, ਗਾਂ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਅਰਪਣ ਕਰੋ; ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਧਨ ਦਿਓ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਯਜਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਲਾਓ; ਮੱਖਣ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਣ।
ਮਯ੍ਯਗ੍ਰੇ ਅਗ੍ਨਿਂ ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਸਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਚਸਾ ਬਲੇਨ । ਮਯਿ ਪ੍ਰਜਾਂ ਮਯ੍ਯਾਯੁਰ੍ਦਧਾਮਿ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਯ੍ਯਗ੍ਨਿਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਰਾਜ, ਚਮਕ ਤੇ ਤਾਕਤ ਸਮੇਤ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਆਯੁ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ—ਸਵਾਹਾ!—ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹੈਵਾਗ੍ਨੇ ਅਧ੍ਯ੍ਧਾਰਯਾ ਰਯਿਂ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਨਿ ਕ੍ਰਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਾ ਨਿਕਾਰਿਣਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣਾਗ੍ਨੇ ਸੁਯਮਮਸ੍ਤੁ ਤੁਭ੍ਯਮੁਪਸਤ੍ਤਾ ਵਰ੍ਧਤਾਂ ਤੇ ਅਨਿष੍ਟृਤਃ
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਹੇ ਅੱਗ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਨ ਟਿਕਾ ਦੇ; ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਣ। ਰਾਜ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਕੂਮਤ ਹੋਵੇ; ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ, ਜੋ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇ।
ਅਨ੍ਵਗ੍ਨਿਰੁषਸਾਮਗ੍ਰਮਖ੍ਯਦਨ੍ਵਹਾਨਿ ਪ੍ਰਥਮੋ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਅਨੁ ਸੂਰ੍ਯ ਉषਸੋ ਅਨੁ ਰਸ਼੍ਮੀਨ੍ ਅਨੁ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਆ ਵਿਵੇਸ਼
ਅੱਗ ਸਾਰੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਨਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ।