ਪਰਿ ਤ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਪੁਰਂ ਵਯਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ । ਧृषਦ੍ਵਰ੍ਣਂ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਹਨ੍ਤਾਰਂ ਭਙ੍ਗੁਰਾਵਤਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਤਾਵ ਪਸ਼੍ਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਗਮृਤ੍ਵਿਯਮ੍ । ਯਦਿ ਸ਼੍ਰਾਤਂ ਜੁਹੋਤਨ ਯਦ੍ਯਸ਼੍ਰਾਤਂ ਮਮਤ੍ਤਨ
ਉੱਠੋ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੇਖੀਏ, ਹੇ ਯਜਮਾਨ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੱਕਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰਾਤਂ ਹਵਿਰੋ ष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰ ਯਾਹਿ ਜਗਾਮ ਸੂਰੋ ਅਧ੍ਵਨੋ ਵਿ ਮਧ੍ਯਮ੍ । ਪਰਿ ਤ੍ਵਾਸਤੇ ਨਿਧਿਭਿਃ ਸਖਾਯਃ ਕੁਲਪਾ ਨ ਵ੍ਰਾਜਪਤਿਂ ਚਰਨ੍ਤਮ੍
ਜੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆ ਜਾ; ਸੂਰਜ ਰਾਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਤੈਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਤਂ ਮਨ੍ਯ ਊਧਨਿ ਸ਼੍ਰਾਤਮਗ੍ਨੌ ਸੁਸ਼ृਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਦृਤਂ ਨਵੀਯਃ । ਮਾਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨਸ੍ਯ ਸਵਨਸ੍ਯ ਦਧ੍ਨਃ ਪਿਬੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ ਪੁਰੁਕृਜ੍ਜੁषਾਣਃ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕਿਆ ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੱਕਿਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਿਆ, ਇਹ ਨਵਾਂ ਸੱਚ ਹੈ। ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪੀ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵृषਣਾ ਰਥੀ ਦਿਵਸ੍ਤਪ੍ਤੋ ਘਰ੍ਮੋ ਦੁਹ੍ਯਤੇ ਵਾਮਿषੇ ਮਧੁ । ਵਯਂ ਹਿ ਵਾਂ ਪੁਰੁਦਮਾਸੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹਵਾਮਹੇ ਸਧਮਾਦੇषੁ ਕਾਰਵਃ
ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਬਲਣ ਵਾਲਾ ਅੱਗ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਦੋ ਤਾਕਤਵਰ ਰਥੀ, ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਹਦ ਵਰਗਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰੋ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਨਿਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਪ੍ਤੋ ਵਾਂ ਘਰ੍ਮ ਆ ਗਤਮ੍ । ਦੁਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨੂਨਂ ਵृषਣੇਹ ਧੇਨਵੋ ਦਸ੍ਰਾ ਮਦਨ੍ਤਿ ਵੇਧਸਃ
ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਬਲਣ ਵਾਲਾ ਅੱਗ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਘਰਮ—ਇੱਥੇ ਆਓ। ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰੋ; ਹੁਨਰਮੰਦ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਚਨਹਾਰੋ।
ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਦੇਵੇषੁ ਯਜ੍ਞੋ ਯੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਸ਼੍ਚਮਸੋ ਦੇਵਪਾਨਃ । ਤਮੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਮृਤਾਸੋ ਜੁषਾਣਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ੍ਨਾ ਰਿਹਨ੍ਤਿ
ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਯਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦਾ ਕਟੋਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪੀਣ ਯੋਗ—ਇਹ ਅਮਰ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਗੰਧਰਵ ਤੋਂ ਚੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯਦੁਸ੍ਰਿਯਾਸ੍ਵਾਹੁਤਂ ਘृਤਂ ਪਯੋऽਯਂ ਸ ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਭਾਗ ਆ ਗਤਮ੍ । ਮਾਧ੍ਵੀ ਧਰ੍ਤਾਰਾ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤੀ ਤਪ੍ਤਂ ਘਰ੍ਮਂ ਪਿਬਤਂ ਦਿਵਃ
ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਘਿਉ ਤੇ ਦੁੱਧ—ਇਹ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ; ਹੇ ਸਭਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਮਾਲਕੋ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਤਪੇ ਘਰਮ ਨੂੰ ਪੀਓ।
ਤਪ੍ਤੋ ਵਾਂ ਘਰ੍ਮੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤੁ ਸ੍ਵਹੋਤਾ ਪ੍ਰ ਵਾਮਧ੍ਵਰ੍ਯੁਸ਼੍ਚਰਤੁ ਪਯਸ੍ਵਾਨ੍ । ਮਧੋਰ੍ਦੁਗ੍ਧਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਨਾਯਾ ਵੀਤਂ ਪਾਤਂ ਪਯਸ ਉਸ੍ਰਿਯਾਯਾਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਭੇਟ ਲਈ ਗਰਮ ਕੀਤਾ ਦੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਰੁਕ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਯਜਮਾਨ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਮਿੱਠੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਓ, ਪੀਲੋ ਇਹ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ।
ਉਪ ਦ੍ਰਵ ਪਯਸਾ ਗੋਧੁਗੋषਮਾ ਘਰ੍ਮੇ ਸਿਞ੍ਚ ਪਯ ਉਸ੍ਰਿਯਾਯਾਃ । ਵਿ ਨਾਕਮਖ੍ਯਤ੍ਸਵਿਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯੋऽਨੁਪ੍ਰਯਾਣਮੁषਸੋ ਵਿ ਰਾਜਤਿ
ਗਾਂ ਦੇ ਰਮਣ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਲੈ ਕੇ ਆਉ, ਗਰਮ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪੀਲਾ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪਾ। ਸਵਿਤਾ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਉਪ ਹ੍ਵਯੇ ਸੁਦੁਘਾਂ ਧੇਨੁਮੇਤਾਂ ਸੁਹਸ੍ਤੋ ਗੋਧੁਗੁਤ ਦੋਹਦੇਨਾਮ੍ । ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਵਂ ਸਵਿਤਾ ਸਾਵਿषਨ੍ ਨੋऽਭੀਦ੍ਧੋ ਘਰ੍ਮਸ੍ਤਦੁ षੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਤ੍
ਮੈਂ ਇਸ ਚੰਗਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ, ਚੰਗੀ ਹਥੀਂ, ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਸਵਿਤਾ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ; ਗਰਮ ਭਾਂਡਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਕਹੇ।
ਹਿਙ੍ਕृਣ੍ਵਤੀ ਵਸੁਪਤ੍ਨੀ ਵਸੂਨਾਂ ਵਤ੍ਸਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਮਨਸਾ ਨ੍ਯਾਗਨ੍ । ਦੁਹਾਮਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਪਯੋ ਅਘ੍ਨ੍ਯੇਯਂ ਸਾ ਵਰ੍ਧਤਾਂ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ
ਰਮਣ ਕਰਦੀ, ਧਨ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹਦੀ ਹੋਈ, ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਲਈ ਇਸ ਅਘਨੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢੀਏ; ਇਹ ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਵਧੇ।
ਜੁष੍ਟੋ ਦਮੂਨਾ ਅਤਿਥਿਰ੍ਦੁਰੋਣ ਇਮਂ ਨੋ ਯਜ੍ਞਮੁਪ ਯਾਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਗ੍ਨੇ ਅਭਿਯੁਜੋ ਵਿਹਤ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਯਤਾਮਾ ਭਰਾ ਭੋਜਨਾਨਿ
ਪਿਆਰੇ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਘਰ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਸਾਡੀ ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੇ ਆਓ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇਵੋ, ਇਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਸ਼ਰ੍ਧ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ ਤਵ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾਨਿ ਸਨ੍ਤੁ । ਸਂ ਜਾਸ੍ਪਤ੍ਯਂ ਸੁਯਮਮਾ ਕृਣੁष੍ਵ ਸ਼ਤ੍ਰੂਯਤਾਮਭਿ ਤਿष੍ਠਾ ਮਹਾਂਸਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਵੱਡੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ; ਤੇਰੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਹੋਣ। ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਜੋੜ; ਵੱਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ।
ਸੂਯਵਸਾਦ੍ਭਗਵਤੀ ਹਿ ਭੂਯਾ ਅਧਾ ਵਯਂ ਭਗਵਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਅਦ੍ਧਿ ਤृਣਮਘ੍ਨ੍ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦਾਨੀਂ ਪਿਬ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮੁਦਕਮਾਚਰਨ੍ਤੀ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਚਰਾਗਾਹ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਵੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਹੇ ਅਘਨੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਘਾਹ ਖਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਪਾਣੀ ਪੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਦੀ ਹੈ।
ਅਪਚਿਤਾਂ ਲੋਹਿਨੀਨਾਂ ਕृष੍ਣਾ ਮਾਤੇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ । ਮੁਨੇਰ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੂਲੇਨ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਧ੍ਯਾਮਿ ਤਾ ਅਹਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਲਾਲੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮੂਲ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਧਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਧ੍ਯਾਮ੍ਯਾਸਾਂ ਪ੍ਰਥਮਾਂ ਵਿਧ੍ਯਾਮਿ ਉਤ ਮਧ੍ਯਮਾਮ੍ । ਇਦਂ ਜਘਨ੍ਯਾਮਾਸਾਮਾ ਛਿਨਦ੍ਮਿ ਸ੍ਤੁਕਾਮਿਵ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੀ ਨੂੰ ਵੱਧਦਾ ਹਾਂ, ਮੱਧ ਦੀ ਵੀ ਵੱਧਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਆਖਰੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਵੱਧਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਲ ਦੀ ਗੁੱਚੀ ਕੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੇਣਾਹਂ ਵਚਸਾ ਵਿ ਤ ਈਰ੍ष੍ਯਾਮਮੀਮਦਮ੍ । ਅਥੋ ਯੋ ਮਨ੍ਯੁष੍ਟੇ ਪਤੇ ਤਮੁ ਤੇ ਸ਼ਮਯਾਮਸਿ
ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਈਰਖਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੰਢਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਵ੍ਰਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਰਤਪਤੇ ਸਮਕ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਸੁਮਨਾ ਦੀਦਿਹੀਹ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤ ਉਪ ਸਦੇਮ ਸਰ੍ਵੇ
ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਚਮਕ। ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਜਾਵਤੀਃ ਸੂਯਵਸੇ ਰੁਸ਼ਨ੍ਤੀਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਅਪਃ ਸੁਪ੍ਰਪਾਣੇ ਪਿਬਨ੍ਤੀਃ । ਮਾ ਵ ਸ੍ਤੇਨ ਈਸ਼ਤ ਮਾਘਸ਼ਂਸਃ ਪਰਿ ਵੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹੇਤਿਰ੍ਵृਣਕ੍ਤੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀ ਹੋਈ ਸੰਤਾਨ ਹੈ, ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਵਿਤ੍ਰ, ਚੰਗੀ ਹਥੀਂ ਪੀਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੋਰ ਜਾਂ ਮੰਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਨਾ ਲਵੇ; ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਪਦਜ੍ਞਾ ਸ੍ਥ ਰਮਤਯਃ ਸਂਹਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਮ੍ਨੀਃ । ਉਪ ਮਾ ਦੇਵੀਰ੍ਦੇਵੇਭਿਰੇਤ । ਇਮਂ ਗੋष੍ਠਮਿਦਂ ਸਦੋ ਘृਤੇਨਾਸ੍ਮਾਨ੍ਤ੍ਸਮੁਕ੍ਸ਼ਤ
ਤੁਸੀਂ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਖੁਸ਼, ਇਕੱਠੀਆਂ, ਸਭ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ। ਦੇਵੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਇਸ ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਆ ਸੁਸ੍ਰਸਃ ਸੁਸ੍ਰਸੋ ਅਸਤੀਭ੍ਯੋ ਅਸਤ੍ਤਰਾਃ । ਸੇਹੋਰਰਸਤਰਾ ਹਵਣਾਦ੍ਵਿਕ੍ਲੇਦੀਯਸੀਃ
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਘੱਟ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਕ ਰਸ ਹੈ, ਉਹ ਘੱਟ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣ; ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਿਘਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਘੱਟ ਪਿਘਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ।
ਯਾ ਗ੍ਰੈਵ੍ਯਾ ਅਪਚਿਤੋऽਥੋ ਯਾ ਉਪਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾਃ । ਵਿਜਾਮ੍ਨਿ ਯਾ ਅਪਚਿਤਃ ਸ੍ਵਯਂਸ੍ਰਸਃ
ਜੋ ਗਲ੍ਹ ਤੋਂ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹਨ, ਜੋ ਜੋੜਾਂ ਤੋਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—
ਯਃ ਕੀਕਸਾਃ ਪ੍ਰਸ਼ृਣਾਤਿ ਤਲੀਦ੍ਯਮਵਤਿष੍ਠਤਿ । ਨਿਰ੍ਹਾਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਯਾਨ੍ਯਂ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚ ਕਕੁਦਿ ਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਖੁਜਲੀ ਨਾਲ ਖੁਰਚਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੁਬੜੀ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਜਾਯਾਨ੍ਯਃ ਪਤਤਿ ਸ ਆ ਵਿਸ਼ਤਿ ਪੂਰੁषਮ੍ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਮੁਭਯੋਃ ਸੁਕ੍ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਚ
ਪੰਛੀ ਵਰਗ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਜੋ ਉੱਡਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੜਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੋਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਤੇ ਜਖਮੀ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਦਵਾਈ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਮ ਵੈ ਤੇ ਜਾਯਾਨ੍ਯ ਜਾਨਂ ਯਤੋ ਜਾਯਾਨ੍ਯ ਜਾਯਸੇ । ਕਥਂ ਹ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਹਨੋ ਯਸ੍ਯ ਕृਣ੍ਮੋ ਹਵਿਰ੍ਗृਹੇ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਉਸ ਮੂਲ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੂੰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਧृषਤ੍ਪਿਬ ਕਲਸ਼ੇ ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਸ਼ੂਰ ਸਮਰੇ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਮਾਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਸਵਨ ਆ ਵृषਸ੍ਵ ਰਯਿष੍ਠਾਨੋ ਰਯਿਮਸ੍ਮਾਸੁ ਧੇਹਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਲਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸੋਮ ਪੀ ਲੈ। ਧਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦਲੇਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾ। ਸਾਨੂੰ ਵੱਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਧਨ ਦਿੱਲਾ।
ਸਾਂਤਪਨਾ ਇਦਂ ਹਵਿਰ੍ਮਰੁਤਸ੍ਤਜ੍ਜੁਜੁष੍ਟਨ । ਅਸ੍ਮਾਕੋਤੀ ਰਿਸ਼ਾਦਸਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਹੇ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਕਰੋ।
ਯੋ ਨੋ ਮਰ੍ਤੋ ਮਰੁਤੋ ਦੁਰ੍ਹृਣਾਯੁਸ੍ਤਿਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਸਵੋ ਜਿਘਾਂਸਤਿ । ਦ੍ਰੁਹਃ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤਾਂ ਸਸ੍ਤਪਿष੍ਠੇਨ ਤਪਸਾ ਹਨ੍ਤਨਾ ਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਸੂਓ, ਫਰੇਬ ਦੇ ਫੰਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਓ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੋ।
ਸਮ੍ਵਤ੍ਸਰੀਣਾ ਮਰੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਕਾ ਉਰੁਕ੍ਸ਼ਯਾਃ ਸਗਣਾ ਮਾਨੁषਾਸਃ । ਤੇ ਅਸ੍ਮਤ੍ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵੇਨਸਸ੍ਸਾਂਤਪਨਾ ਮਤ੍ਸਰਾ ਮਾਦਯਿष੍ਣਵਃ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾਓ। ਹੇ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਈਰਖਾਲੂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿਓ।