ਸਪ੍ਤ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਸ਼ਵੇ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਪਿਤ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਪ੍ਯਵੀਵृਤਨ੍ਨ੍ ऋਤਾਨਿ । ਉਭੇ ਇਦਸ੍ਯੋਭੇ ਅਸ੍ਯ ਰਾਜਤ ਉਭੇ ਯਤੇਤੇ ਉਭੇ ਅਸ੍ਯ ਪੁष੍ਯਤਃ
ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਬੱਚੇ ਲਈ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦੋਵੇਂ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ, ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸੁਤਪਾਵਿਮਂ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਂ ਮਦ੍ਯਂ ਧृਤਵ੍ਰਤੌ । ਯੁਵੋ ਰਥੋ ਅਧ੍ਵਰੋ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਵਸਰਮੁਪ ਯਾਤੁ ਪੀਤਯੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਰਸ ਪਿਆ ਕਰੋ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਨਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਇਮ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਰਥੀ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵੱਲ ਆਵੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਪੀਣ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵृषਣਾ ਵृषੇਥਾਮ੍ । ਇਦਂ ਵਾਮਨ੍ਧਃ ਪਰਿषਿਕ੍ਤਮਾਸਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਾਦਯੇਥਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮ ਦਾ ਰਸ ਪੀਓ। ਇਹ ਜੋ ਇਥੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਯੋ ਨਃ ਸ਼ਪਾਦਸ਼ਪਤਃ ਸ਼ਪਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਨਃ ਸ਼ਪਾਤ੍। ਵृਕ੍ਸ਼ ਇਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਹਤ ਆ ਮੂਲਾਦਨੁ ਸ਼ੁष੍ਯਤੁ
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਜੜ ਤੋਂ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ।
ਊਰ੍ਜਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਵਸੁਵਨਿਃ ਸੁਮੇਧਾ ਅਘੋਰੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਮਿਤ੍ਰਿਯੇਣ । ਗृਹਾਨ੍ ਐਮਿ ਸੁਮਨਾ ਵਨ੍ਦਮਾਨੋ ਰਮਧ੍ਵਂ ਮਾ ਬਿਭੀਤ ਮਤ੍
ਮੈਂ ਤਾਕਤ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ।
ਇਮੇ ਗृਹਾ ਮਯੋਭੁਵ ਊਰ੍ਜਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਪਯਸ੍ਵਨ੍ਤਃ । ਪੂਰ੍ਣਾ ਵਾਮੇਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਨੋ ਜਾਨਨ੍ਤ੍ਵਾਯਤਃ
ਇਹ ਘਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਦੂਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਇਹ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ—ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਈਏ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ।
ਯੇषਾਮਧ੍ਯੇਤਿ ਪ੍ਰਵਸਨ੍ ਯੇषੁ ਸੌਮਨਸੋ ਬਹੁਃ । ਗृਹਾਨ੍ ਉਪ ਹ੍ਵਯਾਮਹੇ ਤੇ ਨੋ ਜਾਨਨ੍ਤ੍ਵਾਯਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯਾਤਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਮਨ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਈਏ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ।
ਉਪਹੂਤਾ ਭੂਰਿਧਨਾਃ ਸਖਾਯਃ ਸ੍ਵਾਦੁਸਂਮੁਦਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੁਧ੍ਯਾ ਅਤृष੍ਯਾ ਸ੍ਤ ਗृਹਾ ਮਾਸ੍ਮਦ੍ਬਿਭੀਤਨ
ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ, ਮਿੱਠੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ, ਸੱਦੇ ਗਏ ਹਨ। ਘਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ—ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ।
ਉਪਹੂਤਾ ਇਹ ਗਾਵ ਉਪਹੂਤਾ ਅਜਾਵਯਃ । ਅਥੋ ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਕੀਲਾਲ ਉਪਹੂਤੋ ਗृਹੇषੁ
ਇਥੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇਡਾਂ ਸੱਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਖਾਣੇ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਸੂਨृਤਾਵਨ੍ਤਃ ਸੁਭਗਾ ਇਰਾਵਨ੍ਤੋ ਹਸਾਮੁਦਾਃ । ਅਤृष੍ਯਾ ਅਕ੍ਸ਼ੁਧ੍ਯਾ ਸ੍ਤ ਗृਹਾ ਮਾਸ੍ਮਦ੍ਬਿਭੀਤਨ
ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹੱਸਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਘਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ—ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ।
ਇਹੈਵ ਸ੍ਤ ਮਾਨੁ ਗਾਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਣਿ ਪੁष੍ਯਤ । ਐष੍ਯਾਮਿ ਭਦ੍ਰੇਣਾ ਸਹ ਭੂਯਾਂਸੋ ਭਵਤਾ ਮਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਕਦੇ ਨਾ ਜਾਓ; ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲੋ-ਫਲੋ। ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗਾ—ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧੋ।
ਯਦਗ੍ਨੇ ਤਪਸਾ ਤਪ ਉਪਤਪ੍ਯਾਮਹੇ ਤਪਃ । ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸ੍ਯ ਭੂਯਾਸ੍ਮਾਯੁष੍ਮਨ੍ਤਃ ਸੁਮੇਧਸਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਈਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਯਾਮਹ ਉਪ ਤਪ੍ਯਾਮਹੇ ਤਪਃ । ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਃ ਵਯਮਾਯੁष੍ਮਨ੍ਤਃ ਸੁਮੇਧਸਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਅਸੀਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਃ ਸਤ੍ਪਤਿਰ੍ਵृਦ੍ਧਵृष੍ਣੋ ਰਥੀਵ ਪਤ੍ਤੀਨ੍ ਅਜਯਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ । ਨਾਭਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨਿਹਿਤੋ ਦਵਿਦ੍ਯੁਤਦਧਸ੍ਪਦਂ ਕृਣੁਤਾਂ ਯੇ ਪृਤਨ੍ਯਵਃ
ਇਹ ਅੱਗੀ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਕਤਵਰ, ਰਥੀ ਵਾਂਗ ਪੈਦਲਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਣ।
ਪृਤਨਾਜਿਤਂ ਸਹਮਾਨਮਗ੍ਨਿਮੁਕ੍ਥ੍ਯੈਰ੍ਹਵਾਮਹੇ ਪਰਮਾਤ੍ਸਧਸ੍ਥਾਤ੍। ਸ ਨਃ ਪਰ੍षਦਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਾਮਦ੍ਦੇਵੋऽਤਿ ਦੁਰਿਤਾਨ੍ਯਗ੍ਨਿਃ
ਅਸੀਂ ਅੱਗੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉੱਚੇ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ, ਅੱਗੀ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਵੇ।
ਇਦਂ ਯਤ੍ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰਭਿਨਿष੍ਪਤਨ੍ਨ੍ ਅਪੀਪਤਤ੍। ਆਪੋ ਮਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ਦੁਰਿਤਾਤ੍ਪਾਨ੍ਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਜੇ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਜਾਂ ਜਾਂ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਅਕਲੀ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਣ।
ਇਦਂ ਯਤ੍ਕृष੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰਵਾਮृਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤੇ ਤੇ ਮੁਖੇਨ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਮਾ ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਸੋ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰ ਮੁਞ੍ਚਤੁ
ਜੇ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ ਚੀਕ ਮਾਰੇ, ਹੇ ਨਾਸ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ—ਘਰ ਦੀ ਅੱਗੀ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਤੀਚੀਨਫਲੋ ਹਿ ਤ੍ਵਮਪਾਮਾਰ੍ਗ ਰੁਰੋਹਿਥ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮਚ੍ਛਪਥਾਮਧਿ ਵਰੀਯੋ ਯਵਯਾ ਇਤਃ
ਤੂੰ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਜਿਸਦਾ ਫਲ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਗ ਆਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ।
ਯਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਂ ਯਚ੍ਛਮਲਂ ਯਦ੍ਵਾ ਚੇਰਿਮ ਪਾਪਯਾ । ਤ੍ਵਯਾ ਤਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਾਪਾਮਾਰ੍ਗਾਪ ਮृਜ੍ਮਹੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਮਾੜਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੈਲ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਯਾਵਦਤਾ ਕੁਨਖਿਨਾ ਬਣ੍ਡੇਨ ਯਤ੍ਸਹਾਸਿਮ । ਅਪਾਮਾਰ੍ਗ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਪ ਮृਜ੍ਮਹੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਕਾਲੇ ਦੰਦ ਵਾਲਿਆਂ, ਮਾੜੇ ਨਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਿਆ ਕੀਤਾ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਯਦਿ ਵਾਤ ਆਸ ਯਦਿ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਯਦਿ ਵੋਲਪੇषੁ । ਯਦਸ਼੍ਰਵਨ੍ ਪਸ਼ਵ ਉਦ੍ਯਮਾਨਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪੁਨਰਸ੍ਮਾਨ੍ ਉਪੈਤੁ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਚਾਹੇ ਖੋਹਾਂ ਵਿੱਚ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੇ ਉੱਠਦਿਆਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਵੇ।
ਪੁਨਰ੍ਮੈਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਪੁਨਰਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚ । ਪੁਨਰਗ੍ਨਯੋ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾ ਯਥਾਸ੍ਥਾਮ ਕਲ੍ਪਯਨ੍ਤਾਮਿਹੈਵ
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ, ਮੇਰਾ ਧਨ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੜ ਆਉਣ; ਅੱਗ ਦੇ ਚੁਲਾ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਇਥੇ ਹੀ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਣ।
ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਵ੍ਰਤੇषੁ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯੇषੁ ਦੇਵਿ ਧਾਮਸੁ । ਜੁषਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਮਾਹੁਤਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦੇਵਿ ਰਰਾਸ੍ਵ ਨਃ
ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇਮਾਂ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਘਰਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਬਖ਼ਸ਼।
ਇਦਂ ਤੇ ਹਵ੍ਯਂ ਘृਤਵਤ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀਦਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਹਵਿਰਾਸ੍ਯਂ ਯਤ੍। ਇਮਾਨਿ ਤ ਉਦਿਤਾ ਸ਼ਮ੍ਤਮਾਨਿ ਤੇਭਿਰ੍ਵਯਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਘਿਉ ਵਾਲਾ; ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਹੈ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦਾਨ ਹਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਈਏ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਵਾਤੋ ਵਾਤੁ ਸ਼ਂ ਨਸ੍ਤਪਤੁ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਅਹਾਨਿ ਸ਼ਂ ਭਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਸ਼ਂ ਰਾਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਤਿ ਧੀਯਤਾਮ੍ । ਸ਼ਮੁषਾ ਨੋ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਤੁ
ਹਵਾ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੱਗੇ, ਸੂਰਜ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤਪਾਏ; ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਚੰਗੇ ਹੋਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ; ਸਵੇਰ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚਮਕੇ।
ਯਤ੍ਕਿਂ ਚਾਸੌ ਮਨਸਾ ਯਚ੍ਚ ਵਾਚਾ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਜੁਹੋਤਿ ਹਵਿषਾ ਯਜੁषਾ । ਤਨ੍ ਮृਤ੍ਯੁਨਾ ਨਿਰ੍ऋਤਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨਾ ਪੁਰਾ ਸਤ੍ਯਾਦਾਹੁਤਿਂ ਹਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ
ਉਹ ਜੋ ਮਨ, ਬੋਲੀ, ਯਜਨਾ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਜਾਂ ਯਜੁਰ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਸੱਚ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਯਾਤੁਧਾਨਾ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰਾਦੁ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਯ ਘ੍ਨਨ੍ਤ੍ਵਨृਤੇਨ ਸਤ੍ਯਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇषਿਤਾ ਦੇਵਾ ਆਜਮਸ੍ਯ ਮਥ੍ਨਨ੍ਤੁ ਮਾ ਤਤ੍ਸਂ ਪਾਦਿ ਯਦਸੌ ਜੁਹੋਤਿ
ਯਾਤੁਧਾਨ ਤੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਝਪਟ ਲੈਣ, ਝੂਠ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਸੱਚ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣ—ਉਹ ਜੋ ਚੜ੍ਹਾਊਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ।
ਅਜਿਰਾਧਿਰਾਜੌ ਸ਼੍ਯੇਨੌ ਸਂਪਾਤਿਨਾਵਿਵ । ਆਜ੍ਯਂ ਪृਤਨ੍ਯਤੋ ਹਤਾਂ ਯੋ ਨਃ ਕਸ਼੍ਚਾਭ੍ਯਘਾਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਤੇਜ਼ ਰਾਜੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਬਾਜ਼ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਭਾਂਡੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਘਿਉ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।
ਅਪਾਞ੍ਚੌ ਤ ਉਭੌ ਬਾਹੂ ਅਪਿ ਨਹ੍ਯਾਮ੍ਯਾਸ੍ਯਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਤੇਨ ਤੇऽਵਧਿषਂ ਹਵਿਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅੱਗ ਦੇ ਰੁੱਸੇ ਹੋਏ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪਿ ਨਹ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਬਾਹੂ ਅਪਿ ਨਹ੍ਯਾਮ੍ਯਾਸ੍ਯਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਘੋਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਤੇਨऽਵਧਿषਂ ਹਵਿਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਅੱਗ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।