ਸਂਜ੍ਞਾਨਂ ਨਃ ਸ੍ਵੇਭਿਃ ਸਂਜ੍ਞਾਨਮਰਣੇਭਿਃ । ਸਂਜ੍ਞਾਨਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯੁਵਮਿਹਾਸ੍ਮਾਸੁ ਨਿ ਯਚ੍ਛਤਮ੍
ਸਾਡੀ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਮਝ ਬਣੀ ਰਹੇ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸਮਝ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਸਂ ਜਾਨਾਮਹੈ ਮਨਸਾ ਸਂ ਚਿਕਿਤ੍ਵਾ ਮਾ ਯੁष੍ਮਹਿ ਮਨਸਾ ਦੈਵ੍ਯੇਨ । ਮਾ ਘੋषਾ ਉਤ੍ਸ੍ਥੁਰ੍ਬਹੁਲੇ ਵਿਨਿਰ੍ਹਤੇ ਮੇषੁਃ ਪਪ੍ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਹਨ੍ਯਾਗਤੇ
ਆਓ ਅਸੀਂ ਮਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ, ਸਮਝ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ; ਰੱਬੀ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਮਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸਭਾ ਵਿਚ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾ ਉਠਣ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਿਨ ਆਉਣ 'ਤੇ ਗੜਬੜ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਮੁਤ੍ਰਭੂਯਾਦਧਿ ਯਦ੍ਯਮਸ੍ਯ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰਮੁਞ੍ਚਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੌਹਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮृਤ੍ਯੁਮਸ੍ਮਦ੍ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਨੇ ਭਿषਜਾ ਸ਼ਚੀਭਿਃ
ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰਣ; ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਕੀਮ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸਂ ਕ੍ਰਾਮਤਂ ਮਾ ਜਹੀਤਂ ਸ਼ਰੀਰਂ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਤੇ ਸਯੁਜਾਵਿਹ ਸ੍ਤਾਮ੍ । ਸ਼ਤਂ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨੋऽਗ੍ਨਿष੍ਟੇ ਗੋਪਾ ਅਧਿਪਾ ਵਸਿष੍ਠਃ
ਇਕੱਠੇ ਪਾਰ ਹੋਵੋ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ; ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਸਾਹ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ। ਸੌ ਹਾਰਾਂ ਜੀਵ, ਵਧਦਾ ਰਹਿ; ਅੱਗ ਤੇਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇਰਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਆਯੁਰ੍ਯਤ੍ਤੇ ਅਤਿਹਿਤਂ ਪਰਾਚੈਰਪਾਨਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਪੁਨਰਾ ਤਾਵਿਤਾਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਦਾਹਾਰ੍ਨਿਰ੍ऋਤੇਰੁਪਸ੍ਥਾਤ੍ਤਦਾਤ੍ਮਨਿ ਪੁਨਰਾ ਵੇਸ਼ਯਾਮਿ ਤੇ
ਤੇਰੀ ਉੱਡ ਚੱਲੀ ਜਿੰਦ, ਤੇਰਾ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸਾਹ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ। ਅੱਗ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਨਰਕ ਦੀ ਫੜ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਮੁੜ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੇਮਂ ਪ੍ਰਾਣੋ ਹਾਸੀਨ੍ ਮੋ ਅਪਾਨੋऽਵਹਾਯ ਪਰਾ ਗਾਤ੍। ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਭ੍ਯ ਏਨਂ ਪਰਿ ਦਦਾਮਿ ਤੇ ਏਨਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਜਰਸੇ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੇ, ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰ ਵਿषਤਂ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਾਵਨਡ੍ਵਾਹਾਵਿਵ ਵ੍ਰਜਮ੍ । ਅਯਂ ਜਰਿਮ੍ਣਃ ਸ਼ੇਵਧਿਰਰਿष੍ਟ ਇਹ ਵਰ੍ਧਤਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਤੇ ਜਿੰਦ, ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਦੋ ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਚੱਲਣ। ਇਹ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ, ਇੱਥੇ ਵਧਦਾ ਰਹੇ।
ਆ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਂ ਸੁਵਾਮਸਿ ਪਰਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸੁਵਾਮਿ ਤੇ । ਆਯੁਰ੍ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਦਧਦਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਵਰੇਣ੍ਯਃ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਤੇਰੇ ਵਲ ਵਾਪਸ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਚੰਗੀ ਅੱਗ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਵਸਾ ਦੇਵੇ।
ਉਦ੍ਵਯਂ ਤਮਸਸ੍ਪਰਿ ਰੋਹਨ੍ਤੋ ਨਾਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦੇਵਂ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਸੂਰ੍ਯਮਗਨ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਰੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੂਰਜ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ऋਚਂ ਸਾਮ ਯਜਾਮਹੇ ਯਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਤੇ । ਏਤੇ ਸਦਸਿ ਰਾਜਤੋ ਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵੇषੁ ਯਚ੍ਛਤਃ
ਅਸੀਂ ਰਿਗ ਤੇ ਸਾਮ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰਮ ਹੋਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤੇ ਪਨ੍ਥਾਨੋऽਵ ਦਿਵੋ ਯੇਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੈਰਯਃ । ਤੇਭਿਃ ਸੁਮ੍ਨਯਾ ਧੇਹਿ ਨੋ ਵਸੋ
ਤੇਰੇ ਉਹ ਰਸਤੇ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ—ਉਹਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਸਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ।
ਤਿਰਸ਼੍ਚਿਰਾਜੇਰਸਿਤਾਤ੍ਪृਦਾਕੋਃ ਪਰਿ ਸਂਭृਤਮ੍ । ਤਤ੍ਕਙ੍ਕਪਰ੍ਵਣੋ ਵਿषਮਿਯਂ ਵੀਰੁਦਨੀਨਸ਼ਤ੍
ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਕਾਲੀ ਚਿਊਂਟੀ ਤੋਂ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਬਿਛੂ ਦੇ ਜੋੜ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ, ਸੌ ਜੜੀਆਂ।
ਇਯਂ ਵੀਰੁਨ੍ ਮਧੁਜਾਤਾ ਮਧੁਸ਼੍ਚੁਨ੍ ਮਧੁਲਾ ਮਧੂਃ । ਸਾ ਵਿਹ੍ਰੁਤਸ੍ਯ ਭੇषਜ੍ਯਥੋ ਮਸ਼ਕਜਮ੍ਭਨੀ
ਇਹ ਜੜੀਬੂਟੀ ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੈ, ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿੱਠੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਡੀਕਿਆਂ ਲਈ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਤੇ ਮੱਛਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੰਤਰ ਹੈ।
ਯਤੋ ਦष੍ਟਂ ਯਤੋ ਧੀਤਂ ਤਤਸ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ । ਅਰ੍ਭਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਰਦਂਸ਼ਿਨੋ ਮਸ਼ਕਸ੍ਯਾਰਸਂ ਵਿषਮ੍
ਜਿਥੋਂ ਵੀ ਇਹ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਜਿਥੋਂ ਵੀ ਇਹ ਨੇੜੇ ਡੰਕ ਮਾਰਿਆ, ਉਥੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਿਕਾਲਦੇ ਹਾਂ—ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ, ਡੰਕ ਮਾਰਦੇ ਮੱਛਰ ਦਾ ਸੁਆਦ ਰਹਿਤ ਜ਼ਹਿਰ।
ਅਯਂ ਯੋ ਵਕ੍ਰੋ ਵਿਪਰੁਰ੍ਵ੍ਯਙ੍ਗੋ ਮੁਖਾਨਿ ਵਕ੍ਰਾ ਵृਜਿਨਾ ਕृਣੋषਿ । ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਇषੀਕਾਮਿਵ ਸਂ ਨਮਃ
ਤੂੰ ਜੋ ਟੇਢਾ, ਵਿਗੜਿਆ, ਮੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਜੋ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਟੇਢਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ—ਹੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੰਨਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਦੇ।
ਅਰਸਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਕੋਟਸ੍ਯ ਨੀਚੀਨਸ੍ਯੋਪਸਰ੍ਪਤਃ । ਵਿषਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯਾਦਿष੍ਯਥੋ ਏਨਮਜੀਜਭਮ੍
ਬਿਛੂ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਰਿੜਕਦਾ ਤੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਤੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਉਹ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਤੇ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਬਲਮਸ੍ਤਿ ਨ ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਨੋਤ ਮਧ੍ਯਤਃ । ਅਥ ਕਿਂ ਪਾਪਯਾऽਮੁਯਾ ਪੁਚ੍ਛੇ ਬਿਭਰ੍ष੍ਯਰ੍ਭਕਮ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਸਿਰ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਧੜ ਵਿੱਚ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾੜੇ ਪੂੰਛ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ?
ਅਦਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾ ਪਿਪੀਲਿਕਾ ਵਿ ਵृਸ਼੍ਚਨ੍ਤਿ ਮਯੂਰ੍ਯਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਭਲ ਬ੍ਰਵਾਥ ਸ਼ਾਰ੍ਕੋਟਮਰਸਂ ਵਿषਮ੍
ਚਿਊਂਟੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਕੱਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੋਰ ਤੈਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਦੱਸੋ—ਬਿਛੂ ਦਾ ਸੁਆਦ ਰਹਿਤ ਜ਼ਹਿਰ।
ਯ ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਹਰਸਿ ਪੁਚ੍ਛੇਨ ਚਾਸ੍ਯੇਨ ਚ । ਆਸ੍ਯੇ ਨ ਤੇ ਵਿषਂ ਕਿਮੁ ਤੇ ਪੁਚ੍ਛਧਾਵਸਤ੍
ਤੂੰ ਜੋ ਪੂੰਛ ਤੇ ਮੂੰਹ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ—ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਪੂੰਛ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ?
ਯਦਾਸ਼ਸਾ ਵਦਤੋ ਮੇ ਵਿਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੇ ਯਦ੍ਯਾਚਮਾਨਸ੍ਯ ਚਰਤੋ ਜਨਾਮਨੁ । ਯਦਾਤ੍ਮਨਿ ਤਨ੍ਵੋ ਮੇ ਵਿਰਿष੍ਟਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਦਾ ਪृਣਦ੍ਘृਤੇਨ
ਜਦ ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਹਿਲ ਗਿਆ, ਜਦ ਮੈਂ ਮੰਗਦਾ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਿਖਰ ਗਿਆ—ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ।
ਸਪ੍ਤ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ ਸ਼ਿਸ਼ਵੇ ਮਰੁਤ੍ਵਤੇ ਪਿਤ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਸੋ ਅਪ੍ਯਵੀਵृਤਨ੍ਨ੍ ऋਤਾਨਿ । ਉਭੇ ਇਦਸ੍ਯੋਭੇ ਅਸ੍ਯ ਰਾਜਤ ਉਭੇ ਯਤੇਤੇ ਉਭੇ ਅਸ੍ਯ ਪੁष੍ਯਤਃ
ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਬੱਚੇ ਲਈ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦੋਵੇਂ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ, ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਸੁਤਪਾਵਿਮਂ ਸੁਤਂ ਸੋਮਂ ਪਿਬਤਂ ਮਦ੍ਯਂ ਧृਤਵ੍ਰਤੌ । ਯੁਵੋ ਰਥੋ ਅਧ੍ਵਰੋ ਦੇਵਵੀਤਯੇ ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਵਸਰਮੁਪ ਯਾਤੁ ਪੀਤਯੇ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਰਸ ਪਿਆ ਕਰੋ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਨਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਇਮ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਰਥੀ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵੱਲ ਆਵੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਪੀਣ ਲਈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਮਧੁਮਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਵृष੍ਣਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਵृषਣਾ ਵृषੇਥਾਮ੍ । ਇਦਂ ਵਾਮਨ੍ਧਃ ਪਰਿषਿਕ੍ਤਮਾਸਦ੍ਯਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਮਾਦਯੇਥਾਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੋਮ ਦਾ ਰਸ ਪੀਓ। ਇਹ ਜੋ ਇਥੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਯੋ ਨਃ ਸ਼ਪਾਦਸ਼ਪਤਃ ਸ਼ਪਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਨਃ ਸ਼ਪਾਤ੍। ਵृਕ੍ਸ਼ ਇਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਹਤ ਆ ਮੂਲਾਦਨੁ ਸ਼ੁष੍ਯਤੁ
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਜੜ ਤੋਂ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ।
ਊਰ੍ਜਂ ਬਿਭ੍ਰਦ੍ਵਸੁਵਨਿਃ ਸੁਮੇਧਾ ਅਘੋਰੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਮਿਤ੍ਰਿਯੇਣ । ਗृਹਾਨ੍ ਐਮਿ ਸੁਮਨਾ ਵਨ੍ਦਮਾਨੋ ਰਮਧ੍ਵਂ ਮਾ ਬਿਭੀਤ ਮਤ੍
ਮੈਂ ਤਾਕਤ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ।
ਇਮੇ ਗृਹਾ ਮਯੋਭੁਵ ਊਰ੍ਜਸ੍ਵਨ੍ਤਃ ਪਯਸ੍ਵਨ੍ਤਃ । ਪੂਰ੍ਣਾ ਵਾਮੇਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਨੋ ਜਾਨਨ੍ਤ੍ਵਾਯਤਃ
ਇਹ ਘਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਦੂਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਇਹ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ—ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਈਏ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ।
ਯੇषਾਮਧ੍ਯੇਤਿ ਪ੍ਰਵਸਨ੍ ਯੇषੁ ਸੌਮਨਸੋ ਬਹੁਃ । ਗृਹਾਨ੍ ਉਪ ਹ੍ਵਯਾਮਹੇ ਤੇ ਨੋ ਜਾਨਨ੍ਤ੍ਵਾਯਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯਾਤਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਮਨ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ; ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਈਏ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਣ।
ਉਪਹੂਤਾ ਭੂਰਿਧਨਾਃ ਸਖਾਯਃ ਸ੍ਵਾਦੁਸਂਮੁਦਃ । ਅਕ੍ਸ਼ੁਧ੍ਯਾ ਅਤृष੍ਯਾ ਸ੍ਤ ਗृਹਾ ਮਾਸ੍ਮਦ੍ਬਿਭੀਤਨ
ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ, ਮਿੱਠੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੇ, ਸੱਦੇ ਗਏ ਹਨ। ਘਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ—ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ।
ਉਪਹੂਤਾ ਇਹ ਗਾਵ ਉਪਹੂਤਾ ਅਜਾਵਯਃ । ਅਥੋ ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਕੀਲਾਲ ਉਪਹੂਤੋ ਗृਹੇषੁ
ਇਥੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇਡਾਂ ਸੱਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਖਾਣੇ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਸੂਨृਤਾਵਨ੍ਤਃ ਸੁਭਗਾ ਇਰਾਵਨ੍ਤੋ ਹਸਾਮੁਦਾਃ । ਅਤृष੍ਯਾ ਅਕ੍ਸ਼ੁਧ੍ਯਾ ਸ੍ਤ ਗृਹਾ ਮਾਸ੍ਮਦ੍ਬਿਭੀਤਨ
ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹੱਸਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਘਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੋ—ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰੋ।