ਅਗ੍ਨੇ ਜਾਤਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਣੁਦਾ ਮੇ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਜਾਤਾਨ੍ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨੁਦਸ੍ਵ । ਅਧਸ੍ਪਦਂ ਕृਣੁष੍ਵ ਯੇ ਪृਤਨ੍ਯਵੋऽਨਾਗਸਸ੍ਤੇ ਵਯਮਦਿਤਯੇ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਭਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹਿਣ, ਅਸੀਂ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਹੋ ਜਾਈਏ।
ਪ੍ਰਾਨ੍ਯਾਨ੍ਤ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਸਹਸਾ ਸਹਸ੍ਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਜਾਤਾਨ੍ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨੁਦਸ੍ਵ । ਇਦਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪਿਪृਹਿ ਸੌਭਗਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵ ਏਨਮਨੁ ਮਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਜੋ ਵੈਰੀ ਉਭਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ, ਜਾਤਵੇਦ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਭਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਇਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰੱਖ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਇਸ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ।
ਇਮਾ ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਹਿਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਧਮਨੀਰੁਤ । ਤਾਸਾਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਹਮਸ਼੍ਮਨਾ ਬਿਲਮਪ੍ਯਧਾਮ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਸੌ ਨਸਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਂ ਯੋਨੇਰਵਰਂ ਤੇ ਕृਣੋਮਿ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਭਿ ਭੂਨ੍ ਮੋਤ ਸੂਤੁਃ । ਅਸ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਪ੍ਰਜਸਂ ਕृਣੋਮ੍ਯਸ਼੍ਮਾਨਂ ਤੇ ਅਪਿਧਾਨਂ ਕृਣੋਮਿ
ਤੇਰੀ ਹੇਠਲੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਮਾਪੇ ਬਣੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੱਥਰ ਦੀ ਢੱਕਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਕ੍ਸ਼੍ਯੌ ਨੌ ਮਧੁਸਂਕਾਸ਼ੇ ਅਨੀਕਂ ਨੌ ਸਮਞ੍ਜਨਮ੍ । ਅਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣੁष੍ਵ ਮਾਂ ਹृਦਿ ਮਨ ਇਨ੍ ਨੌ ਸਹਾਸਤਿ
ਸਾਡੇ ਅੱਖਾਂ ਮਿੱਠੇ ਜਿਹਾ ਹੋਣ, ਸਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ਸੋਹਣੇ ਹੋਣ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਣ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਮਨੁਜਾਤੇਨ ਦਧਾਮਿ ਮਮ ਵਾਸਸਾ । ਯਾਥਾऽਸੋ ਮਮ ਕੇਵਲੋ ਨਾਨ੍ਯਾਸਾਂ ਕੀਰ੍ਤਯਾਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਦਾ।
7.38(੭.੩੯) ਇਦਂ ਖਨਾਮਿ ਭੇषਜਂ ਮਾਂਪਸ਼੍ਯਮਭਿਰੋਰੁਦਮ੍ । ਪਰਾਯਤੋ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮਾਯਤਃ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਦਵਾਈ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਿੱਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ; ਜੋ ਦੂਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਲਈ, ਤੇ ਜੋ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੁਆਗਤ ਲਈ।
ਯੇਨਾ ਨਿਚਕ੍ਰ ਆਸੁਰੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ । ਤੇਨਾ ਨਿ ਕੁਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਯਥਾ ਤੇऽਸਾਨਿ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੁਰੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਾਂਧਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਸੋਮਮਸਿ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਉਤ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਤਾਂ ਤ੍ਵਾਛਾਵਦਾਮਸਿ
ਤੂੰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੋਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਵਦਾਮਿ ਨੇਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਭਾਯਾਮਹ ਤ੍ਵਂ ਵਦ । ਮਮੇਦਸਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੇਵਲੋ ਨਾਨ੍ਯਾਸਾਂ ਕੀਰ੍ਤਯਾਸ਼੍ਚਨ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ; ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੇ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਦਾ।
ਯਦਿ ਵਾਸਿ ਤਿਰੋਜਨਂ ਯਦਿ ਵਾ ਨਦ੍ਯਸ੍ਤਿਰਃ । ਇਯਂ ਹ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਮੋषਧਿਰ੍ਬਦ੍ਧ੍ਵੇਵ ਨ੍ਯਾਨਯਤ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ, ਇਹ ਔਸ਼ਧੀ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਈ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਪਯਸਂ ਬृਹਨ੍ਤਮਪਾਂ ਗਰ੍ਭਂ ਵृषਭਮੋषਧੀਨਾਮ੍ । ਅਭੀਪਤੋ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤਮਾ ਨੋ ਗੋष੍ਠੇ ਰਯਿष੍ਠਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਤਿ
ਅਸਮਾਨੀ ਬਾਜ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜਣਮ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਵਸਾਏ।
ਯਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਪਸ਼ਵੋ ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਯਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤ ਉਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤ ਆਪਃ । ਯਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇ ਪੁष੍ਟਪਤਿਰ੍ਨਿਵਿष੍ਟਸ੍ਤਂ ਸਰਸ੍ਵਨ੍ਤਮਵਸੇ ਹਵਾਮਹੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵਸਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਸਰਸਵੰਤ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਪ੍ਰਤ੍ਯਞ੍ਚਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਦਾਸ਼੍ਵਂਸਂ ਸਰਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਪੁष੍ਟਪਤਿਂ ਰਯਿष੍ਠਾਮ੍ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਂ ਵਸਾਨਾ ਇਹ ਹੁਵੇਮ ਸਦਨਂ ਰਯੀਣਾਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਰਸਵੰਤ, ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਤੇ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ, ਧਨ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਤਿ ਧਨ੍ਵਾਨ੍ਯਤ੍ਯਪਸ੍ਤਤਰ੍ਦ ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਅਵਸਾਨਦਰ੍ਸ਼ਃ । ਤਰਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਵਰਾ ਰਜਾਂਸੀਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਖ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵ ਆ ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍
ਬਾਜ, ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ, ਠਹਿਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਰੇਤਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ; ਹੇਠਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਸ਼੍ਯੇਨੋ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਾ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਚ੍ਛਤਯੋਨਿਰ੍ਵਯੋਧਾਃ । ਸ ਨੋ ਨਿ ਯਚ੍ਛਾਦ੍ਵਸੁ ਯਤ੍ਪਰਾਭृਤਮਸ੍ਮਾਕਮਸ੍ਤੁ ਪਿਤृषੁ ਸ੍ਵਧਾਵਤ੍
ਬਾਜ, ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨੀ, ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ, ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਜਣਿਆ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਧਨ ਲਿਆਵੇ ਜੋ ਲਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ; ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਭਾਗ ਮਿਲੇ।
ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾ ਵਿ ਵृਹਤਂ ਵਿषੂਚੀਮਮੀਵਾ ਯਾ ਨੋ ਗਯਮਾਵਿਵੇਸ਼ । ਬਾਧੇਥਾਂ ਦੂਰਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਂ ਪਰਾਚੈਃ ਕृਤਂ ਚਿਦੇਨਃ ਪ੍ਰ ਮੁਮੁਕ੍ਤਮਸ੍ਮਤ੍
ਸੋਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰੋ, ਫੈਲ ਰਹੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਵੀ ਅਸਾਡੀ ਵਾਸੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।
ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾ ਯੁਵਮੇਤਾਨ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤਨੂषੁ ਭੇषਜਾਨਿ ਧਤ੍ਤਮ੍ । ਅਵ ਸ੍ਯਤਂ ਮੁਞ੍ਚਤਂ ਯਨ੍ ਨੋ ਅਸਤ੍ਤਨੂषੁ ਬਦ੍ਧਂ ਕृਤਮੇਨੋ ਅਸ੍ਮਤ੍
ਸੋਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਲਾਜ ਪਾ ਦਿਓ; ਜੋ ਹਾਨੀ ਜਾਂ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ ਤੇ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।
ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤ ਏਕਾ ਅਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤ ਏਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਬਿਭਰ੍षਿ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਃ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਾਚੋ ਨਿਹਿਤਾ ਅਨ੍ਤਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਤਾਸਾਮੇਕਾ ਵਿ ਪਪਾਤਾਨੁ ਘੋषਮ੍
ਤੇਰੇ ਕੁਝ ਬੋਲ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਮੰਦੇ; ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈਂ। ਤਿੰਨ ਬੋਲ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਉਭਾ ਜਿਗ੍ਯਥੁਰ੍ਨ ਪਰਾ ਜਯੇਥੇ ਨ ਪਰਾ ਜਿਗ੍ਯੇ ਕਤਰਸ਼੍ਚਨੈਨਯੋਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੋ ਯਦਪਸ੍ਪृਧੇਥਾਂ ਤ੍ਰੇਧਾ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿ ਤਦੈਰਯੇਥਾਮ੍
ਦੋਵੇਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੋਈ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਜਿੱਤਦਾ ਨਹੀਂ; ਦੋਵੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਜੀਤਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਜਨਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਜਨੀਨਾਤ੍ਸਿਨ੍ਧੁਤਸ੍ਪਰ੍ਯਾਭृਤਮ੍ । ਦੂਰਾਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਯ ਉਦ੍ਭृਤਮੀਰ੍ष੍ਯਾਯਾ ਨਾਮ ਭੇषਜਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਦਰਿਆ ਤੋਂ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਦੂਰੋਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਈਰਖਾ ਦੇ ਇਲਾਜ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ।
ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਪृਥੁष੍ਟੁਕੇ ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਸ੍ਵਸਾ । ਜੁषਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਮਾਹੁਤਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਦੇਵਿ ਦਿਦਿਡ੍ਢਿ ਨਃ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇ।
ਯਾ ਸੁਬਾਹੁਃ ਸ੍ਵਙ੍ਗੁਰਿਃ ਸੁषੂਮਾ ਬਹੁਸੂਵਰੀ । ਤਸ੍ਯੈ ਵਿਸ਼੍ਪਤ੍ਨ੍ਯੈ ਹਵਿਃ ਸਿਨੀਵਾਲ੍ਯੈ ਜੁਹੋਤਨ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਬੱਚੇ ਹਨ—ਉਸ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੂੰ ਹਵਨ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਪਤ੍ਨੀਨ੍ਦ੍ਰਮਸਿ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਤੁਕਾਭਿਯਨ੍ਤੀ ਦੇਵੀ । ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਤ੍ਨਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਰਾਤਾ ਹਵੀਂषਿ ਪਤਿਂ ਦੇਵਿ ਰਾਧਸੇ ਚੋਦਯਸ੍ਵ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ।
ਕੁਹੂਂ ਦੇਵੀਂ ਸੁਕृਤਂ ਵਿਦ੍ਮਨਾਪਸਮਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਸੁਹਵਾ ਜੋਹਵੀਮਿ । ਸਾ ਨੋ ਰਯਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਂ ਨਿ ਯਛਾਦ੍ਦਦਾਤੁ ਵੀਰਂ ਸ਼ਤਦਾਯਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਕੁਹੂ ਨੂੰ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌਖੀ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਪਾਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਵਿਰਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਦਾਨੀ ਤੇ ਯਸ਼ਵਾਨ ਦੇਵੇ।
ਕੁਹੂਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਮृਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਹਵ੍ਯਾ ਨੋ ਅਸ੍ਯ ਹਵਿषੋ ਜੁषੇਤ । ਸ਼ृਣੋਤੁ ਯਜ੍ਞਮੁਸ਼ਤੀ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਰਾਯਸ੍ਪੋषਂ ਚਿਕਿਤੁषੀ ਦਧਾਤੁ
ਕੁਹੂ, ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਇਸ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ; ਉਹ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਸੁਣੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਵੇ।
ਰਾਕਾਮਹਂ ਸੁਹਵਾ ਸੁष੍ਟੁਤੀ ਹੁਵੇ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਨਃ ਸੁਭਗਾ ਬੋਧਤੁ ਤ੍ਮਨਾ । ਸੀਵ੍ਯਤ੍ਵਪਃ ਸੂਚ੍ਯਾਛਿਦ੍ਯਮਾਨਯਾ ਦਦਾਤੁ ਵੀਰਂ ਸ਼ਤਦਾਯਮੁਕ੍ਥ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਸੁਹਾਵਣੀ ਰਾਕਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਰੀਫ਼ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ, ਤੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰੇ। ਉਹ ਸੂਈ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੱਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਕਪੜਾ ਜੋੜੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਘਰ ਨੂੰ ਸੌ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਬਖ਼ਸ਼ੇ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਰਾਕੇ ਸੁਮਤਯਃ ਸੁਪੇਸ਼ਸੋ ਯਾਭਿਰ੍ਦਦਾਸਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਸੂਨਿ । ਤਾਭਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸੁਮਨਾ ਉਪਾਗਹਿ ਸਹਸ੍ਰਾਪੋषਂ ਸੁਭਗੇ ਰਰਾਣਾ
ਹੇ ਰਾਕਾ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਮਿਹਰਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਗਤ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ—ਉਹੀ ਮਿਹਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਆ, ਹੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ, ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਤ੍ਨੀਰੁਸ਼ਤੀਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ ਪ੍ਰਾਵਨ੍ਤੁ ਨਸ੍ਤੁਜਯੇ ਵਾਜਸਾਤਯੇ । ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸੋ ਯਾ ਅਪਾਮਪਿ ਵ੍ਰਤੇ ਤਾ ਨੋ ਦੇਵੀਃ ਸੁਹਵਾਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤੁ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣ। ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆਸ਼੍ਰਯ ਦਿੰ।
ਉਤ ਗ੍ਨਾ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਦੇਵਪਤ੍ਨੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯਗ੍ਨਾਯ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨੀ ਰਾਟ੍। ਆ ਰੋਦਸੀ ਵਰੁਣਾਨੀ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਵ੍ਯਨ੍ਤੁ ਦੇਵੀਰ੍ਯ ऋਤੁਰ੍ਜਨੀਨਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ—ਇੰਦਰਾਣੀ, ਅਗਨਿਆਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰਾਟ; ਦੋ ਸੰਸਾਰ, ਵਰੁਣਾਣੀ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਸੁਣੇ; ਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।