ਅਹਨ੍ਨ੍ ਅਹਿਂ ਪਰ੍ਵਤੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਿਯਾਣਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾਸ੍ਮੈ ਵਜ੍ਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਯਂ ਤਤਕ੍ਸ਼ । ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਇਵ ਧੇਨਵਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਮਾਨਾ ਅਞ੍ਜਃ ਸਮੁਦ੍ਰਮਵ ਜਗ੍ਮੁਰਾਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਅਸਮਾਨੀ ਵੱਜਰ ਬਣਾਇਆ। ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਵਹਿ ਗਈਆਂ।
ਵृषਾਯਮਾਣੋ ਅਵृਣੀਤ ਸੋਮਂ ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕੇषੁ ਅਪਿਬਤ੍ਸੁਤਸ੍ਯ । ਆ ਸਾਯਕਂ ਮਘਵਾਦਤ੍ਤ ਵਜ੍ਰਮਹਨ੍ਨ੍ ਏਨਂ ਪ੍ਰਥਮਜਾਮਹੀਨਾਮ੍
ਤਾਕਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਚੁਣਿਆ ਤੇ ਤ੍ਰਿਕਦਰੁਕਾਂ ਵਿਚ ਨਿਚੋੜਿਆ ਰਸ ਪੀ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਤੀਰ-ਵਾਂਗ ਵੱਜਰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜਣੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਸ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਨ ऋਤਵੋ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤੁ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾ ऋषਯੋ ਯਾਨਿ ਸਤ੍ਯਾ । ਸਂ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਦੀਦਿਹਿ ਰੋਚਨੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਆ ਭਾਹਿ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ
ਹੇ ਅੱਗ, ਮੌਸਮ ਤੇ ਸਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ। ਸੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਾਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ। ਅਸਮਾਨੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕ, ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਚਾਨਣ ਫੈਲਾ।
ਸਂ ਚੇਧ੍ਯਸ੍ਵਾਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰ ਚ ਵਰ੍ਧਯੇਮਮੁਚ੍ਚ ਤਿष੍ਠ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ । ਮਾ ਤੇ ਰਿषਨ੍ਨ੍ ਉਪਸਤ੍ਤਾਰੋ ਅਗ੍ਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਸ੍ਤੇ ਯਸ਼ਸਃ ਸਨ੍ਤੁ ਮਾਨ੍ਯੇ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਈਏ। ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੋ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਣ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ; ਤੇਰੇ ਪੁਜਾਰੀ ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਤੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੋਣ।
ਤ੍ਵਾਮਗ੍ਨੇ ਵृਣਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਇਮੇ ਸ਼ਿਵੋ ਅਗ੍ਨੇ ਸਂਵਰਣੇ ਭਵਾ ਨਃ । ਸਪਤ੍ਨਹਾਗ੍ਨੇ ਅਭਿਮਾਤਿਜਿਦ੍ਭਵ ਸ੍ਵੇ ਗਯੇ ਜਾਗृਹ੍ਯਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਇਹ ਪੁਜਾਰੀ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਦਇਆਲੂ ਹੋ। ਹੇ ਅੱਗ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਣਾਗ੍ਨੇ ਸ੍ਵੇਨ ਸਂ ਰਭਸ੍ਵ ਮਿਤ੍ਰੇਣਾਗ੍ਨੇ ਮਿਤ੍ਰਧਾ ਯਤਸ੍ਵ । ਸਜਾਤਾਨਾਂ ਮਧ੍ਯਮੇष੍ਠਾ ਰਾਜ੍ਞਾਮਗ੍ਨੇ ਵਿਹਵ੍ਯੋ ਦੀਦਿਹੀਹ
ਹੇ ਅੱਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ; ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ ਬਣ। ਆਪਣੇ ਜਾਤੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਣਯੋਗ ਹੋ ਤੇ ਇੱਥੇ ਚਮਕ।
ਅਤਿ ਨਿਹੋ ਅਤਿ ਸृਧੋऽਤ੍ਯਚਿਤ੍ਤੀਰਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਦੁਰਿਤਾ ਤਰ ਤ੍ਵਮਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਹਵੀਰਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਛੁਪੇ ਹੋਏ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਬੇਧਿਆਨ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ। ਹੇ ਅੱਗ, ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ। ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅਘਦ੍ਵਿष੍ਟਾ ਦੇਵਜਾਤਾ ਵੀਰੁਚ੍ਛਪਥਯੋਪਨੀ । ਆਪੋ ਮਲਮਿਵ ਪ੍ਰਾਣੈਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮਚ੍ਛਪਥਾਮਧਿ
ਬੁਰਾਈ ਵਲੋਂ ਨਫਰਤ ਕੀਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਣੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਪਥ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਆਈ—ਪਾਣੀਆਂ ਸਪਥ-ਤੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਗੰਦ ਵਾਂਗ ਵੇਖਣ।
ਯਸ਼੍ਚ ਸਾਪਤ੍ਨਃ ਸ਼ਪਥੋ ਜਾਮ੍ਯਾਃ ਸ਼ਪਥਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯਨ੍ ਮਨ੍ਯੁਤਃ ਸ਼ਪਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਨ੍ ਨੋ ਅਧਸ੍ਪਦਮ੍
ਚਾਹੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਸਪਥ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੀ, ਜਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਪਥ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਵੇ।
ਦਿਵੋ ਮੂਲਮਵਤਤਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧ੍ਯੁਤ੍ਤਤਮ੍ । ਤੇਨ ਸਹਸ੍ਰਕਾਣ੍ਡੇਨ ਪਰਿ ਣਃ ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ
ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਉੱਤਲੀ ਜਗ੍ਹਾ। ਉਸ ਹਜ਼ਾਰ-ਟਾਹਣੀ ਵਾਲੀ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪਰਿ ਮਾਂ ਪਰਿ ਮੇ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਰਿ ਣਃ ਪਾਹਿ ਯਦ੍ਧਨਮ੍ । ਅਰਾਤਿਰ੍ਨੋ ਮਾ ਤਾਰੀਨ੍ ਮਾ ਨਸ੍ਤਾਰਿਸ਼ੁਰਭਿਮਾਤਯਃ
ਮੇਰੀ, ਮੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਦੀ, ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਵੈਰ ਸਾਡੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਪ੍ਤਾਰਮੇਤੁ ਸ਼ਪਥੋ ਯਃ ਸੁਹਾਰ੍ਤ੍ਤੇਨ ਨਃ ਸਹ । ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਹਾਰ੍ਦਃ ਪृष੍ਟੀਰਪਿ ਸ਼ृਣੀਮਸਿ
ਸਪਥ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਖ, ਮੰਦੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੁਣਾਂ।
ਉਦਗਾਤਾਂ ਭਗਵਤੀ ਵਿਚृਤੌ ਨਾਮ ਤਾਰਕੇ । ਵਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਮੁਞ੍ਚਤਾਮਧਮਂ ਪਾਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਭਾਗਵਤੀ ਸਵੇਰੇ ਤਾਰਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਉਠੇ। ਉਹ ਖੇਤ-ਰੋਗ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਤੇ ਉੱਤਲੇ ਫੰਦੇ ਨੂੰ ਖੋਲ ਦੇ।
ਅਪੇਯਂ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯੁਚ੍ਛਤ੍ਵਪੋਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਵਭਿਕृਤ੍ਵਰੀਃ । ਵੀਰੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਨਾਸ਼ਨ੍ਯਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮੁਚ੍ਛਤੁ
ਰਾਤ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਓਸ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਮੰਦੇ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਖੇਤ-ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਖੇਤ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੇ।
ਬਭ੍ਰੋਰਰ੍ਜੁਨਕਾਣ੍ਡਸ੍ਯ ਯਵਸ੍ਯ ਤੇ ਪਲਾਲ੍ਯਾ ਤਿਲਸ੍ਯ ਤਿਲਪਿਞ੍ਜ੍ਯਾ । ਵੀਰੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਨਾਸ਼ਨ੍ਯਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮੁਚ੍ਛਤੁ
ਭੂਰੇ ਜੌ, ਚਿੱਟੇ ਜੌ ਦੇ ਡੰਢੇ, ਤੇਰੇ ਪਾਲੀ, ਤਿਲ ਤੇ ਤਿਲ ਦੀ ਛਿਲਕ—ਖੇਤ-ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਖੇਤ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੇ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਲਾਙ੍ਗਲੇਭ੍ਯੋ ਨਮ ਈषਾਯੁਗੇਭ੍ਯਃ । ਵੀਰੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਨਾਸ਼ਨ੍ਯਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮੁਚ੍ਛਤੁ
ਹਲਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋੜੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੁਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਖੇਤ-ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਖੇਤ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੇ।
ਨਮਃ ਸਨਿਸ੍ਰਸਾਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਨਮਃ ਸਂਦੇਸ਼੍ਯੇਭ੍ਯਃ । ਨਮਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਤਯੇ ਵੀਰੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਨਾਸ਼ਨ੍ਯਪ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਮੁਚ੍ਛਤੁ
ਕੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਖੇਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਖੇਤ-ਰੋਗ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਖੇਤ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਵੇ।
ਦਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ ਮੁਞ੍ਚੇਮਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਅਧਿ ਯੈਨਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਰ੍ਵਸੁ । ਅਥੋ ਏਨਂ ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਜੀਵਾਨਾਂ ਲੋਕਮੁਨ੍ ਨਯ
ਦਸ ਰੁੱਖੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਜੋੜਾਂ 'ਤੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਸ ਨੂੰ ਜੀਵਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ।
ਆਗਾਦੁਦਗਾਦਯਂ ਜੀਵਾਨਾਂ ਵ੍ਰਾਤਮਪ੍ਯਗਾਤ੍। ਅਭੂਦੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਿਤਾ ਨृਣਾਂ ਚ ਭਗਵਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਆ ਗਿਆ, ਉੱਭਰ ਆਇਆ; ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਟੋਲ ਵੀ ਆਈ। ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ।
ਅਧੀਤੀਰਧ੍ਯਗਾਦਯਮਧਿ ਜੀਵਪੁਰਾ ਅਗਾਨ੍ । ਸ਼ਤਂ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਭਿषਜਃ ਸਹਸ੍ਰਮੁਤ ਵੀਰੁਧਃ
ਉਹ ਨੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਉੱਭਰ ਆਇਆ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਕੋਲ ਸੌ ਵੈਦ ਹਨ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜੜੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਚੀਤਿਮਵਿਦਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਉਤ ਵੀਰੁਧਃ । ਚੀਤਿਂ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਵਿਦਨ੍ ਭੂਮ੍ਯਾਮਧਿ
ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਨੇ ਇਲਾਜ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਲਾਜ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸ ਨਿष੍ਕਰਤ੍ਸ ਏਵ ਸੁਭਿषਕ੍ਤਮਃ । ਸ ਏਵ ਤੁਭ੍ਯਂ ਭੇषਜਾਨਿ ਕृਣਵਦ੍ਭਿषਜਾ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵੈਦ ਹੈ। ਉਹੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਲਾਜ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਦ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਜਾਮਿਸ਼ਂਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਤ੍। ਅਨਾਗਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਾ ਕृਣੋਮਿ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍
ਖੇਤ ਤੋਂ, ਨਾਸ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ ਤੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ।
ਸ਼ਂ ਤੇ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਹਾਦ੍ਭਿਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਂ ਸੋਮਃ ਸਹੌषਧੀਭਿਃ । ਏਵਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਜਾਮਿਸ਼ਂਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਤ੍। ਅਨਾਗਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਾ ਕृਣੋਮਿ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍
ਅੱਗ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਸੋਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਨਾਸ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ ਤੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ।
ਸ਼ਂ ਤੇ ਵਾਤੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਯੋ ਧਾਚ੍ਛਂ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ । ਏਵਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਜਾਮਿਸ਼ਂਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਤ੍। ਅਨਾਗਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਾ ਕृਣੋਮਿ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਹਵਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਨਾਸ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ ਤੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ।
ਇਮਾ ਯਾ ਦੇਵੀਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਾਤਪਤ੍ਨੀਰਭਿ ਸੂਰ੍ਯੋ ਵਿਚष੍ਟੇ । ਏਵਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਜਾਮਿਸ਼ਂਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਤ੍। ਅਨਾਗਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਾ ਕृਣੋਮਿ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍
ਇਹ ਚਾਰ ਦਿਵੀ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਹਵਾ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਨਾਸ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ ਤੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ।
ਤਾਸੁ ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਜਰਸ੍ਯਾ ਦਧਾਮਿ ਪ੍ਰ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮ ਏਤੁ ਨਿਰ੍ऋਤਿਃ ਪਰਾਚੈਃ । ਏਵਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਜਾਮਿਸ਼ਂਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਤ੍। ਅਨਾਗਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਾ ਕृਣੋਮਿ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੁਕ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਰੋਗ ਤੇ ਨਾਸ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਨਾਸ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ ਤੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ।
ਅਮੁਕ੍ਥਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦ੍ਦੁਰਿਤਾਦਵਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹਃ ਪਾਸ਼ਾਦ੍ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਦਮੁਕ੍ਥਾਃ । ਏਵਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਜਾਮਿਸ਼ਂਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਤ੍। ਅਨਾਗਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਾ ਕृਣੋਮਿ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ, ਦੋਸ਼, ਹਾਨੀ ਦੇ ਫੰਦੇ, ਤੇ ਪਕੜ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਨਾਸ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ ਤੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ।
ਅਹਾ ਅਰਾਤਿਮਵਿਦਃ ਸ੍ਯੋਨਮਪ੍ਯਭੂਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ । ਏਵਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਜਾਮਿਸ਼ਂਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਤ੍। ਅਨਾਗਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਾ ਕृਣੋਮਿ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍
ਅੱਜ ਤੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਨਾਸ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ ਤੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ।
ਸੂਰ੍ਯਮृਤਂ ਤਮਸੋ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਅਧਿ ਦੇਵਾ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੋ ਅਸृਜਨ੍ ਨਿਰੇਨਸਃ । ਏਵਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤ੍ਯਾ ਜਾਮਿਸ਼ਂਸਾਦ੍ਦ੍ਰੁਹੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਤ੍। ਅਨਾਗਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਾ ਕृਣੋਮਿ ਸ਼ਿਵੇ ਤੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਸ੍ਤਾਮ੍
ਦੇਵਤੇ, ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਅਮਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਭੇਜਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਤ ਤੋਂ, ਨਾਸ ਤੋਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ ਤੋਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਣ।