ਬ੍ਰਧ੍ਨਃ ਸਮੀਚੀਰੁषਸਃ ਸਮੈਰਯਨ੍ । ਅਰੇਪਸਃ ਸਚੇਤਸਃ ਸ੍ਵਸਰੇ ਮਨ੍ਯੁਮਤ੍ਤਮਾਸ਼੍ਚਿਤੇ ਗੋਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਿਆਏ ਹਨ। ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸਚੇਤ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਗਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਦੌष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਦੌਰ੍ਜੀਵਿਤ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਅਭ੍ਵਮਰਾਯ੍ਯਃ । ਦੁਰ੍ਣਾਮ੍ਨੀਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਵਾਚਸ੍ਤਾ ਅਸ੍ਮਨ੍ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਮੰਦ ਜੀਵਨ, ਰਾਖਸ਼, ਵੈਰ, ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮੰਦੀ ਬੋਲੀ—ਇਹ ਸਭ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਨ੍ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਖਨਦ੍ਯਦਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤੋ ਯਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਕਾਃ । ਤਦਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਵਿਤਾ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਨੁਮਤਿਰ੍ਨਿ ਯਚ੍ਛਾਤ੍
ਜੋ ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ—ਸਾਵਿਤਾ, ਸੱਚਾ ਕ੍ਰਮ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਅਨੁਮਤੀ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣ।
ਯਯੋਰੋਜਸਾ ਸ੍ਕਭਿਤਾ ਰਜਾਂਸਿ ਯੌ ਵੀਰ੍ਯੈਰ੍ਵੀਰਤਮਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠਾ । ਯੌ ਪਤ੍ਯੇਤੇ ਅਪ੍ਰਤੀਤੌ ਸਹੋਭਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮਗਨ੍ ਵਰੁਣਂ ਪੂਰ੍ਵਹੂਤਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੇਤਰ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਪੁਰਾਣੀ ਸੱਤ।
ਯਸ੍ਯੇਦਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਿ ਯਦ੍ਵਿਰੋਚਤੇ ਪ੍ਰ ਚਾਨਤਿ ਵਿ ਚ ਚष੍ਟੇ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਪੁਰਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਣਾ ਸਹੋਭਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮਗਨ੍ ਵਰੁਣਂ ਪੂਰ੍ਵਹੂਤਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਇਹ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਤੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਪੁਰਾਣੀ ਸੱਤ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨੁ ਕਂ ਪ੍ਰਾ ਵੋਚਂ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਵਿਮਮੇ ਰਜਾਂਸਿ । ਯੋ ਅਸ੍ਕਭਾਯਦੁਤ੍ਤਰਂ ਸਧਸ੍ਥਂ ਵਿਚਕ੍ਰਮਾਣਸ੍ਤ੍ਰੇਧੋਰੁਗਾਯਃ
ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ ਮੈਂ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂ? ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਮਾਪੇ, ਉੱਤੇ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਟਿਕਾਇਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਆਪਕ ਰਸਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੁ ਸ੍ਤਵਤੇ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ ਮृਗੋ ਨ ਭੀਮਃ ਕੁਚਰੋ ਗਿਰਿष੍ਠਾਃ । ਪਰਾਵਤ ਆ ਜਗਮ੍ਯਾਤ੍ਪਰਸ੍ਯਾਃ
ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯੋਰੁषੁ ਤ੍ਰਿषੁ ਵਿਕ੍ਰਮਣੇष੍ਵਧਿਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਉਰੁ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿ ਕ੍ਰਮਸ੍ਵੋਰੁ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਨਸ੍ਕृਧਿ । ਘृਤਂ ਘृਤਯੋਨੇ ਪਿਬ ਪ੍ਰਪ੍ਰ ਯਜ੍ਞਪਤਿਂ ਤਿਰ
ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਪੈਰ ਰੱਖ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਥਾਂ ਦੇ। ਘੀ ਪੀ, ਹੇ ਘੀ-ਜਨਮਿਆ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲ ਜਾ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਤ੍ਰੇਧਾ ਨਿ ਦਧੇ ਪਦਾ । ਸਮੂਢਮਸ੍ਯ ਪਂਸੁਰੇ
ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੈਰ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਪਦਾ ਵਿ ਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗੋਪਾ ਅਦਾਭ੍ਯਃ । ਇਤੋ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਧਾਰਯਨ੍
ਵਿਸ਼ਣੁ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਰੱਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਥੋਂ ਹੀ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਤ ਯਤੋ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਪਸ੍ਪਸ਼ੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਃ ਸਖਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨ ਉਪਜਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੱਚਾ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੂਰਯਃ । ਦਿਵੀਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਤਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅੱਖ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਦਿਵੋ ਵਿष੍ਣ ਉਤ ਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਮਹੋ ਵਿष੍ਣ ਉਰੋਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍। ਹਸ੍ਤੌ ਪृਣਸ੍ਵ ਬਹੁਭਿਰ੍ਵਸਵ੍ਯੈਰਾਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦੋਤ ਸਵ੍ਯਾਤ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ, ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਸੱਜੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੋਂ ਦੈ।
ਵੇਦਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਰ੍ਦ੍ਰੁਘਣਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਃ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ਵੇਦਿਃ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ । ਹਵਿष੍ਕृਤੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਯਜ੍ਞਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵਾਸੋ ਯਜ੍ਞਮਿਮਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਮ੍
ਵੈਦ ਅਚ্ছে ਹਨ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਅਚ্ছে, ਕੁਹਾੜੀ ਵੀ ਅਚ্ছে, ਵੇਦੀ ਵੀ ਅਚ্ছে, ਕੁਹਾੜੀ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇਵੇ; ਜੇੜੇ ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
ਅਗ੍ਨਾਵਿष੍ਣੂ ਮਹਿ ਤਦ੍ਵਾਂ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਪਾਥੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਗੁਹ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ । ਦਮੇਦਮੇ ਸਪ੍ਤ ਰਤ੍ਨਾ ਦਧਾਨੌ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਂ ਜਿਹ੍ਵਾ ਘृਤਮਾ ਚਰਣ੍ਯਾਤ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਘੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ਼ੀ ਨਾਮ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੱਤ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੀਭ ਘੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਚੱਲੇ।
ਅਗ੍ਨਾਵਿष੍ਣੂ ਮਹਿ ਧਾਮ ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਂ ਵੀਥੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਗੁਹ੍ਯਾ ਜੁषਾਣੌ । ਦਮੇਦਮੇ ਸੁष੍ਟੁਤ੍ਯਾ ਵਾਵृਧਾਨੌ ਪ੍ਰਤਿ ਵਾਂ ਜਿਹ੍ਵਾ ਘृਤਮੁਚ੍ਚਰਣ੍ਯਾਤ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਥਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਘੀ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੀਭ ਘੀ ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵਾਕ੍ਤਂ ਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸ੍ਵਾਕ੍ਤਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਕਰਯਮ੍ । ਸ੍ਵਾਕ੍ਤਂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ ਸ੍ਵਾਕ੍ਤਂ ਸਵਿਤਾ ਕਰਤ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋਤਿਭਿਰ੍ਬਹੁਲਾਭਿਰ੍ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਯਾਵਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਭਿਰ੍ਮਘਵਨ੍ ਛੂਰ ਜਿਨ੍ਵ । ਯੋ ਨੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟ੍ਯਧਰ ਸਸ੍ਪਦੀष੍ਟ ਯਮੁ ਦ੍ਵਿष੍ਮਸ੍ਤਮੁ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜਹਾਤੁ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਕੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ; ਜਿਹੜਾ ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਉਪ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪਨਿਪ੍ਨਤਂ ਯੁਵਾਨਮਾਹੁਤੀਵृਧਮ੍ । ਅਗਨ੍ਮ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਨਮੋ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ ਕृਣੋਤੁ ਮੇ
ਪਿਆਰੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਸੱਦੇ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ।
ਸਂ ਮਾ ਸਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਮਰੁਤਃ ਸਂ ਪੂषਾ ਸਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਸਂ ਮਾਯਮਗ੍ਨਿਃ ਸਿਞ੍ਚਤੁ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਧਨੇਨ ਚ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ ਕृਣੋਤੁ ਮੇ
ਮਰੁਤ ਮੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਏ, ਪੂਸ਼ਾ ਮੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਏ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਮੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਏ; ਅਗਨਿ ਮੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇ ਜਾਤਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਣੁਦਾ ਮੇ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਜਾਤਾਨ੍ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨੁਦਸ੍ਵ । ਅਧਸ੍ਪਦਂ ਕृਣੁष੍ਵ ਯੇ ਪृਤਨ੍ਯਵੋऽਨਾਗਸਸ੍ਤੇ ਵਯਮਦਿਤਯੇ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਭਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕਰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਹਿਣ, ਅਸੀਂ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਹੋ ਜਾਈਏ।
ਪ੍ਰਾਨ੍ਯਾਨ੍ਤ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਸਹਸਾ ਸਹਸ੍ਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਜਾਤਾਨ੍ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨੁਦਸ੍ਵ । ਇਦਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਪਿਪृਹਿ ਸੌਭਗਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵ ਏਨਮਨੁ ਮਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਜੋ ਵੈਰੀ ਉਭਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ, ਜਾਤਵੇਦ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਭਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਇਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰੱਖ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਇਸ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ।
ਇਮਾ ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਹਿਰਾਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਧਮਨੀਰੁਤ । ਤਾਸਾਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਹਮਸ਼੍ਮਨਾ ਬਿਲਮਪ੍ਯਧਾਮ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਸੌ ਨਸਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਂ ਯੋਨੇਰਵਰਂ ਤੇ ਕृਣੋਮਿ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਭਿ ਭੂਨ੍ ਮੋਤ ਸੂਤੁਃ । ਅਸ੍ਵਂ ਤ੍ਵਾਪ੍ਰਜਸਂ ਕृਣੋਮ੍ਯਸ਼੍ਮਾਨਂ ਤੇ ਅਪਿਧਾਨਂ ਕृਣੋਮਿ
ਤੇਰੀ ਹੇਠਲੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਮਾਪੇ ਬਣੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੱਥਰ ਦੀ ਢੱਕਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਕ੍ਸ਼੍ਯੌ ਨੌ ਮਧੁਸਂਕਾਸ਼ੇ ਅਨੀਕਂ ਨੌ ਸਮਞ੍ਜਨਮ੍ । ਅਨ੍ਤਃ ਕृष੍ਣੁष੍ਵ ਮਾਂ ਹृਦਿ ਮਨ ਇਨ੍ ਨੌ ਸਹਾਸਤਿ
ਸਾਡੇ ਅੱਖਾਂ ਮਿੱਠੇ ਜਿਹਾ ਹੋਣ, ਸਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ਸੋਹਣੇ ਹੋਣ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਵਾਂ, ਸਾਡੇ ਮਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਣ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਮਨੁਜਾਤੇਨ ਦਧਾਮਿ ਮਮ ਵਾਸਸਾ । ਯਾਥਾऽਸੋ ਮਮ ਕੇਵਲੋ ਨਾਨ੍ਯਾਸਾਂ ਕੀਰ੍ਤਯਾਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਦਾ।
7.38(੭.੩੯) ਇਦਂ ਖਨਾਮਿ ਭੇषਜਂ ਮਾਂਪਸ਼੍ਯਮਭਿਰੋਰੁਦਮ੍ । ਪਰਾਯਤੋ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮਾਯਤਃ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਦਵਾਈ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਦਿੱਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ; ਜੋ ਦੂਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਲਈ, ਤੇ ਜੋ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੁਆਗਤ ਲਈ।
ਯੇਨਾ ਨਿਚਕ੍ਰ ਆਸੁਰੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ । ਤੇਨਾ ਨਿ ਕੁਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਯਥਾ ਤੇऽਸਾਨਿ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੁਰੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਾਂਧਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਸੋਮਮਸਿ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਉਤ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਤਾਂ ਤ੍ਵਾਛਾਵਦਾਮਸਿ
ਤੂੰ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੋਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਵਦਾਮਿ ਨੇਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਭਾਯਾਮਹ ਤ੍ਵਂ ਵਦ । ਮਮੇਦਸਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੇਵਲੋ ਨਾਨ੍ਯਾਸਾਂ ਕੀਰ੍ਤਯਾਸ਼੍ਚਨ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ; ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੇ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਸਿਰਫ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਦਾ।