ਮੁਗ੍ਧਾ ਦੇਵਾ ਉਤ ਸ਼ੁਨਾऽਯਜਨ੍ਤੋਤ ਗੋਰਙ੍ਗੈਃ ਪੁਰੁਧਾऽਯਜਨ੍ਤ । ਯ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨਸਾ ਚਿਕੇਤ ਪ੍ਰ ਣੋ ਵੋਚਸ੍ਤਮਿਹੇਹ ਬ੍ਰਵਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਦੱਸੇ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਦ੍ਯੌਰਦਿਤਿਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਦਿਤਿਰ੍ਮਾਤਾ ਸ ਪਿਤਾ ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਦਿਤਿਰ੍ਪਞ੍ਚ ਜਨਾ ਅਦਿਤਿਰ੍ਜਾਤਮਦਿਤਿਰ੍ਜਨਿਤ੍ਵਮ੍
ਅਦਿਤੀ ਆਸਮਾਨ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਮਹੀਮੂ षੁ ਮਾਤਰਂ ਸੁਵ੍ਰਤਾਨਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਮਵਸੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਤੁਵਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਮਜਰਨ੍ਤੀਮੁਰੂਚੀਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਦਿਤਿਂ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਂ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ, ਚੰਗੀ ਓਟ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੁਤ੍ਰਾਮਾਣਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮਨੇਹਸਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਦਿਤਿਂ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਿਮ੍ । ਦੈਵੀਂ ਨਾਵਂ ਸ੍ਵਰਿਤ੍ਰਾਮਨਾਗਸੋ ਅਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਮਾ ਰੁਹੇਮਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ, ਆਸਮਾਨ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਓਟ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਦਿਤੀ, ਇਲਾਹੀ ਨੌਕ, ਚੰਗੀ ਬਣੀ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਵਹਿੰਦੀ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਵਾਜਸ੍ਯ ਨੁ ਪ੍ਰਸਵੇ ਮਾਤਰਂ ਮਹੀਮਦਿਤਿਂ ਨਾਮ ਵਚਸਾ ਕਰਾਮਹੇ । ਯਸ੍ਯਾ ਉਪਸ੍ਥ ਉਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਂ ਨਿ ਯਚ੍ਛਾਤ੍
ਤਾਕਤ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ।
ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਦਿਤੇਰਕਾਰਿषਮਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਬृਹਤਾਮਨਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਹਿ ਧਾਮ ਗਭਿषਕ੍ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਂ ਨੈਨਾਨ੍ ਨਮਸਾ ਪਰੋ ਅਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਗਹਿਰਾ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।
7.9(7.8) ਭਦ੍ਰਾਦਧਿ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰੇਹਿ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਪੁਰਏਤਾ ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ । ਅਥੇਮਮਸ੍ਯਾ ਵਰ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਆਰੇਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਕृਣੁਹਿ ਸਰ੍ਵਵੀਰਮ੍
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਚੱਲੋ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੁਹਾਡਾ ਆਗੂ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਸ ਚੋਟੀਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਹੋ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰਪਥੇ ਪਥਾਮਜਨਿष੍ਟ ਪੂषਾ ਪ੍ਰਪਥੇ ਦਿਵਃ ਪ੍ਰਪਥੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਉਭੇ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਤਮੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਆ ਚ ਪਰਾ ਚ ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਵਿਆਪਕ ਰਾਹ ਤੇ, ਪੂਸ਼ਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ। ਦੋਵੇਂ ਪਿਆਰੇ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂषੇਮਾ ਆਸ਼ਾ ਅਨੁ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਭਯਤਮੇਨ ਨੇषਤ੍। ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਦਾ ਆਘृਣਿਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰੋऽਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍ ਪੁਰ ਏਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਤਾਕਤਵਰ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਆਗੇ ਚੱਲੇ, ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂषਨ੍ ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ ਵਯਂ ਨ ਰਿष੍ਯੇਮ ਕਦਾ ਚਨ । ਸ੍ਤੋਤਾਰਸ੍ਤ ਇਹ ਸ੍ਮਸਿ
ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵਾਂ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਪੂषਾ ਪਰਸ੍ਤਾਦ੍ਧਸ੍ਤਂ ਦਧਾਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਨੋ ਨष੍ਟਮਾਜਤੁ ਸਂ ਨष੍ਟੇਨ ਗਮੇਮਹਿ
ਪੂਸ਼ਨ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦਾਇਂ ਪਾਸੇ, ਪਾਰ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਗੁਆਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਜੋ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਯਸ੍ਤੇ ਸ੍ਤਨਃ ਸ਼ਸ਼ਯੁਰ੍ਯੋ ਮਯੋਭੂਰ੍ਯਃ ਸੁਮ੍ਨਯੁਃ ਸੁਹਵੋ ਯਃ ਸੁਦਤ੍ਰਃ । ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪੁष੍ਯਸਿ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਤਮਿਹ ਧਾਤਵੇ ਕਃ
ਤੇਰਾ ਛਾਤੀ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦਇਆਲੂ, ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਪਾਲਦੀ ਹੈਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਰੱਖੀਏ।
ਯਸ੍ਤੇ ਪृਥੁ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਰ੍ਯ ऋष੍ਵੋ ਦੈਵਃ ਕੇਤੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਭੂषਤੀਦਮ੍ । ਮਾ ਨੋ ਵਧੀਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਦੇਵ ਸਸ੍ਯਂ ਮੋਤ ਵਧੀ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ
ਤੇਰਾ ਚੌੜਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਛਾਤੀ, ਜੋ ਉੱਚਾ, ਇਲਾਹੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਫਸਲ ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ।
ਸਭਾ ਚ ਮਾ ਸਮਿਤਿਸ਼੍ਚਾਵਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ਦੁਹਿਤਰੌ ਸਂਵਿਦਾਨੇ । ਯੇਨਾ ਸਂਗਛਾ ਉਪ ਮਾ ਸ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚਾਰੁ ਵਦਾਨਿ ਪਿਤਰਃ ਸਂਗਤੇषੁ
ਸਭਾ ਅਤੇ ਸਮਿਤਿ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਾਂਝ ਵਿਚ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਵੇ; ਮੈਂ ਇਕੱਠੇ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਾਂ।
ਵਿਦ੍ਮ ਤੇ ਸਭੇ ਨਾਮ ਨਰਿष੍ਟਾ ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ । ਯੇ ਤੇ ਕੇ ਚ ਸਭਾਸਦਸ੍ਤੇ ਮੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸਵਾਚਸਃ
ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸਭਾ। ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ-ਰਹਿਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਣ।
ਏषਾਮਹਂ ਸਮਾਸੀਨਾਨਾਂ ਵਰ੍ਚੋ ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਾ ਦਦੇ । ਅਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਃ ਸਂਸਦੋ ਮਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਭਗਿਨਂ ਕृਣੁ
ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕ ਅਤੇ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਪੂਰੀ ਸਭਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣਾ।
ਯਦ੍ਵੋ ਮਨਃ ਪਰਾਗਤਂ ਯਦ੍ਬਦ੍ਧਮਿਹ ਵੇਹ ਵਾ । ਤਦ੍ਵ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ ਮਯਿ ਵੋ ਰਮਤਾਂ ਮਨਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਮਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇ।
7.14(7.13) ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਮੁਦ੍ਯਂਸ੍ਤੇਜਾਂਸ੍ਯਾਦਦੇ । ਏਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਪੁਂਸਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਵਰ੍ਚ ਆ ਦਦੇ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਗ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਮਾ ਸਪਤ੍ਨਾਨਾਮਾਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਸ਼੍ਯਥ । ਉਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਸੁਪ੍ਤਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਵਰ੍ਚ ਆ ਦਦੇ
ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਵੈਰੀ ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸੁੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
7.1੫(7.1੪) ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਦੇਵਂ ਸਵਿਤਾਰਮੋਣ੍ਯੋਃ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਰ੍ਚਾਮਿ ਸਤ੍ਯਸਵਂ ਰਤ੍ਨਧਾਮਭਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਸਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਾਲਾ, ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਪਿਆਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ।
ਉਰ੍ਧ੍ਵਾ ਯਸ੍ਯਾਮਤਿਰ੍ਭਾ ਅਦਿਦ੍ਯੁਤਤ੍ਸਵੀਮਨਿ । ਹਿਰਣ੍ਯਪਾਣਿਰਮਿਮੀਤ ਸੁਕ੍ਰਤੁਃ ਕृਪਾਤ੍ਸ੍ਵਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ; ਸੋਹਣੀ ਕਰਤੂ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵੀਰ੍ਹਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਥਮਾਯ ਪਿਤ੍ਰੇ ਵਰ੍ष੍ਮਾਣਮਸ੍ਮੈ ਵਰਿਮਾਣਮਸ੍ਮੈ । ਅਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸਵਿਤਰ੍ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਦਿਵੋਦਿਵ ਆ ਸੁਵਾ ਭੂਰਿ ਪਸ਼੍ਵਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਪਹਿਲੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਪਸ਼ੂ ਬਖ਼ਸ਼।
ਦਮੂਨਾ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵਰੇਣ੍ਯੋ ਦਧਦ੍ਰਤ੍ਨਂ ਪਿਤृਭ੍ਯ ਆਯੂਂषਿ । ਪਿਬਾਤ੍ਸੋਮਂ ਮਮਦਦੇਨਮਿष੍ਟੇ ਪਰਿਜ੍ਮਾ ਚਿਤ੍ਕ੍ਰਮਤੇ ਅਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਣਿ
ਚੁਣਨ ਯੋਗ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਪਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਤਨ ਤੇ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਮ ਪੀਵੇ, ਇਸ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ; ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ।
7.16(7.15) ਤਾਂ ਸਵਿਤਃ ਸਤ੍ਯਸਵਾਂ ਸੁਚਿਤ੍ਰਾਮਾਹਂ ਵृਣੇ ਸੁਮਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਰਾਮ੍ । ਯਾਮਸ੍ਯ ਕਣ੍ਵੋ ਅਦੁਹਤ੍ਪ੍ਰਪੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਾਂ ਮਹਿषੋ ਭਗਾਯ
ਮੈਂ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਉਹ ਸੱਚੀ, ਰੰਗੀਨ ਕਿਰਪਾ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਣਵਾ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਲਿਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਭਾਗ ਲਈ।
7.17(7.16) ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਸਵਿਤਰ੍ਵਰ੍ਧਯੈਨਂ ਜ੍ਯੋਤਯੈਨਂ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ । ਸਂਸ਼ਿਤਂ ਚਿਤ੍ਸਂਤਰਂ ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਧਿ ਵਿਸ਼੍ਵ ਏਨਮਨੁ ਮਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਾ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਲਈ। ਜੇ ਉਹ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂ ਰੁਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ।
7.18(7.17) ਧਾਤਾ ਦਧਾਤੁ ਨੋ ਰਯਿਮੀਸ਼ਾਨੋ ਜਗਤਸ੍ਪਤਿਃ । ਸ ਨਃ ਪੂਰ੍ਣੇਨ ਯਚ੍ਛਤੁ
ਧਾਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੇ।
ਧਾਤਾ ਦਧਾਤੁ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਜੀਵਾਤੁਮਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍ । ਵਯਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ ਸੁਮਤਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰਾਧਸਃ
ਧਾਤਾ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ, ਅਟੁੱਟ ਉਮਰ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਾਰ੍ਯਾ ਦਧਾਤੁ ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਾਯ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਦੁਰੋਣੇ । ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾ ਅਮृਤਂ ਸਂ ਵ੍ਯਯਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਦਿਤਿਃ ਸਜੋषਾਃ
ਧਾਤਾ ਉਹ ਭਗਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦੇਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਦਿਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ।
ਧਾਤਾ ਰਾਤਿਃ ਸਵਿਤੇਦਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਨਿਧਿਪਤਿਰ੍ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਃ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਂਰਰਾਣੋ ਯਜਮਾਨਾਯ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦਧਾਤੁ
ਧਾਤਾ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਇੱਥੇ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ। ਤਵਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸੰਤਾਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਣ।
7.19(7.18) ਪ੍ਰ ਨਭਸ੍ਵ ਪृਥਿਵਿ ਭਿਨ੍ਦ੍ਧੀਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਭਃ । ਉਦ੍ਨੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਨੋ ਧਾਤਰੀਸ਼ਾਨੋ ਵਿ ष੍ਯਾ ਦृਤਿਮ੍
ਹੇ ਆਕਾਸ਼, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਥਾਂ ਖੋਲ੍ਹ; ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉੱਠ। ਹੇ ਧਾਤਾ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ।