ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤ ਉਪਸਦੋऽਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਰਾਸ਼ਯਃ । ਪृਣਨ੍ਤੋ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਾਰਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਕੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਢੇਰ ਵੀ ਟੁੱਟੇ ਨਾ ਹੋਣ; ਅੰਨ ਭੰਡਾਰ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ, ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਟੁੱਟੇ ਨਾ ਹੋਣ।
ਧੀਤੀ ਵਾ ਯੇ ਅਨਯਨ੍ ਵਾਚੋ ਅਗ੍ਰਂ ਮਨਸਾ ਵਾ ਯੇऽਵਦਨ੍ਨ੍ ऋਤਾਨਿ । ਤृਤੀਯੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਾਵृਧਾਨਾਸ੍ਤੁਰੀਯੇਣਾਮਨ੍ਵਤ ਨਾਮ ਧੇਨੋਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਬੋਲੀ ਚਲਾਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ, ਤੀਜੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਚੌਥੀ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਸ ਵੇਦ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਸ ਮਾਤਰਂ ਸ ਸੂਨੁਰ੍ਭੁਵਤ੍ਸ ਭੁਵਤ੍ਪੁਨਰ੍ਮਘਃ । ਸ ਦ੍ਯਾਮੌਰ੍ਣੋਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਵਃ ਸ ਇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭਵਤ੍ਸ ਆਭਰਤ੍
ਉਹ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਦਾਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।
ਅਥਰ੍ਵਾਣਂ ਪਿਤਰਂ ਦੇਵਬਨ੍ਧੁਂ ਮਾਤੁਰ੍ਗਰ੍ਭਂ ਪਿਤੁਰਸੁਂ ਯੁਵਾਨਮ੍ । ਯ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨਸਾ ਚਿਕੇਤ ਪ੍ਰ ਣੋ ਵੋਚਸ੍ਤਮਿਹੇਹ ਬ੍ਰਵਃ
ਅਥਰਵਣ ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮਾਂ ਦਾ ਗਰਭ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਾਹ, ਨੌਜਵਾਨ—ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।
ਅਯਾ ਵਿष੍ਠਾ ਜਨਯਨ੍ ਕਰ੍ਵਰਾਣਿ ਸ ਹਿ ਘृਣਿਰੁਰੁਰ੍ਵਰਾਯ ਗਾਤੁਃ । ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੈਦ੍ਧਰੁਣਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਰਂ ਸ੍ਵਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਤਨ੍ਵਮੈਰਯਤ
ਇਸ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਉਹ ਕਚੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਰਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ।
ਏਕਯਾ ਚ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਹੁਤੇ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਿष੍ਟਯੇ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚ । ਤਿਸृਭਿਸ਼੍ਚ ਵਹਸੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਚ ਵਿਯੁਗ੍ਭਿਰ੍ਵਾਯ ਇਹ ਤਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚ
ਇੱਕ ਨਾਲ, ਦਸ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ; ਦੋ ਨਾਲ ਇੱਛਤ ਲਈ, ਵੀਹ ਨਾਲ; ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲਿਜਾਣਾ, ਤੀਹ ਨਾਲ; ਏ ਵਾਯੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜ੍ਞਮਯਜਨ੍ਤ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਨਿ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਪ੍ਰਥਮਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ । ਤੇ ਹ ਨਾਕਂ ਮਹਿਮਾਨਃ ਸਚਨ੍ਤ ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਧਰਮ ਸਨ। ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਧਿਆ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞੋ ਬਭੂਵ ਸ ਆ ਬਭੂਵ ਸ ਪ੍ਰ ਜਜ੍ਞੇ ਸ ਉ ਵਾਵृਧੇ ਪੁਨਃ । ਸ ਦੇਵਾਨਾਮਧਿਪਤਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸੋ ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਦ੍ਰਵਿਣਮਾ ਦਧਾਤੁ
ਯਜਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਵਧਿਆ, ਮੁੜ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਗਿਆ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਰੱਖੇ।
ਯਦ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਹਵਿषਾऽਯਜਨ੍ਤਾਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ ਮਨਸਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇਨ । ਮਦੇਮ ਤਤ੍ਰ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਤਦੁਦਿਤੌ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਉਹ ਦੇਖੀਏ।
ਯਤ੍ਪੁਰੁषੇਣ ਹਵਿषਾ ਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵਾ ਅਤਨ੍ਵਤ । ਅਸ੍ਤਿ ਨੁ ਤਸ੍ਮਾਦੋਜੀਯੋ ਯਦ੍ਵਿਹਵ੍ਯੇਨੇਜਿਰੇ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਯਜਨ ਫੈਲਾਇਆ, ਕੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ?
ਮੁਗ੍ਧਾ ਦੇਵਾ ਉਤ ਸ਼ੁਨਾऽਯਜਨ੍ਤੋਤ ਗੋਰਙ੍ਗੈਃ ਪੁਰੁਧਾऽਯਜਨ੍ਤ । ਯ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨਸਾ ਚਿਕੇਤ ਪ੍ਰ ਣੋ ਵੋਚਸ੍ਤਮਿਹੇਹ ਬ੍ਰਵਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਣਜਾਣ ਹੋ ਕੇ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਯਜਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਦੱਸੇ।
ਅਦਿਤਿਰ੍ਦ੍ਯੌਰਦਿਤਿਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਦਿਤਿਰ੍ਮਾਤਾ ਸ ਪਿਤਾ ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਦਿਤਿਰ੍ਪਞ੍ਚ ਜਨਾ ਅਦਿਤਿਰ੍ਜਾਤਮਦਿਤਿਰ੍ਜਨਿਤ੍ਵਮ੍
ਅਦਿਤੀ ਆਸਮਾਨ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਮਹੀਮੂ षੁ ਮਾਤਰਂ ਸੁਵ੍ਰਤਾਨਾਮृਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਮਵਸੇ ਹਵਾਮਹੇ । ਤੁਵਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਮਜਰਨ੍ਤੀਮੁਰੂਚੀਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਦਿਤਿਂ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਂ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ, ਚੰਗੀ ਓਟ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੁਤ੍ਰਾਮਾਣਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮਨੇਹਸਂ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਦਿਤਿਂ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤਿਮ੍ । ਦੈਵੀਂ ਨਾਵਂ ਸ੍ਵਰਿਤ੍ਰਾਮਨਾਗਸੋ ਅਸ੍ਰਵਨ੍ਤੀਮਾ ਰੁਹੇਮਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ, ਆਸਮਾਨ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਓਟ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਦਿਤੀ, ਇਲਾਹੀ ਨੌਕ, ਚੰਗੀ ਬਣੀ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਵਹਿੰਦੀ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਵਾਜਸ੍ਯ ਨੁ ਪ੍ਰਸਵੇ ਮਾਤਰਂ ਮਹੀਮਦਿਤਿਂ ਨਾਮ ਵਚਸਾ ਕਰਾਮਹੇ । ਯਸ੍ਯਾ ਉਪਸ੍ਥ ਉਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤ੍ਰਿਵਰੂਥਂ ਨਿ ਯਚ੍ਛਾਤ੍
ਤਾਕਤ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ।
ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਦਿਤੇਰਕਾਰਿषਮਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਬृਹਤਾਮਨਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਤੇषਾਂ ਹਿ ਧਾਮ ਗਭਿषਕ੍ਸਮੁਦ੍ਰਿਯਂ ਨੈਨਾਨ੍ ਨਮਸਾ ਪਰੋ ਅਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਗਹਿਰਾ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।
7.9(7.8) ਭਦ੍ਰਾਦਧਿ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰੇਹਿ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਪੁਰਏਤਾ ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ । ਅਥੇਮਮਸ੍ਯਾ ਵਰ ਆ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਆਰੇਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਕृਣੁਹਿ ਸਰ੍ਵਵੀਰਮ੍
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਚੱਲੋ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੁਹਾਡਾ ਆਗੂ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਸ ਚੋਟੀਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਹੋ ਜਾਣ।
ਪ੍ਰਪਥੇ ਪਥਾਮਜਨਿष੍ਟ ਪੂषਾ ਪ੍ਰਪਥੇ ਦਿਵਃ ਪ੍ਰਪਥੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਉਭੇ ਅਭਿ ਪ੍ਰਿਯਤਮੇ ਸਧਸ੍ਥੇ ਆ ਚ ਪਰਾ ਚ ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਵਿਆਪਕ ਰਾਹ ਤੇ, ਪੂਸ਼ਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ। ਦੋਵੇਂ ਪਿਆਰੇ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂषੇਮਾ ਆਸ਼ਾ ਅਨੁ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਭਯਤਮੇਨ ਨੇषਤ੍। ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਦਾ ਆਘृਣਿਃ ਸਰ੍ਵਵੀਰੋऽਪ੍ਰਯੁਚ੍ਛਨ੍ ਪੁਰ ਏਤੁ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍
ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ ਤਾਕਤਵਰ, ਨਾ ਥਕਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਆਗੇ ਚੱਲੇ, ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂषਨ੍ ਤਵ ਵ੍ਰਤੇ ਵਯਂ ਨ ਰਿष੍ਯੇਮ ਕਦਾ ਚਨ । ਸ੍ਤੋਤਾਰਸ੍ਤ ਇਹ ਸ੍ਮਸਿ
ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਹੇਠ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵਾਂ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਪੂषਾ ਪਰਸ੍ਤਾਦ੍ਧਸ੍ਤਂ ਦਧਾਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਨੋ ਨष੍ਟਮਾਜਤੁ ਸਂ ਨष੍ਟੇਨ ਗਮੇਮਹਿ
ਪੂਸ਼ਨ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਦਾਇਂ ਪਾਸੇ, ਪਾਰ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਗੁਆਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਜੋ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਯਸ੍ਤੇ ਸ੍ਤਨਃ ਸ਼ਸ਼ਯੁਰ੍ਯੋ ਮਯੋਭੂਰ੍ਯਃ ਸੁਮ੍ਨਯੁਃ ਸੁਹਵੋ ਯਃ ਸੁਦਤ੍ਰਃ । ਯੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪੁष੍ਯਸਿ ਵਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਤਮਿਹ ਧਾਤਵੇ ਕਃ
ਤੇਰਾ ਛਾਤੀ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦਇਆਲੂ, ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਪਾਲਦੀ ਹੈਂ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਰੱਖੀਏ।
ਯਸ੍ਤੇ ਪृਥੁ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਰ੍ਯ ऋष੍ਵੋ ਦੈਵਃ ਕੇਤੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਭੂषਤੀਦਮ੍ । ਮਾ ਨੋ ਵਧੀਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਦੇਵ ਸਸ੍ਯਂ ਮੋਤ ਵਧੀ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ
ਤੇਰਾ ਚੌੜਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਛਾਤੀ, ਜੋ ਉੱਚਾ, ਇਲਾਹੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਫਸਲ ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ।
ਸਭਾ ਚ ਮਾ ਸਮਿਤਿਸ਼੍ਚਾਵਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਰ੍ਦੁਹਿਤਰੌ ਸਂਵਿਦਾਨੇ । ਯੇਨਾ ਸਂਗਛਾ ਉਪ ਮਾ ਸ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚਾਰੁ ਵਦਾਨਿ ਪਿਤਰਃ ਸਂਗਤੇषੁ
ਸਭਾ ਅਤੇ ਸਮਿਤਿ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਾਂਝ ਵਿਚ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਵੇ; ਮੈਂ ਇਕੱਠੇ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਾਂ।
ਵਿਦ੍ਮ ਤੇ ਸਭੇ ਨਾਮ ਨਰਿष੍ਟਾ ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ । ਯੇ ਤੇ ਕੇ ਚ ਸਭਾਸਦਸ੍ਤੇ ਮੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸਵਾਚਸਃ
ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸਭਾ। ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ-ਰਹਿਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਣ।
ਏषਾਮਹਂ ਸਮਾਸੀਨਾਨਾਂ ਵਰ੍ਚੋ ਵਿਜ੍ਞਾਨਮਾ ਦਦੇ । ਅਸ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਃ ਸਂਸਦੋ ਮਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਭਗਿਨਂ ਕृਣੁ
ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕ ਅਤੇ ਸਮਝ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਪੂਰੀ ਸਭਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਭਾਗੀਦਾਰ ਬਣਾ।
ਯਦ੍ਵੋ ਮਨਃ ਪਰਾਗਤਂ ਯਦ੍ਬਦ੍ਧਮਿਹ ਵੇਹ ਵਾ । ਤਦ੍ਵ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸਿ ਮਯਿ ਵੋ ਰਮਤਾਂ ਮਨਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਮਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇ।
7.14(7.13) ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਮੁਦ੍ਯਂਸ੍ਤੇਜਾਂਸ੍ਯਾਦਦੇ । ਏਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਪੁਂਸਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਵਰ੍ਚ ਆ ਦਦੇ
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਉੱਗ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਮਾ ਸਪਤ੍ਨਾਨਾਮਾਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਪਸ਼੍ਯਥ । ਉਦ੍ਯਨ੍ਤ੍ਸੂਰ੍ਯ ਇਵ ਸੁਪ੍ਤਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਵਰ੍ਚ ਆ ਦਦੇ
ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਵੈਰੀ ਤੁਸੀਂ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸੁੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
7.1੫(7.1੪) ਅਭਿ ਤ੍ਯਂ ਦੇਵਂ ਸਵਿਤਾਰਮੋਣ੍ਯੋਃ ਕਵਿਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਅਰ੍ਚਾਮਿ ਸਤ੍ਯਸਵਂ ਰਤ੍ਨਧਾਮਭਿ ਪ੍ਰਿਯਂ ਮਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਸਧਾਰਣ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਾਲਾ, ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਪਿਆਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ।