ਅਭੀਸ਼ੁਨਾ ਮੇਯਾ ਆਸਨ੍ ਵ੍ਯਾਮੇਨਾਨੁਮੇਯਾਃ । ਕੇਸ਼ਾ ਨਡਾ ਇਵ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਸ੍ਤੇ ਅਸਿਤਾਃ ਪਰਿ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਮਾਪੀਆਂ ਹੋਣ। ਤੇਰੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਸਿਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਣ।
ਦृਂਹ ਮੂਲਮਾਗ੍ਰਂ ਯਚ੍ਛ ਵਿ ਮਧ੍ਯਂ ਯਾਮਯੌषਧੇ । ਕੇਸ਼ਾ ਨਡਾ ਇਵ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਸ੍ਤੇ ਅਸਿਤਾਃ ਪਰਿ
ਜੜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਚੋਟੀ ਫੜ, ਵਿਚਲਾ ਹਿੱਸਾ ਫੈਲਾ, ਹੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ। ਤੇਰੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਸਿਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਣ।
ਤ੍ਵਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਾਭਿਸ਼੍ਰੁਤਾਸ੍ਯੋषਧੇ । ਇਮਂ ਮੇ ਅਦ੍ਯ ਪੁਰੁषਂ ਕ੍ਲੀਬਮੋਪਸ਼ਿਨਂ ਕृਧਿ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਹੈ। ਅੱਜ, ਇਹ ਮਰਦ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਰਹਿਤ ਕਰ।
ਕ੍ਲੀਬਂ ਕृਧ੍ਯੋਪਸ਼ਿਨਮਥੋ ਕੁਰੀਰਿਣਂ ਕृਧਿ । ਅਥਾਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗ੍ਰਾਵਭ੍ਯਾਮੁਭੇ ਭਿਨਤ੍ਤ੍ਵਾਣ੍ਡ੍ਯੌ
ਇਸ ਨੂੰ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਰਹਿਤ ਕਰ, ਨਰ-ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਖੋਜਾ ਕਰ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਅੰਡੇ ਚੀਰ ਦੇਵੇ।
ਕ੍ਲੀਬ ਕ੍ਲੀਬਂ ਤ੍ਵਾਕਰਂ ਵਧ੍ਰੇ ਵਧ੍ਰਿਂ ਤ੍ਵਾਕਰਮਰਸਾਰਸਂ ਤ੍ਵਾਕਰਮ੍ । ਕੁਰੀਰਮਸ੍ਯ ਸ਼ੀਰ੍षਣਿ ਕੁਮ੍ਬਂ ਚਾਧਿਨਿਦਧ੍ਮਸਿ
ਨਰ-ਤਾਕਤ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਖੋਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੋਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਰਸ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਸ ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਤੇ ਘੜਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਤੇ ਨਾਡ੍ਯੌ ਦੇਵਕृਤੇ ਯਯੋਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇ ਤੇ ਭਿਨਦ੍ਮਿ ਸ਼ਮ੍ਯਯਾਮੁष੍ਯਾ ਅਧਿ ਮੁष੍ਕਯੋਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਨਲੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਰਦਾਨਗੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਨਡਂ ਕਸ਼ਿਪੁਨੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਮਨਾ । ਏਵਾ ਭਿਨਦ੍ਮਿ ਤੇ ਸ਼ੇਪੋऽਮੁष੍ਯਾ ਅਧਿ ਮੁष੍ਕਯੋਃ
ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਕਸ਼ੀ ਦੇ ਲਈ ਨੜ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਤੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਨ੍ਯਸ੍ਤਿਕਾ ਰੁਰੋਹਿਥ ਸੁਭਗਂਕਰਣੀ ਮਮ । ਸ਼ਤਂ ਤਵ ਪ੍ਰਤਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਨ੍ ਨਿਤਾਨਾਃ ॥ ਤਯਾ ਸਹਸ੍ਰਪਰ੍ਣ੍ਯਾ ਹृਦਯਂ ਸ਼ੋषਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਨਿਆਸਤਿਕਾ, ਵਧ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆ। ਤੇਰੇ ਸੌ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਤੈਤੀ ਜੜਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ੁष੍ਯਤੁ ਮਯਿ ਤੇ ਹृਦਯਮਥੋ ਸ਼ੁष੍ਯਤ੍ਵਾਸ੍ਯਮ੍ । ਅਥੋ ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਯ ਮਾਂ ਕਾਮੇਨਾਥੋ ਸ਼ੁष੍ਕਾਸ੍ਯਾ ਚਰ
ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਵੀ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ। ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਵੀ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ।
ਸਂਵਨਨੀ ਸਮੁष੍ਪਲਾ ਬਭ੍ਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਂ ਨੁਦ । ਅਮੂਂ ਚ ਮਾਂ ਚ ਸਂ ਨੁਦ ਸਮਾਨਂ ਹृਦਯਂ ਕृਧਿ
ਏ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਕਠੇ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਇਕ ਕਰ ਦੇ।
ਯਥੋਦਕਮਪਪੁषੋऽਪਸ਼ੁष੍ਯਤ੍ਯਾਸ੍ਯਮ੍ । ਏਵਾ ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਯ ਮਾਂ ਕਾਮੇਨਾਥੋ ਸ਼ੁष੍ਕਾਸ੍ਯਾ ਚਰ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਸੁੱਕਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ।
ਯਥਾ ਨਕੁਲੋ ਵਿਛਿਦ੍ਯ ਸਂਦਧਾਤ੍ਯਹਿਂ ਪੁਨਃ । ਏਵਾ ਕਾਮਸ੍ਯ ਵਿਛਿਨ੍ਨਂ ਸਂ ਧੇਹਿ ਵੀਰ੍ਯਾਵਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਨੇਵਲਾ ਸਾਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋਇਆ ਜੋੜ ਮੁੜ ਜੋੜ ਦੇ।
ਯੌ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਵਵਰੂਢੌ ਜਿਘਤ੍ਸਤਃ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚ । ਤੌ ਦਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਸ਼ਿਵੌ ਕृਣੁ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਬਾਘ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਏ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਏ ਜਾਤਵੇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਕਰ।
ਵ੍ਰੀਹਿਮਤ੍ਤਂ ਯਵਮਤ੍ਤਮਥੋ ਮਾषਮਥੋ ਤਿਲਮ੍ । ਏष ਵਾਂ ਭਾਗੋ ਨਿਹਿਤੋ ਰਤ੍ਨਧੇਯਾਯ ਦਨ੍ਤੌ ਮਾ ਹਿਂਸਿष੍ਟਂ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚ
ਚੌਲ, ਜੌ, ਮਾਸ ਤੇ ਤਿਲ—ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਖਜਾਨੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਦੰਦ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਉਪਹੂਤੌ ਸਯੁਜੌ ਸ੍ਯੋਨੌ ਦਨ੍ਤੌ ਸੁਮਙ੍ਗਲੌ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾਂ ਘੋਰਂ ਤਨ੍ਵਃ ਪਰੈਤੁ ਦਨ੍ਤੌ ਮਾ ਹਿਂਸਿष੍ਟਂ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚ
ਜੋ ਬੁਲਾਏ ਗਏ, ਜੋੜੇ ਗਏ, ਨਰਮ ਤੇ ਚੰਗੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੰਦ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਹੋਣ; ਤੁਹਾਡੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਜਾਵੇ; ਦੰਦ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਵਾਯੁਰੇਨਾਃ ਸਮਾਕਰਤ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੋषਾਯ ਧ੍ਰਿਯਤਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਆਭ੍ਯੋ ਅਧਿ ਬ੍ਰਵਦ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਭੂਮ੍ਨੇ ਚਿਕਿਤ੍ਸਤੁ
ਹਵਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤੇਨ ਸ੍ਵਧਿਤਿਨਾ ਮਿਥੁਨਂ ਕਰ੍ਣਯੋਃ ਕृਧਿ । ਅਕਰ੍ਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਤਦਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਯਾ ਬਹੁ
ਲਾਲ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਜੋੜਾ ਬਣਾਓ; ਏ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਹੈ—ਇਹ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦੇਵਾਸੁਰਾ ਯਥਾ ਮਨੁष੍ਯਾ ਉਤ । ਏਵਾ ਸਹਸ੍ਰਪੋषਾਯ ਕृਣੁਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਏ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਧੇ ਲਈ ਬਣਾਓ।
ਉਚ੍ਛ੍ਰਯਸ੍ਵ ਬਹੁਰ੍ਭਵ ਸ੍ਵੇਨ ਮਹਸਾ ਯਵ । ਮृਣੀਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼ਨਿਰ੍ਵਧੀਤ੍
ਉੱਠ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵਧ, ਏ ਜੌ; ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਅਸਮਾਨੀ ਬਿਜਲੀ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਵੱਜੇ।
ਆਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਂ ਯਵਂ ਦੇਵਂ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਚ੍ਛਾਵਦਾਮਸਿ । ਤਦੁਚ੍ਛ੍ਰਯਸ੍ਵ ਦ੍ਯੌਰਿਵ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵੈਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੌ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਬਣਾਕੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਓਥੇ ਉੱਠ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤ ਉਪਸਦੋऽਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਰਾਸ਼ਯਃ । ਪृਣਨ੍ਤੋ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਾਰਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਕੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਢੇਰ ਵੀ ਟੁੱਟੇ ਨਾ ਹੋਣ; ਅੰਨ ਭੰਡਾਰ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ, ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਟੁੱਟੇ ਨਾ ਹੋਣ।
ਧੀਤੀ ਵਾ ਯੇ ਅਨਯਨ੍ ਵਾਚੋ ਅਗ੍ਰਂ ਮਨਸਾ ਵਾ ਯੇऽਵਦਨ੍ਨ੍ ऋਤਾਨਿ । ਤृਤੀਯੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਾਵृਧਾਨਾਸ੍ਤੁਰੀਯੇਣਾਮਨ੍ਵਤ ਨਾਮ ਧੇਨੋਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਬੋਲੀ ਚਲਾਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ, ਤੀਜੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਚੌਥੀ ਨਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਸ ਵੇਦ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਸ ਮਾਤਰਂ ਸ ਸੂਨੁਰ੍ਭੁਵਤ੍ਸ ਭੁਵਤ੍ਪੁਨਰ੍ਮਘਃ । ਸ ਦ੍ਯਾਮੌਰ੍ਣੋਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਵਃ ਸ ਇਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭਵਤ੍ਸ ਆਭਰਤ੍
ਉਹ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਦਾਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।
ਅਥਰ੍ਵਾਣਂ ਪਿਤਰਂ ਦੇਵਬਨ੍ਧੁਂ ਮਾਤੁਰ੍ਗਰ੍ਭਂ ਪਿਤੁਰਸੁਂ ਯੁਵਾਨਮ੍ । ਯ ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨਸਾ ਚਿਕੇਤ ਪ੍ਰ ਣੋ ਵੋਚਸ੍ਤਮਿਹੇਹ ਬ੍ਰਵਃ
ਅਥਰਵਣ ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮਾਂ ਦਾ ਗਰਭ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਾਹ, ਨੌਜਵਾਨ—ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।
ਅਯਾ ਵਿष੍ਠਾ ਜਨਯਨ੍ ਕਰ੍ਵਰਾਣਿ ਸ ਹਿ ਘृਣਿਰੁਰੁਰ੍ਵਰਾਯ ਗਾਤੁਃ । ਸ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦੈਦ੍ਧਰੁਣਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਰਂ ਸ੍ਵਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਤਨ੍ਵਮੈਰਯਤ
ਇਸ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਉਹ ਕਚੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਰਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ।
ਏਕਯਾ ਚ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਹੁਤੇ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਿष੍ਟਯੇ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚ । ਤਿਸृਭਿਸ਼੍ਚ ਵਹਸੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਚ ਵਿਯੁਗ੍ਭਿਰ੍ਵਾਯ ਇਹ ਤਾ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚ
ਇੱਕ ਨਾਲ, ਦਸ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ; ਦੋ ਨਾਲ ਇੱਛਤ ਲਈ, ਵੀਹ ਨਾਲ; ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਲਿਜਾਣਾ, ਤੀਹ ਨਾਲ; ਏ ਵਾਯੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡ।
ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜ੍ਞਮਯਜਨ੍ਤ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਨਿ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਪ੍ਰਥਮਾਨ੍ਯਾਸਨ੍ । ਤੇ ਹ ਨਾਕਂ ਮਹਿਮਾਨਃ ਸਚਨ੍ਤ ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਧਰਮ ਸਨ। ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਧਿਆ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞੋ ਬਭੂਵ ਸ ਆ ਬਭੂਵ ਸ ਪ੍ਰ ਜਜ੍ਞੇ ਸ ਉ ਵਾਵृਧੇ ਪੁਨਃ । ਸ ਦੇਵਾਨਾਮਧਿਪਤਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸੋ ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਦ੍ਰਵਿਣਮਾ ਦਧਾਤੁ
ਯਜਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਵਧਿਆ, ਮੁੜ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਗਿਆ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਰੱਖੇ।
ਯਦ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਹਵਿषਾऽਯਜਨ੍ਤਾਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ ਮਨਸਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇਨ । ਮਦੇਮ ਤਤ੍ਰ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਤਦੁਦਿਤੌ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉੱਚੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਉਹ ਦੇਖੀਏ।
ਯਤ੍ਪੁਰੁषੇਣ ਹਵਿषਾ ਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵਾ ਅਤਨ੍ਵਤ । ਅਸ੍ਤਿ ਨੁ ਤਸ੍ਮਾਦੋਜੀਯੋ ਯਦ੍ਵਿਹਵ੍ਯੇਨੇਜਿਰੇ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਯਜਨ ਫੈਲਾਇਆ, ਕੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ?