ਅਯਂ ਵਜ੍ਰਸ੍ਤਰ੍ਪਯਤਾਮृਤਸ੍ਯਾਵਾਸ੍ਯ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਪ ਹਨ੍ਤੁ ਜੀਵਿਤਮ੍ । ਸ਼ृਣਾਤੁ ਗ੍ਰੀਵਾਃ ਪ੍ਰ ਸ਼ृਣਾਤੂष੍ਣਿਹਾ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਬਿਜਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਲਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਕੁਹਣੀ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਅਧਰੋऽਧਰ ਉਤ੍ਤਰੇਭ੍ਯੋ ਗੂਢਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਮੋਤ੍ਸृਪਤ੍। ਵਜ੍ਰੇਣਾਵਹਤਃ ਸ਼ਯਾਮ੍
ਹੇਠਲਾ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਹੇਠ ਛੁਪ ਜਾਵੇ, ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਲੁਕ ਜਾਵੇ। ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਰਹੇ।
ਯੋ ਜਿਨਾਤਿ ਤਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛ ਯੋ ਜਿਨਾਤਿ ਤਮਿਜ੍ਜਹਿ । ਜਿਨਤੋ ਵਜ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਸੀਮਨ੍ਤਮਨ੍ਵਞ੍ਚਮਨੁ ਪਾਤਯ
ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭ; ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਹੇ ਬਿਜਲੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਢਾਹ ਦੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ।
ਯਦਸ਼੍ਨਾਮਿ ਬਲਂ ਕੁਰ੍ਵ ਇਤ੍ਥਂ ਵਜ੍ਰਮਾ ਦਦੇ । ਸ੍ਕਨ੍ਧਾਨ੍ ਅਮੁष੍ਯ ਸ਼ਾਤਯਨ੍ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਬਿਜਲੀ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਕੰਧੇ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤਰ ਦੇ ਕੀਤੇ।
ਯਤ੍ਪਿਬਾਮਿ ਸਂ ਪਿਬਾਮਿ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਸਂਪਿਬਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਅਮੁष੍ਯ ਸਂਪਾਯ ਸਂ ਪਿਬਾਮੋ ਅਮੁਂ ਵਯਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ। ਵੈਰੀ ਦੀ ਜਿੰਦ ਖਿੱਚ ਲੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੀਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਗਿਰਾਮਿ ਸਂ ਗਿਰਾਮਿ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਸਂਗਿਰਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਅਮੁष੍ਯ ਸਂਗੀਰ੍ਯ ਸਂ ਗਿਰਾਮੋ ਅਮੁਂ ਵਯਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਵੈਰੀ ਦੀ ਜਿੰਦ ਬੋਲ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ।
ਦੇਵੀ ਦੇਵ੍ਯਾਮਧਿ ਜਾਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ੍ਯੋषਧੇ । ਤਾਂ ਤ੍ਵਾ ਨਿਤਤ੍ਨਿ ਕੇਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਦृਂਹਣਾਯ ਖਨਾਮਸਿ
ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦਿਵਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ ਖੋਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦृਂਹ ਪ੍ਰਤ੍ਨਾਨ੍ ਜਨਯਾਜਾਤਾਨ੍ ਜਾਤਾਨ੍ ਉ ਵਰ੍षੀਯਸਸ੍ਕृਧਿ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਜਨਮ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰ, ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਰ ਕਰ।
ਯਸ੍ਤੇ ਕੇਸ਼ੋऽਵਪਦ੍ਯਤੇ ਸਮੂਲੋ ਯਸ਼੍ਚ ਵृਸ਼੍ਚਤੇ । ਇਦਂ ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਭੇषਜ੍ਯਾਭਿ षਿਞ੍ਚਾਮਿ ਵੀਰੁਧਾ
ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਜੇ ਜੜ ਸਮੇਤ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਖੜਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਗ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹਨ।
ਯਾਂ ਜਮਦਗ੍ਨਿਰਖਨਦ੍ਦੁਹਿਤ੍ਰੇ ਕੇਸ਼ਵਰ੍ਧਨੀਮ੍ । ਤਾਂ ਵੀਤਹਵ੍ਯ ਆਭਰਦਸਿਤਸ੍ਯ ਗृਹੇਭ੍ਯਃ
ਉਹ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਜੋ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਾਲ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਖੋਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀਤਹਵਿਆ ਨੇ ਅਸੀਤਾ ਦੇ ਘਰੋਂ ਲਿਆਈ।
ਅਭੀਸ਼ੁਨਾ ਮੇਯਾ ਆਸਨ੍ ਵ੍ਯਾਮੇਨਾਨੁਮੇਯਾਃ । ਕੇਸ਼ਾ ਨਡਾ ਇਵ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਸ੍ਤੇ ਅਸਿਤਾਃ ਪਰਿ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੋਣ, ਮਾਪੀਆਂ ਹੋਣ। ਤੇਰੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਸਿਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਣ।
ਦृਂਹ ਮੂਲਮਾਗ੍ਰਂ ਯਚ੍ਛ ਵਿ ਮਧ੍ਯਂ ਯਾਮਯੌषਧੇ । ਕੇਸ਼ਾ ਨਡਾ ਇਵ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਾਂ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਸ੍ਤੇ ਅਸਿਤਾਃ ਪਰਿ
ਜੜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਚੋਟੀ ਫੜ, ਵਿਚਲਾ ਹਿੱਸਾ ਫੈਲਾ, ਹੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ। ਤੇਰੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਸਿਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਨੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਣ।
ਤ੍ਵਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਾਭਿਸ਼੍ਰੁਤਾਸ੍ਯੋषਧੇ । ਇਮਂ ਮੇ ਅਦ੍ਯ ਪੁਰੁषਂ ਕ੍ਲੀਬਮੋਪਸ਼ਿਨਂ ਕृਧਿ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਹੈ। ਅੱਜ, ਇਹ ਮਰਦ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਰਹਿਤ ਕਰ।
ਕ੍ਲੀਬਂ ਕृਧ੍ਯੋਪਸ਼ਿਨਮਥੋ ਕੁਰੀਰਿਣਂ ਕृਧਿ । ਅਥਾਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗ੍ਰਾਵਭ੍ਯਾਮੁਭੇ ਭਿਨਤ੍ਤ੍ਵਾਣ੍ਡ੍ਯੌ
ਇਸ ਨੂੰ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਰਹਿਤ ਕਰ, ਨਰ-ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਖੋਜਾ ਕਰ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਦੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਅੰਡੇ ਚੀਰ ਦੇਵੇ।
ਕ੍ਲੀਬ ਕ੍ਲੀਬਂ ਤ੍ਵਾਕਰਂ ਵਧ੍ਰੇ ਵਧ੍ਰਿਂ ਤ੍ਵਾਕਰਮਰਸਾਰਸਂ ਤ੍ਵਾਕਰਮ੍ । ਕੁਰੀਰਮਸ੍ਯ ਸ਼ੀਰ੍षਣਿ ਕੁਮ੍ਬਂ ਚਾਧਿਨਿਦਧ੍ਮਸਿ
ਨਰ-ਤਾਕਤ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਖੋਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੋਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਰਸ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਸ ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਨਰ-ਤਾਕਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਤੇ ਘੜਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਤੇ ਨਾਡ੍ਯੌ ਦੇਵਕृਤੇ ਯਯੋਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇ ਤੇ ਭਿਨਦ੍ਮਿ ਸ਼ਮ੍ਯਯਾਮੁष੍ਯਾ ਅਧਿ ਮੁष੍ਕਯੋਃ
ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਨਲੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਰਦਾਨਗੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਨਡਂ ਕਸ਼ਿਪੁਨੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਮਨਾ । ਏਵਾ ਭਿਨਦ੍ਮਿ ਤੇ ਸ਼ੇਪੋऽਮੁष੍ਯਾ ਅਧਿ ਮੁष੍ਕਯੋਃ
ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਕਸ਼ੀ ਦੇ ਲਈ ਨੜ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਤੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਨ੍ਯਸ੍ਤਿਕਾ ਰੁਰੋਹਿਥ ਸੁਭਗਂਕਰਣੀ ਮਮ । ਸ਼ਤਂ ਤਵ ਪ੍ਰਤਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਨ੍ ਨਿਤਾਨਾਃ ॥ ਤਯਾ ਸਹਸ੍ਰਪਰ੍ਣ੍ਯਾ ਹृਦਯਂ ਸ਼ੋषਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਨਿਆਸਤਿਕਾ, ਵਧ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆ। ਤੇਰੇ ਸੌ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਤੈਤੀ ਜੜਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ੁष੍ਯਤੁ ਮਯਿ ਤੇ ਹृਦਯਮਥੋ ਸ਼ੁष੍ਯਤ੍ਵਾਸ੍ਯਮ੍ । ਅਥੋ ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਯ ਮਾਂ ਕਾਮੇਨਾਥੋ ਸ਼ੁष੍ਕਾਸ੍ਯਾ ਚਰ
ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਵੀ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ। ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਵੀ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ।
ਸਂਵਨਨੀ ਸਮੁष੍ਪਲਾ ਬਭ੍ਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਂ ਨੁਦ । ਅਮੂਂ ਚ ਮਾਂ ਚ ਸਂ ਨੁਦ ਸਮਾਨਂ ਹृਦਯਂ ਕृਧਿ
ਏ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਕਠੇ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਇਕ ਕਰ ਦੇ।
ਯਥੋਦਕਮਪਪੁषੋऽਪਸ਼ੁष੍ਯਤ੍ਯਾਸ੍ਯਮ੍ । ਏਵਾ ਨਿ ਸ਼ੁष੍ਯ ਮਾਂ ਕਾਮੇਨਾਥੋ ਸ਼ੁष੍ਕਾਸ੍ਯਾ ਚਰ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਸੁੱਕਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ।
ਯਥਾ ਨਕੁਲੋ ਵਿਛਿਦ੍ਯ ਸਂਦਧਾਤ੍ਯਹਿਂ ਪੁਨਃ । ਏਵਾ ਕਾਮਸ੍ਯ ਵਿਛਿਨ੍ਨਂ ਸਂ ਧੇਹਿ ਵੀਰ੍ਯਾਵਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਨੇਵਲਾ ਸਾਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋਇਆ ਜੋੜ ਮੁੜ ਜੋੜ ਦੇ।
ਯੌ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਵਵਰੂਢੌ ਜਿਘਤ੍ਸਤਃ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚ । ਤੌ ਦਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਸ਼ਿਵੌ ਕृਣੁ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਬਾਘ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਏ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਏ ਜਾਤਵੇਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਕਰ।
ਵ੍ਰੀਹਿਮਤ੍ਤਂ ਯਵਮਤ੍ਤਮਥੋ ਮਾषਮਥੋ ਤਿਲਮ੍ । ਏष ਵਾਂ ਭਾਗੋ ਨਿਹਿਤੋ ਰਤ੍ਨਧੇਯਾਯ ਦਨ੍ਤੌ ਮਾ ਹਿਂਸਿष੍ਟਂ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚ
ਚੌਲ, ਜੌ, ਮਾਸ ਤੇ ਤਿਲ—ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਖਜਾਨੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਦੰਦ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਉਪਹੂਤੌ ਸਯੁਜੌ ਸ੍ਯੋਨੌ ਦਨ੍ਤੌ ਸੁਮਙ੍ਗਲੌ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾਂ ਘੋਰਂ ਤਨ੍ਵਃ ਪਰੈਤੁ ਦਨ੍ਤੌ ਮਾ ਹਿਂਸਿष੍ਟਂ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚ
ਜੋ ਬੁਲਾਏ ਗਏ, ਜੋੜੇ ਗਏ, ਨਰਮ ਤੇ ਚੰਗੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੰਦ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਹੋਣ; ਤੁਹਾਡੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਜਾਵੇ; ਦੰਦ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਵਾਯੁਰੇਨਾਃ ਸਮਾਕਰਤ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੋषਾਯ ਧ੍ਰਿਯਤਾਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਆਭ੍ਯੋ ਅਧਿ ਬ੍ਰਵਦ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਭੂਮ੍ਨੇ ਚਿਕਿਤ੍ਸਤੁ
ਹਵਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤੇਨ ਸ੍ਵਧਿਤਿਨਾ ਮਿਥੁਨਂ ਕਰ੍ਣਯੋਃ ਕृਧਿ । ਅਕਰ੍ਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਤਦਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਯਾ ਬਹੁ
ਲਾਲ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਜੋੜਾ ਬਣਾਓ; ਏ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ ਹੈ—ਇਹ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਯਥਾ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦੇਵਾਸੁਰਾ ਯਥਾ ਮਨੁष੍ਯਾ ਉਤ । ਏਵਾ ਸਹਸ੍ਰਪੋषਾਯ ਕृਣੁਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਏ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਧੇ ਲਈ ਬਣਾਓ।
ਉਚ੍ਛ੍ਰਯਸ੍ਵ ਬਹੁਰ੍ਭਵ ਸ੍ਵੇਨ ਮਹਸਾ ਯਵ । ਮृਣੀਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼ਨਿਰ੍ਵਧੀਤ੍
ਉੱਠ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵਧ, ਏ ਜੌ; ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਕੋਈ ਅਸਮਾਨੀ ਬਿਜਲੀ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਵੱਜੇ।
ਆਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਂ ਯਵਂ ਦੇਵਂ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਚ੍ਛਾਵਦਾਮਸਿ । ਤਦੁਚ੍ਛ੍ਰਯਸ੍ਵ ਦ੍ਯੌਰਿਵ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵੈਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੌ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਬਣਾਕੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਓਥੇ ਉੱਠ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅਡੋਲ ਹੋ ਕੇ।