ਜਾਨੀਤ ਸ੍ਮੈਨਂ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ ਦੇਵਾਃ ਸਧਸ੍ਥਾ ਵਿਦ ਲੋਕਮਤ੍ਰ । ਅਨ੍ਵਾਗਨ੍ਤਾ ਯਜਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤੀष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਂ ਸ੍ਮ ਕृਣੁਤਾਵਿਰਸ੍ਮੈ
ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝੋ। ਯਜਮਾਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇ—ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਦਾਨ ਉਸ ਲਈ ਪੂਰੇ ਹੋਣ।
ਦੇਵਾਃ ਪਿਤਰਃ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾਃ । ਯੋ ਅਸ੍ਮਿ ਸੋ ਅਸ੍ਮਿ
ਦੇਵਤਾ ਪਿਤਰ ਹਨ, ਪਿਤਰ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਜੋ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਹਾਂ।
ਸ ਪਚਾਮਿ ਸ ਦਦਾਮਿ । ਸ ਯਜੇ ਸ ਦਤ੍ਤਾਨ੍ ਮਾ ਯੂषਮ੍
ਮੈਂ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਨਕਾਰੋ ਨਾ।
ਨਾਕੇ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠ ਤਤ੍ਰੈਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠਤੁ । ਵਿਦ੍ਧਿ ਪੂਰ੍ਤਸ੍ਯ ਨੋ ਰਾਜਨ੍ਤ੍ਸ ਦੇਵ ਸੁਮਨਾ ਭਵ
ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ 'ਚ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹੋ, ਇਹ ਉਥੇ ਟਿਕ ਕੇ ਰਹੇ। ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਮੰਗ ਜਾਣੋ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਰਹੋ।
ਦਿਵੋ ਨੁ ਮਾਂ ਬृਹਤੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਪਾਂ ਸ੍ਤੋਕੋ ਅਭ੍ਯਪਪ੍ਤਦ੍ਰਸੇਨ । ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਨ ਪਯਸਾਹਮਗ੍ਨੇ ਛਨ੍ਦੋਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸੁਕृਤਾਂ ਕृਤੇਨ
ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਲ ਦਾ ਬੂੰਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੀਵਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਭ੍ਯਪਪ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਤਦ੍ਯਦ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ ਉ ਵਾਯੁਰੇਵ । ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਪृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਨ੍ਵੋ ਯਚ੍ਚ ਵਾਸਸ ਆਪੋ ਨੁਦਨ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ऋਤਿਂ ਪਰਾਚੈਃ
ਜੇਕਰ ਇਹ ਬੂੰਦ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ ਹੈ; ਜੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਵਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਨੂੰ ਛੂਹੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਸਾਡੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ।
ਅਭ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਸੁਰਭਿ ਸਾ ਸਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਰ੍ਚਸ੍ਤਦੁ ਪੂਤ੍ਰਿਮਮੇਵ । ਸਰ੍ਵਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਵਿਤਤਾਧ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਤਨ੍ ਮਾ ਤਾਰੀਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰ੍ਮੋ ਅਰਾਤਿਃ
ਤੇਲ ਲਗਾਉਣ, ਸੁਗੰਧ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੋਨਾ, ਤੇ ਚਮਕ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਇਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਣ; ਬਦਕਿਸਮਤੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਵੈਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਉਣ।
ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਵੀਡ੍ਵਙ੍ਗੋ ਹਿ ਭੂਯਾ ਅਸ੍ਮਤ੍ਸਖਾ ਪ੍ਰਤਰਣਃ ਸੁਵੀਰਃ । ਗੋਭਿਃ ਸਂਨਦ੍ਧੋ ਅਸਿ ਵੀਡਯਸ੍ਵਾਸ੍ਥਾਤਾ ਤੇ ਜਯਤੁ ਜੇਤ੍ਵਾਨਿ
ਹੇ ਰੁੱਖ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇਂ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਬਣ। ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਂ; ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਵੇ।
ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਯੋਜ ਉਦ੍ਭृਤਂ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਪਰ੍ਯਾਭृਤਂ ਸਹਃ । ਅਪਾਮੋਜ੍ਮਾਨਂ ਪਰਿ ਗੋਭਿਰਾਵृਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਂ ਹਵਿषਾ ਰਥਂ ਯਜ
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਠਿਆ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ; ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਰੋਤਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ—ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਜਰ, ਰਥ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੌਜੋ ਮਰੁਤਾਮਨੀਕਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਨਾਭਿਃ । ਸ ਇਮਾਂ ਨੋ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਂ ਜੁषਾਣੋ ਦੇਵ ਰਥ ਪ੍ਰਤਿ ਹਵ੍ਯਾ ਗृਭਾਯ
ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਨਾਭੀ—ਉਹ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਥ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵੇ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜੇ।
ਉਪ ਸ਼੍ਵਾਸਯ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਨ੍ਵਤਾਂ ਵਿष੍ਠਿਤਂ ਜਗਤ੍। ਸ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਸਜੂਰਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਰ੍ਦੂਰਾਦ੍ਦਵੀਯੋ ਅਪ ਸੇਧ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਡੁੰਢੁਭੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ, ਹੋਰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ।
ਆ ਕ੍ਰਨ੍ਦਯ ਬਲਮੋਜੋ ਨ ਆ ਧਾ ਅਭਿ ष੍ਟਨ ਦੁਰਿਤਾ ਬਾਧਮਾਨਃ । ਅਪ ਸੇਧ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਦੁਛੁਨਾਮਿਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁष੍ਟਿਰਸਿ ਵੀਡਯਸ੍ਵ
ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਹੇ ਡੁੰਢੁਭੀ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ; ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮੁੱਠ ਹੈਂ—ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ।
ਪ੍ਰਾਮੂਂ ਜਯਾਭੀਮੇ ਜਯਨ੍ਤੁ ਕੇਤੁਮਦ੍ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਰ੍ਵਾਵਦੀਤੁ । ਸਮਸ਼੍ਵਪਰ੍ਣਾਃ ਪਤਨ੍ਤੁ ਨੋ ਨਰੋऽਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਥਿਨੋ ਜਯਨ੍ਤੁ
ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਏ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਜਿੱਤਣ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਡੁੰਢੁਭੀ ਗੂੰਜੇ। ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌੜ ਪੈਣ; ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਰਥਵਾਨ ਜਿੱਤਣ।
ਵਿਦ੍ਰਧਸ੍ਯ ਬਲਾਸਸ੍ਯ ਲੋਹਿਤਸ੍ਯ ਵਨਸ੍ਪਤੇ । ਵਿਸਲ੍ਪਕਸ੍ਯੌषਧੇ ਮੋਚ੍ਛਿषਃ ਪਿਸ਼ਿਤਂ ਚਨ
ਫੂਲਣ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ, ਲਹੂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਤੇ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਜੜੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਸ ਵੀ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੌ ਤੇ ਬਲਾਸ ਤਿष੍ਠਤਃ ਕਕ੍ਸ਼ੇ ਮੁष੍ਕਾਵਪਸ਼੍ਰਿਤੌ । ਵੇਦਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਚੀਪੁਦ੍ਰੁਰਭਿਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤੇਰੇ ਦੋ ਫੂਲਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਬਾਂਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਕਮਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਚੀਪੁਦਰੂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਙ੍ਗ੍ਯੋ ਯਃ ਕਰ੍ਣ੍ਯੋ ਯੋ ਅਕ੍ਸ਼੍ਯੋਰ੍ਵਿਸਲ੍ਪਕਃ । ਵਿ ਵृਹਾਮੋ ਵਿਸਲ੍ਪਕਂ ਵਿਦ੍ਰਧਂ ਹृਦਯਾਮਯਮ੍ । ਪਰਾ ਤਮਜ੍ਞਾਤਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਮਧਰਾਞ੍ਚਂ ਸੁਵਾਮਸਿ
ਜੋ ਅੰਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੰਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ, ਫੂਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਅਣਜਾਣ ਰੋਗ, ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਯਕਸ਼ਮ, ਦੂਰ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਕਧੂਮਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਦ੍ਰਾਜਾਨਮਕੁਰ੍ਵਤ । ਭਦ੍ਰਾਹਮਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਨ੍ ਇਦਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਸਾਦਿਤਿ
ਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਕਧੂਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਭੇਜੀ ਹੈ—ਇਹ ਰਾਜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਭਦ੍ਰਾਹਂ ਨੋ ਮਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਭਦ੍ਰਾਹਂ ਸਾਯਮਸ੍ਤੁ ਨਃ । ਭਦ੍ਰਾਹਂ ਨੋ ਅਹ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਾਤਾ ਰਾਤ੍ਰੀ ਭਦ੍ਰਾਹਮਸ੍ਤੁ ਨਃ
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਭਦ੍ਰਾਹਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਰਾਜਨ੍ ਛਕਧੂਮ ਤ੍ਵਂ ਕृਧਿ
ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਤੋਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਤੋਂ—ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕਧੂਮ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯੋ ਨੋ ਭਦ੍ਰਾਹਮਕਰਃ ਸਾਯਂ ਨਕ੍ਤਮਥੋ ਦਿਵਾ । ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰਾਜ ਸ਼ਕਧੂਮ ਸਦਾ ਨਮਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਮ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਣਾਈ—ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕਧੂਮ, ਸਦਾ ਸਾਡਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਗੇਨ ਮਾ ਸ਼ਾਂਸ਼ਪੇਨ ਸਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮੇਦਿਨਾ । ਕृਣੋਮਿ ਭਗਿਨਂ ਮਾਪ ਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਵਰਾਤਯਃ
ਭਾਗਾ, ਸ਼ਾਂਸ਼ਪੇਨਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ।
ਯੇਨ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਮਭ੍ਯਭਵੋ ਭਗੇਨ ਵਰ੍ਚਸਾ ਸਹ । ਤੇਨ ਮਾ ਭਗਿਨਂ ਕृਣ੍ਵਪ ਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਵਰਾਤਯਃ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਾਗਾ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ—ਉਸ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ; ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ।
ਯੋ ਅਨ੍ਧੋ ਯਃ ਪੁਨਃਸਰੋ ਭਗੋ ਵृਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵਾਹਿਤਃ । ਤੇਨ ਮਾ ਭਗਿਨਂ ਕृਣ੍ਵਪ ਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਵਰਾਤਯਃ
ਹੇ ਭਾਗ, ਜੋ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਥੱਕ ਜਾਣ।
ਰਥਜਿਤਾਂ ਰਾਥਜਿਤੇਯੀਨਾਮਪ੍ਸਰਸਾਮਯਂ ਸ੍ਮਰਃ । ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰ ਹਿਣੁਤ ਸ੍ਮਰਮਸੌ ਮਾਮਨੁ ਸ਼ੋਚਤੁ
ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਅਪਸਰਾ ਦੀ ਚਾਹ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਅਸੌ ਮੇ ਸ੍ਮਰਤਾਦਿਤਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਮੇ ਸ੍ਮਰਤਾਦਿਤਿ । ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰ ਹਿਣੁਤ ਸ੍ਮਰਮਸੌ ਮਾਮਨੁ ਸ਼ੋਚਤੁ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਯਥਾ ਮਮ ਸ੍ਮਰਾਦਸੌ ਨਾਮੁष੍ਯਾਹਂ ਕਦਾ ਚਨ । ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰ ਹਿਣੁਤ ਸ੍ਮਰਮਸੌ ਮਾਮਨੁ ਸ਼ੋਚਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਨਾ ਕਰਾਂ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਉਨ੍ ਮਾਦਯਤ ਮਰੁਤ ਉਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ ਮਾਦਯ । ਅਗ੍ਨ ਉਨ੍ ਮਾਦਯਾ ਤ੍ਵਮਸੌ ਮਾਮਨੁ ਸ਼ੋਚਤੁ
ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੋ; ਹੇ ਆਕਾਸ਼, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੋ; ਹੇ ਅੱਗ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ—ਉਹ ਇੱਛਾ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਨਿ ਸ਼ੀਰ੍षਤੋ ਨਿ ਪਤ੍ਤਤ ਆਧ੍ਯੋ ਨਿ ਤਿਰਾਮਿ ਤੇ । ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰ ਹਿਣੁਤ ਸ੍ਮਰਮਸੌ ਮਾਮਨੁ ਸ਼ੋਚਤੁ
ਸਿਰ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾ, ਧਨ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਅਨੁਮਤੇऽਨ੍ਵਿਦਂ ਮਨ੍ਯਸ੍ਵਾਕੂਤੇ ਸਮਿਦਂ ਨਮਃ । ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰ ਹਿਣੁਤ ਸ੍ਮਰਮਸੌ ਮਾਮਨੁ ਸ਼ੋਚਤੁ
ਹੇ ਅਨੁਮਤੀ, ਇਸ ਕੰਮ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ; ਮਨ, ਹਵਨ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਯਦ੍ਧਾਵਸਿ ਤ੍ਰਿਯੋਜਨਂ ਪਞ੍ਚਯੋਜਨਮਾਸ਼੍ਵਿਨਮ੍ । ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰਾਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨੋ ਅਸਃ ਪਿਤਾ
ਜਦ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ, ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ—ਤਦ ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ।