ਵਿषਾਣਾ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਵਿ ष੍ਯਾਧ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਯ ਉਤ੍ਤਮਾ ਅਧਮਾ ਵਾਰੁਣਾ ਯੇ । ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਦੁਰਿਤਂ ਨਿ ष੍ਵਾਸ੍ਮਦਥ ਗਛੇਮ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍
ਵਰੁਣ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਬੰਨ੍ਹ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਖੁਲ ਜਾਣ। ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਯਦ੍ਦਾਰੁਣਿ ਬਧ੍ਯਸੇ ਯਚ੍ਚ ਰਜ੍ਜ੍ਵਾਂ ਯਦ੍ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਬਧ੍ਯਸੇ ਯਚ੍ਚ ਵਾਚਾ । ਅਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰੁਦਿਨ੍ ਨਯਾਤਿ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍
ਜੋ ਤੂੰ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਉਦਗਾਤਾਂ ਭਗਵਤੀ ਵਿਚृਤੌ ਨਾਮ ਤਾਰਕੇ । ਪ੍ਰੇਹਾਮृਤਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛਤਾਂ ਪ੍ਰੈਤੁ ਬਦ੍ਧਕਮੋਚਨਮ੍
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਾਰਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਭਾ 'ਚ ਉਭਰੇ। ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇ।
ਵਿ ਜਿਹੀष੍ਵ ਲੋਕਂ ਕृਣੁ ਬਨ੍ਧਾਨ੍ ਮੁਞ੍ਚਾਸਿ ਬਦ੍ਧਕਮ੍ । ਯੋਨ੍ਯਾ ਇਵ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤੋ ਗਰ੍ਭਃ ਪਥਃ ਸਰ੍ਵਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯ
ਰਸਤਾ ਖੋਲ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਓ, ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਗਰਭ ਤੋਂ ਬੱਚਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਚੱਲ।
ਏਤਂ ਭਾਗਂ ਪਰਿ ਦਦਾਮਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਨ੍ ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਸ੍ਯ । ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਜਰਸਃ ਪਰਸ੍ਤਾਦਛਿਨ੍ਨਂ ਤਨ੍ਤੁਮਨੁ ਸਂ ਤਰੇਮ
ਇਹ ਭਾਗ ਮੈਂ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਣਿਆ, ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਅਸੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਸੀਂ ਅਟੁੱਟ ਧਾਗਾ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।
ਤਤਂ ਤਨ੍ਤੁਮਨ੍ਵੇਕੇ ਤਰਨ੍ਤਿ ਯੇषਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਮਾਯਨੇਨ । ਅਬਨ੍ਧ੍ਵੇਕੇ ਦਦਤਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਦਾਤੁਂ ਚੇਚ੍ਛਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਏਵ
ਕੁਝ stretched ਧਾਗਾ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਮਿਲੀ। ਹੋਰ, ਜੋ ਬੰਨ੍ਹੇ ਨਹੀਂ, ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾਏ।
ਅਨ੍ਵਾਰਭੇਥਾਮਨੁਸਂਰਭੇਥਾਮੇਤਂ ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਃ ਸਚਨ੍ਤੇ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਪਕ੍ਵਂ ਪਰਿਵਿष੍ਟਮਗ੍ਨੌ ਤਸ੍ਯ ਗੁਪ੍ਤਯੇ ਦਮ੍ਪਤੀ ਸਂ ਸ਼੍ਰਯੇਥਾਮ੍
ਉਹ ਲੈਣ, ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਅੱਗ 'ਚ ਪਕਾਇਆ ਤੇ ਭੇਟ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੰਪਤੀ ਇਕੱਠੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ।
ਯਜ੍ਞਂ ਯਨ੍ਤਂ ਮਨਸਾ ਬृਹਨ੍ਤਮਨ੍ਵਾਰੋਹਾਮਿ ਤਪਸਾ ਸਯੋਨਿਃ । ਉਪਹੂਤਾ ਅਗ੍ਨੇ ਜਰਸਃ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍ਤृਤੀਯੇ ਨਾਕੇ ਸਧਮਾਦਂ ਮਦੇਮ
ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨੂੰ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗੇ, ਅੱਗ, ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੀਜੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਸਾਂਝੀ ਭੋਜਨ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਪੂਤਾ ਯੋषਿਤੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਪ੍ਰਪृਥਕ੍ਸਾਦਯਾਮਿ । ਯਤ੍ਕਾਮ ਇਦਮਭਿषਿਞ੍ਚਾਮਿ ਵੋऽਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸ ਦਦਾਤੁ ਤਨ੍ ਮੇ
ਸ਼ੁੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ, ਯਜਨ ਯੋਗ ਨਾਰੀਆਂ—ਇਹ ਮੈਂ ਪੰਡਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਿਠਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਛਾ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਮਰੁਤ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ।
ਏਤਂ ਸਧਸ੍ਥਾਃ ਪਰਿ ਵੋ ਦਦਾਮਿ ਯਂ ਸ਼ੇਵਧਿਮਾਵਹਾਜ੍ਜਾਤਵੇਦਃ । ਅਨ੍ਵਾਗਨ੍ਤਾ ਯਜਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤਂ ਸ੍ਮ ਜਾਨੀਤ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍
ਇਹ ਅਸਥਾਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜਾਤਵੇਦ ਨੇ ਖਜਾਨਾ ਵਜੋਂ ਲਿਆ। ਯਜਮਾਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਜਾਣੋ।
ਜਾਨੀਤ ਸ੍ਮੈਨਂ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍ ਦੇਵਾਃ ਸਧਸ੍ਥਾ ਵਿਦ ਲੋਕਮਤ੍ਰ । ਅਨ੍ਵਾਗਨ੍ਤਾ ਯਜਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤੀष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਂ ਸ੍ਮ ਕृਣੁਤਾਵਿਰਸ੍ਮੈ
ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੇਵੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸਮਝੋ। ਯਜਮਾਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇ—ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਦਾਨ ਉਸ ਲਈ ਪੂਰੇ ਹੋਣ।
ਦੇਵਾਃ ਪਿਤਰਃ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਾਃ । ਯੋ ਅਸ੍ਮਿ ਸੋ ਅਸ੍ਮਿ
ਦੇਵਤਾ ਪਿਤਰ ਹਨ, ਪਿਤਰ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਜੋ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਹਾਂ।
ਸ ਪਚਾਮਿ ਸ ਦਦਾਮਿ । ਸ ਯਜੇ ਸ ਦਤ੍ਤਾਨ੍ ਮਾ ਯੂषਮ੍
ਮੈਂ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਨਕਾਰੋ ਨਾ।
ਨਾਕੇ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠ ਤਤ੍ਰੈਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠਤੁ । ਵਿਦ੍ਧਿ ਪੂਰ੍ਤਸ੍ਯ ਨੋ ਰਾਜਨ੍ਤ੍ਸ ਦੇਵ ਸੁਮਨਾ ਭਵ
ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ 'ਚ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹੋ, ਇਹ ਉਥੇ ਟਿਕ ਕੇ ਰਹੇ। ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਮੰਗ ਜਾਣੋ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਰਹੋ।
ਦਿਵੋ ਨੁ ਮਾਂ ਬृਹਤੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਪਾਂ ਸ੍ਤੋਕੋ ਅਭ੍ਯਪਪ੍ਤਦ੍ਰਸੇਨ । ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਨ ਪਯਸਾਹਮਗ੍ਨੇ ਛਨ੍ਦੋਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਃ ਸੁਕृਤਾਂ ਕृਤੇਨ
ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਲ ਦਾ ਬੂੰਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੀਵਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਭ੍ਯਪਪ੍ਤਤ੍ਫਲਂ ਤਦ੍ਯਦ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ ਉ ਵਾਯੁਰੇਵ । ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਪृਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਨ੍ਵੋ ਯਚ੍ਚ ਵਾਸਸ ਆਪੋ ਨੁਦਨ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ऋਤਿਂ ਪਰਾਚੈਃ
ਜੇਕਰ ਇਹ ਬੂੰਦ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ ਹੈ; ਜੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਵਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਨੂੰ ਛੂਹੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਸਾਡੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ।
ਅਭ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਸੁਰਭਿ ਸਾ ਸਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਰ੍ਚਸ੍ਤਦੁ ਪੂਤ੍ਰਿਮਮੇਵ । ਸਰ੍ਵਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਵਿਤਤਾਧ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਤਨ੍ ਮਾ ਤਾਰੀਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰ੍ਮੋ ਅਰਾਤਿਃ
ਤੇਲ ਲਗਾਉਣ, ਸੁਗੰਧ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੋਨਾ, ਤੇ ਚਮਕ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਇਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਫੈਲ ਜਾਣ; ਬਦਕਿਸਮਤੀ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਵੈਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਉਣ।
ਵਨਸ੍ਪਤੇ ਵੀਡ੍ਵਙ੍ਗੋ ਹਿ ਭੂਯਾ ਅਸ੍ਮਤ੍ਸਖਾ ਪ੍ਰਤਰਣਃ ਸੁਵੀਰਃ । ਗੋਭਿਃ ਸਂਨਦ੍ਧੋ ਅਸਿ ਵੀਡਯਸ੍ਵਾਸ੍ਥਾਤਾ ਤੇ ਜਯਤੁ ਜੇਤ੍ਵਾਨਿ
ਹੇ ਰੁੱਖ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇਂ, ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਬਣ। ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਂ; ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਵੇ।
ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਯੋਜ ਉਦ੍ਭृਤਂ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯਃ ਪਰ੍ਯਾਭृਤਂ ਸਹਃ । ਅਪਾਮੋਜ੍ਮਾਨਂ ਪਰਿ ਗੋਭਿਰਾਵृਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਜ੍ਰਂ ਹਵਿषਾ ਰਥਂ ਯਜ
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਠਿਆ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ; ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਰੋਤਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ—ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਜਰ, ਰਥ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੌਜੋ ਮਰੁਤਾਮਨੀਕਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਨਾਭਿਃ । ਸ ਇਮਾਂ ਨੋ ਹਵ੍ਯਦਾਤਿਂ ਜੁषਾਣੋ ਦੇਵ ਰਥ ਪ੍ਰਤਿ ਹਵ੍ਯਾ ਗृਭਾਯ
ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਨਾਭੀ—ਉਹ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਥ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵੇ ਤੇ ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜੇ।
ਉਪ ਸ਼੍ਵਾਸਯ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁਤ੍ਰਾ ਤੇ ਵਨ੍ਵਤਾਂ ਵਿष੍ਠਿਤਂ ਜਗਤ੍। ਸ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਸਜੂਰਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦੇਵੈਰ੍ਦੂਰਾਦ੍ਦਵੀਯੋ ਅਪ ਸੇਧ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੇ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਡੁੰਢੁਭੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ, ਹੋਰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ।
ਆ ਕ੍ਰਨ੍ਦਯ ਬਲਮੋਜੋ ਨ ਆ ਧਾ ਅਭਿ ष੍ਟਨ ਦੁਰਿਤਾ ਬਾਧਮਾਨਃ । ਅਪ ਸੇਧ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਦੁਛੁਨਾਮਿਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮੁष੍ਟਿਰਸਿ ਵੀਡਯਸ੍ਵ
ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਹੇ ਡੁੰਢੁਭੀ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ; ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮੁੱਠ ਹੈਂ—ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ।
ਪ੍ਰਾਮੂਂ ਜਯਾਭੀਮੇ ਜਯਨ੍ਤੁ ਕੇਤੁਮਦ੍ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਰ੍ਵਾਵਦੀਤੁ । ਸਮਸ਼੍ਵਪਰ੍ਣਾਃ ਪਤਨ੍ਤੁ ਨੋ ਨਰੋऽਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਰਥਿਨੋ ਜਯਨ੍ਤੁ
ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਏ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਜਿੱਤਣ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਡੁੰਢੁਭੀ ਗੂੰਜੇ। ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌੜ ਪੈਣ; ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਰਥਵਾਨ ਜਿੱਤਣ।
ਵਿਦ੍ਰਧਸ੍ਯ ਬਲਾਸਸ੍ਯ ਲੋਹਿਤਸ੍ਯ ਵਨਸ੍ਪਤੇ । ਵਿਸਲ੍ਪਕਸ੍ਯੌषਧੇ ਮੋਚ੍ਛਿषਃ ਪਿਸ਼ਿਤਂ ਚਨ
ਫੂਲਣ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ, ਲਹੂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ, ਤੇ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਜੜੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਸ ਵੀ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੌ ਤੇ ਬਲਾਸ ਤਿष੍ਠਤਃ ਕਕ੍ਸ਼ੇ ਮੁष੍ਕਾਵਪਸ਼੍ਰਿਤੌ । ਵੇਦਾਹਂ ਤਸ੍ਯ ਭੇषਜਂ ਚੀਪੁਦ੍ਰੁਰਭਿਚਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤੇਰੇ ਦੋ ਫੂਲਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਬਾਂਹ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਕਮਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਚੀਪੁਦਰੂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਙ੍ਗ੍ਯੋ ਯਃ ਕਰ੍ਣ੍ਯੋ ਯੋ ਅਕ੍ਸ਼੍ਯੋਰ੍ਵਿਸਲ੍ਪਕਃ । ਵਿ ਵृਹਾਮੋ ਵਿਸਲ੍ਪਕਂ ਵਿਦ੍ਰਧਂ ਹृਦਯਾਮਯਮ੍ । ਪਰਾ ਤਮਜ੍ਞਾਤਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਮਧਰਾਞ੍ਚਂ ਸੁਵਾਮਸਿ
ਜੋ ਅੰਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕੰਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ, ਫੂਲਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਅਣਜਾਣ ਰੋਗ, ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਯਕਸ਼ਮ, ਦੂਰ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਕਧੂਮਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਦ੍ਰਾਜਾਨਮਕੁਰ੍ਵਤ । ਭਦ੍ਰਾਹਮਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਨ੍ ਇਦਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਸਾਦਿਤਿ
ਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਕਧੂਮ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਭੇਜੀ ਹੈ—ਇਹ ਰਾਜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਭਦ੍ਰਾਹਂ ਨੋ ਮਧ੍ਯਂਦਿਨੇ ਭਦ੍ਰਾਹਂ ਸਾਯਮਸ੍ਤੁ ਨਃ । ਭਦ੍ਰਾਹਂ ਨੋ ਅਹ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਾਤਾ ਰਾਤ੍ਰੀ ਭਦ੍ਰਾਹਮਸ੍ਤੁ ਨਃ
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਾਭ੍ਯਾਮ੍ । ਭਦ੍ਰਾਹਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਰਾਜਨ੍ ਛਕਧੂਮ ਤ੍ਵਂ ਕृਧਿ
ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਤੋਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਤੋਂ—ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕਧੂਮ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯੋ ਨੋ ਭਦ੍ਰਾਹਮਕਰਃ ਸਾਯਂ ਨਕ੍ਤਮਥੋ ਦਿਵਾ । ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰਾਜ ਸ਼ਕਧੂਮ ਸਦਾ ਨਮਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਮ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਣਾਈ—ਉਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕਧੂਮ, ਸਦਾ ਸਾਡਾ ਨਮਸਕਾਰ।