ऋਤਸ੍ਯ ऋਤੇਨਾਦਿਤ੍ਯਾ ਯਜਤ੍ਰਾ ਮੁਞ੍ਚਤੇਹ ਨਃ । ਯਜ੍ਞਂ ਯਦ੍ਯਜ੍ਞਵਾਹਸਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਨੋਪਸ਼ੇਕਿਮ
ਹੇ ਪੂਜਨਯ ਆਦਿਤਿਆ, ਸੱਚ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਇਥੇ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾਓ; ਜੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਅਸੀਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰ ਬੈਠੇ।
ਮੇਦਸ੍ਵਤਾ ਯਜਮਾਨਾਃ ਸ੍ਰੁਚਾਜ੍ਯਾਨਿ ਜੁਹ੍ਵਤਃ । ਅਕਾਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵੋ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਨੋਪ ਸ਼ੇਕਿਮ
ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਚਰਬੀ ਵਾਲੇ ਯਜਮਾਨ ਘੀ ਨੂੰ ਸ੍ਰੁਚਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਯਤਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਸਫਲ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ।
ਯਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਯਦਵਿਦ੍ਵਾਂਸ ਏਨਾਂਸਿ ਚਕृਮਾ ਵਯਮ੍ । ਯੂਯਂ ਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਮੁਞ੍ਚਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਜੋषਸਃ
ਜੋ ਦੋਸ਼ ਅਸੀਂ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।
ਯਦਿ ਜਾਗ੍ਰਦ੍ਯਦਿ ਸ੍ਵਪਨ੍ਨ੍ ਏਨ ਏਨਸ੍ਯੋऽਕਰਮ੍ । ਭੂਤਂ ਮਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਦ੍ਰੁਪਦਾਦਿਵ ਮੁਞ੍ਚਤਾਮ੍
ਜੇ ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਭੂਤਕਾਲ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੋਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਦੇਣ, ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਪੱਥਰ ਡੰਡੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੁਪਦਾਦਿਵ ਮੁਮੁਚਾਨਃ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਲਾਦਿਵ । ਪੂਤਂ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣੇਵਾਜ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤੁ ਮੈਨਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਛੁਟਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮੈਲ ਤੋਂ ਸਾਫ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਲ ਘੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਧੋ ਦੇਣ।
6.116 ਯਦ੍ਯਾਮਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਿਖਨਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਰੇ ਕਾਰ੍षੀਵਣਾ ਅਨ੍ਨਵਿਦੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਯਾ । ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ਰਾਜਨਿ ਤਜ੍ਜੁਹੋਮ੍ਯਥ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਮਧੁਮਦਸ੍ਤੁ ਨੋऽਨ੍ਨਮ੍
ਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਤਾਂ ਪਤਾ ਸੀ ਪਰ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਸ਼ੀਵਣ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੈਵਸਵਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਜਨ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਃ ਕृਣਵਦ੍ਭਾਗਧੇਯਂ ਮਧੁਭਾਗੋ ਮਧੁਨਾ ਸਂ ਸृਜਾਤਿ । ਮਾਤੁਰ੍ਯਦੇਨ ਇषਿਤਂ ਨ ਆਗਨ੍ ਯਦ੍ਵਾ ਪਿਤਾऽਪਰਾਦ੍ਧੋ ਜਿਹੀਦੇ
ਵੈਵਸਵਤ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਾਂ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਸੀ ਪਰ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਜਾਂ ਜੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਯਦੀਦਂ ਮਾਤੁਰ੍ਯਦਿ ਪਿਤੁਰ੍ਨਃ ਪਰਿ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਚ੍ਚੇਤਸ ਏਨ ਆਗਨ੍ । ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਪਿਤਰਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ਿਵੋ ਅਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਯੁਃ
ਜੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਪੂਰਵਜ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ।
ਅਪਮਿਤ੍ਯਮਪ੍ਰਤੀਤ੍ਤਂ ਯਦਸ੍ਮਿ ਯਮਸ੍ਯ ਯੇਨ ਬਲਿਨਾ ਚਰਾਮਿ । ਇਦਂ ਤਦਗ੍ਨੇ ਅਨृਣੋ ਭਵਾਮਿ ਤ੍ਵਂ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਵਿਚृਤਂ ਵੇਤ੍ਥ ਸਰ੍ਵਾਨ੍
ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਮੈਂ ਲਿਆ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਯਮ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਬੰਨ੍ਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਇਹੈਵ ਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿ ਦਦ੍ਮ ਏਨਜ੍ਜੀਵਾ ਜੀਵੇਭ੍ਯੋ ਨਿ ਹਰਾਮ ਏਨਤ੍। ਅਪਮਿਤ੍ਯ ਧਾਨ੍ਯਂ ਯਜ੍ਜਘਸਾਹਮਿਦਂ ਤਦਗ੍ਨੇ ਅਨृਣੋ ਭਵਾਮਿ
ਇਥੇ ਹੀ, ਜੀਵਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਵਾਪਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੀਵਿਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹਟਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਫਸਲ ਖਾ ਕੇ ਲਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਅਨृਣਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨृਣਾਃ ਪਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਤृਤੀਯੇ ਲੋਕੇ ਅਨृਣਾਃ ਸ੍ਯਾਮ । ਯੇ ਦੇਵਯਾਨਾਃ ਪਿਤृਯਾਣਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪਥੋ ਅਨृਣਾ ਆ ਕ੍ਸ਼ਿਯੇਮ
ਇਥੇ, ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਤ ਹੋਈਏ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਣ।
ਯਦ੍ਧਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚਕृਮ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਗਤ੍ਨੁਮੁਪਲਿਪ੍ਸਮਾਨਾਃ । ਉਗ੍ਰਂਪਸ਼੍ਯੇ ਉਗ੍ਰਜਿਤੌ ਤਦਦ੍ਯਾਪ੍ਸਰਸਾਵਨੁ ਦਤ੍ਤਾਮृਣਂ ਨਃ
ਜੋ ਦੋਸ਼ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੂਏ ਦੀ ਦੌੜ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਕੀਤਾ, ਉਗ੍ਰ ਪਸ਼ਯੇ ਤੇ ਉਗ੍ਰਜਿਤਾ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਣ।
ਉਗ੍ਰਂਪਸ਼੍ਯੇ ਰਾष੍ਟ੍ਰਭृਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਾਣਿ ਯਦਕ੍ਸ਼ਵृਤ੍ਤਮਨੁ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਏਤਤ੍। ऋਣਾਨ੍ ਨੋ ਨ ऋਣਮੇਰ੍ਤ੍ਸਮਾਨੋ ਯਮਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਅਧਿਰਜ੍ਜੁਰਾਯਤ੍
ਉਗ੍ਰ ਪਸ਼ਯੇ, ਰਾਜ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜੋ ਜੂਏ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਣ; ਕਰਜ਼ਾ ਜਾਂ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ।
ਯਸ੍ਮਾ ऋਣਂ ਯਸ੍ਯ ਜਾਯਾਮੁਪੈਮਿ ਯਂ ਯਾਚਮਾਨੋ ਅਭ੍ਯੈਮਿ ਦੇਵਾਃ । ਤੇ ਵਾਚਂ ਵਾਦਿषੁਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰਾਂ ਮਦ੍ਦੇਵਪਤ੍ਨੀ ਅਪ੍ਸਰਸਾਵਧੀਤਮ੍
ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕਰਜ਼ਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਮੈਂ ਮੰਗਣ ਆਇਆ, ਦੇਵਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਸਹੀ ਕਰ ਦੇਣ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲੈਣ।
6.119 ਯਦਦੀਵ੍ਯਨ੍ਨ੍ ऋਣਮਹਂ ਕृਣੋਮ੍ਯਦਾਸ੍ਯਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਉਤ ਸਂਗृਣਾਮਿ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਨੋ ਅਧਿਪਾ ਵਸਿष੍ਠ ਉਦਿਨ੍ ਨਯਾਤਿ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍
ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਮੈਂ ਜੂਏ ਜਾਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਲਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਾਡਾ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਪ੍ਰਤਿ ਵੇਦਯਾਮਿ ਯਦਿ ऋਣਂ ਸਂਗਰੋ ਦੇਵਤਾਸੁ । ਸ ਏਤਾਨ੍ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਵਿਚृਤਂ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਥ ਪਕ੍ਵੇਨ ਸਹ ਸਂ ਭਵੇਮ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਰਜ਼ਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਬੰਨ੍ਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਈਏ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਃ ਪਵਿਤਾ ਮਾ ਪੁਨਾਤੁ ਯਤ੍ਸਂਗਰਮਭਿਧਾਵਾਮ੍ਯਾਸ਼ਾਮ੍ । ਅਨਾਜਾਨਨ੍ ਮਨਸਾ ਯਾਚਮਾਨੋ ਯਤ੍ਤਤ੍ਰੈਨੋ ਅਪ ਤਤ੍ਸੁਵਾਮਿ
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ ਜਦ ਮੈਂ ਆਸ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਰ ਲਿਆ, ਮਨੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਲਤੀ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰ ਲਵਾਂ।
ਯਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਂ ਯਨ੍ ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਵਾ ਜਿਹਿਂਸਿਮ । ਅਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰੁਦਿਨ੍ ਨਯਾਤਿ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍
ਜੋ ਕਦੇ ਅਸਾਂ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਭੂਮਿਰ੍ਮਾਤਾਦਿਤਿਰ੍ਨੋ ਜਨਿਤ੍ਰਂ ਭ੍ਰਾਤਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਭਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯਾ ਨਃ । ਦ੍ਯੌਰ੍ਨਃ ਪਿਤਾ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਾਚ੍ਛਂ ਭਵਾਤਿ ਜਾਮਿਮृਤ੍ਵਾ ਮਾਵ ਪਤ੍ਸਿ ਲੋਕਾਤ੍
ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਸਾਡੀ ਜਣੇ ਵਾਲੀ, ਅਕਾਸ਼ ਸਾਡਾ ਭਰਾ ਹੈ—ਕੋਈ ਸ਼ਾਪ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਅਸਮਾਨ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਾਗ ਸਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ। ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅਸੀਂ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਨਾ ਡਿੱਗੀਏ।
ਯਤ੍ਰਾ ਸੁਹਾਰ੍ਦਃ ਸੁਕृਤੋ ਮਦਨ੍ਤਿ ਵਿਹਾਯ ਰੋਗਂ ਤਨ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਯਾਃ । ਅਸ਼੍ਲੋਨਾ ਅਙ੍ਗੈਰਹ੍ਰੁਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਪਿਤਰੌ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਰੀਰ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਚੋਟ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪੇ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ।
ਵਿषਾਣਾ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਵਿ ष੍ਯਾਧ੍ਯਸ੍ਮਦ੍ਯ ਉਤ੍ਤਮਾ ਅਧਮਾ ਵਾਰੁਣਾ ਯੇ । ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਦੁਰਿਤਂ ਨਿ ष੍ਵਾਸ੍ਮਦਥ ਗਛੇਮ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍
ਵਰੁਣ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਬੰਨ੍ਹ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਖੁਲ ਜਾਣ। ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਯਦ੍ਦਾਰੁਣਿ ਬਧ੍ਯਸੇ ਯਚ੍ਚ ਰਜ੍ਜ੍ਵਾਂ ਯਦ੍ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਬਧ੍ਯਸੇ ਯਚ੍ਚ ਵਾਚਾ । ਅਯਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨਿਰੁਦਿਨ੍ ਨਯਾਤਿ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਮ੍
ਜੋ ਤੂੰ ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਰੱਸੀ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅੱਗ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾ ਕੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਉਦਗਾਤਾਂ ਭਗਵਤੀ ਵਿਚृਤੌ ਨਾਮ ਤਾਰਕੇ । ਪ੍ਰੇਹਾਮृਤਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛਤਾਂ ਪ੍ਰੈਤੁ ਬਦ੍ਧਕਮੋਚਨਮ੍
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਾਰਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਸਭਾ 'ਚ ਉਭਰੇ। ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇ।
ਵਿ ਜਿਹੀष੍ਵ ਲੋਕਂ ਕृਣੁ ਬਨ੍ਧਾਨ੍ ਮੁਞ੍ਚਾਸਿ ਬਦ੍ਧਕਮ੍ । ਯੋਨ੍ਯਾ ਇਵ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤੋ ਗਰ੍ਭਃ ਪਥਃ ਸਰ੍ਵਾਮਨੁ ਕ੍ਸ਼ਿਯ
ਰਸਤਾ ਖੋਲ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਓ, ਬੰਨ੍ਹ ਖੋਲ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਗਰਭ ਤੋਂ ਬੱਚਾ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹਰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਚੱਲ।
ਏਤਂ ਭਾਗਂ ਪਰਿ ਦਦਾਮਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਨ੍ ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਸ੍ਯ । ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਜਰਸਃ ਪਰਸ੍ਤਾਦਛਿਨ੍ਨਂ ਤਨ੍ਤੁਮਨੁ ਸਂ ਤਰੇਮ
ਇਹ ਭਾਗ ਮੈਂ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਣਿਆ, ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਅਸੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਵਧੇਰੇ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਸੀਂ ਅਟੁੱਟ ਧਾਗਾ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।
ਤਤਂ ਤਨ੍ਤੁਮਨ੍ਵੇਕੇ ਤਰਨ੍ਤਿ ਯੇषਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਮਾਯਨੇਨ । ਅਬਨ੍ਧ੍ਵੇਕੇ ਦਦਤਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਦਾਤੁਂ ਚੇਚ੍ਛਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਏਵ
ਕੁਝ stretched ਧਾਗਾ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਮਿਲੀ। ਹੋਰ, ਜੋ ਬੰਨ੍ਹੇ ਨਹੀਂ, ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾਏ।
ਅਨ੍ਵਾਰਭੇਥਾਮਨੁਸਂਰਭੇਥਾਮੇਤਂ ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਃ ਸਚਨ੍ਤੇ । ਯਦ੍ਵਾਂ ਪਕ੍ਵਂ ਪਰਿਵਿष੍ਟਮਗ੍ਨੌ ਤਸ੍ਯ ਗੁਪ੍ਤਯੇ ਦਮ੍ਪਤੀ ਸਂ ਸ਼੍ਰਯੇਥਾਮ੍
ਉਹ ਲੈਣ, ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਅੱਗ 'ਚ ਪਕਾਇਆ ਤੇ ਭੇਟ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੰਪਤੀ ਇਕੱਠੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ।
ਯਜ੍ਞਂ ਯਨ੍ਤਂ ਮਨਸਾ ਬृਹਨ੍ਤਮਨ੍ਵਾਰੋਹਾਮਿ ਤਪਸਾ ਸਯੋਨਿਃ । ਉਪਹੂਤਾ ਅਗ੍ਨੇ ਜਰਸਃ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍ਤृਤੀਯੇ ਨਾਕੇ ਸਧਮਾਦਂ ਮਦੇਮ
ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨੂੰ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗੇ, ਅੱਗ, ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੀਜੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਸਾਂਝੀ ਭੋਜਨ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਪੂਤਾ ਯੋषਿਤੋ ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਪ੍ਰਪृਥਕ੍ਸਾਦਯਾਮਿ । ਯਤ੍ਕਾਮ ਇਦਮਭਿषਿਞ੍ਚਾਮਿ ਵੋऽਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਸ ਦਦਾਤੁ ਤਨ੍ ਮੇ
ਸ਼ੁੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ, ਯਜਨ ਯੋਗ ਨਾਰੀਆਂ—ਇਹ ਮੈਂ ਪੰਡਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਿਠਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਛਾ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਮਰੁਤ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ।
ਏਤਂ ਸਧਸ੍ਥਾਃ ਪਰਿ ਵੋ ਦਦਾਮਿ ਯਂ ਸ਼ੇਵਧਿਮਾਵਹਾਜ੍ਜਾਤਵੇਦਃ । ਅਨ੍ਵਾਗਨ੍ਤਾ ਯਜਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤਂ ਸ੍ਮ ਜਾਨੀਤ ਪਰਮੇ ਵ੍ਯੋਮਨ੍
ਇਹ ਅਸਥਾਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜਾਤਵੇਦ ਨੇ ਖਜਾਨਾ ਵਜੋਂ ਲਿਆ। ਯਜਮਾਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇ—ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਜਾਣੋ।