ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਯਃ ਪਰਾਪਤਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼ੁਮਤ੍। ਏਵਾ ਤ੍ਵਂ ਕਾਸੇ ਪ੍ਰ ਪਤ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਨੁ ਵਿਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਖੰਘ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਹਾਵੇ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਦੂਰ ਉੱਡ ਜਾ।
ਆਯਨੇ ਤੇ ਪਰਾਯਣੇ ਦੂਰ੍ਵਾ ਰੋਹਨ੍ਤੁ ਪੁष੍ਪਿਣੀਃ । ਉਤ੍ਸੋ ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਤਾਂ ਹ੍ਰਦੋ ਵਾ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦੂਰਵਾ ਘਾਹ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉੱਗੇ; ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਚਸ਼ਮਾ ਨਿਕਲੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪੋਖ ਬਣੇ।
ਅਪਾਮਿਦਂ ਨ੍ਯਯਨਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ । ਮਧ੍ਯੇ ਹ੍ਰਦਸ੍ਯ ਨੋ ਗृਹਾਃ ਪਰਾਚੀਨਾ ਮੁਖਾ ਕृਧਿ
ਇਹ ਪਾਣੀ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਠਹਿਰਾਈ ਹੈ; ਝੀਲ ਦੇ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਘਰ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਦੂਰ ਕਰ।
ਹਿਮਸ੍ਯ ਤ੍ਵਾ ਜਰਾਯੁਣਾ ਸ਼ਾਲੇ ਪਰਿ ਵ੍ਯਯਾਮਸਿ । ਸ਼ੀਤਹ੍ਰਦਾ ਹਿ ਨੋ ਭੁਵੋऽਗ੍ਨਿष੍ਕृਣੋਤੁ ਭੇषਜਮ੍
ਹਿਮ ਦੇ ਪਰਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੌਲ ਦੇ ਖੇਤ 'ਚ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਠੰਡੀ ਝੀਲਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਅੱਗ, ਇਲਾਜ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤ੍ਤ੍ਰਾਯਮਾਣਾਯੈ ਮਾ ਪਰਿ ਦੇਹਿ । ਤ੍ਰਾਯਮਾਣੇ ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਚਤੁष੍ਪਾਦ੍ ਯਚ੍ਚ ਨਃ ਸ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦੀ ਤੇ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤ੍ਰਾਯਮਾਣੇ ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤੇ ਮਾ ਪਰਿ ਦੇਹਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਦ੍ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਚਤੁष੍ਪਾਡ੍ਯਚ੍ਚ ਨਃ ਸ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਉਸ ਦੀ ਜਿੱਤ 'ਚ ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤ੍ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯੈ ਮਾ ਪਰਿ ਦੇਹਿ । ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਚਤੁष੍ਪਾਦ੍ ਯਚ੍ਚ ਨਃ ਸ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਵਿਦੇ ਮਾ ਪਰਿ ਦੇਹਿ । ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਦ੍ਵਿਪਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਚਤੁष੍ਪਾਦ੍ ਯਚ੍ਚ ਨਃ ਸ੍ਵਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਜਾਣਣ 'ਚ ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਮੇਧੇ ਪ੍ਰਥਮਾ ਗੋਭਿਰਸ਼੍ਵੇਭਿਰਾ ਗਹਿ । ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਅਸਿ ਯਜ੍ਞਿਯਾ
ਤੂੰ, ਮেধਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆ; ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਲਈ ਤੂੰ ਯੋਗ ਹੈ।
ਮੇਧਾਮਹਂ ਪ੍ਰਥਮਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਵਤੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜੂਤਾਮृषਿष੍ਟੁਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਪੀਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਵਸੇ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਮেধਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਂ ਮੇਧਾਮृਭਵੋ ਵਿਦੁਰ੍ਯਾਂ ਮੇਧਾਮਸੁਰਾ ਵਿਦੁਃ । ऋषਯੋ ਭਦ੍ਰਾਂ ਮੇਧਾਂ ਯਾਂ ਵਿਦੁਸ੍ਤਾਂ ਮਯ੍ਯਾ ਵੇਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜਿਸ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਸਚ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਾਣਿਆ, ਜਿਸ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ, ਜਿਸ ਚੰਗੀ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਛਾਣਿਆ—ਉਹੀ ਬੁਧੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਸਾਈਏ।
ਯਾਮृषਯੋ ਭੂਤਕृਤੋ ਮੇਧਾਂ ਮੇਧਾਵਿਨੋ ਵਿਦੁਃ । ਤਯਾ ਮਾਮਦ੍ਯ ਮੇਧਯਾਗ੍ਨੇ ਮੇਧਾਵਿਨਂ ਕृਣੁ
ਜਿਸ ਬੁਧੀ ਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਾਣਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਸ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਬੁਧੀਵਾਨ ਬਣਾ।
ਮੇਧਾਂ ਸਾਯਂ ਮੇਧਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਮੇਧਾਂ ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨਂ ਪਰਿ । ਮੇਧਾਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਵਚਸਾ ਵੇਸ਼ਯਾਮਹੇ
ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ ਦੀ ਬੁਧੀ, ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਬੁਧੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਬੁਧੀ—ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਤੇ ਬੋਲੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬੁਧੀ ਵਸਾਈਏ।
ਪਿਪ੍ਪਲੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਭੇषਜ੍ਯੁਤਾਤਿਵਿਦ੍ਧਭੇषਜੀ । ਤਾਂ ਦੇਵਾਃ ਸਮਕਲ੍ਪਯਨ੍ਨ੍ ਇਯਂ ਜੀਵਿਤਵਾ ਅਲਮ੍
ਲੰਮੀ ਪਿੱਪਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਵਾਈ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਵਾਈ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ—ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੈ; ਇਹ ਜੀਵਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਪਿਪ੍ਪਲ੍ਯਃ ਸਮਵਦਨ੍ਤਾਯਤੀਰ੍ਜਨਨਾਦਧਿ । ਯਂ ਜੀਵਮਸ਼੍ਨਵਾਮਹੈ ਨ ਸ ਰਿष੍ਯਾਤਿ ਪੂਰੁषਃ
ਪਿੱਪਲੀਆਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਨਮ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਸੁਰਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਖਨਨ੍ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵੋਦਵਪਨ੍ ਪੁਨਃ । ਵਾਤੀਕृਤਸ੍ਯ ਭੇषਜੀਮਥੋ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਯ ਭੇषਜੀਮ੍
ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੱਬ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਉਖਾੜ ਲਿਆ—ਹਵਾ ਨਾਲ ਹੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਦਵਾਈ, ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਦਵਾਈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਨੋ ਹਿ ਕਮੀਡ੍ਯੋ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ ਸਨਾਚ੍ਚ ਹੋਤਾ ਨਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਸਿ । ਸ੍ਵਾਂ ਚਾਗ੍ਨੇ ਤਨ੍ਵਂ ਪਿਪ੍ਰਾਯਸ੍ਵਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚ ਸੌਭਗਮਾ ਯਜਸ੍ਵ
ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈਂ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਨਵਾਂ ਹੋਤ੍ਰ; ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਪਿਆਰ ਕਰ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਘ੍ਨ੍ਯਾਂ ਜਾਤੋ ਵਿਚृਤੋਰ੍ਯਮਸ੍ਯ ਮੂਲਬਰ੍ਹਣਾਤ੍ਪਰਿ ਪਾਹ੍ਯੇਨਮ੍ । ਅਤ੍ਯੇਨਂ ਨੇषਦ੍ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਤ੍ਵਾਯ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯ
ਜੋ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਜਨਮਿਆ, ਯਮ ਦੇ ਮੂਲ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇऽਹ੍ਨ੍ਯਜਨਿष੍ਟ ਵੀਰੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਜਾ ਜਾਯਮਾਨਃ ਸੁਵੀਰਃ । ਸ ਮਾ ਵਧੀਤ੍ਪਿਤਰਂ ਵਰ੍ਧਮਾਨੋ ਮਾ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰ ਮਿਨੀਜ੍ਜਨਿਤ੍ਰੀਮ੍
ਬਾਘ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵੀਰ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਰੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਤਾਕਤਵਾਨ; ਜਦੋਂ ਵਧੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ।
ਇਮਂ ਮੇ ਅਗ੍ਨੇ ਪੁਰੁषਂ ਮੁਮੁਗ੍ਧ੍ਯਯਂ ਯੋ ਬਦ੍ਧਃ ਸੁਯਤੋ ਲਾਲਪੀਤਿ । ਅਤੋऽਧਿ ਤੇ ਕृਣਵਦ੍ਭਾਗਧੇਯਂ ਯਦਾਨੁਨ੍ਮਦਿਤੋऽਸਤਿ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ—ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੀਭ ਢਿੱਲੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਾਗਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੇ ਨਿ ਸ਼ਮਯਤੁ ਯਦਿ ਤੇ ਮਨ ਉਦ੍ਯੁਤਮ੍ । ਕृਣੋਮਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਭੇषਜਂ ਯਥਾਨੁਨ੍ਮਦਿਤੋऽਸਸਿ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਨਿ ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰੇ; ਮੈਂ ਜਾਣ ਕੇ ਦਵਾਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਾਗਲਪਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਦੇਵੈਨਸਾਦੁਨ੍ਮਦਿਤਮੁਨ੍ਮਤ੍ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਪਰਿ । ਕृਣੋਮਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਭੇषਜਂ ਯਦਾਨੁਨ੍ਮਦਿਤੋऽਸਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਪਾਗਲਪਨ, ਪਾਗਲ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ—ਮੈਂ ਜਾਣ ਕੇ ਦਵਾਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਾਗਲਪਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰਪ੍ਸਰਸਃ ਪੁਨਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਨਰ੍ਭਗਃ । ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਯਥਾਨੁਨ੍ਮਦਿਤੋऽਸਸਿ
ਮੰਦੇ ਆਤਮਾ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ, ਇੰਦਰ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ, ਭਾਗ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ, ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਪਾਗਲਪਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਮਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਵਧੀਦਯਮਗ੍ਨ ਏषਾਂ ਮੂਲਬਰ੍ਹਣਾਤ੍ਪਰਿ ਪਾਹ੍ਯੇਨਮ੍ । ਸ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਵਿ ਚृਤ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵਾ ਅਨੁ ਜਾਨਨ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਨਾ ਦੇ; ਯਮ ਦੇ ਮੂਲ ਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾ; ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਪਾਸੇ ਖੋਲ੍ਹ, ਜਾਣ ਕੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਣ।
ਉਨ੍ ਮੁਞ੍ਚ ਪਾਸ਼ਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਗ੍ਨ ਏषਾਂ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰੁਤ੍ਸਿਤਾ ਯੇਭਿਰਾਸਨ੍ । ਸ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾਃ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਵਿ ਚृਤ ਪ੍ਰਜਾਨਨ੍ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੌ ਮਾਤਰਂ ਮੁਞ੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਖੋਲ੍ਹ, ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਦੇ ਤਿੰਨਤੀਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਬੰਨ੍ਹੇ ਪਾਸੇ ਖੋਲ੍ਹ, ਜਾਣ ਕੇ, ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਛੱਡ।
ਯੇਭਿਃ ਪਾਸ਼ੈਃ ਪਰਿਵਿਤ੍ਤੋ ਵਿਬਦ੍ਧੋऽਙ੍ਗੇਅਙ੍ਗ ਆਰ੍ਪਿਤ ਉਤ੍ਸਿਤਸ਼੍ਚ । ਵਿ ਤੇ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਿਮੁਚੋ ਹਿ ਸਨ੍ਤਿ ਭ੍ਰੂਣਘ੍ਨਿ ਪੂषਨ੍ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਮृਕ੍ਸ਼੍ਵ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ, ਅੰਗ-ਅੰਗ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਉਹ ਪਾਸੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੁਲ ਜਾਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਜਨਮੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ।
ਤ੍ਰਿਤੇ ਦੇਵਾ ਅਮृਜਤੈਤਦੇਨਸ੍ਤ੍ਰਿਤ ਏਨਨ੍ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਮਮृਜੇ । ਤਤੋ ਯਦਿ ਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਹਿਰਾਨਸ਼ੇ ਤਾਂ ਤੇ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤੁ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਇਹ ਪਾਪ ਸਾਫ ਕੀਤਾ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਕੀਤਾ; ਜੇ ਪਕੜ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਣ।
ਮਰੀਚੀਰ੍ਧੂਮਾਨ੍ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਨੁ ਪਾਪ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਉਦਾਰਾਨ੍ ਗਚ੍ਛੋਤ ਵਾ ਨੀਹਾਰਾਨ੍ । ਨਦੀਨਂ ਫੇਨਾਮਨੁ ਤਾਨ੍ ਵਿ ਨਸ਼੍ਯ ਭ੍ਰੂਣਘ੍ਨਿ ਪੂषਨ੍ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਮृਕ੍ਸ਼੍ਵ
ਕਿਰਣਾਂ, ਧੂੰਆਂ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦੇ, ਪਾਪ ਵਸੀਲੇ ਜਾਂ ਧੁੰਦ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ; ਦਰਿਆ ਦੇ ਫੇਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵੇ—ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਜਨਮੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਧਾ ਨਿਹਿਤਂ ਤ੍ਰਿਤਸ੍ਯਾਪਮृष੍ਟਂ ਮਨੁष੍ਯੈਨਸਾਨਿ । ਤਤੋ ਯਦਿ ਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਹਿਰਾਨਸ਼ੇ ਤਾਂ ਤੇ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤੁ
ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦੋਸ਼, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਤ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ ਧੋਏ ਗਏ ਹਨ, ਜੇ ਉਹ ਪਕੜ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣ।
ਯਦ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵਹੇਡਨਂ ਦੇਵਾਸਸ਼੍ਚਕृਮ ਵਯਮ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨੋ ਯੁਯਮृਤਸ੍ਯ ऋਤੇਨ ਮੁਞ੍ਚਤ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ, ਦੇਵਤੇ ਹੋ ਕੇ, ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਰ ਬੈਠੇ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।