ਜਵਸ੍ਤੇ ਅਰ੍ਵਨ੍ ਨਿਹਿਤੋ ਗੁਹਾ ਯਃ ਸ਼੍ਯੇਨੇ ਵਾਤੇ ਉਤ ਯੋऽਚਰਤ੍ਪਰੀਤ੍ਤਃ । ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਾਜਿਨ੍ ਬਲਵਾਨ੍ ਬਲੇਨਾਜਿਂ ਜਯ ਸਮਨੇ ਪਰਯਿष੍ਣੁਃ
ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ, ਘੋੜੇ, ਕਿਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲਿਆ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ, ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ।
ਤਨੂष੍ਟੇ ਵਾਜਿਨ੍ ਤਨ੍ਵਂ ਨਯਨ੍ਤੀ ਵਾਮਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਧਾਵਤੁ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ । ਅਹ੍ਰੁਤੋ ਮਹੋ ਧਰੁਣਾਯ ਦੇਵੋ ਦਿਵੀਵ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਮਾ ਮਿਮੀਯਾਤ੍
ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ, ਘੋੜੇ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਗੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਵੇ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਾ, ਬਿਨਾ ਜਲਦੀ ਕੀਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆਪਣਾ ਮਾਪ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯਮੋ ਮृਤ੍ਯੁਰਘਮਾਰੋ ਨਿਰ੍ऋਥੋ ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼ਰ੍ਵੋऽਸ੍ਤਾ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡਃ । ਦੇਵਜਨਾਃ ਸੇਨਯੋਤ੍ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਿ ਵृਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਵੀਰਾਨ੍
ਯਮ, ਮੌਤ, ਅਘਮਾਰਾ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਬਭਰੂ, ਸ਼ਰਵ, ਅਸਤ, ਨੀਲਸ਼ਿਖੰਡ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੈਨਾ ਉੱਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਰਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਮਨਸਾ ਹੋਮੈਰ੍ਹਰਸਾ ਘृਤੇਨ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰ ਉਤ ਰਾਜ੍ਞੇ ਭਵਾਯ । ਨਮਸ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਨਮ ਏਭ੍ਯਃ ਕृਣੋਮ੍ਯਨ੍ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਮਦਘਵਿषਾ ਨਯਨ੍ਤੁ
ਮਨ, ਹਵਨ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸ਼ਰਵ, ਅਸਤਰ ਤੇ ਭਵਾ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਣ।
ਤ੍ਰਾਯਧ੍ਵਂ ਨੋ ਅਘਵਿषਾਭ੍ਯੋ ਵਧਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਃ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਵਰੁਣਃ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾਤਾਪਰ੍ਜਨ੍ਯਯੋਃ ਸੁਮਤੌ ਸ੍ਯਾਮ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਾਰੁਤੋ, ਅੱਗੀ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਅਸੀਂ ਵਾਤ ਤੇ ਪਰਜਨਯਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।
ਸਂ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ ਸਂ ਵ੍ਰਤਾ ਸਮਾਕੂਤੀਰ੍ਨਮਾਮਸਿ । ਅਮੀ ਯੇ ਵਿਵ੍ਰਤਾ ਸ੍ਥਨ ਤਾਨ੍ ਵਃ ਸਂ ਨਮਯਾਮਸਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਚਨ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਇਕਠੀਆਂ ਹੋਣ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਇਕਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਗृਭ੍ਣਾਮਿ ਮਨਸਾ ਮਨਾਂਸਿ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਮਨੁ ਚਿਤ੍ਤੇਭਿਰੇਤ । ਮਮ ਵਸ਼ੇषੁ ਹृਦਯਾਨਿ ਵਃ ਕृਣੋਮਿ ਮਮ ਯਾਤਮਨੁਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨ ਏਤ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਚਿੱਤ ਤੁਹਾਡੇ ਚਿੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਾਹੇ ਪਿੱਛੇ ਆਓ।
ਓਤੇ ਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਓਤਾ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਓਤੌ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਰ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਮੇਦਂ ਸਰਸ੍ਵਤਿ
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ—ਸਰਸਵਤੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇਵੇ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋ ਦੇਵਸਦਨਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਯਾਮਿਤੋ ਦਿਵਿ । ਤਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦੇਵਾਃ ਕੁष੍ਠਮਵਨ੍ਵਤ
ਅਸ਼ਵਥ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਨਿਗਾਹ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੁਸ਼ਠਾ ਲੱਭਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ ਨੌਰਚਰਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਬਨ੍ਧਨਾ ਦਿਵਿ । ਤਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਂ ਦੇਵਾਃ ਕੁष੍ਠਮਵਨ੍ਵਤ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੌਕ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਹੋਈ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਰਦੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੁਸ਼ਠਾ ਲੱਭਿਆ।
ਗਰ੍ਭੋ ਅਸ੍ਯੋषਧੀਨਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਹਿਮਵਤਾਮੁਤ । ਗਰ੍ਭੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਤਸ੍ਯੇਮਂ ਮੇ ਅਗਦਂ ਕृਧਿ
ਇਹ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਜਣਮ ਹੈ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦਾ ਜਣਮ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੰਤੂਆਂ ਦਾ ਜਣਮ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਯਾ ਓषਧਯਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰ੍ਬਹ੍ਵੀਃ ਸ਼ਤਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪ੍ਰਸੂਤਾਸ੍ਤਾ ਨੋ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੜੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾਂ ਹੋਈਆਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਓ।
ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਮਾ ਸ਼ਪਥ੍ਯਾਦਥੋ ਵਰੁਣ੍ਯਾਦੁਤ । ਅਥੋ ਯਮਸ੍ਯ ਪਡ੍ਵੀਸ਼ਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੇ ਜੰਜੀਰ ਤੋਂ, ਤੇ ਹਰ ਰੱਬੀ ਗੁਨਾਹ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਦੇਣ।
ਯਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਮਨਸਾ ਯਚ੍ਚ ਵਾਚੋਪਾਰਿਮ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਯਤ੍ਸ੍ਵਪਨ੍ਤਃ । ਸੋਮਸ੍ਤਾਨਿ ਸ੍ਵਧਯਾ ਨਃ ਪੁਨਾਤੁ
ਅਸੀਂ ਅੱਖਾਂ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ—ਸੋਮਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਸਾਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਅਭਿਭੂਰ੍ਯਜ੍ਞੋ ਅਭਿਭੂਰਗ੍ਨਿਰਭਿਭੂਃ ਸੋਮੋ ਅਭਿਭੂਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਅਭ੍ਯਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਯਥਾਸਾਨ੍ਯੇਵਾ ਵਿਧੇਮਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾ ਇਦਂ ਹਵਿਃ
ਯਜਨਾ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਸੋਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ; ਆਓ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰੀਏ, ਇਹ ਭੇਟ ਚੜਾਈਏ।
ਸ੍ਵਧਾਸ੍ਤੁ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਮਧੁਨੇਹ ਪਿਨ੍ਵਤਮ੍ । ਬਾਧੇਥਾਂ ਦੂਰਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਂ ਪਰਾਚੈਃ ਕृਤਂ ਚਿਦੇਨਃ ਪ੍ਰ ਮੁਮੁਕ੍ਤਮਸ੍ਮਤ੍
ਮਿਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਹਨ ਤੇ ਉਲਾਦ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਥੇ ਮਿੱਠਾ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਓ, ਬੁਰਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿਓ।
ਇਮਂ ਵੀਰਮਨੁ ਹਰ੍षਧ੍ਵਮੁਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਖਾਯੋ ਅਨੁ ਸਂ ਰਭਧ੍ਵਮ੍ । ਗ੍ਰਾਮਜਿਤਂ ਗੋਜਿਤਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਂ ਜਯਨ੍ਤਮਜ੍ਮ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ਤਮੋਜਸਾ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ, ਦੋਸਤੋ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਜੁੜੋ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਜਰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਯਾਤਿ ਨ ਪਰਾ ਜਯਾਤਾ ਅਧਿਰਾਜੋ ਰਾਜਸੁ ਰਾਜਯਾਤੈ । ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯ ਈਡ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚੋਪਸਦ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਯ੍ਸ਼੍ਭਵੇਹ
ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕੇ। ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਵੰਦਨਯੋਗ, ਮਿਲਣਯੋਗ ਤੇ ਇਥੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਧਿਰਾਜਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੂਰਭਿਭੂਤਿਰ੍ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਦੈਵੀਰ੍ਵਿਸ਼ ਇਮਾ ਵਿ ਰਾਜਾਯੁष੍ਮਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਜਰਂ ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਰਾਜ-ਤਾਕਤ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਰਾਜੋਤੋਦੀਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਛਤ੍ਰੁਹੋऽਸਿ । ਯਤ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਰੋਤ੍ਯਾਸ੍ਤਜ੍ਜਿਤਂ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਵृषਭ ਏषਿ ਹਵ੍ਯਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ; ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸਲੇਅਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਨਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹੈ; ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ, ਤੂੰ ਭੇਟ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰਿਮਤਃ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਾਂਹੂਰਣਾਦ੍ਧੁਵੇ । ਹ੍ਵਯਾਮ੍ਯੁਗ੍ਰਂ ਚੇਤ੍ਤਾਰਂ ਪੁਰੁਣਾਮਾਨਮੇਕਜਮ੍
ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਇਕੋ-ਇਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਅਦ੍ਯ ਸੇਨ੍ਯੋ ਵਧੋ ਜਿਘਾਂਸਨ੍ ਨ ਉਦੀਰਤੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਬਾਹੂ ਸਮਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਃ
ਜੋ ਅੱਜ ਵੈਰੀ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ। ਉਥੇ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਦਦ੍ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਾਹੂ ਸਮਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਾਤੁਸ੍ਤ੍ਰਾਯਤਾਂ ਨਃ । ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍ਤ੍ਸੁਮਨਸਂ ਮਾ ਕृਣੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਕਿ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਸੋਮ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਦੇ, ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਦੇਵਾ ਅਦੁਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਦ੍ਯੌਰਦਾਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਦਾਤ੍। ਤਿਸ੍ਰਃ ਸਰਸ੍ਵਤਿਰਦੁਃ ਸਚਿਤ੍ਤਾ ਵਿषਦੂषਣਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਅਸਮਾਨ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦ੍ਵੋ ਦੇਵਾ ਉਪਜੀਕਾ ਆਸਿਞ੍ਚਨ੍ ਧਨ੍ਵਨ੍ਯੁਦਕਮ੍ । ਤੇਨ ਦੇਵਪ੍ਰਸੂਤੇਨੇਦਂ ਦੂषਯਤਾ ਵਿषਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੇਤ 'ਤੇ ਛਿੜਕਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰੋ।
ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਦੁਹਿਤਾਸਿ ਸਾ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਸ੍ਵਸਾ । ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸਂਭੂਤਾ ਸਾ ਚਕਰ੍ਥਾਰਸਂ ਵਿषਮ੍
ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈਂ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਰਸ, ਜ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ।
ਆ ਵृषਾਯਸ੍ਵ ਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਵਰ੍ਧਸ੍ਵ ਪ੍ਰਥਯਸ੍ਵ ਚ । ਯਥਾਙ੍ਗਂ ਵਰ੍ਧਤਾਂ ਸ਼ੇਪਸ੍ਤੇਨ ਯੋषਿਤਮਿਜ੍ਜਹਿ
ਵਹਾਓ, ਸਾਹ ਲਓ, ਵਧੋ ਤੇ ਫੈਲੋ। ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਲਿੰਗ ਵਧੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤੋ।
ਯੇਨ ਕृषਂ ਵਾਜਯਨ੍ਤਿ ਯੇਨ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਾਤੁਰਮ੍ । ਤੇਨਾਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇ ਧਨੁਰਿਵਾ ਤਾਨਯਾ ਪਸਃ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਤਲਾ ਮੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਣਪਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਲਿੰਗ ਧਨੂ ਦੀ ਤੰਦ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚੋ।
ਆਹਂ ਤਨੋਮਿ ਤੇ ਪਸੋ ਅਧਿ ਜ੍ਯਾਮਿਵ ਧਨ੍ਵਨਿ । ਕ੍ਰਮਸ੍ਵ ऋष ਇਵ ਰੋਹਿਤਮਨਵਗ੍ਲਾਯਤਾ ਸਦਾ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਧਨੂ 'ਤੇ ਤੰਦ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗੇ ਵਧ, ਲਾਲ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਭੀਕ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ।
ਯਥਾਯਂ ਵਾਹੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਮੈਤਿ ਸਂ ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਏਵਾ ਮਾਮਭਿ ਤੇ ਮਨਃ ਸਮੈਤੁ ਸਂ ਚ ਵਰ੍ਤਤਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਇਵੇਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਤੇ ਇਕਸਾਰ ਚਲੇ।