ਇਦਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰੇਣ੍ਯਃ ਸ਼ਿਰੋ ਦਤ੍ਤਂ ਸੋਮੇਨ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤਤਃ ਪਰਿ ਪ੍ਰਜਾਤੇਨ ਹਾਰ੍ਦਿਂ ਤੇ ਸ਼ੋਚਯਾਮਸਿ
ਇਹ ਵਧੀਆ ਸਿਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਨੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸਾੜਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ੋਚਯਾਮਸਿ ਤੇ ਹਾਰ੍ਦਿਂ ਸ਼ੋਚਯਾਮਸਿ ਤੇ ਮਨਃ । ਵਾਤਂ ਧੂਮ ਇਵ ਸਧ੍ਰ੍ਯਙ੍ਮਾਮੇਵਾਨ੍ਵੇਤੁ ਯੇ ਮਨਃ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸਾੜਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸਾੜਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਧੂੰਏ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਂ ਭੂਮ੍ਯਾ ਉਭਾਵਨ੍ਤੌ ਸਮਸ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੱਧ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ, ਇਕਠੇ ਹੋਣ।
ਯਾਂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਇषੁਮਾਸ੍ਯਦਙ੍ਗੇਭ੍ਯੋ ਹृਦਯਾਯ ਚ । ਇਦਂ ਤਾਮਦ੍ਯ ਤ੍ਵਦ੍ਵਯਂ ਵਿषੂਚੀਂ ਵਿ ਵृਹਾਮਸਿ
ਰੁਦਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਜਾਂ ਦਿਲ 'ਤੇ ਜੋ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਧਮਨਯੋऽਙ੍ਗਾਨ੍ਯਨੁ ਵਿष੍ਠਿਤਾਃ । ਤਾਸਾਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਵਯਂ ਨਿਰ੍ਵਿषਾਣਿ ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ
ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਜਿਹੜੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਯਤੇ ਨਮਃ ਪ੍ਰਤਿਹਿਤਾਯੈ । ਨਮੋ ਵਿਸृਜ੍ਯਮਾਨਾਯੈ ਨਮੋ ਨਿਪਤਿਤਾਯੈ
ਰੁਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਇਮਂ ਯਵਮष੍ਟਾਯੋਗੈਃ षਡ੍ਯੋਗੇਭਿਰਚਰ੍ਕृषੁਃ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੋ ਰਪੋऽਪਾਚੀਨਮਪ ਵ੍ਯਯੇ
ਇਹ ਜੌ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੇ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਮੈਲਾਂ ਧੋਤੀ ਹੋਈਆਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿ ਜਾਣ।
ਨ੍ਯਗ੍ਵਾਤੋ ਵਾਤਿ ਨ੍ਯਕ੍ ਤਪਤਿ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਨੀਚੀਨਮਘ੍ਨ੍ਯਾ ਦੁਹੇ ਨ੍ਯਗ੍ਭਵਤੁ ਤੇ ਰਪਃ
ਹਵਾ ਹੇਠਾਂ ਵੱਗਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦੁੱਧੀ ਗਾਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮੈਲ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਆਪ ਇਦ੍ਵਾ ਉ ਭੇषਜੀਰਾਪੋ ਅਮੀਵਚਾਤਨੀਃ । ਆਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੇषਜੀਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਭੇषਜਮ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਹਰ ਰੋਗ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ।
ਵਾਤਰਂਹਾ ਭਵ ਵਾਜਿਨ੍ ਯੁਜਮਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਾਹਿ ਪ੍ਰਸਵੇ ਮਨੋਜਵਾਃ । ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸ ਆ ਤੇ ਤ੍ਵਸ੍ਤਾ ਪਤ੍ਸੁ ਜਵਂ ਦਧਾਤੁ
ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾ, ਘੋੜੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ। ਮਾਰੁਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ, ਤੇ ਤਵਸਟਾ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਪਾ ਦੇਵੇ।
ਜਵਸ੍ਤੇ ਅਰ੍ਵਨ੍ ਨਿਹਿਤੋ ਗੁਹਾ ਯਃ ਸ਼੍ਯੇਨੇ ਵਾਤੇ ਉਤ ਯੋऽਚਰਤ੍ਪਰੀਤ੍ਤਃ । ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਾਜਿਨ੍ ਬਲਵਾਨ੍ ਬਲੇਨਾਜਿਂ ਜਯ ਸਮਨੇ ਪਰਯਿष੍ਣੁਃ
ਤੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ, ਘੋੜੇ, ਕਿਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲਿਆ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ, ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ।
ਤਨੂष੍ਟੇ ਵਾਜਿਨ੍ ਤਨ੍ਵਂ ਨਯਨ੍ਤੀ ਵਾਮਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਧਾਵਤੁ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ । ਅਹ੍ਰੁਤੋ ਮਹੋ ਧਰੁਣਾਯ ਦੇਵੋ ਦਿਵੀਵ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਮਾ ਮਿਮੀਯਾਤ੍
ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ, ਘੋੜੇ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਆਗੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਵੇ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਾ, ਬਿਨਾ ਜਲਦੀ ਕੀਤੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆਪਣਾ ਮਾਪ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯਮੋ ਮृਤ੍ਯੁਰਘਮਾਰੋ ਨਿਰ੍ऋਥੋ ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼ਰ੍ਵੋऽਸ੍ਤਾ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡਃ । ਦੇਵਜਨਾਃ ਸੇਨਯੋਤ੍ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਸ੍ਤੇ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪਰਿ ਵृਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਵੀਰਾਨ੍
ਯਮ, ਮੌਤ, ਅਘਮਾਰਾ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਬਭਰੂ, ਸ਼ਰਵ, ਅਸਤ, ਨੀਲਸ਼ਿਖੰਡ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੈਨਾ ਉੱਠ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਰਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਮਨਸਾ ਹੋਮੈਰ੍ਹਰਸਾ ਘृਤੇਨ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰ ਉਤ ਰਾਜ੍ਞੇ ਭਵਾਯ । ਨਮਸ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਨਮ ਏਭ੍ਯਃ ਕृਣੋਮ੍ਯਨ੍ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਮਦਘਵਿषਾ ਨਯਨ੍ਤੁ
ਮਨ, ਹਵਨ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸ਼ਰਵ, ਅਸਤਰ ਤੇ ਭਵਾ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਣ।
ਤ੍ਰਾਯਧ੍ਵਂ ਨੋ ਅਘਵਿषਾਭ੍ਯੋ ਵਧਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਃ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਵਰੁਣਃ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਾ ਵਾਤਾਪਰ੍ਜਨ੍ਯਯੋਃ ਸੁਮਤੌ ਸ੍ਯਾਮ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਾਰੁਤੋ, ਅੱਗੀ, ਸੋਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤਬ ਵਾਲੇ ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਅਸੀਂ ਵਾਤ ਤੇ ਪਰਜਨਯਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ।
ਸਂ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ ਸਂ ਵ੍ਰਤਾ ਸਮਾਕੂਤੀਰ੍ਨਮਾਮਸਿ । ਅਮੀ ਯੇ ਵਿਵ੍ਰਤਾ ਸ੍ਥਨ ਤਾਨ੍ ਵਃ ਸਂ ਨਮਯਾਮਸਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਚਨ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਇਕਠੀਆਂ ਹੋਣ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਇਕਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਗृਭ੍ਣਾਮਿ ਮਨਸਾ ਮਨਾਂਸਿ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਮਨੁ ਚਿਤ੍ਤੇਭਿਰੇਤ । ਮਮ ਵਸ਼ੇषੁ ਹृਦਯਾਨਿ ਵਃ ਕृਣੋਮਿ ਮਮ ਯਾਤਮਨੁਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨ ਏਤ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਚਿੱਤ ਤੁਹਾਡੇ ਚਿੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਾਹੇ ਪਿੱਛੇ ਆਓ।
ਓਤੇ ਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਓਤਾ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਓਤੌ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਰ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਮੇਦਂ ਸਰਸ੍ਵਤਿ
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ—ਸਰਸਵਤੀ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇਵੇ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋ ਦੇਵਸਦਨਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਯਾਮਿਤੋ ਦਿਵਿ । ਤਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦੇਵਾਃ ਕੁष੍ਠਮਵਨ੍ਵਤ
ਅਸ਼ਵਥ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਨਿਗਾਹ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੁਸ਼ਠਾ ਲੱਭਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ ਨੌਰਚਰਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਬਨ੍ਧਨਾ ਦਿਵਿ । ਤਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਂ ਦੇਵਾਃ ਕੁष੍ਠਮਵਨ੍ਵਤ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੌਕ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਹੋਈ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਰਦੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੁਸ਼ਠਾ ਲੱਭਿਆ।
ਗਰ੍ਭੋ ਅਸ੍ਯੋषਧੀਨਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਹਿਮਵਤਾਮੁਤ । ਗਰ੍ਭੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਤਸ੍ਯੇਮਂ ਮੇ ਅਗਦਂ ਕृਧਿ
ਇਹ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਜਣਮ ਹੈ, ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦਾ ਜਣਮ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੰਤੂਆਂ ਦਾ ਜਣਮ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਯਾ ਓषਧਯਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰ੍ਬਹ੍ਵੀਃ ਸ਼ਤਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪ੍ਰਸੂਤਾਸ੍ਤਾ ਨੋ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੜੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾਂ ਹੋਈਆਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਓ।
ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਮਾ ਸ਼ਪਥ੍ਯਾਦਥੋ ਵਰੁਣ੍ਯਾਦੁਤ । ਅਥੋ ਯਮਸ੍ਯ ਪਡ੍ਵੀਸ਼ਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੇ ਜੰਜੀਰ ਤੋਂ, ਤੇ ਹਰ ਰੱਬੀ ਗੁਨਾਹ ਤੋਂ ਛੁਡਾ ਦੇਣ।
ਯਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਮਨਸਾ ਯਚ੍ਚ ਵਾਚੋਪਾਰਿਮ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਯਤ੍ਸ੍ਵਪਨ੍ਤਃ । ਸੋਮਸ੍ਤਾਨਿ ਸ੍ਵਧਯਾ ਨਃ ਪੁਨਾਤੁ
ਅਸੀਂ ਅੱਖਾਂ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ—ਸੋਮਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਸਾਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
ਅਭਿਭੂਰ੍ਯਜ੍ਞੋ ਅਭਿਭੂਰਗ੍ਨਿਰਭਿਭੂਃ ਸੋਮੋ ਅਭਿਭੂਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ । ਅਭ੍ਯਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਯਥਾਸਾਨ੍ਯੇਵਾ ਵਿਧੇਮਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾ ਇਦਂ ਹਵਿਃ
ਯਜਨਾ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਸੋਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ; ਆਓ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰੀਏ, ਇਹ ਭੇਟ ਚੜਾਈਏ।
ਸ੍ਵਧਾਸ੍ਤੁ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਮਧੁਨੇਹ ਪਿਨ੍ਵਤਮ੍ । ਬਾਧੇਥਾਂ ਦੂਰਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਂ ਪਰਾਚੈਃ ਕृਤਂ ਚਿਦੇਨਃ ਪ੍ਰ ਮੁਮੁਕ੍ਤਮਸ੍ਮਤ੍
ਮਿਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਹਨ ਤੇ ਉਲਾਦ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਥੇ ਮਿੱਠਾ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿਓ, ਬੁਰਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿਓ।
ਇਮਂ ਵੀਰਮਨੁ ਹਰ੍षਧ੍ਵਮੁਗ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਖਾਯੋ ਅਨੁ ਸਂ ਰਭਧ੍ਵਮ੍ । ਗ੍ਰਾਮਜਿਤਂ ਗੋਜਿਤਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਂ ਜਯਨ੍ਤਮਜ੍ਮ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ਤਮੋਜਸਾ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਸ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ, ਦੋਸਤੋ; ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਜੁੜੋ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਜਰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਯਾਤਿ ਨ ਪਰਾ ਜਯਾਤਾ ਅਧਿਰਾਜੋ ਰਾਜਸੁ ਰਾਜਯਾਤੈ । ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯ ਈਡ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚੋਪਸਦ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਯ੍ਸ਼੍ਭਵੇਹ
ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਜਿੱਤ ਸਕੇ। ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਵੰਦਨਯੋਗ, ਮਿਲਣਯੋਗ ਤੇ ਇਥੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਧਿਰਾਜਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭੂਰਭਿਭੂਤਿਰ੍ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਦੈਵੀਰ੍ਵਿਸ਼ ਇਮਾ ਵਿ ਰਾਜਾਯੁष੍ਮਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਜਰਂ ਤੇ ਅਸ੍ਤੁ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਰਾਜ-ਤਾਕਤ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਰਾਜੋਤੋਦੀਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ ਛਤ੍ਰੁਹੋऽਸਿ । ਯਤ੍ਰ ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਰੋਤ੍ਯਾਸ੍ਤਜ੍ਜਿਤਂ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਵृषਭ ਏषਿ ਹਵ੍ਯਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ; ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸਲੇਅਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਨਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹੈ; ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ, ਤੂੰ ਭੇਟ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।