ਅਪਚਿਤਃ ਪ੍ਰ ਪਤਤ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਵਸਤੇਰਿਵ । ਸੂਰ੍ਯਃ ਕृਣੋਤੁ ਭੇषਜਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਵੋऽਪੋਚ੍ਛਤੁ
ਬਿਮਾਰੀ ਉੱਡ ਜਾਵੇ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਘੋਂਸਲੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ। ਸੂਰਜ ਚੰਗਾ ਕਰੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਏਨ੍ਯੇਕਾ ਸ਼੍ਯੇਨ੍ਯੇਕਾ ਕृष੍ਣੈਕਾ ਰੋਹਿਣੀ ਦ੍ਵੇ । ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਗ੍ਰਭਂ ਨਾਮਾਵੀਰਘ੍ਨੀਰਪੇਤਨ
ਇੱਕ ਫਿੱਕੀ, ਇੱਕ ਕਾਲੀ, ਇੱਕ ਲਾਲ, ਦੋ ਗੁਲਾਬੀ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ।
ਅਸੂਤਿਕਾ ਰਾਮਾਯਣ੍ਯਪਚਿਤ੍ਪ੍ਰ ਪਤਿष੍ਯਤਿ । ਗ੍ਲੌਰਿਤਃ ਪ੍ਰ ਪਤਿष੍ਯਤਿ ਸ ਗਲੁਨ੍ਤੋ ਨਸ਼ਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਜਣੇ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰੇਗੀ। ਜਿਸ ਦਾ ਗਲਾ ਸੁਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰੇਗੀ, ਤੇ ਗਲ ਗੰਢ ਵਾਲੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਵੀਹਿ ਸ੍ਵਾਮਾਹੁਤਿਂ ਜੁषਾਣੋ ਮਨਸਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨਸਾ ਯਦਿਦਂ ਜੁਹੋਮਿ
ਮੇਰੀ ਆਹੁਤੀ ਮਨ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਸਵਾਹਾ। ਮਨ ਤੋਂ ਜੋ ਮੈਂ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤ ਆਸਨਿ ਘੋਰੇ ਜੁਹੋਮ੍ਯੇषਾਂ ਬਦ੍ਧਾਨਾਮਵਸਰ੍ਜਨਾਯ ਕਮ੍ । ਭੂਮਿਰਿਤਿ ਤ੍ਵਾਭਿਪ੍ਰਮਨ੍ਵਤੇ ਜਨਾ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰਿਤਿ ਤ੍ਵਾਹਂ ਪਰਿ ਵੇਦ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜਿਸ ਲਈ ਡਰ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਆਹੁਤੀ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਵਾਂਗ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਭੂਤੇ ਹਵਿष੍ਮਤੀ ਭਵੈष ਤੇ ਭਾਗੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਸੁ । ਮੁਞ੍ਚੇਮਾਨ੍ ਅਮੂਨ੍ ਏਨਸਃ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਜਿੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਵਾਲੀ ਬਣ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ, ਸਵਾਹਾ।
ਏਵੋ ष੍ਵਸ੍ਮਨ੍ ਨਿਰ੍ऋਤੇऽਨੇਹਾ ਤ੍ਵਮਯਸ੍ਮਯਾਨ੍ ਵਿ ਚृਤਾ ਬਨ੍ਧਪਾਸ਼ਾਨ੍ । ਯਮੋ ਮਹ੍ਯਂ ਪੁਨਰਿਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦਦਾਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਯਮਾਯ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤੁ ਮृਤ੍ਯਵੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ। ਲੋਹ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਪਾਸੇ ਤੋੜ। ਯਮ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੈਨੂੰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਯਮ ਨੂੰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਯਸ੍ਮਯੇ ਦ੍ਰੁਪਦੇ ਬੇਧਿष ਇਹਾਭਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਭਿਰ੍ਯੇ ਸਹਸ੍ਰਮ੍ । ਯਮੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨ ਉਤ੍ਤਮਂ ਨਾਕਮਧਿ ਰੋਹਯੇਮਮ੍
ਹੇ ਲੋਹੀਏ, ਹੇ ਲੱਕੜੀਏ, ਹੇ ਛੇਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਇਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੌਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ, ਯਮ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾ।
ਵਰਣੋ ਵਾਰਯਾਤਾ ਅਯਂ ਦੇਵੋ ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ । ਯਕ੍ਸ਼੍ਮੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਵਿष੍ਟਸ੍ਤਮੁ ਦੇਵਾ ਅਵੀਵਰਨ੍
ਇਹ ਵਰਨ ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰੱਬ ਹੈ, ਰੋਗ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਰੋਗ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰੱਬਾਂ ਨੇ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਸਾ ਵਯਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਾਚਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਤੇ ਵਾਰਯਾਮਹੇ
ਇੰਦਰ, ਮਿਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰੱਬਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਰੋਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਵृਤ੍ਰ ਇਮਾ ਆਪਸ੍ਤਸ੍ਤਮ੍ਭ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾ ਯਤੀਃ । ਏਵਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨਿਨਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇਣ ਵਾਰਯੇ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਨਰ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰੋਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵृषਾ ਦਿਵੋ ਵृषਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਯਮ੍ । ਵृषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮੇਕਵृषੋ ਭਵ
ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਵੱਝਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਵੱਝਾ ਇਹ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਇੱਕੋ ਵੱਝਾ ਬਣ।
ਸਮੁਦ੍ਰ ਈਸ਼ੇ ਸ੍ਰਵਤਾਮਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵਸ਼ੀ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਮੀਸ਼ੇ ਤ੍ਵਮੇਕਵृषੋ ਭਵ
ਸਮੁੰਦਰ ਸਾਰੇ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅੱਗ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਚੰਦ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ—ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਵੱਝਾ ਬਣ।
ਸਮ੍ਰਾਡਸ੍ਯਸੁਰਾਣਾਂ ਕਕੁਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮ੍ । ਦੇਵਾਨਾਮਰ੍ਧਭਾਗਸਿ ਤ੍ਵਮੇਕਵृषੋ ਭਵ
ਤੂੰ ਰੱਬਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਰੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਇੱਕੋ ਵੱਝਾ ਬਣ।
ਆ ਤ੍ਵਾਹਾਰ੍षਮਨ੍ਤਰਭੂਰ੍ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤਿष੍ਠਾਵਿਚਾਚਲਤ੍। ਵਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮਾ ਤ੍ਵਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਮਧਿ ਭ੍ਰਸ਼ਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਠੀਕ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ, ਹਿਲ ਨਾ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਣ, ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਕਦੇ ਨਾ ਡਿੱਗੇ।
ਇਹੈਵੈਧਿ ਮਾਪ ਚ੍ਯੋष੍ਠਾਃ ਪਰ੍ਵਤ ਇਵਾਵਿਚਾਚਲਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵੇਹ ਧ੍ਰੁਵਸ੍ਤਿष੍ਠੇਹ ਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁ ਧਾਰਯ
ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਕਦੇ ਨਾ ਜਾ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ। ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਠੀਕ ਠੀਕ ਰਹਿ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਿਰ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਏਤਮਦੀਧਰਤ੍ਧ੍ਰੁਵਂ ਧ੍ਰੁਵੇਣ ਹਵਿषਾ । ਤਸ੍ਮੈ ਸੋਮੋ ਅਧਿ ਬ੍ਰਵਦਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਸਥਿਰ ਨੂੰ, ਸਥਿਰ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਟਿਕਾਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਮ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਵੀ।
ਧ੍ਰੁਵਾ ਦ੍ਯੌਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ ਪृਥਿਵੀ ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍। ਧ੍ਰੁਵਾਸਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਇਮੇ ਧ੍ਰੁਵੋ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਾਮਯਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸਥਿਰ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਸਥਿਰ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਥਿਰ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਤੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਦੇਵੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਧ੍ਰੁਵਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਧਾਰਯਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੇਰਾ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਰੱਬ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਸਥਿਰ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਸਥਿਰ ਰੱਖਣ।
ਧ੍ਰੁਵੋऽਚ੍ਯੁਤਃ ਪ੍ਰ ਮृਣੀਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਛਤ੍ਰੂਯਤੋऽਧਰਾਨ੍ ਪਾਦਯਸ੍ਵ । ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਮਨਸਃ ਸਧ੍ਰੀਚੀਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾਯ ਤੇ ਸਮਿਤਿਃ ਕਲ੍ਪਤਾਮਿਹ
ਸਥਿਰ, ਅਡੋਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਆ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਇਕਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਤੇਰੀ ਸਭਾ ਇੱਥੇ ਸਥਿਰ ਹੋਵੇ।
ਇਦਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰੇਣ੍ਯਃ ਸ਼ਿਰੋ ਦਤ੍ਤਂ ਸੋਮੇਨ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤਤਃ ਪਰਿ ਪ੍ਰਜਾਤੇਨ ਹਾਰ੍ਦਿਂ ਤੇ ਸ਼ੋਚਯਾਮਸਿ
ਇਹ ਵਧੀਆ ਸਿਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਨੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸਾੜਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ੋਚਯਾਮਸਿ ਤੇ ਹਾਰ੍ਦਿਂ ਸ਼ੋਚਯਾਮਸਿ ਤੇ ਮਨਃ । ਵਾਤਂ ਧੂਮ ਇਵ ਸਧ੍ਰ੍ਯਙ੍ਮਾਮੇਵਾਨ੍ਵੇਤੁ ਯੇ ਮਨਃ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸਾੜਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸਾੜਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਧੂੰਏ ਨੂੰ ਉਡਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਂ ਭੂਮ੍ਯਾ ਉਭਾਵਨ੍ਤੌ ਸਮਸ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿਤਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੱਧ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ, ਇਕਠੇ ਹੋਣ।
ਯਾਂ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਇषੁਮਾਸ੍ਯਦਙ੍ਗੇਭ੍ਯੋ ਹृਦਯਾਯ ਚ । ਇਦਂ ਤਾਮਦ੍ਯ ਤ੍ਵਦ੍ਵਯਂ ਵਿषੂਚੀਂ ਵਿ ਵृਹਾਮਸਿ
ਰੁਦਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਜਾਂ ਦਿਲ 'ਤੇ ਜੋ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਧਮਨਯੋऽਙ੍ਗਾਨ੍ਯਨੁ ਵਿष੍ਠਿਤਾਃ । ਤਾਸਾਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਵਯਂ ਨਿਰ੍ਵਿषਾਣਿ ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ
ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਜਿਹੜੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਬਿਨਾ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਯਤੇ ਨਮਃ ਪ੍ਰਤਿਹਿਤਾਯੈ । ਨਮੋ ਵਿਸृਜ੍ਯਮਾਨਾਯੈ ਨਮੋ ਨਿਪਤਿਤਾਯੈ
ਰੁਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਇਮਂ ਯਵਮष੍ਟਾਯੋਗੈਃ षਡ੍ਯੋਗੇਭਿਰਚਰ੍ਕृषੁਃ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੋ ਰਪੋऽਪਾਚੀਨਮਪ ਵ੍ਯਯੇ
ਇਹ ਜੌ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੇ ਛੇ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਮੈਲਾਂ ਧੋਤੀ ਹੋਈਆਂ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿ ਜਾਣ।
ਨ੍ਯਗ੍ਵਾਤੋ ਵਾਤਿ ਨ੍ਯਕ੍ ਤਪਤਿ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਨੀਚੀਨਮਘ੍ਨ੍ਯਾ ਦੁਹੇ ਨ੍ਯਗ੍ਭਵਤੁ ਤੇ ਰਪਃ
ਹਵਾ ਹੇਠਾਂ ਵੱਗਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਹੇਠਾਂ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦੁੱਧੀ ਗਾਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮੈਲ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਆਪ ਇਦ੍ਵਾ ਉ ਭੇषਜੀਰਾਪੋ ਅਮੀਵਚਾਤਨੀਃ । ਆਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੇषਜੀਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਭੇषਜਮ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਹਰ ਰੋਗ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ।
ਵਾਤਰਂਹਾ ਭਵ ਵਾਜਿਨ੍ ਯੁਜਮਾਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਾਹਿ ਪ੍ਰਸਵੇ ਮਨੋਜਵਾਃ । ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾ ਮਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸ ਆ ਤੇ ਤ੍ਵਸ੍ਤਾ ਪਤ੍ਸੁ ਜਵਂ ਦਧਾਤੁ
ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾ, ਘੋੜੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ। ਮਾਰੁਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ, ਤੇ ਤਵਸਟਾ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਪਾ ਦੇਵੇ।