ਯੋ ਵਃ ਸ਼ੁष੍ਮੋ ਹृਦਯੇष੍ਵਨ੍ਤਰਾਕੂਤਿਰ੍ਯਾ ਵੋ ਮਨਸਿ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ । ਤਾਨ੍ਤ੍ਸੀਵਯਾਮਿ ਹਵਿषਾ ਘृਤੇਨ ਮਯਿ ਸਜਾਤਾ ਰਮਤਿਰ੍ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ
ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਇਰਾਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇ।
ਇਹੈਵ ਸ੍ਤ ਮਾਪ ਯਾਤਾਧ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਪੂषਾ ਪਰਸ੍ਤਾਦਪਥਂ ਵਃ ਕृਣੋਤੁ । ਵਾਸ੍ਤੋष੍ਪਤਿਰਨੁ ਵੋ ਜੋਹਵੀਤੁ ਮਯਿ ਸਜਾਤਾ ਰਮਤਿਃ ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ
ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਨਾ ਜਾਓ। ਪੂਸ਼ਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਏ। ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਏ। ਤੁਹਾਡੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇ।
ਸਂ ਵਃ ਪृਚ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਤਨ੍ਵਃ ਸਂ ਮਨਾਂਸਿ ਸਮੁ ਵ੍ਰਤਾ । ਸਂ ਵੋऽਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਰ੍ਭਗਃ ਸਂ ਵੋ ਅਜੀਗਮਤ੍
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦੇਹਾਂ, ਮਨਾਂ ਅਤੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣ ਦਿਓ; ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ ਭਗਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦੇਵੇ।
ਸਂਜ੍ਞਪਨਂ ਵੋ ਮਨਸੋऽਥੋ ਸਂਜ੍ਞਪਨਂ ਹृਦਃ । ਅਥੋ ਭਗਸ੍ਯ ਯਚ੍ਛ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਤੇਨ ਸਂਜ੍ਞਪਯਾਮਿ ਵਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਭਗਾ ਦੀ ਜੋ ਥਕਾਵਟ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕਜੁਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸੁਭਿਃ ਸਮ੍ਬਭੂਵੁਰ੍ਮਰੁਦ੍ਭਿਰੁਗ੍ਰਾ ਅਹृਣੀਯਮਾਨਾਃ । ਏਵਾ ਤ੍ਰਿਣਾਮਨ੍ਨ੍ ਅਹृਣੀਯਮਾਨ ਇਮਾਨ੍ ਜਨਾਨ੍ਤ੍ਸਂਮਨਸਸ੍ਕृਧੀਹ
ਜਿਵੇਂ ਆਦਿਤਿਆ ਵਸੁਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ, ਇਥੇ ਇਹ ਲੋਕ ਵੀ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਇਕ ਮਨ ਹੋਣ।
ਨਿਰਮੁਂ ਨੁਦ ਓਕਸਃ ਸਪਤ੍ਨੋ ਯਃ ਪृਤਨ੍ਯਤਿ । ਨੈਰ੍ਬਾਧ੍ਯੇਨ ਹਵਿषੇਨ੍ਦ੍ਰ ਏਨਂ ਪਰਾਸ਼ਰੀਤ੍
ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ; ਇੰਦਰ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਹਵਨ ਨਾਲ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪਰਮਾਂ ਤਂ ਪਰਾਵਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨੁਦਤੁ ਵृਤ੍ਰਹਾ । ਯਤੋ ਨ ਪੁਨਰਾਯਤਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਭ੍ਯਃ ਸਮਾਭ੍ਯਃ
ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਭੇਜ ਦੇਵੇ, ਜਿਥੋਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਵੇ, ਸਦਾ ਲਈ।
ਏਤੁ ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਰਾਵਤ ਏਤੁ ਪਞ੍ਚ ਜਨਾਮਤਿ । ਏਤੁ ਤਿਸ੍ਰੋऽਤਿ ਰੋਚਨਾ ਯਤੋ ਨ ਪੁਨਰਾਯਤਿ । ਸ਼ਸ਼੍ਵਤੀਭ੍ਯਃ ਸਮਾਭ੍ਯੋ ਯਾਵਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਅਸਦ੍ਦਿਵਿ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਦੂਰ ਦੇ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਵੇ, ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਵੇ, ਤਿੰਨ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾਵੇ, ਜਿਥੋਂ ਉਹ ਮੁੜ ਨਾ ਆਵੇ, ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਯ ਏਨਂ ਪਰਿषੀਦਨ੍ਤਿ ਸਮਾਦਧਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ । ਸਂਪ੍ਰੇਦ੍ਧੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜਿਹ੍ਵਾਭਿਰੁਦੇਤੁ ਹृਦਯਾਦਧਿ
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਲਿਆ ਹੋਇਆ ਅਗਨਿ ਆਪਣੀਆਂ ਜਿਹਵਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨੇਃ ਸਾਮ੍ਤਪਨਸ੍ਯਾਹਮਾਯੁषੇ ਪਦਮਾ ਰਭੇ । ਅਦ੍ਧਾਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਧੂਮਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤਮਾਸ੍ਯਤਃ
ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਦੀ ਤਪਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਫੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਧੂੰਆਂ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਉਠਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਸਮਿਧਂ ਵੇਦ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਣ ਸਮਾਹਿਤਾਮ੍ । ਨਾਭਿਹ੍ਵਾਰੇ ਪਦਂ ਨਿ ਦਧਾਤਿ ਸ ਮृਤ੍ਯਵੇ
ਜੋ ਇਸ ਅਗਨਿ ਦੀ ਜਲਾਵਟ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਮੌਤ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।
ਨੈਨਂ ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਪਰ੍ਯਾਯਿਣੋ ਨ ਸਨ੍ਨਾਮਵ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਅਗ੍ਨੇਰ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਨਾਮ ਗृਹ੍ਨਾਤਿ ਆਯੁषੇ
ਜੋ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਨਾਂ ਹੀ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਅ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਥਾਦ੍ਦ੍ਯੌਰਸ੍ਥਾਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਸ੍ਥਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਤ੍। ਆਸ੍ਥਾਨੇ ਪਰ੍ਵਤਾ ਅਸ੍ਥੁ ਸ੍ਥਾਮ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਵਾਮਤਿष੍ਠਿਪਮ੍
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਸਾਰੇ ਜਗਤ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਰਹੇ, ਖੜੇ ਘੋੜੇ ਮੈਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਯ ਉਦਾਨਤ੍ਪਰਾਯਣਂ ਯ ਉਦਾਨਣ੍ਨ੍ਯਾਯਨਮ੍ । ਆਵਰ੍ਤਨਂ ਨਿਵਰ੍ਤਨਂ ਯੋ ਗੋਪਾ ਅਪਿ ਤਂ ਹੁਵੇ
ਜੋ ਉਪਰ ਜਾਣ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਰ ਜਾਣ ਅਤੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦਾ ਰਾਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਜਾਤਵੇਦੋ ਨਿ ਵਰ੍ਤਯ ਸ਼ਤਂ ਤੇ ਸਨ੍ਤ੍ਵਾਵृਤਃ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਤ ਉਪਾਵृਤਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਨਃ ਪੁਨਰਾ ਕृਧਿ
ਜਾਤਵੇਦਸ, ਮੁੜ ਆ; ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਸੌ ਵਾਪਸ ਆਉਣ, ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਾ।
ਤੇਨ ਭੂਤੇਨ ਹਵਿषਾਯਮਾ ਪ੍ਯਾਯਤਾਂ ਪੁਨਃ । ਜਾਯਾਂ ਯਾਮਸ੍ਮਾ ਆਵਾਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਾਂ ਰਸੇਨਾਭਿ ਵਰ੍ਧਤਾਮ੍
ਉਸ ਜੀਵ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮੁੜ ਭਰ ਜਾਓ; ਜੋ ਪਤਨੀ ਅਸੀਂ ਘਰ ਲਿਆਏ ਹਾਂ, ਉਹ ਰਸ ਨਾਲ ਵਧੇ।
ਅਭਿ ਵਰ੍ਧਤਾਂ ਪਯਸਾਭਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਵਰ੍ਧਤਾਮ੍ । ਰਯ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰਵਰ੍ਚਸੇਮੌ ਸ੍ਤਾਮਨੁਪਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਉਹ ਦੁਧ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਰਾਜ ਨਾਲ ਵਧੇ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਧਨ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਜਾਯਾਮਜਨਯਤ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾਸ੍ਯੈ ਤ੍ਵਾਂ ਪਤਿਮ੍ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸਹਸ੍ਰਮਾਯੁਂषਿ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ ਕृਣੋਤੁ ਵਾਮ੍
ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਪਤਨੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ; ਤਵਸ਼ਟਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ।
ਅਯਂ ਨੋ ਨਭਸਸ੍ਪਤਿਃ ਸਂਸ੍ਫਾਨੋ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ । ਅਸਮਾਤਿਂ ਗृਹੇषੁ ਨਃ
ਇਹ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡਾ, ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਬਣ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਨਭਸਸ੍ਪਤੇ ਊਰ੍ਜਂ ਗृਹੇਸੁ ਧਾਰਯ । ਆ ਪੁष੍ਟਮੇਤ੍ਵਾ ਵਸੁ
ਤੂੰ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਬਣਾਈ ਰੱਖ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ।
ਦੇਵ ਸਂਸ੍ਫਾਨ ਸਹਸ੍ਰਾਪੋषਸ੍ਯੇਸ਼ਿषੇ । ਤਸ੍ਯ ਨੋ ਰਾਸ੍ਵ ਤਸ੍ਯ ਨੋ ਧੇਹਿ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਭਕ੍ਤਿਵਾਂਸਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਧਾਈਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੌਲਤ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੀਏ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪਤਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤਾਵਚਾਕਸ਼ਤ੍। ਸ਼ੁਨੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ ਮਹਸ੍ਤੇਨਾ ਤੇ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦਿਵਿਆ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯੇ ਤ੍ਰਯਃ ਕਾਲਕਾਞ੍ਜਾ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾ ਇਵ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ । ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਹ੍ਵ ਊਤਯੇऽਸ੍ਮਾ ਅਰਿष੍ਟਤਾਤਯੇ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਾਲੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਬਾਂ ਵਾਂਗ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ।
ਅਪ੍ਸੁ ਤੇ ਜਨ੍ਮ ਦਿਵਿ ਤੇ ਸਧਸ੍ਥਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਰ੍ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ । ਸ਼ੁਨੋ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਯਨ੍ ਮਹਸ੍ਤੇਨਾ ਤੇ ਹਵਿषਾ ਵਿਧੇਮ
ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੀ ਹੈ। ਹੇ ਦਿਵਿਆ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਯਨ੍ਤਾਸਿ ਯਚ੍ਛਸੇ ਹਸ੍ਤਾਵਪ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਸੇਧਸਿ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਧਨਂ ਚ ਗृਹ੍ਣਾਨਃ ਪਰਿਹਸ੍ਤੋ ਅਭੂਦਯਮ੍
ਤੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਉਭਰਿਆ ਹੈ।
ਪਰਿਹਸ੍ਤ ਵਿ ਧਾਰਯ ਯੋਨਿਂ ਗਰ੍ਭਾਯ ਧਾਤਵੇ । ਮਰ੍ਯਾਦੇ ਪੁਤ੍ਰਮਾ ਧੇਹਿ ਤਂ ਤ੍ਵਮਾ ਗਮਯਾਗਮੇ
ਹੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ, ਗਰਭ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੜ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਨਮ ਹੋ ਸਕੇ। ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹੱਦ ਵਿਚ ਰੱਖ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਯਂ ਪਰਿਹਸ੍ਤਮਬਿਭਰਦਿਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਾ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਮਸ੍ਯਾ ਆ ਬਧ੍ਨਾਦ੍ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਾਦ੍
ਉਹ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੱਥ ਜੋ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਫੜਿਆ ਸੀ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਚ੍ਛਤ ਆਗਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਗृਹ੍ਣਾਮ੍ਯਾਯਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਵਨ੍ਵੇ ਵਾਸਵਸ੍ਯ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ
ਆ ਜਾ, ਆਏ ਹੋਏ ਦਾ ਨਾਮ ਮੈਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧੀ, ਵਾਸਵ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇਨ ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਮਸ਼੍ਵਿਨੋਹਤੁਃ ਪਥਾ । ਤੇਨ ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭਗੋ ਜਾਯਾਮਾ ਵਹਤਾਦਿਤਿ
ਉਸ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਇਆ, ਉਸੀ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਭਾਗਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇਕ ਵਧੂ ਲੈ ਆ।'
ਯਸ੍ਤੇऽਙ੍ਕੁਸ਼ੋ ਵਸੁਦਾਨੋ ਬृਹਨ੍ਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਹਿਰਣ੍ਯਯਃ । ਤੇਨਾ ਜਨੀਯਤੇ ਜਾਯਾਂ ਮਹ੍ਯਂ ਧੇਹਿ ਸ਼ਚੀਪਤੇ
ਤੇਰਾ ਉਹ ਅੰਕੁਸ਼, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਵਧੂ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।