ਅਥਰ੍ਵਵੇਦਃ

ਅਪਾਂ ਤੇਜੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰੋਜੋ ਬਲਂ ਚ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨਾਮੁਤ ਵੀਰ੍ਯਾਣਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਧਿ ਧਾਰਯਾਮੋ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਬਿਭਰਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਮ੍

ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਇਹ ਸੋਨਾ ਪਹਿਨਦਾ।

ਸਮਾਨਾਂ ਮਾਸਾਮृਤੁਭਿष੍ਟ੍ਵਾ ਵਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਸ੍ਯ ਪਯਸਾ ਪਿਪਰ੍ਮਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇऽਨੁ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤਾਮਹृਣੀਯਮਾਨਾਃ

ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਲ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ—ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਵਿਕਾਰ ਕਰਨ ਜਦ ਮੈਂ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।