ਅਸ਼੍ਰਮਦਿਯਮਰ੍ਯਮਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਸਾਂ ਸਮਨਂ ਯਤੀ । ਅਙ੍ਗੋ ਨ੍ਵਰ੍ਯਮਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਯਾ ਅਨ੍ਯਾਃ ਸਮਨਮਾਯਤਿ
ਹੇ ਅਰਯਮਨ, ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ, ਹੇ ਅਰਯਮਨ, ਇਸ ਦੀ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਵੀ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਧਾਤਾ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਧਾਤਾ ਦ੍ਯਾਮੁਤ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਧਾਤਾਸ੍ਯਾ ਅਗ੍ਰੁਵੈ ਪਤਿਂ ਦਧਾਤੁ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮ੍ਯਮ੍
ਧਾਤਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ, ਧਾਤਾ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਬਣਾਇਆ; ਧਾਤਾ ਉਸ ਕੁੜੀ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਵਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੇ।
ਮਹ੍ਯਮਾਪੋ ਮਧੁਮਦੇਰਯਨ੍ਤਾਂ ਮਹ੍ਯਂ ਸੂਰੋ ਅਭਰਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੇ ਕਮ੍ । ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਵਾ ਉਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤਪੋਜਾ ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯਚੋ ਧਾਤ੍
ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾਸ ਲੈ ਆਉਣ, ਸੂਰਜ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਆਉਣ; ਸਾਰੇ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਆਉਣ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਮਕ ਲੈ ਆਉਣ।
ਅਹਂ ਵਿਵੇਚ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮਹਮृਤੂਂਰਜਨਯਂ ਸਪ੍ਤ ਸਾਕਮ੍ । ਅਹਂ ਸਤ੍ਯਮਨृਤਂ ਯਦ੍ਵਦਾਮ੍ਯਹਂ ਦੈਵੀਂ ਪਰਿ ਵਾਚਂ ਵਿਸ਼ਸ਼੍ਚ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਸੱਤ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠੇ ਚਲਾਇਆ; ਮੈਂ ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਜਜਾਨ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮਹਮृਤੂਂਰਜਨਯਂ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ । ਅਹਂ ਸਤ੍ਵਮਨृਤਂ ਯਦ੍ਵਦਾਮਿ ਯੋ ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਵਜੁषੇ ਸਖਾਯਾ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਬਣਾਏ, ਮੈਂ ਸੱਤ ਰੁੱਤਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਚਲਾਏ; ਮੈਂ ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੱਜਣਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਨਃ ਪੁਨਾਤੁ ਵਾਤਃ ਪ੍ਰਾਣੇਨੇषਿਰੋ ਨਭੋਭਿਃ । ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਪਯਸਾ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ऋਤਾਵਰੀ ਯਜ੍ਞਿਯੇ ਨ ਪੁਨੀਤਾਮ੍
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਹਵਾ ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੀ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨਾਲ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੀਂ ਸੂਨृਤਾਮਾ ਰਭਧ੍ਵਂ ਯਸ੍ਯਾ ਆਸ਼ਾਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਵੀਤਪृष੍ਠਾਃ । ਤਯਾ ਗृਣਨ੍ਤਃ ਸਧਮਾਦੇषੁ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਨਾਮ੍
ਸਾਰਵਜਨਕ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਓ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਭਰਪੂਰ ਹਨ ਤੇ ਪਿੱਠ ਵੀ ਸੁਚੱਜੀ ਹੈ। ਉਸ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੀਂ ਵਰ੍ਚਸ ਆ ਰਭਧ੍ਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਪਾਵਕਾਃ । ਇਹੇਡਯਾ ਸਧਮਾਦਂ ਮਦਨ੍ਤੋ ਜ੍ਯੋਕ੍ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸੂਰ੍ਯਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍
ਸਾਰਵਜਨਕ ਚਮਕ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਓ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਇੱਥੇ, ਇਕੱਠੇ ਮਨ ਚਾਹ ਕੇ, ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਵੇਖੀਏ।
ਯਤ੍ਤੇ ਦੇਵੀ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰਾਬਬਨ੍ਧ ਦਾਮ ਗ੍ਰੀਵਾਸ੍ਵਵਿਮੋਕ੍ਯਂ ਯਤ੍। ਤਤ੍ਤੇ ਵਿ ष੍ਯਾਮ੍ਯਾਯੁषੇ ਵਰ੍ਚਸੇ ਬਲਾਯਾਦੋਮਦਮਨ੍ਨਮਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਸੂਤਃ
ਜੋ ਰੱਸੀ ਦੇਵੀ ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ ਨੇ ਤੇਰੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖੁਲਦੀ—ਉਹ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜੀਵਨ, ਚਮਕ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਭੋਜਨ ਖਾ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਿਰ੍ऋਤੇ ਤਿਗ੍ਮਤੇਜੋऽਯਸ੍ਮਯਾਨ੍ ਵਿ ਚृਤਾ ਬਨ੍ਧਪਾਸ਼ਾਨ੍ । ਯਮੋ ਮਹ੍ਯਂ ਪੁਨਰਿਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦਦਾਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਯਮਾਯ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤੁ ਮृਤ੍ਯਵੇ
ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਤੇਰੀ ਤੇਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲੋਹੀ ਰੱਸੀਆਂ ਤੋਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਯਮ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਯਮ ਨੂੰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਯਸ੍ਮਯੇ ਦ੍ਰੁਪਦੇ ਬੇਧਿष ਇਹਾਭਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਭਿਰ੍ਯੇ ਸਹਸ੍ਰਮ੍ । ਯਮੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨ ਉਤ੍ਤਮਂ ਨਾਕਮਧਿ ਰੋਹਯੇਮਮ੍
ਲੋਹੇ, ਲੱਕੜ ਦੇ, ਚੁਭਣ ਵਾਲੇ ਬੰਨ੍ਹ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਖੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੌਤਾਂ—ਯਮ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ।
ਸਂਸਮਿਦ੍ਯੁਵਸੇ ਵृषਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਰ੍ਯ ਆ । ਇਡਸ੍ਪਦੇ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ ਸ ਨੋ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਭਰ
ਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਭੋਗ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਲਦਾ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਸਂ ਜਾਨੀਧ੍ਵਂ ਸਂ ਪृਚ੍ਯਧ੍ਵਂ ਸਂ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ ਜਾਨਤਾਮ੍ । ਦੇਵਾ ਭਾਗਂ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸਂਜਾਨਾਨਾ ਉਪਾਸਤੇ
ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਇਕੱਠੇ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਵੀ ਇਕ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਜਦੇ ਸਨ।
ਸਮਾਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਮਿਤਿਃ ਸਮਾਨੀ ਸਮਾਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਹ ਚਿਤ੍ਤਮੇषਾਮ੍ । ਸਮਾਨੇਨ ਵੋ ਹਵਿषਾ ਜੁਹੋਮਿ ਸਮਾਨਂ ਚੇਤੋ ਅਭਿਸਂਵਿਸ਼ਧ੍ਵਮ੍
ਇਕੋ ਇਰਾਦਾ ਹੋਵੇ, ਇਕੋ ਸਭਾ, ਇਕੋ ਸੋਚ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਭੋਗ ਇਕੱਠੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਇਕ ਕਰ ਲਵੋ।
ਸਮਾਨੀ ਵ ਆਕੂਤਿਃ ਸਮਾਨਾ ਹृਦਯਾਨਿ ਵਃ । ਸਮਾਨਮਸ੍ਤੁ ਵੋ ਮਨਃ ਯਥਾ ਵਃ ਸੁਸਹਾਸਤਿ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਕਸਦ ਇਕੋ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵੀ ਇਕੋ ਹੋਣ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਜੀ ਸਕੋ।
ਅਵ ਮਨ੍ਯੁਰਵਾਯਤਾਵ ਬਾਹੂ ਮਨੋਯੁਜਾ । ਪਰਾਸ਼ਰ ਤ੍ਵਂ ਤੇषਾਂ ਪਰਾਞ੍ਚਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਰ੍ਦਯਾਧਾ ਨੋ ਰਯਿਮਾ ਕृਧਿ
ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਵੈਰ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਪਾ ਦੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ, ਥੱਲੇ ਕਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਨੈਰ੍ਹਸ੍ਤਂ ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਰੁਮਸ੍ਯਥ । ਵृਸ਼੍ਚਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਬਾਹੂਨ੍ ਅਨੇਨ ਹਵਿषਾऽਹਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬੇਅਸਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਭੋਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨੈਰ੍ਹਸ੍ਤਮਸੁਰੇਭ੍ਯਃ । ਜਯਨ੍ਤੁ ਸਤ੍ਵਾਨੋ ਮਮ ਸ੍ਥਿਰੇਣੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮੇਦਿਨਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਬੇਅਸਰ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਜਿੱਤਣ, ਸਥਿਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ।
ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਭਿਦਾਸਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਯੇ ਸੇਨਾਭਿਰ੍ਯੁਧਮਾਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਸਮਰ੍ਪਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਤਾ ਵਧੇਨ ਦ੍ਰਾਤ੍ਵੇषਾਮਘਹਾਰੋ ਵਿਵਿਦ੍ਧਃ
ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਆਉਣ ਤੇ ਵਸ਼ ਹੋਣ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਹਾਨੀ ਦੇ, ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਆਤਨ੍ਵਾਨਾ ਆਯਚ੍ਛਨ੍ਤੋऽਸ੍ਯਨ੍ਤੋ ਯੇ ਚ ਧਾਵਥ । ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸ੍ਥਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੋऽਦ੍ਯ ਪਰਾਸ਼ਰੀਤ੍
ਜੋ ਤਣਦੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਤੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ—ਦੁਸ਼ਮਣ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਅੱਜ, ਇੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋऽਙ੍ਗੈषਾਂ ਮ੍ਲਾਪਯਾਮਸਿ । ਅਥੈषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵੇਦਾਂਸਿ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵਿ ਭਜਾਮਹੈ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵਾਂ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦੇਵਾਂ।
ਪਰਿ ਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੂषਾ ਚ ਸਸ੍ਰਤੁਃ । ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯਾਮੂਃ ਸੇਨਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਰਸ੍ਤਰਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਪੂਸ਼ਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਤੈਅ ਕਰ ਲਏ ਹਨ। ਅੱਜ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਭਟਕਣ ਤੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਮੂਢਾ ਅਮਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਰਤਾਸ਼ੀਰ੍षਾਣ ਇਵਾਹਯਃ । ਤੇषਾਂ ਵੋ ਅਗ੍ਨਿਮੂਢਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਨ੍ਤੁ ਵਰਂਵਰਮ੍
ਦੁਸ਼ਮਣ ਭਟਕਦੇ ਫਿਰਣ, ਜਿਵੇਂ ਸਿਰ-ਵਿਗਣ ਘੋੜੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਟਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਮਾਰਨ।
ਐषੁ ਨਹ੍ਯ ਵृषਾਜਿਨਂ ਹਰਿਣਸ੍ਯ ਭਿਯਂ ਕृਧਿ । ਪਰਾਙਮਿਤ੍ਰ ਏषਤ੍ਵਰ੍ਵਾਚੀ ਗੌਰੁਪੇषਤੁ
ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਸਾਂਡ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਡਰਪੋਕ ਕਰ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਗਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਆਯਮਗਨ੍ਤ੍ਸਵਿਤਾ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇਣੋष੍ਣੇਨ ਵਾਯ ਉਦਕੇਨੇਹਿ । ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਵਸਵ ਉਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਸਚੇਤਸਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਪਤ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ
ਸਾਵਿਤਾ ਇੱਥੇ ਆਵੇ ਕਲੇ, ਗਰਮੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ। ਆਦਿਤਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਸੁ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵੰਞਣ ਕਰਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਉਸ ਲਈ ਵੰਞਣ ਕਰਨ।
ਅਦਿਤਿਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਵਪਤ੍ਵਾਪ ਉਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਵਰ੍ਚਸਾ । ਚਿਕਿਤ੍ਸਤੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਤ੍ਵਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਅਦਿਤੀ ਵੰਞਣ ਕਰੇ, ਪਾਣੀ ਚਮਕ ਦੇਵੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਚੰਗਾ ਕਰੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਲਈ।
ਯੇਨਾਵਪਤ੍ਸਵਿਤਾ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇਣ ਸੋਮਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੋ ਵਪਤੇਦਮਸ੍ਯ ਗੋਮਾਨ੍ ਅਸ਼੍ਵਵਾਨ੍ ਅਯਮਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਕਲੇ ਨਾਲ ਸਾਵਿਤਾ ਸੋਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਵੰਞਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਨੂੰ ਵੰਞਣ ਕਰੇ। ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਗਿਰਾਵਰਗਰਾਟੇषੁ ਹਿਰਨ੍ਯੇ ਗੋषੁ ਯਦ੍ਯਸ਼ਃ । ਸੁਰਾਯਾਂ ਸਿਚ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਕੀਲਾਲੇ ਮਧੁ ਤਨ੍ ਮਯਿ
ਸੋਨਿਆਂ ਪਹਾੜਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਵਹਿੰਦੀ ਸੁਰਾ, ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠੀ ਸ਼ਰਾਬ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਇਜ਼ਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਾਰਘੇਣ ਮਾ ਮਧੁਨਾਙ੍ਕ੍ਤਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ । ਯਥਾ ਭਰ੍ਗਸ੍ਵਤੀਂ ਵਾਚਮਾਵਦਾਨਿ ਜਨਾਮਨੁ
ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਮੈਨੂੰ ਸਰ ਤੇ ਮਿੱਠ ਨਾਲ ਲਗਾਓ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਬੋਲ ਬੋਲ ਸਕਾਂ।
ਮਯਿ ਵਰ੍ਚੋ ਅਥੋ ਯਸ਼ੋऽਥੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪਯਃ । ਤਨ੍ ਮਯਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਦਿਵਿ ਦ੍ਯਾਮਿਵ ਦृਂਹਤੁ
ਚਮਕ, ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਮੂਲ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਥਾਂਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।