ਇਦਮਿਦ੍ਵਾ ਉ ਭੇषਜਮਿਦਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭੇषਜਮ੍ । ਯੇਨੇषੁਮੇਕਤੇਜਨਾਂ ਸ਼ਤਸ਼ਲ੍ਯਾਮਪਬ੍ਰਵਤ੍
ਇਹ ਦਵਾਈ ਹੈ, ਇਹ ਰੁਦਰ ਦੀ ਦਵਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਸੌ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
[https://sa.wikisource.org/s/3gjm ਜਾਲਾषਭੇषਜੋਪਰਿ ਟਿਪ੍ਪਣ]ੀਜਾਲਾषੇਣਾਭਿ षਿਞ੍ਚਤ ਜਾਲਾषੇਣੋਪ ਸਿਞ੍ਚਤ । ਜਾਲਾषਮੁਗ੍ਰਂ ਭੇषਜਂ ਤੇਨ ਨੋ ਮृਡ ਜੀਵਸੇ
ਜਾਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਦੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ, ਜਾਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਦੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਛਿੜਕੋ। ਜਾਲ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਵਿਸ਼ ਦੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਦਇਆ ਦਿਓ।
ਸ਼ਂ ਚ ਨੋ ਮਯਸ਼੍ਚ ਨੋ ਮਾ ਚ ਨਃ ਕਿਂ ਚਨਾਮਮਤ੍। ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਰਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਭੇषਜਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਭੇषਜਮ੍
ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਵਾਈ ਬਣਨ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਵਾਈ ਹੋਵੇ।
ਯਸ਼ਸਂ ਮੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਘਵਾਨ੍ ਕृਣੋਤੁ ਯਸ਼ਸਂ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਉਭੇ ਇਮੇ । ਯਸ਼ਸਂ ਮਾ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਕृਣੋਤੁ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦਾਤੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾ ਇਹ ਸ੍ਯਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੰਦਰ, ਦਾਨੀ, ਸ਼ਾਨ ਦਵੇ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਨ ਦਵਣ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਨ ਦਵੇ; ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵਾਂ।
ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵ੍ਯੋਰ੍ਯਸ਼ਸ੍ਵਾਨ੍ ਯਥਾਪ ਓषਧੀषੁ ਯਸ਼ਸ੍ਵਤੀਃ । ਏਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਯਸ਼ਸਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਤੇ ਪੌਦੇ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ।
ਯਸ਼ਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਸ਼ਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਯਸ਼ਾਃ ਸੋਮੋ ਅਜਾਯਤ । ਯਸ਼ਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਤਸ੍ਯਾਹਮਸ੍ਮਿ ਯਸ਼ਸ੍ਤਮਃ
ਇੰਦਰ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਜਨਮਿਆ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਅਨਡੁਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਧੇਨੁਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮਰੁਨ੍ਧਤਿ । ਅਧੇਨਵੇ ਵਯਸੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਤੂੰ ਬਲਦਾਂ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਲਈ ਅਰੁੰਧਤੀ ਹੈ; ਬਾਂਝ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇ।
ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤ੍ਵੋषਧਿਃ ਸਹ ਦੇਵੀਰਰੁਨ੍ਧਤੀ । ਕਰਤ੍ਪਯਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਗੋष੍ਠਮਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਮੁਤ ਪੂਰੁषਾਨ੍
ਉਸਦੀ ਦਵਾਈ, ਦੇਵੀ ਅਰੁੰਧਤੀ ਸਮੇਤ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਂ ਸੁਭਗਾਮਚ੍ਛਾਵਦਾਮਿ ਜੀਵਲਾਮ੍ । ਸਾ ਨੋ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਹੇਤਿਂ ਦੂਰਂ ਨਯਤੁ ਗੋਭ੍ਯਃ
ਮੈਂ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗਾ, ਜੀਵਤ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੀ ਤੀਰ ਨੂੰ ਗਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਅਯਮਾ ਯਾਤ੍ਯਰ੍ਯਮਾ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਵਿषਿਤਸ੍ਤੁਪਃ । ਅਸ੍ਯਾ ਇਚ੍ਛਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਰੁਵੈ ਪਤਿਮੁਤ ਜਾਯਾਮਜਾਨਯੇ
ਇਹ ਅਰਯਮਨ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕੁੜੀ ਲਈ ਵਰ ਖੋਜੇ, ਅਤੇ ਲੜਕੇ ਲਈ ਵਿਆਹ ਲਈ ਪਤਨੀ ਮਿਲੇ।
ਅਸ਼੍ਰਮਦਿਯਮਰ੍ਯਮਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਸਾਂ ਸਮਨਂ ਯਤੀ । ਅਙ੍ਗੋ ਨ੍ਵਰ੍ਯਮਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਯਾ ਅਨ੍ਯਾਃ ਸਮਨਮਾਯਤਿ
ਹੇ ਅਰਯਮਨ, ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਅਤੇ, ਹੇ ਅਰਯਮਨ, ਇਸ ਦੀ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਵੀ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਧਾਤਾ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਧਾਤਾ ਦ੍ਯਾਮੁਤ ਸੂਰ੍ਯਮ੍ । ਧਾਤਾਸ੍ਯਾ ਅਗ੍ਰੁਵੈ ਪਤਿਂ ਦਧਾਤੁ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮ੍ਯਮ੍
ਧਾਤਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ, ਧਾਤਾ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਬਣਾਇਆ; ਧਾਤਾ ਉਸ ਕੁੜੀ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਵਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੇ।
ਮਹ੍ਯਮਾਪੋ ਮਧੁਮਦੇਰਯਨ੍ਤਾਂ ਮਹ੍ਯਂ ਸੂਰੋ ਅਭਰਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿषੇ ਕਮ੍ । ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਵਾ ਉਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਤਪੋਜਾ ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯਚੋ ਧਾਤ੍
ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾਸ ਲੈ ਆਉਣ, ਸੂਰਜ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਆਉਣ; ਸਾਰੇ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਆਉਣ; ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਮਕ ਲੈ ਆਉਣ।
ਅਹਂ ਵਿਵੇਚ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮਹਮृਤੂਂਰਜਨਯਂ ਸਪ੍ਤ ਸਾਕਮ੍ । ਅਹਂ ਸਤ੍ਯਮਨृਤਂ ਯਦ੍ਵਦਾਮ੍ਯਹਂ ਦੈਵੀਂ ਪਰਿ ਵਾਚਂ ਵਿਸ਼ਸ਼੍ਚ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਸੱਤ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠੇ ਚਲਾਇਆ; ਮੈਂ ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਜਜਾਨ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮਹਮृਤੂਂਰਜਨਯਂ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ । ਅਹਂ ਸਤ੍ਵਮਨृਤਂ ਯਦ੍ਵਦਾਮਿ ਯੋ ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਵਜੁषੇ ਸਖਾਯਾ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਬਣਾਏ, ਮੈਂ ਸੱਤ ਰੁੱਤਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਚਲਾਏ; ਮੈਂ ਜੋ ਸੱਚ ਜਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੱਜਣਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਨਃ ਪੁਨਾਤੁ ਵਾਤਃ ਪ੍ਰਾਣੇਨੇषਿਰੋ ਨਭੋਭਿਃ । ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਪਯਸਾ ਪਯਸ੍ਵਤੀ ऋਤਾਵਰੀ ਯਜ੍ਞਿਯੇ ਨ ਪੁਨੀਤਾਮ੍
ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਹਵਾ ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੀ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨਾਲ; ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਯਜਨਾ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੀਂ ਸੂਨृਤਾਮਾ ਰਭਧ੍ਵਂ ਯਸ੍ਯਾ ਆਸ਼ਾਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਵੀਤਪृष੍ਠਾਃ । ਤਯਾ ਗृਣਨ੍ਤਃ ਸਧਮਾਦੇषੁ ਵਯਂ ਸ੍ਯਾਮ ਪਤਯੋ ਰਯੀਨਾਮ੍
ਸਾਰਵਜਨਕ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਓ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਭਰਪੂਰ ਹਨ ਤੇ ਪਿੱਠ ਵੀ ਸੁਚੱਜੀ ਹੈ। ਉਸ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੀਂ ਵਰ੍ਚਸ ਆ ਰਭਧ੍ਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਪਾਵਕਾਃ । ਇਹੇਡਯਾ ਸਧਮਾਦਂ ਮਦਨ੍ਤੋ ਜ੍ਯੋਕ੍ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸੂਰ੍ਯਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍
ਸਾਰਵਜਨਕ ਚਮਕ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਓ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਫ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਇੱਥੇ, ਇਕੱਠੇ ਮਨ ਚਾਹ ਕੇ, ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਵੇਖੀਏ।
ਯਤ੍ਤੇ ਦੇਵੀ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰਾਬਬਨ੍ਧ ਦਾਮ ਗ੍ਰੀਵਾਸ੍ਵਵਿਮੋਕ੍ਯਂ ਯਤ੍। ਤਤ੍ਤੇ ਵਿ ष੍ਯਾਮ੍ਯਾਯੁषੇ ਵਰ੍ਚਸੇ ਬਲਾਯਾਦੋਮਦਮਨ੍ਨਮਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਸੂਤਃ
ਜੋ ਰੱਸੀ ਦੇਵੀ ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ ਨੇ ਤੇਰੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਖੁਲਦੀ—ਉਹ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਜੀਵਨ, ਚਮਕ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਸਤੇ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਭੋਜਨ ਖਾ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਨਿਰ੍ऋਤੇ ਤਿਗ੍ਮਤੇਜੋऽਯਸ੍ਮਯਾਨ੍ ਵਿ ਚृਤਾ ਬਨ੍ਧਪਾਸ਼ਾਨ੍ । ਯਮੋ ਮਹ੍ਯਂ ਪੁਨਰਿਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦਦਾਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਯਮਾਯ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤੁ ਮृਤ੍ਯਵੇ
ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਤੇਰੀ ਤੇਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲੋਹੀ ਰੱਸੀਆਂ ਤੋਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਯਮ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਯਮ ਨੂੰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਯਸ੍ਮਯੇ ਦ੍ਰੁਪਦੇ ਬੇਧਿष ਇਹਾਭਿਹਿਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਭਿਰ੍ਯੇ ਸਹਸ੍ਰਮ੍ । ਯਮੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨ ਉਤ੍ਤਮਂ ਨਾਕਮਧਿ ਰੋਹਯੇਮਮ੍
ਲੋਹੇ, ਲੱਕੜ ਦੇ, ਚੁਭਣ ਵਾਲੇ ਬੰਨ੍ਹ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਲਿਖੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੌਤਾਂ—ਯਮ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ।
ਸਂਸਮਿਦ੍ਯੁਵਸੇ ਵृषਨ੍ਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਰ੍ਯ ਆ । ਇਡਸ੍ਪਦੇ ਸਮਿਧ੍ਯਸੇ ਸ ਨੋ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਭਰ
ਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਭੋਗ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜਲਦਾ ਹੈਂ—ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਸਂ ਜਾਨੀਧ੍ਵਂ ਸਂ ਪृਚ੍ਯਧ੍ਵਂ ਸਂ ਵੋ ਮਨਾਂਸਿ ਜਾਨਤਾਮ੍ । ਦੇਵਾ ਭਾਗਂ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸਂਜਾਨਾਨਾ ਉਪਾਸਤੇ
ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਇਕੱਠੇ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਵੀ ਇਕ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਜਦੇ ਸਨ।
ਸਮਾਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਮਿਤਿਃ ਸਮਾਨੀ ਸਮਾਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸਹ ਚਿਤ੍ਤਮੇषਾਮ੍ । ਸਮਾਨੇਨ ਵੋ ਹਵਿषਾ ਜੁਹੋਮਿ ਸਮਾਨਂ ਚੇਤੋ ਅਭਿਸਂਵਿਸ਼ਧ੍ਵਮ੍
ਇਕੋ ਇਰਾਦਾ ਹੋਵੇ, ਇਕੋ ਸਭਾ, ਇਕੋ ਸੋਚ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਭੋਗ ਇਕੱਠੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣਾ ਮਨ ਇਕ ਕਰ ਲਵੋ।
ਸਮਾਨੀ ਵ ਆਕੂਤਿਃ ਸਮਾਨਾ ਹृਦਯਾਨਿ ਵਃ । ਸਮਾਨਮਸ੍ਤੁ ਵੋ ਮਨਃ ਯਥਾ ਵਃ ਸੁਸਹਾਸਤਿ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਕਸਦ ਇਕੋ ਹੋਵੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵੀ ਇਕੋ ਹੋਣ। ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਇਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਜੀ ਸਕੋ।
ਅਵ ਮਨ੍ਯੁਰਵਾਯਤਾਵ ਬਾਹੂ ਮਨੋਯੁਜਾ । ਪਰਾਸ਼ਰ ਤ੍ਵਂ ਤੇषਾਂ ਪਰਾਞ੍ਚਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮਰ੍ਦਯਾਧਾ ਨੋ ਰਯਿਮਾ ਕृਧਿ
ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਵੈਰ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਪਾ ਦੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ, ਥੱਲੇ ਕਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਨੈਰ੍ਹਸ੍ਤਂ ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਰੁਮਸ੍ਯਥ । ਵृਸ਼੍ਚਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਬਾਹੂਨ੍ ਅਨੇਨ ਹਵਿषਾऽਹਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬੇਅਸਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਭੋਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਕਾਰ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨੈਰ੍ਹਸ੍ਤਮਸੁਰੇਭ੍ਯਃ । ਜਯਨ੍ਤੁ ਸਤ੍ਵਾਨੋ ਮਮ ਸ੍ਥਿਰੇਣੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮੇਦਿਨਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਬੇਅਸਰ ਕੀਤਾ। ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਜਿੱਤਣ, ਸਥਿਰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ।
ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਭਿਦਾਸਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਯੇ ਸੇਨਾਭਿਰ੍ਯੁਧਮਾਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਸਮਰ੍ਪਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਤਾ ਵਧੇਨ ਦ੍ਰਾਤ੍ਵੇषਾਮਘਹਾਰੋ ਵਿਵਿਦ੍ਧਃ
ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਆਉਣ ਤੇ ਵਸ਼ ਹੋਣ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਹਾਨੀ ਦੇ, ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਆਤਨ੍ਵਾਨਾ ਆਯਚ੍ਛਨ੍ਤੋऽਸ੍ਯਨ੍ਤੋ ਯੇ ਚ ਧਾਵਥ । ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸ੍ਥਨੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵੋऽਦ੍ਯ ਪਰਾਸ਼ਰੀਤ੍
ਜੋ ਤਣਦੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਤੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ—ਦੁਸ਼ਮਣ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਅੱਜ, ਇੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।