ਯਥਾ ਕਲਾਂ ਯਥਾ ਸ਼ਫਂ ਯਥਰ੍ਣਂ ਸਂਨਯਨ੍ਤਿ । ਏਵਾ ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤੇ ਸਂ ਨਯਾਮਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਹਿੱਸਾ, ਖੁਰ ਜਾਂ ਨਸ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਾਤਃਸਵਨੇ ਪਾਤ੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਂਭੂਃ । ਸ ਨਃ ਪਾਵਕੋ ਦ੍ਰਵਿਣੇ ਦਧਾਤ੍ਵਾਯੁष੍ਮਨ੍ਤਃ ਸਹਭਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ੍ਯਾਮ
ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਵੇਰੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਅਸੀਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਓ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਸਵਨੇ ਨ ਜਹ੍ਯੁਃ । ਆਯੁष੍ਮਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇषਾਂ ਵਦਨ੍ਤੋ ਵਯਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਮਤੌ ਸ੍ਯਾਮ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਦੂਜੇ ਸਮੇਂ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ; ਅਸੀਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਏ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ।
ਇਦਂ ਤृਤੀਯਂ ਸਵਨਂ ਕਵੀਨਾਮृਤੇਨ ਯੇ ਚਮਸਮੈਰਯਨ੍ਤ । ਤੇ ਸੌਧਨ੍ਵਨਾਃ ਸ੍ਵਰਾਨਸ਼ਾਨਾਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਿਂ ਨੋ ਅਭਿ ਵਸ੍ਯੋ ਨਯਨ੍ਤੁ
ਇਹ ਤੀਜਾ ਸਮੇਂ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਟੋਰੇ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ; ਸੌਧਨਵਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਵਧੇਰੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੇਟ ਲੈ ਆਉਣ।
ਸ਼੍ਯੇਨੋऽਸਿ ਗਾਯਤ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਦਾ ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਰਭੇ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਮਾ ਸਂ ਵਹਾਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯੋਦृਚਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਬਾਜ ਹੈਂ, ਗਾਯਤਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਵੀਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਉੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ। ਸਵਾਹਾ!
ऋਭੁਰਸਿ ਜਗਚ੍ਛਨ੍ਦਾ ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਰਭੇ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਮਾ ਸਂ ਵਹਾਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯੋਦृਚਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਰਭੂ ਹੈਂ, ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਵੀਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਉੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ। ਸਵਾਹਾ!
ਵृषਾਸਿ ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਪ੍ਛਨ੍ਦਾ ਅਨੁ ਤ੍ਵਾ ਰਭੇ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਮਾ ਸਂ ਵਹਾਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯੋਦृਚਿ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਤੂੰ ਸਾਂਡ ਹੈਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਵੀਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਉੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ। ਸਵਾਹਾ!
ਨਹਿ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਤਨ੍ਵਃ ਕ੍ਰੂਰਮਾਨਂਸ਼ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਕਪਿਰ੍ਬਭਸ੍ਤਿ ਤੇਜਨਂ ਸ੍ਵਂ ਜਰਾਯੁ ਗੌਰਿਵ
ਕੋਈ ਮਾਨਵ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਬਾਂਦਰ ਹੈਂ, ਆਪਣਾ ਹੀ ਜਣਿਆ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਪੱਛਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੇष ਇਵ ਵੈ ਸਂ ਚ ਵਿ ਚੋਰ੍ਵਚ੍ਯਸੇ ਯਦੁਤ੍ਤਰਦ੍ਰਾਵੁਪਰਸ਼੍ਚ ਖਾਦਤਃ । ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਾ ਸ਼ਿਰੋऽਪ੍ਸਸਾਪ੍ਸੋ ਅਰ੍ਦਯਨ੍ਨ੍ ਅਂਸ਼ੂਨ੍ ਬਭਸ੍ਤਿ ਹਰਿਤੇਭਿਰਾਸਭਿਃ
ਮੇਂਡੇ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਜਬੜੇ ਚੀਰਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈਂ, ਹਰੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਰੇਸ਼ੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਵਾਚਮਕ੍ਰਤੋਪ ਦ੍ਯਵ੍ਯਾਖਰੇ ਕृष੍ਣਾ ਇषਿਰਾ ਅਨਰ੍ਤਿषੁਃ । ਨਿ ਯਨ੍ ਨਿਯਨ੍ਤਿ ਉਪਰਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਿਂ ਪੁਰੂ ਰੇਤੋ ਦਧਿਰੇ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਕਾਲੀਆਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਬੀਜ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ।
ਹਤਂ ਤਰ੍ਦਂ ਸਮਙ੍ਕਮਾਖੁਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਛਿਨ੍ਤਂ ਸ਼ਿਰੋ ਅਪਿ ਪृष੍ਟੀਃ ਸ਼ृਣੀਤਮ੍ । ਯਵਾਨ੍ ਨੇਦਦਾਨ੍ ਅਪਿ ਨਹ੍ਯਤਂ ਮੁਖਮਥਾਭਯਂ ਕृਣੁਤਂ ਧਾਨ੍ਯਾਯ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਤਰਦਾ, ਸਮੰਕਾ, ਆਖੁਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਪਿੱਠ ਨਚੁੱਟੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾ ਖੁਲਣ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ; ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ ਤੇ ਧਾਣਾ ਵਾਧੋ।
ਤਰ੍ਦ ਹੈ ਪਤਙ੍ਗ ਹੈ ਜਭ੍ਯ ਹਾ ਉਪਕ੍ਵਸ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਵਾਸਂਸ੍ਥਿਤਂ ਹਵਿਰਨਦਨ੍ਤ ਇਮਾਨ੍ ਯਵਾਨ੍ ਅਹਿਂਸਨ੍ਤੋ ਅਪੋਦਿਤ
ਤਰਦਾ, ਪਤੰਗਾ, ਜਭਿਆ ਤੇ ਉਪਕਵਸਾ ਸਭ ਕੀੜੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਹਵਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੌ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੀੜੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ।
ਤਰ੍ਦਾਪਤੇ ਵਘਾਪਤੇ ਤृष੍ਟਜਮ੍ਭਾ ਆ ਸ਼ृਣੋਤ ਮੇ । ਯ ਆਰਣ੍ਯਾ ਵ੍ਯਦ੍ਵਰਾ ਯੇ ਕੇ ਚ ਸ੍ਥ ਵ੍ਯਦ੍ਵਰਾਸ੍ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਜਮ੍ਭਯਾਮਸਿ
ਤਰਦਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਘਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੀੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਵਾਯੋਃ ਪੂਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਸੋਮੋ ਅਤਿ ਦ੍ਰੁਤਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯੁਜਃ ਸਖਾ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਆਪੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਾਤਰਃ ਸੂਦਯਨ੍ਤੁ ਘृਤੇਨ ਨੋ ਘृਤਪ੍ਵਃ ਪੁਨਨ੍ਤੁ । ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਹਿ ਰਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਹਨ੍ਤਿ ਦੇਵੀਰੁਦਿਦਾਭ੍ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਰਾ ਪੂਤ ਏਮਿ
ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਧੋਣ; ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਘੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ। ਦੇਵੀ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਰਾ ਮਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਯਤ੍ਕਿਂ ਚੇਦਂ ਵਰੁਣ ਦੈਵ੍ਯੇ ਜਨੇऽਭਿਦ੍ਰੋਹਂ ਮਨੁष੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ । ਅਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾ ਚੇਤ੍ਤਵ ਧਰ੍ਮ ਯੁਯੋਪਿਮ ਮਾ ਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਸੋ ਦੇਵ ਰੀਰਿषਃ
ਵਰੁਣਾ, ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਚ ਜੋ ਭੁੱਲ ਜਾਂ ਇਨਤਜ਼ਾਮੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਅਣਜਾਣੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਾਣ-ਬੁਝ ਕੇ, ਤੂੰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਦੋਸ਼ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਉਤ੍ਸੂਰ੍ਯੋ ਦਿਵ ਏਤਿ ਪੁਰੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਨਿਜੂਰ੍ਵਨ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਪਰ੍ਵਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਦृष੍ਟੋ ਅਦृष੍ਟਹਾ
ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਗੋਦ ਤੋਂ ਉਗਦਾ ਹੈ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਆਦਿਤਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਅਦਿੱਖ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਿ ਗਾਵੋ ਗੋष੍ਠੇ ਅਸਦਨ੍ ਨਿ ਮृਗਾਸੋ ਅਵਿਕ੍ਸ਼ਤ । ਨ੍ਯੂਰ੍ਮਯੋ ਨਦੀਨਾਂ ਨ੍ਯਦृष੍ਟਾ ਅਲਿਪ੍ਸਤ
ਗਾਂਵਾਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿਚ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ ਹਨ; ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਥੱਲੇ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਅਦਿੱਖ ਜੀਵ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਆਯੁਰ੍ਦਦਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਾਂ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਵੀਰੁਧਮ੍ । ਆਭਾਰਿषਂ ਵਿਸ਼੍ਵਭੇषਜੀਮਸ੍ਯਾਦृष੍ਟਾਨ੍ ਨਿ ਸ਼ਮਯਤ੍
ਮੈਂ ਜੀਵਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਣਵਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬੂਟੀ ਲਿਆਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਭ ਇਲਾਜ ਲਿਆਏ ਹਨ—ਉਹ ਅਦਿੱਖ ਵਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਣ।
ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਮ ਇਦਂ ਪृਥਿਵੀ ਚ ਪ੍ਰਚੇਤਸੌ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਬृਹਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯਾ ਪਿਪਰ੍ਤੁ । ਅਨੁ ਸ੍ਵਧਾ ਚਿਕਿਤਾਂ ਸੋਮੋ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾਯੁਰ੍ਨਃ ਪਾਤੁ ਸਵਿਤਾ ਭਗਸ਼੍ਚ
ਅਕਲਮੰਦ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਵੱਡੀ ਸੱਜੀ ਹਥ ਨਾਲ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ; ਸੋਮਾ, ਅੱਗ, ਵਾਯੂ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਭਾਗਾ, ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਰੀਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਪੁਨਰਾਤ੍ਮਾ ਨ ਐਤੁ ਪੁਨਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪੁਨਰਸੁਰ੍ਨ ਐਤੁ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਨੋ ਅਦਬ੍ਧਸ੍ਤਨੂਪਾ ਅਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਾਤਿ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ
ਸਾਡੀ ਸਾਹ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਆਤਮਾ ਮੁੜ ਆਵੇ; ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮੁੜ ਆਵੇ, ਜੀਵਨ ਮੁੜ ਆਵੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਸਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਪਯਸਾ ਸਂ ਤਨੂਭਿਰਗਨ੍ਮਹਿ ਮਨਸਾ ਸਂ ਸ਼ਿਵੇਨ । ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਵਰੀਯਃ ਕृਣੋਤ੍ਵਨੁ ਨੋ ਮਾਰ੍ष੍ਟੁ ਤਨ੍ਵੋ ਯਦ੍ਵਿਰਿष੍ਟਮ੍
ਅਸੀਂ ਚਮਕ, ਤਾਕਤ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਖਰਾਬ ਹੈ, ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਇਦਂ ਤਦ੍ਯੁਜ ਉਤ੍ਤਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਮ੍ਯष੍ਟਯੇ । ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਮਹੀਂ ਵृष੍ਟਿਰਿਵ ਵਰ੍ਧਯਾ ਤृਣਮ੍
ਇਹ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਜਿੱਤ ਲਈ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ, ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਵਧੇ।
ਅਸ੍ਮੈ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਗ੍ਨੀषੋਮਾਵਸ੍ਮੈ ਧਾਰਯਤਂ ਰਯਿਮ੍ । ਇਮਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯਾਭੀਵਰ੍ਗੇ ਕृਣੁਤਂ ਯੁਜ ਉਤ੍ਤਰਮ੍
ਅੱਗ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਉਸ ਲਈ ਹਕੂਮਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਕਾਇਮ ਕਰੋ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਸ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਓ।
ਸਬਨ੍ਧੁਸ਼੍ਚਾਸਬਨ੍ਧੁਸ਼੍ਚ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਭਿਦਾਸਤਿ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਂ ਰਨ੍ਧਯਾਸਿ ਮੇ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਚਾਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਯਜਮਾਨ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ।
ਯੇ ਪਨ੍ਥਾਨੋ ਬਹਵੋ ਦੇਵਯਾਨਾ ਅਨ੍ਤਰਾ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸਂਚਰਨ੍ਤਿ । ਤੇषਾਮਜ੍ਯਾਨਿਂ ਯਤਮੋ ਵਹਾਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਮਾ ਦੇਵਾਃ ਪਰਿ ਦਤ੍ਤੇਹ ਸਰ੍ਵੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕਈ ਰਾਹ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਣ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮੋ ਹੇਮਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋ ਵਸਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਦ੍ਵਰ੍षਾਃ ਸ੍ਵਿਤੇ ਨੋ ਦਧਾਤ । ਆ ਨੋ ਗੋषੁ ਭਜਤਾ ਪ੍ਰਜਾਯਾਂ ਨਿਵਾਤ ਇਦ੍ਵਃ ਸ਼ਰਣੇ ਸ੍ਯਾਮ
ਗਰਮੀ, ਸਰਦੀ, ਠੰਡੀ, ਬਸੰਤ, ਪਤਝੜ ਤੇ ਮੀਂਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਿੱਟੀ ਦਾਤ ਦੇਣ; ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵੰਡੇ ਜਾਵੇ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸੀਏ।
ਇਦਾਵਤ੍ਸਰਾਯ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਯ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਯ ਕृਣੁਤਾ ਬृਹਨ੍ ਨਮਃ । ਤੇषਾਂ ਵਯਂ ਸੁਮਤੌ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਾਮਪਿ ਭਦ੍ਰੇ ਸੌ ਮਨਸੇ ਸ੍ਯਾਮ
ਇਸ ਸਾਲ, ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਲਈ ਵੱਡਾ ਨਮਨ ਕਰੋ; ਉਹ ਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਸੁਖੀ ਰਹੀਏ।
ਮਾ ਨੋ ਦੇਵਾ ਅਹਿਰ੍ਵਧੀਤ੍ਸਤੋਕਾਨ੍ਤ੍ਸਹਪੂਰੁषਾਨ੍ । ਸਂਯਤਂ ਨ ਵਿ ष੍ਪਰਦ੍ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਂ ਨ ਸਂ ਯਮਨ੍ ਨਮੋ ਦੇਵਜਨੇਭ੍ਯਃ । ਨਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵਸਿਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤਿਰਸ਼੍ਚਿਰਾਜਯੇ । ਸ੍ਵਜਾਯ ਬਭ੍ਰਵੇ ਨਮੋ ਨਮੋ ਦੇਵਜਨੇਭ੍ਯਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੱਪ ਸਾਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਉਹ ਕਾਬੂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ 'ਚ ਨਾ ਬਚ ਜਾਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਕਾਲੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਧਾਰੀਦਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਪੀਲੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਂ ਤੇ ਹਨ੍ਮਿ ਦਤਾ ਦਤਃ ਸਮੁ ਤੇ ਹਨ੍ਵਾ ਹਨੂ । ਸਂ ਤੇ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਜਿਹ੍ਵਾਂ ਸਂ ਵਾਸ੍ਨਾਹ ਆਸ੍ਯਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਸੱਪਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।