ਉਦੇਨਮੁਤ੍ਤਰਂ ਨਯਾਗ੍ਨੇ ਘृਤੇਨਾਹੁਤ । ਸਮੇਨਂ ਵਰ੍ਚਸਾ ਸृਜ ਪ੍ਰਜਯਾ ਚ ਬਹੁਂ ਕृਧਿ
ਅੱਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾ, ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ। ਇਸ ਨੂੰ ਚਮਕ ਤੇ ਵੱਧ ਸੰਤਾਨ ਦੇ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮਿਲੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਮਂ ਪ੍ਰਤਰਂ ਕृਧਿ ਸਜਾਤਾਨਾਮਸਦ੍ਵਸ਼ੀ । ਰਾਯਸ੍ਪੋषੇਣ ਸਂ ਸृਜ ਜੀਵਾਤਵੇ ਜਰਸੇ ਨਯ
ਇੰਦਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਰ, ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਮਾਲਕ ਬਣਾਓ। ਇਸ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਜੋੜ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ।
ਯਸ੍ਯ ਕृਣ੍ਮੋ ਹਵਿਰ੍ਗृਹੇ ਤਮਗ੍ਨੇ ਵਰ੍ਧਯਾ ਤ੍ਵਮ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਸੋਮੋ ਅਧਿ ਬ੍ਰਵਦਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿਚ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅੱਗ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾ। ਉਸ ਲਈ ਸੋਮ ਵੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵੀ।
ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤੇऽਦੇਵੋ ਅਭਿਮਨ੍ਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਂ ਰਨ੍ਧਯਾਸਿ ਮੇ ਯਜਮਾਨਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਯੋ ਨਃ ਸੋਮ ਸੁਸ਼ਂਸਿਨੋ ਦੁਃਸ਼ਂਸ ਆਦਿਦੇਸ਼ਤਿ । ਵਜ੍ਰੇਣਾਸ੍ਯ ਮੁਖੇ ਜਹਿ ਸ ਸਂਪਿष੍ਟੋ ਅਪਾਯਤਿ
ਸੋਮ, ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਬਾਰੇ ਮੰਦੇ ਬੋਲਦਾ ਜਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦਾ—ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ; ਉਹ ਪੀਸ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਯੋ ਨਃ ਸੋਮਾਭਿਦਾਸਤਿ ਸਨਾਭਿਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਟ੍ਯਃ । ਅਪ ਤਸ੍ਯ ਬਲਂ ਤਿਰ ਮਹੀਵ ਦ੍ਯੌਰ੍ਵਧਤ੍ਮਨਾ
ਸੋਮ, ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ—ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਅਕਾਸ਼ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਸੋਮਾਦਿਤਿਃ ਪਥਾ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵਾ ਯਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰੁਹਃ । ਤੇਨਾ ਨੋऽਵਸਾ ਗਹਿ
ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੇ ਅਦਿਤੀ, ਸੋਮ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ।
ਯੇਨ ਸੋਮ ਸਾਹਨ੍ਤ੍ਯਾਸੁਰਾਨ੍ ਰਨ੍ਧਯਾਸਿ ਨਃ । ਤੇਨਾ ਨੋ ਅਧਿ ਵੋਚਤ
ਸੋਮ, ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੇ ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਹਰਾਉਂਦਾ—ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਸਾਡੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਬੋਲ।
ਯੇਨ ਦੇਵਾ ਅਸੁਰਾਣਾਮੋਜਾਂਸ੍ਯਵृਣੀਧ੍ਵਮ੍ । ਤੇਨਾ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤ
ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚੁਣੀ—ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿਓ।
ਯਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਲਿਬੁਜਾ ਸਮਨ੍ਤਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ । ਏਵਾ ਪਰਿ ष੍ਵਜਸ੍ਵ ਮਾਂ ਯਥਾ ਮਾਂ ਕਾਮਿਨ੍ਯਸੋ ਯਥਾ ਮਨ੍ ਨਾਪਗਾ ਅਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਬੇਲ ਪੂਰੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲਪੇਟ ਲੈ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾ ਸੁਪਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਪਤਨ੍ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਭੂਮ੍ਯਾਮ੍ । ਏਵਾ ਨਿ ਹਨ੍ਮਿ ਤੇ ਮਨੋ ਯਥਾ ਮਾਂ ਕਾਮਿਨ੍ਯਸੋ ਯਥਾ ਮਨ੍ ਨਾਪਗਾ ਅਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਉੱਡਦੀ ਚੀਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਮਾਰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯਥੇਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਸਦ੍ਯਃ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਏਵਾ ਪਰ੍ਯੇਮਿ ਤੇ ਮਨੋ ਯਥਾ ਮਾਂ ਕਾਮਿਨ੍ਯਸੋ ਯਥਾ ਮਨ੍ ਨਾਪਗਾ ਅਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੁਰੰਤ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ।
ਵਾਞ੍ਛ ਮੇ ਤਨ੍ਵਂ ਪਾਦੌ ਵਾਞ੍ਛਾਕ੍ਸ਼੍ਯੌ ਵਾਞ੍ਛ ਸਕ੍ਥ੍ਯੌ । ਅਕ੍ਸ਼੍ਯੌ ਵृषਣ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਕੇਸ਼ਾ ਮਾਂ ਤੇ ਕਾਮੇਨ ਸ਼ੁष੍ਯਨ੍ਤੁ
ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੇ, ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ, ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ, ਉਸਦੇ ਰਾਨ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ। ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਰਸ ਕੇ ਸੁੱਕ ਜਾਣ।
ਮਮ ਤ੍ਵਾ ਦੋषਣਿਸ਼੍ਰਿषਂ ਕृਣੋਮਿ ਹृਦਯਸ਼੍ਰਿषਮ੍ । ਯਥਾ ਮਮ ਕ੍ਰਤਾਵਸੋ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਮੁਪਾਯਸਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ, ਚਾਹਣ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਇਰਾਦੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ।
ਯਾਸਾਂ ਨਾਭਿਰਾਰੇਹਣਂ ਹृਦਿ ਸਂਵਨਨਂ ਕृਤਮ੍। ਗਾਵੋ ਘृਤਸ੍ਯ ਮਾਤਰੋऽਮੂਂ ਸਂ ਵਾਨਯਨ੍ਤੁ ਮੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਾਭੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਂ, ਜੋ ਘੀ ਦੀ ਮਾਂਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦੇਣ।
ਪृਥਿਵ੍ਯੈ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਾਯ ਵਨਸ੍ਪਤਿਭ੍ਯੋऽਗ੍ਨਯੇऽਧਿਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਧਰਤੀ ਲਈ ਸੁਣਨ ਵਾਸਤੇ, ਬੂਟਿਆਂ ਲਈ, ਅੱਗ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਰਵਣਾਥ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਯ ਵਯੋਭ੍ਯੋ ਵਾਯਵੇऽਧਿਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸਾਸ ਲਈ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਾਸਤੇ, ਉਮਰਾਂ ਲਈ, ਹਵਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਰਵਣਾਥ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਦਿਵੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਧਿਪਤਯੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਸਮਾਨ ਲਈ ਵੇਖਣ ਵਾਸਤੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਰਵਣਾਥ ਲਈ ਸਵਾਹਾ।
ਸ਼ਮੀਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਆਰੂਢਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਂਸੁਵਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਤਦ੍ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੇਦਨਂ ਤਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀष੍ਵਾ ਭਰਾਮਸਿ
ਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਪੀਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੁੰਸਵਨ ਕਰਮ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਪੁਂਸਿ ਵੈ ਰੇਤੋ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਮਨੁ षਿਚ੍ਯਤੇ । ਤਦ੍ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੇਦਨਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਰਦ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਨੁਮਤਿਃ ਸਿਨੀਵਾਲ੍ਯਚੀਕॢਪਤ੍। ਸ੍ਤ੍ਰੈषੂਯਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦਧਤ੍ਪੁਮਾਂਸਮੁ ਦਧਦਿਹ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਨੁਮਤੀ ਅਤੇ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ; ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਰਦ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪਰਿ ਦ੍ਯਾਮਿਵ ਸੂਰ੍ਯੋऽਹੀਨਾਂ ਜਨਿਮਾਗਮਮ੍ । ਰਾਤ੍ਰੀ ਜਗਦਿਵਾਨ੍ਯਦ੍ਧਂਸਾਤ੍ਤੇਨਾ ਤੇ ਵਾਰਯੇ ਵਿषਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਰੋਕਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਿਰ੍ਯਦृषਿਭਿਰ੍ਯਦ੍ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਦਿਤਂ ਪੁਰਾ । ਯਦ੍ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਮਾਸਨ੍ਵਤ੍ਤੇਨਾ ਤੇ ਵਾਰਯੇ ਵਿषਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਜਾਣਿਆ; ਜੋ ਸੀ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਰੋਕਦਾ ਹਾਂ।
ਮਧ੍ਵਾ ਪृਞ੍ਚੇ ਨਦ੍ਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾ ਗਿਰਯੋ ਮਧੁ । ਮਧੁ ਪਰੁष੍ਣੀ ਸ਼ੀਪਾਲਾ ਸ਼ਮਾਸ੍ਨੇ ਅਸ੍ਤੁ ਸ਼ਂ ਹृਦੇ
ਮੈਂ ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਟੇਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭਰਦਾ ਹਾਂ; ਪਰੁਸ਼ਣੀ, ਸ਼ੀਪਾਲਾ ਲਈ ਮਿੱਠਾ, ਸਾਡੀ ਲਈ ਚੰਗੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਦਿਲ ਲਈ ਚੰਗੀਤਾ ਹੋਵੇ।
ਨਮੋ ਦੇਵਵਧੇਭ੍ਯੋ ਨਮੋ ਰਾਜਵਧੇਭ੍ਯਃ । ਅਥੋ ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਵਧਾਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਮृਤ੍ਯੋ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੌਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਅਧਿਵਾਕਾਯ ਪਰਾਵਾਕਾਯ ਤੇ ਨਮਃ । ਸੁਮਤ੍ਯੈ ਮृਤ੍ਯੋ ਤੇ ਨਮੋ ਦੁਰ੍ਮਤ੍ਯੈ ਤੇ ਇਦਂ ਨਮਃ
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਦੂਰ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਮੌਤ, ਤੇਰੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਯਾਤੁਧਾਨੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਤੇ ਭੇषਜੇਭ੍ਯਃ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਮृਤ੍ਯੋ ਮੂਲੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯ ਇਦਂ ਨਮਃ
ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੌਤ, ਜੜਾਂ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਸ੍ਥਿਸ੍ਰਂਸਂ ਪਰੁਸ੍ਰਂਸਮਾਸ੍ਥਿਤਂ ਹृਦਯਾਮਯਮ੍ । ਬਲਾਸਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਯਾਙ੍ਗੇष੍ਠਾ ਯਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਸੁ
ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਬਲਾਸਾ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਨਿਰ੍ਬਲਾਸਂ ਬਲਾਸਿਨਃ ਕ੍ਸ਼ਿਣੋਮਿ ਮੁष੍ਕਰਂ ਯਥਾ । ਛਿਨਦ੍ਮ੍ਯਸ੍ਯ ਬਨ੍ਧਨਂ ਮੂਲਮੁਰ੍ਵਾਰ੍ਵਾ ਇਵ
ਮੈਂ ਬਲਾਸਾ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਬਲਾਸਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੜ੍ਹ ਉਖਾੜਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਗੰਢ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪੌਦਾ ਉਖਾੜਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਬਲਾਸੇਤਃ ਪ੍ਰ ਪਤਾਸ਼ੁਙ੍ਗਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਕੋ ਯਥਾ । ਅਥੋ ਇਤ ਇਵ ਹਾਯਨੋऽਪ ਦ੍ਰਾਹ੍ਯਵੀਰਹਾ
ਬਲਾਸਾ ਇੱਥੋਂ ਉੱਡ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਵਾਂ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੋਂ ਕੋਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੱਜ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।