ਕ੍ਸ਼ੀਰੇ ਮਾ ਮਨ੍ਥੇ ਯਤਮੋ ਦਦਮ੍ਭਾਕृष੍ਟਪਚ੍ਯੇ ਅਸ਼ਨੇ ਧਾਨ੍ਯੇ ਯਃ । ਤਦਾਤ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਵਿ ਯਾਤਯਨ੍ਤਾਮਗਦੋऽਯਮਸ੍ਤੁ
ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਦਹੀਂ ਵਿੱਚ, ਅਧ ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਭੂਤ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਭੂਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਅਪਾਂ ਮਾ ਪਾਨੇ ਯਤਮੋ ਦਦਮ੍ਭ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਯਾਤੂਨਾਂ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ਯਾਨਮ੍ । ਤਦਾਤ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਵਿ ਯਾਤਯਨ੍ਤਾਮਗਦੋऽਯਮਸ੍ਤੁ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪੀਣ ਵਿੱਚ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੇਜ 'ਤੇ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਭੂਤ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਭੂਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਦਿਵਾ ਮਾ ਨਕ੍ਤਂ ਯਤਮੋ ਦਦਮ੍ਭ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਯਾਤੂਨਾਂ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ਯਾਨਮ੍ । ਤਦਾਤ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਜਯਾ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਵਿ ਯਾਤਯਨ੍ਤਾਮਗਦੋऽਯਮਸ੍ਤੁ
ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੇਜ 'ਤੇ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਭੂਤ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਭੂਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇ।
ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਮਗ੍ਨੇ ਰੁਧਿਰਂ ਪਿਸ਼ਾਚਂ ਮਨੋਹਨਂ ਜਹਿ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਜੀ ਵਜ੍ਰੇਣ ਹਨ੍ਤੁ ਛਿਨਤ੍ਤੁ ਸੋਮਃ ਸ਼ਿਰੋ ਅਸ੍ਯ ਧृष੍ਣੁਃ
ਅੱਗੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਲਹੂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਭੂਤ, ਮਨ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਜਾਤਵੇਦ। ਇੰਦਰ, ਵੱਡਾ, ਆਪਣੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇ; ਸੋਮ, ਬਹਾਦਰ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦੇ।
ਸਨਾਦਗ੍ਨੇ ਮृਣਸਿ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਨ ਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪृਤਨਾਸੁ ਜਿਗ੍ਯੁਃ । ਸਹਮੂਰਾਨ੍ ਅਨੁ ਦਹ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੋ ਮਾ ਤੇ ਹੇਤ੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਸ਼ਤ ਦੈਵ੍ਯਾਯਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਅੱਗੇ, ਤੂੰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈਂ; ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਜਿੱਤਣ। ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੜਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦੇ; ਦਿਵਯ ਹਥਿਆਰ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਸਮਾਹਰ ਜਾਤਵੇਦੋ ਯਦ੍ਧृਤਂ ਯਤ੍ਪਰਾਭृਤਮ੍ । ਗਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਾਮਂਸ਼ੁਰਿਵਾ ਪ੍ਯਾਯਤਾਮਯਮ੍
ਜਾਤਵੇਦ, ਜੋ ਕੁਝ ਚੋਰੀ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਲੈ ਜਾਇਆ, ਉਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਵਧਣ, ਸੋਮ ਦੇ ਟਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫੂਲਣ।
ਸੋਮਸ੍ਯੇਵ ਜਾਤਵੇਦੋ ਅਂਸ਼ੁਰਾ ਪ੍ਯਾਯਤਾਮਯਮ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨਂ ਮੇਧ੍ਯਮਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਕृਣੁ ਜੀਵਤੁ
ਸੋਮ ਦੇ ਟਣਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਾਤਵੇਦ, ਉਹ ਫੂਲਣ; ਅੱਗੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਜੀਵਤ ਕਰ।
ਏਤਾਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਃ ਪਿਸ਼ਾਚਜਮ੍ਭਨੀਃ । ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜੁषਸ੍ਵ ਪ੍ਰਤਿ ਚੈਨਾ ਗृਹਾਣ ਜਾਤਵੇਦਃ
ਇਹ ਤੇਰੀਆਂ ਹੋਮਾਂ ਹਨ, ਅੱਗੇ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ; ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜਾਤਵੇਦ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ।
ਤਾਰ੍ष੍ਟਾਘੀਰਗ੍ਨੇ ਸਮਿਧਃ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਹ੍ਯਰ੍ਚਿषਾ । ਜਹਾਤੁ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦ੍ਰੂਪਂ ਯੋ ਅਸ੍ਯ ਮਾਂਸਂ ਜਿਹੀਰ੍षਤਿ
ਅੱਗੇ, ਆਪਣੀ ਲੋਅ ਨਾਲ ਇਹ ਹੋਮਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਜੋ ਇਸ ਮਾਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦੇ।
ਆਵਤਸ੍ਤ ਆਵਤਃ ਪਰਾਵਤਸ੍ਤ ਆਵਤਃ । ਇਹੈਵ ਭਵ ਮਾ ਨੁ ਗਾ ਮਾ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਨੁ ਗਾਃ ਪਿਤॄਨ੍ ਅਸੁਂ ਬਧ੍ਨਾਮਿ ਤੇ ਦृਢਮ੍
ਮੁੜ ਆ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆ, ਦੂਰ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਨਾ ਜਾ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਜਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਭਿਚੇਰੁਃ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਵੋ ਯਦਰਣੋ ਜਨਃ । ਉਨ੍ਮੋਚਨਪ੍ਰਮੋਚਨੇ ਉਭੇ ਵਾਚਾ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਪਰਾਏ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਦੁਦ੍ਰੋਹਿਥ ਸ਼ੇਪਿषੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੈ ਪੁਂਸੇ ਅਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾ । ਉਨ੍ਮੋਚਨਪ੍ਰਮੋਚਨੇ ਉਭੇ ਵਾਚਾ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉਲਟ-ਸਲਟ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਤੇਨਸੋ ਮਾਤृਕृਤਾਚ੍ਛੇषੇ ਪਿਤृਕृਤਾਚ੍ਚ ਯਤ੍। ਉਨ੍ਮੋਚਨਪ੍ਰਮੋਚਨੇ ਉਭੇ ਵਾਚਾ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਤੇ ਮਾਤਾ ਯਤ੍ਤੇ ਪਿਤਾ ਜਮਿਰ੍ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਜਤਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸੇਵਸ੍ਵ ਭੇषਜਂ ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਕृਣੋਮਿ ਤ੍ਵਾ
ਜੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਇਲਾਜ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹੈਧਿ ਪੁਰੁष ਸਰ੍ਵੇਣ ਮਨਸਾ ਸਹ । ਦੂਤੌ ਯਮਸ੍ਯ ਮਾਨੁ ਗਾ ਅਧਿ ਜੀਵਪੁਰਾ ਇਹਿ
ਆ, ਮਨੁੱਖ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ; ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾ, ਜੀਵਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਆ।
ਅਨੁਹੂਤਃ ਪੁਨਰੇਹਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਉਦਯਨਂ ਪਥਃ । ਆਰੋਹਣਮਾਕ੍ਰਮਣਂ ਜੀਵਤੋਜੀਵਤੋऽਯਨਮ੍
ਬਿਨਾਂ ਬੁਲਾਏ, ਵਾਪਸ ਆ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉੱਠਣ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਆ; ਚੜ੍ਹ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਜੀਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲ।
ਮਾ ਬਿਭੇਰ੍ਨ ਮਰਿष੍ਯਸਿ ਜਰਦष੍ਟਿਂ ਕृਣੋਮਿ ਤ੍ਵਾ । ਨਿਰਵੋਚਮਹਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਮਙ੍ਗੇਭ੍ਯੋ ਅਙ੍ਗਜ੍ਵਰਂ ਤਵ
ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਮਰੇਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰੀ, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਭੇਦੋ ਅਙ੍ਗਜ੍ਵਰੋ ਯਸ਼੍ਚ ਤੇ ਹृਦਯਾਮਯਃ । ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਸ਼੍ਯੇਨ ਇਵ ਪ੍ਰਾਪਪ੍ਤਦ੍ਵਚਾ ਸਾਢਃ ਪਰਸ੍ਤਰਾਮ੍
ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਟੁੱਟ-ਫੁੱਟ, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਤਪਸ਼, ਤੇ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ—ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਉੱਡ ਜਾਵੇ।
ऋषੀ ਬੋਧਪ੍ਰਤੀਬੋਧਾਵਸ੍ਵਪ੍ਨੋ ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਗृਵਿਃ । ਤੌ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਸ੍ਯ ਗੋਪ੍ਤਾਰੌ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਚ ਜਾਗृਤਾਮ੍
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਜਾਗਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੁੱਤੇ ਜਾਂ ਜਾਗਦੇ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਜਾਗਦੇ ਹਨ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਰੁਪਸਦ੍ਯ ਇਹ ਸੂਰ੍ਯ ਉਦੇਤੁ ਤੇ । ਉਦੇਹਿ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਗਮ੍ਭੀਰਾਤ੍ਕृष੍ਣਾਚ੍ਚਿਤ੍ਤਮਸਸ੍ਪਰਿ
ਇਸ ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ; ਮੌਤ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਹਨੇਰੀ ਤੋਂ, ਕਾਲੀ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਉੱਠ।
ਨਮੋ ਯਮਾਯ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤੁ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਨਮਃ ਪਿਤृਭ੍ਯ ਉਤ ਯੇ ਨਯਨ੍ਤਿ । ਉਤ੍ਪਾਰਣਸ੍ਯ ਯੋ ਵੇਦ ਤਮਗ੍ਨਿਂ ਪੁਰੋ ਦਧੇऽਸ੍ਮਾ ਅਰਿष੍ਟਤਾਤਯੇ
ਯਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਜੋ ਰਾਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ। ਜੋ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਐਤੁ ਪ੍ਰਾਣ ਐਤੁ ਮਨ ਐਤੁ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਥੋ ਬਲਮ੍ । ਸ਼ਰੀਰਮਸ੍ਯ ਸਂ ਵਿਦਾਂ ਤਤ੍ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠਤੁ
ਸਾਹ ਆਵੇ, ਮਨ ਆਵੇ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵੀ ਆਵੇ; ਇਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਡਟ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਾਣੇਨਾਗ੍ਨੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸਂ ਸृਜੇਮਂ ਸਮੀਰਯ ਤਨ੍ਵਾ ਸਂ ਬਲੇਨ । ਵੇਤ੍ਥਾਮृਤਸ੍ਯ ਮਾ ਨੁ ਗਾਨ੍ ਮਾ ਨੁ ਭੂਮਿਗृਹੋ ਭੁਵਤ੍
ਸਾਹ ਨਾਲ, ਹੇ ਅੱਗ, ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਸਰੀਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ—ਉਹ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਬਣੇ।
ਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਉਪ ਦਸਨ੍ ਮੋ ਅਪਾਨੋऽਪਿ ਧਾਯਿ ਤੇ । ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਧਿਪਤਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੋਰੁਦਾਯਚ੍ਛਤੁ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ
ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਨਾ ਛੱਡੇ, ਤੇਰਾ ਨੀਵਾਂ ਸਾਹ ਵੀ ਨਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ; ਸੂਰਜ, ਜੋ ਮੌਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉੱਠਾ ਦੇਵੇ।
ਇਯਮਨ੍ਤਰ੍ਵਦਤਿ ਜਿਹ੍ਵਾ ਬਦ੍ਧਾ ਪਨਿष੍ਪਦਾ । ਤ੍ਵਯਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਨਿਰਵੋਚਂ ਸ਼ਤਂ ਰੋਪੀਸ਼੍ਚ ਤਕ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦਬੀ ਹੋਈ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬਿਮਾਰੀ, ਸੌ ਵਧੀਆਂ ਤੇ ਤਪਸ਼ਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਯਂ ਲੋਕਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮੋ ਦੇਵਾਨਾਮਪਰਾਜਿਤਃ । ਯਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਮਿਹ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਦਿष੍ਟਃ ਪੁਰੁष ਜਜ੍ਞਿषੇ । ਸ ਚ ਤ੍ਵਾਨੁ ਹ੍ਵਯਾਮਸਿ ਮਾ ਪੁਰਾ ਜਰਸੋ ਮृਥਾਃ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਜਿੱਤ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੌਤ ਲਈ ਜਨਮਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਮਰ।
ਯਾਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰਾਮੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਿਸ਼੍ਰਧਾਨ੍ਯੇ । ਆਮੇ ਮਾਂਸੇ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰਾਮਿ ਤਾਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੱਚੇ ਭੋਜਨ, ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਤੰਤ੍ਰ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਃ ਕृਕਵਾਕਾਵਜੇ ਵਾ ਯਾਂ ਕੁਰੀਰਿਣਿ । ਅਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰਾਮਿ ਤਾਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਾਂ, ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਕੁੱਤੇ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਨਿਰਜੀਵ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਤੰਤ੍ਰ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰੇਕਸ਼ਫੇ ਪਸ਼ੂਨਾਮੁਭਯਾਦਤਿ । ਗਰ੍ਦਭੇ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰਾਮਿ ਤਾਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ, ਚੱਕਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਗਧੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰਮੂਲਾਯਾਂ ਵਲਗਂ ਵਾ ਨਰਾਚ੍ਯਾਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੇ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰਾਮਿ ਤਾਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ, ਜੂਏ 'ਤੇ ਜਾਂ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵੇਲੇ, ਖੇਤ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।